บทที่28 ความลับ
ตูมมมมมมม
เปรี้ยงงงงงงงงงงงงง
ตอนนี้การต่อสู้รุนแรงอย่างมากมันดุเดือดและน่ากลัว การต่อสู้ขยายวงกว้างออกไปและทำให้พื้นที่แถบนั้นพังราบคาบเงาสีขาวสีดำและอีกหนึ่งร่างเล็กๆพุ่งใส่กันจนสายตาของคนธรรมดามองไม่ทัน
ปังงงงงงงงงง
ร่างทั้งสามแยกออกจากกันและเผชิญหน้ากัน
ทั้งสามต่างเหนื่อยอ่อนและหอบหายใจ
“ฟู่ไม่คิดว่าก้าวพริบตาและกายาโลหะของพวกเ้าทั้งสองจะแข็งแกร่งขึ้นขนาดนี้การฝึกฝนน่าจะเสร็จสมบูรณ์แล้ว”ไอแซคกล่าวกับคิงคองขาวและคิงคองดำ
“ข้า...แข็งแกร่ง...ฮาฮา”คิงคองดำหัวเราะร่า
“ข้า...เก่งกว่า...เ้า”คิงคองขาวเหลือบมองคิงคองดำแล้วหัวเราะ
“ข้า...เก่งกว่า!”คิงคองดำเริ่มเดือดเมื่อเห็นคิงคองขาวเกทับตนเอง
“ข้าต่างหาก!”คิงคองขาวหน้าตาดำขึ้น
“เอาล่ะๆเก่งกันทั้งสองคนแหละไม่ต้องทะเลาะกันแล้ว”ไอแซครีบมาห้ามทัพเมื่อเห็นว่าทั้งสองกำลังจะวางมวยอีกรอบ
เมื่อไอแซคมาห้ามทั้งสองจึงยอมถอยคนละก้าวคิงคองขาวคิงคองดำนั้นขึ้นชื่อเื่ความดื้อดึงและไม่ยอมใครนอกจากาาวานรฟ้าแล้วก็มีไอแซคและอีกไม่กี่ตัวในเผ่าพันธุ์วานรฟ้าเท่านั้นที่พวกมันยอมฟังสำหรับไอแซคกับพวกมันนั้นมีฐานะที่พิเศษเพราะว่าไอแซคประดุจเพื่อนสนิทของพวกมันนั่นเอง
ไอแซคในวันนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อนหน้าตอนนี้เขาดูเป็ผู้ใหญ่ขึ้น จุดสังเกตที่ชัดเจนคือเส้นผมที่ยาวถึงกลางหลังของเขาหน้าตาของเขากลับไม่เปลี่ยนเลยนอกจากสภาวะที่เหมือนกับเติบโตขึ้นของเขาแล้วหน้าตาของเขากลับเหมือนเมื่อก่อนไม่มีผิด
ไอแซคมองทั้งสองแล้วยิ้มเล็กๆที่มุมปากตอนนี้ก็ผ่านมาหนึ่งปีแล้วนับั้แ่ที่เขามาถึงเผ่าวานรฟ้าระยะเวลาที่ผ่านมานั้นถือว่ามากโขอยู่เหมือนกันสำหรับเขามันเหมืนอกับไม่นานมานี้เลย
ที่นี่ทำให้เขาสบายใจธรรมชาติสดใสและสดชื่น การใช้ชีวิตที่นี่ทำให้จิตใจสงบนิ่งหากมีสิ่งใดที่เปลี่ยนไปมากที่สุดของเขาก็คือจิตใจนี่แหละ สมาธิอันสูงส่งและความนิ่งสงบของจิตใจของเขาประดุจพระแก่ที่บำเพ็ญภาวนามาหลายสิบปีก็ไม่ปาน
ด้วยสภาวะทางจิตใจนี้เองที่ทำให้เขาเหมือนกับเติบโตขึ้นมา
การอยู่ที่นี่ไม่ได้มีผลเสียกับเขาเลยมีแต่ผลดีด้วยซ้ำไปอาหารการกินอุดมสมบูรณ์ อยู่ที่นี่ไอแซคได้ทานแต่สัตว์ร้ายแรงค์10ขึ้นไปทั้งนั้นเรียกว่าเขาไม่อดอยากและยังอิ่มหนำเสียอีกด้วยเนื้อสัตว์ร้ายแรงค์10ขึ้นไปและรวมกับความตะกละทำให้ไอแซคสามารถพัฒนาพลังอย่างก้าวะโ
ผลไม้รวมถึงสมุนไพรบางอย่างก็ล้ำค่ามากมันมีผลทำให้เขาพัฒนาขึ้นส่วนหนึ่งเหมือนกัน
ไอแซคยังฝึกฝนการต่อสู้กับคิงคองขาวคิงคองดำอยู่เสมอไม่ได้ขาดอีกด้วยด้วยคู่ต่อสู้ที่ยอดเยี่ยมทำให้ไอแซคพัฒนาขึ้นในด้านการต่อสู้หลายขั้นนั่นทำให้เขาทำให้อัตราการซิงโครไนซ์กับการ์ดร็อบบี้เต็ม100%ไปหลายเดือนแล้วในด้านของการ์ดแฟตตี้เองก็เต็มเช่นกันเพราะเขากินบ่อยมาก
(การซิงโครไนซ์การ์ดแฟตตี้แค่ต้องกินเรื่อยๆ)
หนึ่งปีผ่านไปพลังของไอแซคในตอนนี้คือฮีโร่แรงค์10ขั้นสูงสุด!
เขาติดอยู่ในแรงค์10มาได้สองสามเดือนแล้วและไม่มีทีท่าว่าจะเลื่อนเป็แรงค์11ได้เลยแต่เขาก็ไม่ได้รีบร้อนขนาดนั้นด้วยการเลื่อนแรงค์ที่เร็วเกินไปทำให้รากฐานไม่มั่นคง นั่นทำให้เขาต้องฝึกฝนอย่างหนักเพื่อให้รากฐานพลังมั่นคงเขารู้เื่เหล่านี้จากาาวานรฟ้าในตอนที่เขาเลื่อนเป็ฮีโร่แรงค์10ได้ไม่กี่วัน
การเลื่อนเป็ฮีโร่แรงค์11นั้นพิเศษต้องได้รับการหยั่งรู้บางอย่างและยังรวมถึงโอกาสวาสนาอีกด้วยนั่นทำไอแซคมีแต่ต้องปรับปรุงพื้นฐานพลังของตนเองและพัฒนาเทคนิคต่อสู้ได้เท่านั้นในตอนนี้อย่างไรก็ตามเขายังไม่สามารถเลื่อนขั้นได้ในปัจจุบันแม้ว่าจะทานเนื้อสัตว์ร้ายแรงค์สูงเท่าใดก็ตาม
ไอแซคยังพัฒนาเทคนิคต่างๆไม่ว่าจะพลังKiหรือซิกสไตล์ เขาต่างก็เชี่ยวชาญอย่างมากในตอนนี้
การอยู่ในเผ่าวานรฟ้านั้นทำไอแซคสินทกับบรรดาลิงหลายๆตัวแม้ว่าส่วนใหญ่จะยังไม่ได้รู้จักคุ้นเคยแต่ก็ไม่มีความเกลียดชังอะไรนั่นทำให้ไอแซคสบายใจมากเมื่ออยู่ที่นี่ มันแตกต่างจากสังคมมนุษย์มากที่นี่บรรดาวานรจริงใจกว่ามาก ความคิดของพวกเขาไม่ซับซ้อน ชอบก็บอกชอบไม่ชอบก็บอกไม่ชอบ หิวก็บอกหิว อิ่มก็บอกอิ่ม
ความคิดที่ไม่ซับซ้อนและความจริงใจนี้เองทำให้ไอแซครู้สึกอบอุ่นเมื่อได้อยู่กับพวกเขาไอแซคยังรู้สึกว่าตนเองคบหาสหายกับบรรดาวานรได้มากกว่าคบกาสหายกับมนุษย์ด้วยกันเสียอีกอย่างไรก็ตามเพราะไอแซคนั้นเป็พวกไม่ค่อยสุงสิงกับใครในสงคมมนุษย์นั่นทำให้เขามีเพื่อนน้อยมากนั่นเอง
ด้วยความสนิทสมนี้เองทำให้ไอแซคเผยแพร่ซิกสไตล์บางวิชาอย่างก้าวพริบตากายาโลหะและก้าวนภาให้กับเผ่าวานรฟ้า
าาวานรฟ้าชื่นชมและซาบซึ้งใจอย่างมากกับความเอื้อเฟื้อของไอแซควิชาทั้งสามนี้แข็งแกร่งมากและมันควรค่าแก่การเรียนรู้ เหมาะสมกับเผ่าวานรฟ้าอย่างแท้จริงนี่ทำให้าาวานรฟ้ามอบรางวัลอย่างสุราวานรฟ้าให้กับไอแซคอีกหนึ่งไหใหญ่และในครั้งนี้เป็เหล้าที่หมักบ่มมายาวนานถึง100ปี
นี่คือสมบัติล้ำค่าที่ไอแซคคาดไม่ถึง!
แต่แม้ว่าไอแซคจะสอนวิชาทั้งสามนี้แต่ผู้ที่สามารถฝึกได้ครบสามสไตล์นั้นก็น้อยนักยกเว้นแค่ไม่กี่ตัวเท่านั้นที่ใช้ได้ทั้งสามวิชาและสองในนั้นก็คือคิงคองขาวและคิงคองดำนั่นเอง
บางตัวนั้นใช้ได้แค่ก้าวนภาบางตัวก็ใช้ได้แค่กายาโลหะและบางตัวก็ใช้ได้แค่ก้าวพริบตาแต่ส่วนใหญ่นั้นเกือบทุกตัวจะใช้ได้แค่กายาโลหะนั่นเพราะวิชาเหล่านี้ยากต่อการเรียนรู้ แม้ว่าไอแซคจะเข้าใจลึกซึ้งเกี่ยวกับวิชาเหล่านี้แต่เมื่อถ่ายทอดไปแล้วมันก็ขึ้นอยู่กับผู้เรียนว่าจะรับได้มากแค่ไหน
นอกจากนี้วิชาเหล่านี้ยัง้าความขยันในการฝึกฝนอย่างมากจึงจะเรียนรู้ได้
สำหรับวิชาอีกสามที่เหลืออย่างะุดัชนี กายาพลิ้วและเท้าสายลมนั้นไม่เหมาะกับเผ่าพันธุ์วานรฟ้าเท่าใดนักะุดัชนีอาจจะเหมาะบ้างแต่ก็ไม่สำคัญนัก สำหรับกายาพลิ้วไหวแน่นอนว่ามันไม่เหมาะสมกับพวกนี้อย่างแรง พวกเขาเหมาะกับกายาโลหะมากกว่าและเท้าสายลมก็คล้ายกับะุดัชนีคือมันไม่เหมาะกับพวกเขา
เพียงแค่3เทคนิควิชาก็เพียงพอให้พวกเขาฝึกฝนไปชั่วชีวิตแล้วดังนั้นไอแซคจึงไม่พยายามเพิ่มวิชาเข้าไปอีก
เจี๊ยกค่อก!
ทันใดนั้นเสียงเรียกก็ขึ้นมา
ไอแซคหันไปมองก็เห็นวานรั์ตัวหนึ่งที่ติดตามข้างกายาาวานรฟ้าพุ่งเข้ามาด้วยก้าวนภาชื่อของเขาคือวานรองครักษ์ เขามีฝีมือแข็งแกร่งมาก แม้ว่าไอแซคจะมีระดับฮีโร่แรงค์10แต่ก็ไม่แม้แต่จะเป็คู่ต่อสู้ของวานรองครักษ์แม้แต่ฝ่ามือเดียว
ไอแซคไม่มั่นใจว่าอีกฝ่ายนั้นเป็สัตว์ร้ายแรงค์อะไรแต่เขารู้ว่าคงไม่ต่ำกว่าแรงค์15
“เจี๊ยกๆค่อกๆ าา...เรียกเ้าเข้าพบ”วานรองครักษ์กล่าวกับไอแซค
“โอ้ผมจะรีบไปเดี๋ยวนี้”ไอแซคจอบรับอย่างสุภาพ
วานรองครักษ์ผงกศีรษะก่อนจะพุ่งร่างกลับไป
ความจริงในหนึ่งปีมานี้ไอแซคเองก็เรียนรู้ภาษาวานรฟ้ามาพอสมควรนั่นทำให้เขารับรู้สนทนาภาษาวานรง่ายๆได้แต่หากจะคุยเื่ที่ซับซ้อนขึ้นก็ต้องพูดคุยภาษามนุษย์อยู่ดี
“คิงคองดำคิงคองขาวเรากลับกันเถอะ”ไอแซคหันไปกล่าวกับทั้งสอง
พวกเขาจึงมุ่งหน้ากลับไปยังรังวานรฟ้าทันที
เมื่อไอแซคมาถึงาาวานรฟ้าก็กล่าวทักทาย
“ขออภัยที่รบกวนเ้า”
“ไม่เป็ไรครับการที่คุณเรียกผมมาก็เพราะว่า้าความช่วยเหลือจากผมแล้วใช่ไหมครับ?”ไอแซคกล่าว
ตลอดมาาาวานรฟ้าไม่ค่อยได้เรียกไอแซคมาพบนักแค่สองสามครั้งในตลอดทั้งปีเท่านั้นเองดังนั้นไอแซคจึงคาดเดาว่าเื่ที่าาวานรฟ้าเคยกล่าวเอาไว้มันคงถึงเวลาแล้ว
“ถูกต้องแล้วพลังของเขาเ้าพัฒนาขึ้นในอัตราที่น่าทึ่งเพียงแค่ปีก็สามารถอยู่ในแรงค์10ได้อย่างมั่นคงแต่การเข้าสู่แรงค์11นั้นไม่ง่าย...เอาล่ะ...มาเข้าเื่กันที่เราเรียกเ้ามาในครั้งนี้เพราะ้าให้เ้าช่วยเหลือ...”
“ว่ามาได้เลยครับ”
“ในดินแดนเผ่าวานรฟ้านั้นอย่างที่เ้ารู้ที่นี่มีปราการธรรมชาติที่ยิ่งใหญ่ม่านมนตราธรรมชาติของที่นี่ช่วยอำพรางปกปิดและปกป้องพวกเรานั่นทำให้ข้างนอกไม่อาจััการคงอยู่ของพวกเราได้มันคอยปกป้องพวกเรามาตลอดเวลาอันยาวนาน...แล้วเ้ารู้ไหมว่ามันเกิดจากอะไร?”
ไอแซคเลิกคิ้ว
“เ้าตามข้ามาสิ”
าาวานรฟ้าลุกจากบัลลังก์หินก้าวเดินไปด้านหลังของบัลลังก์หินใกล้กับต้นท้อต้นใหญ่ที่เื้ั
ไอแซคเดินตามไป
าาวานรฟ้าเดินไปยังโคนต้นท้อต้นใหญ่นั้นจากนั้นก็ทาบฝ่ามือของตนเองกับเผลือกของต้นท้อทันใดนั้นเองรากของต้นท้อก็ขยับงอกขึ้นมาแล้วเกี่ยวกันจนกลายเป็ซุ้มประตูสูงสิบเมตรซุ้มประตูจากรากไม้นี้ทำให้เกิดประตูแสงสีทองอ่อนขึ้นมา
เวลานั้นร่างของาาวานรฟ้าก็หดเล็กลงจนมีความสูงแค่เกือบๆสิบเมตรเท่านั้น
ไอแซคไม่แปลกใจนักนี่คือความพิเศษของเผ่าวานรฟ้า การหดร่างกาย!มันเป็พลังเฉพาะเผ่าพันธุ์ ความสามารถของมันนั้นค่อนข้างน่าทึ่งการหดร่างเล็กลงจะทำให้วานรฟ้าตัวนั้นเปิดเผยพลังที่แท้จริงนั่นก็คือการหดร่างคือการใช้พลังที่แท้จริงนั่นเอง
และในกรณีกลับกันการมีร่างกายใหญ่โตก็คือการสะกดพลังของตนเองเอาไว้
ทำไมต้องเป็เช่นนั้นเพราะว่าการอยู่ในร่างที่พลังที่แท้จริงจะทำให้เกิดการสิ้นเปลืองพลังโดยใช่เหตุเพราะทรงพลังเกินไปและยังทำให้อัตราการทานอาหารเพื่อเพิ่มพลังงานมากเกินไปทำให้พวกเขาต้องขยายร่างกายเพื่อสะกดพลังที่แท้จริงของตนเองนั่นจะทำให้พวกเขาทานน้อยลงและไม่สิ้นเปลืองพลังงานในร่างกายอย่างเปล่าประโยชน์
มันอาจดูขัดแย้งและไม่เมคเซ้นส์เพราะในความคิดส่วนใหญ่ก็คือการเป็ตัวเล็กคือพลังน้อยและเป็การสะกดพลังแต่การตัวใหญ่คือการใช้พลังเต็มที่ต่างหาก
าาวานรฟ้าเดินเข้าประตูแสงไอแซคก็ติดตามไปทันที
นี่คือครั้งแรกที่เขาเห็นอะไรแบบนี้จึงอดไม่ได้ให้เหลือบมองดูอย่างถี่ถ้วนก่อนเข้าไป
เมื่อเข้ามาแล้วก็ปรากฏใต้ดินแห่งหนึ่งโถงถ้ำสูงร้อยกว่าเมตรและมีรากไม้เป็เพดานถ้ำโถงถ้ำที่นี่กว้างขวางมากแต่ที่สะกดสายตาได้ดีที่สุดคือต้นไม้เล็กๆสูงแค่เมตรเดียวส่องสองสีทองอร่ามกลางโถงถ้ำแห่งนี้
“สิ่งนี้คือความลับสูงสุดของเผ่าวานรฟ้าเรามีผู้คนไม่มากที่รู้ความลับนี้าาแต่ละรุ่นจะส่งทอดความลับนี้ต่อกันเป็ทอดๆและเป็ความลับสูงเ้าที่ได้รู้ความลับนี้รู้หรือไม่ว่าหมายความว่าอะไร?”าาวานรฟ้าจ้องมองไอแซคด้วยแววตาลึกล้ำ
“...”
ไอแซคถึงได้รู้ว่าการที่เขารู้ความลับนี้มันสำคัญแค่ไหน
หากผิดพลาดเขาอาจต้องตายเพราะความลับนี้เลยก็ได้!
.....................................