Chapter 23
พี่มีได้ หนูก็มีได้
ณ คฤหาสน์อัครวิน
หลังจากร่วมหลับนอนกับอัศวินจนเสร็จสิ้นอารมณ์หมายพิมพ์ดาวก็กลับมาที่ห้องของตัวเอง่เช้ามืด
แม้ร่างกายและจิตใจของเธอในตอนนี้จะตกเป็ของอัศวินไปซะเกือบจะร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่ในเมื่อนัดกับเตชินเอาไว้แล้วว่าวันเสาร์นี้จะไปเที่ยวด้วย ร่างบางจึงจำใจต้องลุกตื่นนอนแม้ว่าร่างกายจะบอบช้ำมากก็ตาม
เธอแต่งตัวเสร็จก็เดินลงมาที่ชั้นล่างเพื่อจะรับอาหารเช้าก่อนออกจากบ้านในวันนี้ ่หลังๆพิมพ์ดาวไม่ต้องทำงานบ้านเพราะอัศวินไม่ได้สั่ง
ั้แ่มีสัมพันธ์สวาทชั่วข้ามคืนด้วยกันมา อัศวินก็ไม่ใช้เธอเหมือนคนใช้แบบเมื่อก่อน
"ขอบคุณพี่อัศวินมากเลยนะคะที่พาหนูไปเที่ยว"
น้ำเสียงหวานของหญิงสาวหน้าสวยดังขึ้น ตอนนี้เธอนั่งอยู่ที่โซฟาห้องรับแขกพร้อมกับอัศวิน
"ไม่เป็ไรครับ"
อัศวินยิ้มตอบพร้อมกับยกแก้วกาแฟขึ้นมาจิบ เขาลงมาเตรียมทานอาหารเช้าเพราะวันนี้ต้องรีบออกไปทำงานด่วน แต่ก็เจอว่าไลลามาเยี่ยมหาถึงบ้าน
"หนูเอาขนมมาฝากค่ะ พอดีที่บ้านทำกันวันนี้"
ขนมไทยทั้งฝอยทอง ทองหยิบ ทองหยอด ถูกจัดใส่กล่องสวยงามตามแบบฉบับหญิงไทย
"ขอบคุณน้องไลลามากนะครับที่อุตส่าห์มีน้ำใจ"
อัศวินยิ้มรับน้ำใจนั้นไว้ แม้ว่าตอนนี้เขาจะรีบมากก็ตาม กลัวหากพูดไปจะเสียมารยาท
"แล้ววันนี้พี่วินไปไหนเหรอคะ? ไปทำงานเหรอ"
เสียงหวานเอ่ยถามพร้อมกับฉีกยิ้ม เพียงเจอเขาแค่ครั้งเดียวใจดวงน้อยก็ไหวหวั่น
อัศวินเป็ผู้ชายที่แสนจะเพอร์เฟค แน่นอนว่าไลลาอยากจะมาหาเค้าที่นี่ด้วยใจของเธอเอง ไม่ใช่เพียงเพราะคำสั่งของผู้เป็แม่
“ใช่ครับ เดี๋ยวอีกแป๊บพี่ก็จะออกไปทำงานแล้ว”
เขาตอบไปตามความเป็จริงและพยายามเลี่ยงที่จะคุยกับเธอต่อ ใจของอัศวินนั้นไม่ได้มีให้กับไลลาเลยสักนิด เป็เพียงความรู้สึกพี่น้องหรือคนรู้จักเท่านั้น
“ตอนกลางวันพี่วินว่างมั้ยคะ หนูอยากจะเลี้ยงข้าวพี่เป็การตอบแทนที่พาไปดูเปียโนจังเลย”
ไลลาอยากจะใช้เวลาร่วมกับผู้ชายตรงหน้า รู้สึกว่าถูกใจรูปร่างหน้าตาของชายคนนี้ อัศวินค่อนข้างตรงกับสเปคในฝันของเธอเลยก็ว่าได้
“ที่จริงก็ว่างนะครับ แต่เกรงใจน้องไลลาจังเลย”
อัศวินอยากปฏิเสธทางอ้อม เขาไม่อยากให้ความหวังกับผู้หญิงตรงหน้านี้ กลัวว่าเธอจะต้องเสียใจ
“ไม่เป็ไรเลยค่ะพี่วิน หนูอยากเลี้ยงจริงๆนะคะ เอาเป็ว่า่เที่ยงหนูเข้าไปหาที่บริษัทได้ไหม”
“ถ้างั้นก็ได้ครับ ไว้กลางวันเราเจอกันนะ”
อัศวินไม่ปฏิเสธเพราะรู้ว่ามันคงน่าเกลียดหากปฏิเสธไป
แน่นอนว่าบทสนทนาของทั้งคู่พิมพ์ดาวได้ยินมันทั้งหมด ผู้หญิงคนนี้สินะที่เป็แฟนของอัศวินพี่ชายของเธอ
ผู้หญิงคนนี้ทั้งสวย ทั้งหวาน ดูเรียบร้อยน่ารัก ไม่แปลกเลยที่อัศวินจะคบด้วย
พิมพ์ดาวซ่อนความรู้สึกเสียใจเอาไว้ในใจ ไม่อยากแสดงมันออกมาให้ใครได้เห็น
“หนูพิมพ์ ทานข้าวเช้ายังคะ”
คุณป้าอ่อนผู้เป็หัวหน้าแม่บ้านเมื่อเห็นพิมพ์ดาวยืนแอบดูผู้เป็พี่ชายนั่งคุยกับผู้หญิงอยู่ที่ห้องรับแขกอดคิดจะถามขึ้นมาไม่ได้
“อ๊ะ ปะ ป้าอ่อน ยังเลยค่ะ”
พิมพ์ดาวสะดุ้งโหยงตัวโยนเมื่อโดนเรียกเข้าแบบนั้น
“มาทานข้าวเช้าก่อนเถอะนะคะก่อนจะออกไปข้างนอก เดี๋ยวจะเป็ลมเป็แร้งไปซะก่อน”
ป้าอ่อนเอ่ยทักด้วยความเป็ห่วง ได้ยินแบบนั้นพิมพ์ดาวก็ยิ้มน้อยๆก่อนจะเดินไปที่ห้องทานอาหาร
เธอพยายามที่จะไม่สนใจทั้งคู่ที่นั่งคุยหัวเราะต่อกระซิกในห้องรับแขก
ไม่เป็ไรนะพิมพ์ดาว ท่องเอาไว้ว่าพี่วินเป็แค่พี่ชาย...เขามีสิทธิ์ทุกอย่างที่จะนั่งคุยกับผู้หญิงคนอื่น เรากับพี่วินไม่ได้เป็อะไรกัน
พิมพ์ดาวได้แต่คิดกับตัวเองในใจ
เวลาต่อมา
หลังจากอัศวินออกไปทำงานได้ไม่นานเตชินก็ขับรถเข้ามารับพิมพ์ดาวถึงบ้าน
ทั้งคู่พากันไปเดินดูนิทรรศการศิลปะอย่างเพลิดเพลิน ตลอดเวลาในการเดินเที่ยวเตชินลอบมองหน้าของพิมพ์ดาวอยู่ตลอด
เขารู้สึกตกหลุมรักผู้หญิงคนนี้อย่างบอกไม่ถูก เธอทั้งน่ารัก สวยหวาน และมีเสน่ห์ที่ไม่เหมือนใครจริงๆ
พิมพ์ดาวเดินเที่ยวอยู่ในงานนิทรรศการพร้อมกับชี้ให้เตชินดูตลอดทาง ปกติเธอไม่ค่อยจะได้ไปเที่ยวแบบนี้กับเพื่อน
“พิมพ์ชอบมากเลยเหรอ พี่ซื้อให้ไหม”
พิมพ์ดาวไปยืนอยู่ที่หน้ารูปดอกไม้แสนสวยที่เต็มไปด้วยทุ่งหญ้า ดูเหมือนเธอจะชอบรูปนี้มากเตชินเลยเสนอว่าจะซื้อให้
“ชอบสิคะ แต่ไม่ต้องซื้อให้พิมพ์หรอกค่ะ”
พิมพ์ดาวหันไปฉีกยิ้มหวานให้กับเตชิน เธอแค่ชอบเพราะมันสวยแต่ไม่ได้อยากซื้อมาหรอก ราคารูปนี้ก็เรียกได้ว่าหกหลัก
“ถ้าพิมพ์ชอบพี่ซื้อให้ได้นะ”
เพื่อหญิงที่รักแล้วถึงไหนถึงกัน เตชินไม่เคยหวงเื่เงินเลยสักนิด เขาพร้อมจะเปย์พิมพ์ดาวเสมอ
“ไม่เป็ไรหรอกค่ะพี่เตชิน เราเดินไปดูทางโน้นกันดีกว่านะคะ”
พิมพ์ดาวยิ้มก่อนจะเดินนำไปเพราะหากอยู่ตรงนี้นานๆเตชินคงจะซื้อให้เธอจริงๆแน่
ั้แ่คุยกันมาพิมพ์ดาวก็พอจะรู้นิสัยของเตชินอยู่ ของกำนันไม่เคยขาดมือ มีทั้งเครื่องประดับ น้ำหอม โลชั่น
หลังจากเดินเที่ยวไปสักพักก็ถึง่เวลากลางวัน เตชินขับรถพาพิมพ์ดาวไปยังร้านสเต็กชื่อดังแห่งหนึ่งเพื่อที่จะทานอาหารกลางวันด้วยกัน
พิมพ์ดาวและเตชินพากันมานั่งที่โต๊ะอาหารริมหน้าต่างสุดหรู แต่สายตาคู่สวยก็ดันเหลือบไปเห็นอัศวินผู้เป็พี่ชาย
เขากำลังนั่งทานอาหารพร้อมกับฉีกยิ้มกว้างอยู่กับไลลา ผู้หญิงคนที่เธอเจอเมื่อเช้านี้
ดูท่าจะรักกันมากเลยสินะคะพี่วิน
พิมพ์ดาวได้แต่คิดตัดพ้ออยู่ในใจแต่ไม่ได้แสดงออกเพราะกลัวว่าเตชินจะรู้ว่ามองอะไรอยู่
ขณะที่นั่งทานสเต็กชิ้นใหญ่พิมพ์ดาวก็เหลือบมองทั้งคู่อยู่เป็ระยะ ภายในใจมันรู้สึกเจ็บเหลือเกิน
ไม่รู้ว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่มันพัฒนาไปจนถึงไหนแล้ว
“อาหารไม่อร่อยเหรอพิมพ์”
เมื่อเห็นพิมพ์ดาวนั่งเหม่อลอยเตชินก็อดเป็ห่วงไม่ได้
“อร่อยค่ะพี่เตชิน ขอบคุณมากนะคะที่พาพิมพ์มาทานอาหารกลางวันแล้วก็พาออกมาเที่ยววันนี้”
“วันนี้พิมพ์กลับดึกได้มั้ย รีบรึเปล่า?”
ฟังดูแล้วเหมือนเตชินอยากจะพาเธอไปที่ไหนสักที่ พิมพ์ดาวเองก็ไม่คิดจะปฏิเสธเพราะกลับบ้านเร็วไปก็คงไม่เจอกับอัศวินอยู่ดี
คืนนี้เขาคงจะออกไปกับคนอื่น...
“ดึกได้ค่ะ จะกี่โมงก็ได้”
ที่พูดออกไปแบบนั้นก็เพราะแอบประชดคนตัวโตที่ไม่ได้รู้เื่อะไรเลย ใบหน้าหล่อคมคร้ามยิ้มหัวเราะอยู่กับไลลา
เขาดูจะมีความสุขมากเมื่อได้อยู่กับผู้หญิงคนนั้น ช่างต่างกับตอนอยู่กับเธอซะเหลือเกิน มัวแต่ทำหน้าั์หน้ามารอยู่ได้
“งั้นดีเลย คืนนี้ไปเที่ยวกับพี่ก่อนนะ”
“ได้ค่ะพี่เตชิน พิมพ์เองก็อยากจะไปเที่ยวกับพี่เหมือนกัน”
ในเมื่อเขามีแฟนได้...พิมพ์ดาวก็จะมีเหมือนกัน
หนูจะไม่ยอมเสียใจคนเดียว พี่มีแฟนหนูก็จะมีแฟน!
**********
เมื่อไรจะเลิกปากแข็งใส่กันสักทีน้าา ????
4K
