ตอนที่เก้า พ่อแม่รังแกฉัน
พ่อมรังแกฉันคือเื่ที่คนเราเชื่อว่าเป็เื่จริง
แต่ที่จริงบทเรียนนั้นไม่ใช่บทเรียนของคนทั่วไปหรอก
มีนายตำรวจท่านหนึ่งเคยกล่าวว่าผู้หญิงคนหนึ่งนั้นมีพ่อเป็ผู้ทรงอิทธิพล คิดว่าสามารถแก้ไขปัญหาทุกอย่างได้ ทำอะไรไม่เกรงใจกฎหมาย
หากเป็นิยายผู้หญิงคนนี้คงถูกจับติดคุกในตอนจบ สร้างบทเรียนสอนใจให้กับคนดู
น่าเสียดายโลกนี้เป็โลกความจริง
แม้ผู้หญิงคนนั้นจะผ่านกระบวนการยบุติธรรมก็ไม่ได้ติดคุกแต่อย่างใด แม้อาจจะต้องเสียเงินไปมากมาย
แต่นั่นก็เท่ากับพิสูจน์ว่าความคิดของผู้หญิงคนนั้นที่ว่าพ่อผู้ทรงอิทธิพลของเธอแก้ไขปัญหาไม่ให้ติดคุกได้ทุกอย่างหรอกหรือ?
หรือเราจะบอกว่าผู้หญิงคนนั้นคิดผิด?
หากเราพิจารณาจากผลที่เกิดขึ้นจริงๆไม่ใช่สิ่งที่เราคาดหวัง
นายตำรวจคนหนึ่งที่ตงฉินต้องลี้ภัยไปต่างประเทศ
“ไม่ผิดแล้วหนีทำไม?”คนก็อาจจะว่ากล่าว
คนที่หนีน่ะ คือพนักงานสอบสวนในคดีไม่ใช่ผู้ต้องหา
ต่อให้เราตงฉินแค่ไหน อยู่ต่อหน้าอำนาจที่ใหญ่กว่าย้ายเราให้ไปตาย เราก็จะตาย นั่นคือค่าตอบแทนของความซื่อสัตย์ตงฉินนั่นเอง
ในโลกที่เต็มไปด้วยเส้นสายและอิทธิพลของอำนาจ
การได้เส้นสายเป็ลูกรักของพ่อแม่ที่ทรงอิทธิพลนั้นนับว่าเป็สิ่งที่ทรงพลังอย่างหนึ่งเท่าที่จะเป็ได้
และอีกอย่างหนึ่ง อาจจะเป็เพราว่าผมพยายามเลือกในสิ่งที่ผมอยากได้จริงๆที่โลกที่ผมจากมานั้นผมไม่มีวันได้นั่นเอง
อ้อแอ้ อ้อแอ้
ผมชูม้าหยก และปิ่นเจ็ดสีอยู่ในมือของผม
ของที่อยู่ในมือของผมเรียกว่ามีค่าควรเมืองเลยทีเดียว
เราไม่ต้องทำอะไรที่จะ”สมควร”ได้รับมา
แค่เป็”ลูกรัก”ของพ่อแม่ก็ได้รับมันมาแล้ว
มีกี่ครั้งกันที่เราเห็นว่าเราสมควรได้ความใส่ใจการยอมรับจากพ่อแม่ เรากลับไม่ได้มันมาแม้แต่ครั้งเดียว?
กี่ครั้งกันที่สื่อทุกอย่างพยายามบอกว่าพ่อแม่รักลูกเท่ากัน ทั้งที่ความจริงที่เราเจอนั้นเป็อีกอย่างหนึ่ง
ประวัติศาสตร์ที่เราอ่านก็ควรจะสอนใจพวกเราได้แล้วว่าพ่อแม่รักลูกไม่เท่ากันหรอกนั่นคือความจริงของชีวิต
การอยู่กับความจริงที่โหดร้ายนั้นให้ได้ต่างหากที่จะเป็บททดสอบของเรา
และตอนนี้ผมขอบอกเลยว่าการเป็[ลูกรัก] Favor Child นั้นทำให้ผมมีความสุขเอามากๆ
แอ้ แอ้ แอ้
องค์ชายน้อยอย่างผมมีของประดับอย่างที่ตนเอง้าและบรรลุเป้าหมายหนึ่ง
“ทรัพยากร”
ในระบบทุนนิยม คนมี”ทุน”คือผู้ชนะ
หากพ่อแม่ใครพูดว่า
“สมบัติป๊ากับม๊าหามาจะใช้เองสองคนลือ้ต้องหาด้วยตนเอง”
ให้โบกหัวทั้งสองท่านซะแล้วบอกว่า
“ทรัพย์สินในระบบทุนนิยมน่ะ หากได้ด้วยอัตราส่วนเปอร์เซ็นหากให้ลุกหลายก่อร้างสร้างตัวด้วยตนเองต่อให้กิจการขยายได้เร็วราวกับวอเรนบัฟเฟตลงทุนก็ไม่เกิน 20% ต่อปีในกรณีที่โชคดีไม่เจ๊งตลอดจะขัยบขยายก็ใช้เวลาไม่ต่ำกว่ายี่สิบปี การเอาทุนไปจากลูกหลานเท่ากับว่าทำให้ตระกูลนั้นมาเริ่มต้นกันใหม่อีกครั้งแิบูมเมอส์ที่แพร่กระจายไปทั่วอย่างนี้ของพ่อแม่ทั้งโลก ที่ไม่รู้ว่าโลกเปลี่ยนไปแค่ไหนควรจะหยุดได้แล้ว”
รวบรวมเงินทุนและสร้างฐานได้แล้วจะให้ลูกหลายไปลำบากระดมทุนเองอีกรอบทำไม?
ธุรกิจคือการระดมทุน
ต่อให้ขาดทุนหมื่นล้าน สิบปียี่สิบปีตราบใดที่รัฐยังหนุน กิจการนั้นก็ยังสามารถดำเนินต่อไปได้
แบบเดียวกับแิที่ว่าหากอยากหลุดพ้นจากหนี้ อย่าดูที่กำไรขาดทุนอย่างเดียวให้ดูทีก่ระแสเงินสดในมือด้วยนั่นเอง
กิจการหลายๆอย่างบรรลุแินี้ทำให้ได้รับเงินสนับสนุนยจากภาครัฐแม้จะบริหารห่วยแตกแค่ไหน ก็ไม่มีวันเจ๊งนั่นเอง
โลกนี้คือโลกที่ข้าราชการซื่อสัตย์ทำงานเก็บเงินหลังเกษียณหวังจะได้อยู่สุขสบายและพบว่าราคาที่ดินพุ่งขึ้นไปหลายสิบเท่าเงินที่เก็บมาจนเกษียณไม่พอหนึ่งในสิบของที่ดินเท่าแมวดิ้นตายด้วยซ้ำ
การมีเงินและทรัพย์สินมีค่าในมือคอืเงื่อนไขขั้นต้นหากอยากจะรอดชีวิตในระบบทุนนิยม
แม้แต่นางเอกอิเซไคพระเอกอิเซไคที่มีความรู้จากต่างโลก ก็ต้องอาศัยการทำงานใช้ความรู้หาเงินขยายกิจการของตนเองไปตามสัดส่วนเงินทุนที่ตนเองมี
พ่อแม่คิดว่าลูกของตนเองจะเก่งปานพระเอกอิเซไคได้ในโลกยุคปัจจุบันที่แข่งขันกันอย่างดุเดือดหรือ?
การรังแกลูกคือการทำอย่างไหนกันแน่?
ผมยิ้มเมื่อััหยกขาวนวลเนียนมีค่าควรเมืองเหล่านี้
การมีทรัพย์สินระดับนี้ก็เท่ากับว่าผมไม่ต้องใช้ความรู้แบบพระเอกอิเซไคไปหารายได้ระดับเล็กน้อยให้เหนื่อยอีกแล้ว
“เวลา”คือต้นทุนที่แพงที่สุดมีจำกัดที่สุด
พ่อแม่ที่ให้ลูกต้องใช้”เวลา”ของตนเอง
คือพ่อแม่รังแกฉันที่สุดนั่นเอง
ท่านทรัมป์กล่าวอย่างเ็ปว่าสร้างตัวมาด้วยตนเองด้วย
Small loan of one million dollar
เงินกู้น้อยนิดจำนวนหนึ่งล้านดอลล่าร์
คนที่ไม่เข้าใจก็จะไม่เข้าใจว่าท่านทรัมป์ถึงเศร้าเวลากล่าวประโยคนั้น
แต่คนที่เข้าใจเื่ทุนก็จะรู้ว่าการขยายกิจการนั้นขยายตามอัตราส่วนของทุน
และทุนหนึ่งล้านดอลล่าร์นั้นช่างน้อยนิดเหลือเกินในสายตาท่านทรัมป์นั่นเอง
คนอย่างท่านทรัมป์ยังมองว่าสร้างตัวมาด้วยตนเองด้วยเงินหนึ่งล้านดอลล่าร์นั้นเป็เื่ลำบากมากมายมหาศาล
เราคิดว่าเราเป็ใครถึงจะเก่งกว่าท่านทรัมป์ไปได้?
ััที่ไม่เย็นแต่กลับอบอุ่นของหยกขาวค่าควรเมืองทำให้ผมถึงกับยิ้มแก้มปริ
ทุนทรัพย์ที่มีมาแต่กำเนิดคือพลังโกงอย่างหนึ่งนั่นเอง
3K
