ภารกิจพิชิตใจ บอดี้การ์ด

    ตอนที่ 2 บทลงโทษของกรม

            แพรวาหนีเข้าไปแอบในห้องน้ำเธอพยายามแกะอุปกรณ์ต่าง ๆออกจากตัวทิ้งลงชักโครก แล้วเดินออกมาจังหวะนั้น เธอเห็นกลุ่มคนร้ายกำลังเดินหาเธอแล้วอยู่ๆมีเจอมือปริศนา ดึงเธอขึ้นไปอีกชั้นของผับ

            ปังเสียงประตูปิดลง แล้วแสงไฟก็ติดขึ้น ปรากฏชายหนุ่มเสื้อขาวหน้าอ่อนที่อยู่ห้อง VIP 9 เมื่อกี้นี้ แล้วเขาลากเธอมาทำไม

            “นายเป็๲ใคร พาฉันมาที่นี่ทำไมอย่าเข้ามานะ”แพรวาถามเมื่อเห็นเขาเดินเข้ามาหาตัวเธอ และเธอก็ถอยหลังไป

            “เธอไปทำอะไรในห้อง VIP 6 ทำไมพวกนั้นตามเธอมา”ไต้ฝุ่นสงสัย กำลังจะคาดคั่น

            “ก็เขาจะลวนลามฉัน ฉันก็เลย...ถีบเขาไปค่ะพวกเขาคงโกรธฉันเลยมาตามฉันไปรับโทษ”แพรวาพยายามแถ เพราะกลัวโดนจับได้ว่าเป็๲ตำรวจ

            “แต่ฉันได้ยินว่ามีสายตำรวจอยู่ที่นั่น”ไต้ฝุ่นไล่ต้อนเธอไปอีก

            “สายตำรวจ ที่ไหนเหรอค่ะคือถ้าไม่มีอะไรแล้ว ดิฉันขอตัวไปทำงานได้ไม่ค่ะ” แพรวาคิดจะชิ่งไปทำงานต่อแต่ไต้ฝุ่นจับแขนแล้วผลักเธอลงบนโซฟา เขาใช้ตัวคล่อมเธอไว้

            “ถ้าไม่สารภาพฉันก็มีวิธีเอาความจริงจากเธอ”ไต้ฝุ่นก้มหน้าลงไปหวังจะจูบเธอ

            “นายอย่าทำแบบนี้เลย เชื่อฉันเถอะ”ไต่ฝุ่นไม่ฟังคำเตือนแต่คนอย่างแพรวาเหรอจะยอม เธอสบตาเค้านิ่ง ปล่อยให้เขาก้มลงมาพอใกล้จะถึงเธอใช้เข่ายันไปยังกล่องดวงใจของเขา เขาจุกจนตัวงอ แล้วเธอก็ผลักเขาออกจากตัว

            “ไอ้บ้ากาม”ด่าเสร็จ แพรวาวิ่งออกจากห้องทิ้งให้ไต้ฝุ่นที่จุกนอนเจ็บตัวและเจ็บใจอยู่

            ร้านก๋วยเตี๋ยว ริมแม่น้ำเ๽้าพะยา

            “ฉันอยากจะจัดการกระทืบมันต่ออีกสักทีสองทีถ้าไม่กลัวโดนข้อหาทำร้ายร่างกายประชาชน”แพรวาพูดพลางซดน้ำก๋วยเตี๋ยวตามด้วยลูกชิ้น

            “ปล่อยเ๱ื่๵๹ ไอ้หนุ่มนั้นไปก่อนเถอะเราจะแก้ตัวกับผู้การยังไง พรุ่งนี้โดนเรียกแน่ ภารกิจล้มเหลวขนาดนี้”ธัญญ์ที่เป็๲ห่วงเพื่อนและกลัวว่าจะโดนลงโทษในวันพรุ่งนี้

            “เออน่า เดี๋ยวฉันจัดการเอง กินก่อนลูกชิ้นนี้ฉันขอนะ”แพรวาที่ไม่รู้สึกเดือนร้อนกับเ๹ื่๪๫ที่เกิดขึ้นคีบลูกชิ้นในถ้วยขึ้นมากินอย่างสบายใจ

            ด้านไต้ฝุ่น

             หลังจากพนักงานคนใหม่ได้ออกจากห้องไปผมมองตามพร้อมคิดในใจว่า ผมต้องได้ผู้หญิงคนนี้ปกติจะมีผู้หญิงเข้ามาหาตลอดเวลาและส่วนใหญ่ผมจะไม่ยุ่งกับลูกน้องของตนเองแต่ทุกอย่างย่อมต้องมีข้อยกเว้น หลังจากไอ้ออสก้า เพื่อนรู้ใจมันแซวผมผมก็นั่งดื่มต่อไปแต่สายตายังจับจ้องไปยังห้อง VIP 6

            “ละสายตาบ้าง ผับเลิกก็แค่ไปรอที่ห้องไม่เห็นต้องจ้องขนาดนั้นนิ หรือถ้ารีบให้คนไปตามเลยไม่ละ”ออสก้ากระซิบ

            “ฮึ ไม่จำเป็๞”ไต้ฝุ่นยิ้มมุมปาก ขณะที่ยกแก้วกระดกเหล้าลงคอ

            “โน้น คู่ขามึงมาโน้นแล้ว”ไต้ฝุ่นหันไปมองตามออสก้าบอกพบว่าแอนนี่ดาวคณะบริหารที่เป็๲คู่ขาของเขา ระหว่างเขากับผู้หญิงทุกคนไม่มีใครสามารถเปิดเผยความสัมพันธ์ได้ ถ้ายังอยากจะเจอกับเขาได้อีก

            “มานานแล้วเหรอค่ะ พี่ไต้ฝุ่นคิดถึงแอนนี่ไม่เอย”แอนนี่เดินมานั่งข้างๆใช้แขนคล้องคอแล้วใช้ปากจุ๊บแก้มของไต้ฝุ่นซึ่งตอนนี้เขานั่งเงียบไม่พูดอะไร ในเวลาต่อมาประตูห้อง VIP 6 ได้เปิดออก พร้อมหญิงสาวในชุดพนักงานที่เขารอคอยก็เดินแกมวิ่งออกมาเขาเห็นและจับพิรุธได้ว่ามีเ๹ื่๪๫ จึงรีบลุกตามไป

            “พี่ไต้ฝุ่นจะไปไหนค่ะ”แอนนี่ถามขณะที่เธอกำลังจะชงเหล้าให้เขา ไต้ฝุ่นไม่พูดอะไรเปิดประตูออกมาเห็นลูกน้องของเสี่ยในห้อง VIP 6 พูดถึงสายตำรวจทำให้เขาคิดว่าแม่สาวคนนั้นของเขาน่าจะเป็๲สายของตำรวจที่แอบมาสืบความลับอย่างแน่เขารีบตามเธอไปจนถึงหน้าห้องน้ำเขารอจนเห็นเธอเดินออกมาจึงรีบพาเธอหลบพวกลูกน้องเสี่ยไปยังห้องพักเขาบนชั้น 3ซึ่งเป็๲พื้นที่ส่วนตัวที่มีแค่ผู้บริหารของผับเท่านั้นจะขึ้นมาได้

            “นายเป็๞ใคร พาฉันมาที่นี่ทำไมอย่าเข้ามานะ”เธอถามผม ทำท่าทางกลัวผม เมื่อผมเดินเข้าประชิดตัวเธอ

            “เธอไปทำอะไรในห้อง VIP 6 ทำไมพวกนั้นตามเธอมา”ผมถามเธอออกไปแบบนั้น เพื่ออยากจะรู้ว่าเธอจะตอบผมอย่างไร

              “ก็เขาจะลวนลามฉันฉันก็เลย...ถีบเขาไปค่ะ พวกเขาคงโกรธฉันเลยมาตามฉันไปรับโทษ”เธอตอบผมด้วยสายตาใสแจ๋วจับโกหกยากจริง ๆ ยัยตัวแสบ

            “แต่ฉันได้ยินว่ามีสายตำรวจอยู่ที่นั่น”ผมไล่ต้อนเธอไปอีกนิดดูสายตาเธอแข็งขึ้น

            “สายตำรวจ ที่ไหนเหรอค่ะ คือถ้าไม่มีอะไรแล้วดิฉันขอตัวไปทำงานได้ไม่ค่ะ”เธอปฏิเสธแล้วจะชิ่งผมไปคิดเหรอว่าคนอย่างผมจะปล่อยเหยื่อให้หลุดมือ

            “ถ้าไม่สารภาพฉันก็มีวิธีเอาความจริงจากเธอ”ผมขู่เธอและก้มหน้าลงไปหวังจะจูบเธอ

            “นายอย่าทำแบบนี้เลย เชื่อฉันเถอะ”เธอห้ามผมแต่สายตาเธอยังคนจ้องผมเธอสบตาผมนิ่ง ผมก้มลงไปพอใกล้จะถึง แต่จังหวะที่ผมไม่ทันระวังเธอใช้เข่ายันไปยังกล่องดวงใจของผมอย่างแรงผมจุกจนตัวงอ แล้วเธอก็ผลักผมออกจากตัว ล้มลงกับพื้น

            “ไอ้บ้ากาม”เธอด่าเสร็จ วิ่งออกจากห้องทิ้งให้ผมนอนจุกอยู่

            “ยัยตัวแสบ เจอกันคราวหน้าเธอตายแน่”ผมเจ็บใจมาก ที่เธอกล้าทำกับผมแบบนี้เกิดมายังไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนปฏิเสธผมเลย

            “เฮ้ย ไอ้ไต้ฝุ่น ทำไมไปนอนแบบนั้นเนี้ยกูอุส่าห์จะแอบมาดูหนังสดสักหน่อย 5555”ออสก้า ที่เดินผ่านทางเดินขึ้นชั้น 3เห็นแพรวาวิ่งลงมา เลยขึ้นมาดูเพื่อน

            “เลิกหัวเราะแล้วมาช่วยกูหน่อย”ออสก้าที่เข้ามาพยุงพร้อมกับหัวเราะไปด้วย

            “ไม่คิดไม่ฝันว่าจะได้เห็นสภาพนี้ของมึงเลยว่ะ5555555”ออสก้าพูด

            “เจอกันครั้งหน้า กูเอาคืนเป็๞สิบเท่ากูสาบาน”ไต้ฝุ่นกัดฟันพูดด้วยความเจ็บใจ

    ห้องประชุม หน่วยปฏิบัติการพิเศษสำนักงานตำรวจแห่งชาติ 

            ปัง เสียงเอกสารกระแทกโต๊ะ แพรวาและธัญญ์สะดุ้งเพราะทราบถึงชะตากรรมของตัวเองในวันนี้ดี ว่าต้องเจอกับอะไร

            “พัง ข่าวก็ไม่ได้แถมสายเราเกือบโดนจับได้อีกคุณจะรับผิดชอบกับเ๱ื่๵๹นี้อย่างไรผู้หมวดแพรวา”ผู้บัญชาการหน่วยถามแพรวา

            “ไม่มีคำแก้ตัวค่ะ”แพรวาลุกขึ้นยืนตรงตอบ

            “งั้นก็พร้อมรับบทลงโทษทั้งหมด”ผู้บัญชาการหน่วยถาม

            “ค่ะ”เธอตอบอย่างหนักแน่น

            “ดีคุณสองคนโดนปลดจากภารกิจทั้งหมดและจะถูกย้ายไปทำงานที่หน่วยอื่นช่วยคราวจนกว่าจะมีคำสั่งเปลี่ยนแปลง”

              “แต่ผู้การค่ะเ๹ื่๪๫นี้หมวดธัญญ์ไม่ได้ทำอะไรผิดนะคะ”แพรวาแย้ง

              “ลูกน้องพวกคุณทั้งหมดไม่โดนเด้งด้วยก็ดีแล้วนะกลับไปรอฟังคำสั่งว่าต้องไปปฏิบัติหน้าที่ที่ไหน”ผู้บัญชาการหน่วยพูดเสร็จก็เดินออกจากห้องประชุมปล่อยให้แพรวากับหมวดธัญญ์นั่งมองหน้ากัน

              “ฉันขอโทษนะ ที่เป็๞ต้นเหตุทุกอย่าง ทำแกซวยไปด้วย”แพรวาหันไปบอกหมวดธัญญ์

              “เห้ย ไม่เป็๲ไร ถือเป้นการพักผ่อนแค่โดนพักงานย้ายหน่วยชั่วคราวเอง อย่าคิดมาก แค่ไม่ได้บู๊”หมวดธัญญ์บอกเพื่อนไม่ให้คิดมาก

              “ไปเหอะ ไปรอคำสั่งกันไม่รู้ไปลงหน่วยไหนกันนะ”หมวดธัญญ์ลุกขึ้นตบไหล่เพื่อนพากันกลับโต๊ะทำงานตนเองกัน

              เวลาต่อมา

             “ไอ้แพรวาได้คำสั่งยัง ตกลงถูกส่งไปไหนแก”หมวดธัญญ์เดินมาถามเพื่อนที่นั่งเสียอารมณ์อยู่แพรวาพยักหน้าให้เพื่อนหยิบอ่านเอง

              “หน่วยอารักขาบุคคลสำคัญดีกว่าฉันอีก”ธัญญ์ทำหน้าเบื่อ

              “ดีกับผีนะซิฉันต้องฟังคำสั่งตลอดเวลาอย่างนั้น แล้วแกไปอยู่ไหนว่ะ”แพรวาถามธัญญ์ยื่นเอกสารไปตรงหน้า แพรวาอ่านแล้วก็มองหน้าทั้งถอนหายใจแล้วก็ส่ายหัว