บ่ายอันน่าเบื่อและร้อนอบอ้าวผู้คนต่างหลบอากาศแบบนี้ไปอยู่ในบ้านมีเพียงแค่นักล่าค่าหัวหนุ่มหน้าใหม่ไฟแรงที่ออกเดินทางไปกับรถม้าของเขาการออกไปยังเมืองถัดไปข้างหน้าใช้เวลาอีกหลายวัน ด้วยความเหนื่อยล้าเมื่อเห็นโรงเตี้ยมข้างทางก็อดไม่ได้ที่จะจอดพักที่นี่ก่อนเมื่อเข้ามายังโรงเตี้ยมก็มีเด็กจูงม้าเข้ามาหาทันที
“ดูแลมันดีๆละ” ชายหนุ่มพูดพร้อมกับหยิบเหรียญสิบทองแดงให้สองเหรียญ
“ได้ขอรับ จะดูแลให้ดีที่สุดเลย” เด็กจูงม้าไปยังที่พักม้าที่มีทั้งน้ำและหญ้าให้ม้ากิน
เมื่อเข้ามาข้างในโรงเตี้ยมก็ไม่ได้มีแขกแออัดมากนักสายตาจากทั้งโรงเตี้ยมมองมายังวาโลพร้อมเสียงซุบซิบนินทา “พวกบุชเชอร์” “พวกระยำ” วาโลดินตรงไปยังโต๊ะของพนักงานในโรงเตี้ยม
“หนึ่งวันสามเหรียญเงินพร้อมอาหารเช้าเย็นค่ะ” พนักงานพูดขึ้นมาก่อนที่จะได้ถามออกไป
“ที่นี่มีงานทำไหม” วาโลพูดขณะที่กำลังล้วงเหรียญเงินออกมาสามเหรียญ
“ถ้าเป็พนักงานล้างจานหรือเด็กเสริฟเต็มแล้วค่ะงานของคุณน่าจะดูบนบอร์ดได้เลยและนี่กุญแจค่ะ” พนักงานสาวหยิบกุญแจสนิมเขรอะให้
งานบนบอร์ดคืองานว่าจ้างที่ชาวบ้านรวบรวมเงินมาเพื่อจ่ายให้นักผจญภัยหรือนักล่าค่าหัวมาที่มาช่วยเหลือตามเงื่อนไขไม่ว่าจะคนหรือปีศาจ ทุกอย่างล้วนมีราคาและส่วนใหญ่มักจะเป็เงินก้อนโตหากงานนั้นยากมากอาจจะถึง1เหรียญทองเลยทีเดียว
“ขอบคุณ” แล้ววาโลก็เดินไปยังบอร์ด
“ฮืม...ฮาร์ปี้ เลคฮอส ไวเวิร์นเอิร์ทเวิม มีแต่งานยากๆ” วาโลบ่นพึมพำ เมื่อเลือกเป้าหมายได้แล้วจึงเดินไปยังบาร์แล้วสั่งเครื่องดื่ม“เอลหนึ่งแก้ว”
“นี่ครับเอลหนึ่งแก้ว” เ้าของบาร์ยกแก้วให้
“มีข่าวอะไรเกี่ยวกับเลคฮอสบ้าง”ยื่นเหรียญเงินให้สองเหรียญหนึ่งเหรียญสำหรับเครื่องดื่มอีกเหรียญสำหรับค่าข้อมูล
“พวกชาวประมงเจอเลคฮอสในทะเลสาบอัลน่าว่ากันว่ามันได้ฆ่าชาวบ้านไปสองคนบ้างก็ว่ามีหนึ่งตัวบ้างก็ว่ามีสองตัว แล้วก็มีนักล่าค่าหัวสามคนที่มาถามแบบคุณ แต่ตอนนี้ก็ยังไม่มีใครกลับมารับเงิน”เ้าของบาร์พูดไปเช็ดแก้วไป
“ก็แน่ละเลคฮอสนี่นะ ถ้าไม่ตายก็คงจัดการมันไม่ได้” วาโลกระดกทีเดียวหมดแก้ว
วาโลไปเอากระเป๋าใบใหญ่ที่รถม้าแล้วขึ้นไปบนห้องพักทันทีแล้วติดป้ายห้ามรบกวนไว้หน้าห้อง ในกระเป๋ามียาสมุนไพรและขวดแก้วมากมาย
“คงต้องใช้ลูกดอกlesserstrengthกับหน้าไม้ฉมวกติดถังน้ำกันมันหนี แล้วมันอยู่ไหนกันนะ...”รื้อกระเป๋าเพื่อหายาลดกำลัง
“สงสัยหมดั้แ่ตอนล่าไนท์แมร์ละมั้ง....”วาโลหยิบกระเป๋าเงินออกมานับ “เหลือเหรียญเงินอีกแค่20เหรียญไม่พอซื้อแน่ๆ คงต้องไปเก็บเอง...ไม่ได้ทำนานแล้วด้วยนี่ซิ” วาโลบ่นแล้วหยิบหนังสือปรุงยาที่ถ่ายทอดผ่านนักล่าปีศาจมารุ่นต่อรุ่นจนถึงตัวเขา
“lesser strengthผลิตได้ด้วยการน้ำหญ้านีมอสต้มกับน้ำสัดส่วน1ต่อ1ก่อนที่จะนำมากลั่นจนได้หยดน้ำยาสีใสและส่องแสงในที่มืด” วาโลเปิดหนังสือต่อไปเรื่อยๆ“หญ้านีมอส...หญ้านีมอส...หญ้านีมอส...หญ้านีมอส...อ่านี่ไงหญ้านีมอส...”
หญ้านีมอสเติบโดได้ดีในถ้ำ หญ้านีมอสจะเรืองแสงจึงสามารถเห็นได้อย่างชัดเจนแต่ว่าถ้ำแถวนี้อยู่ที่ไหนละ คงต้องลงไปสอบถามเ้าของบาร์อีกทีแต่ตอนนี้เตรียมอุปกรณ์อื่นไว้ก่อนวาโลหยิบลูกดอกฉมวกติดเชือกออกมาเช็คก่อนนำไปใช้งานมีดดาบหน้าไม้ทุกอย่างพร้อมใช้งานขาดแค่ลูกดอกลดกำลัง วาโลต้องไปหาหญ้านีมอสก่อน
ขณะกำลังเดินลงมาเพื่อจะสอบถามเื่ถ้ำใกล้ๆแถวนี้กับเ้าของบาร์ข้างล่างก็มีเสียงเอ๊ะอะโวยวายจากข้างล่าง มีคนถูกหมีเทาเข้ามาทำร้ายอาการค่อนข้างสาหัสเนื่องจากเสียเืไปมาก เมื่อวาโลเดินลงมาทุกคนมองไปก็มองมาที่เขาเห็นได้ชัดว่าต่างจากคนทั่วไปดวงตาสีฟ้าสด พร้อมกระเป๋าขนาดใหญ่
“คุณนักล่า ได้โปรดช่วยผู้ชายคนนี้ด้วย”ชาวบ้านต่างมาช่วยขอร้องให้ช่วยชายที่กำลังหายใจรวยรินวาโลจึงเดินเข้าไปตรวจอาการ
“10เหรียญเงิน” วาโลพูดขึ้นมา ทำเอาชาวบ้านทำตัวไม่ถูกสำหรับชาวบ้านหนึ่งคนถือว่าแพงมากๆ
“หรือไม่ก็ปล่อยให้เขาตายถ้าเลือกอย่างหลังแนะนำให้เอามีดแทงไปที่หัวใจเขาดีกว่า จะได้ไม่ทรมาน” วาโลกล่าวก่อนจะเดินไปหาเ้าของบาร์ แล้วเ้าของบาร์ก็พูดขึ้นมา “ผมจะจ่ายให้เอง”
“จับเขาแน่นๆ อย่าให้ดิ้น” วาโลเดินไปหาผู้าเ็ แล้วเปิดยาผงแล้วราดใส่แผลมันคือผงหยุดเืไหลแล้วก็เปิดยาอีกขวดกรอกปากผู้าเ็มันคือยาระงับปวด
เสียงของผู้าเ็เงียบลงจนเหมือนหลับชาวบ้านคุยนินทากันดังซอกแซก วาโลไม่ได้ใส่ใจอะไรนักแล้วก็หมดหน้าที่ของเขาแล้วจึงเดินไปหยิบเงินที่เ้าของบาร์เตรียมไว้ให้ทั้งหมด10เหรียญวาโลหยิบแค่9แล้วถามเ้าของบาร์ว่าถ้ำใกล้ที่สุดอยู่แถวไหน
“เดินทางไปครึ่งวันทางตะวันตกก็จะเจอน้ำตกซึ่งหลังน้ำตกเป็ถ้ำขนาดใหญ่ ผมไม่รู้หรอกนะคุณกำลังตามหาอะไรแต่มันไม่ใช่ที่ที่คนอื่นเขาอยากไปกันนักหรอกนะ” เ้าของบาร์หยิบเหรียญเงินคืน
ว่าแล้ววาโลก็ไม่รอช้าออกเดินทางทันทีกว่าจะถึงน้ำตกก็มืดพอดี วาโลจึงหยิบน้ำยาบางอย่างออกมาจากกระเป๋าแล้วดื่มมันไม่กี่วิต่อมาวาโลก็ร้องด้วยความเ็ป เส้นเืขึ้นหน้าความเ็ปกระจายไปทั่วร่าง ตาสีฟ้าสดค่อยๆกลายเป็สีเหลืองอ่อนยาตัวนี้ทำให้วาโลสามารถมองเห็นในที่มืดแม้ไม่มีแสงเลยแม้แต่น้อยแล้วเขาก็หยิบยาบางอย่างติดตัวเข้าไปด้วยในส่วนของอาวุธวาโลเลือกมีดสั้นกับดาบสั้นสำหรับการเข้าถ้ำมันน่าจะเหมาะกว่าดาบยาว
เขาเดินเข้าไปยังหลังน้ำตกวาโลพบรอยเท้าเล็กๆมากมายพร้อมกับมีรอยลากบนพื้นก่อนจะก้มลงไปมองพื้น
“ก็อบลิน...4-6ตัวลากอะไรซักอย่างมาคงจะเป็คน” วาโลค่อยๆเดินไปข้างหน้า พบว่ามีแสงไฟเล็ดรอดออกมาและเป็อย่างที่เขาคิดพวกมันคือก็อบลินเท่าที่เห็นมีอยู่5ตัวที่นั่งอยู่บนพื้นกับฮ็อบก็อบลินอีกหนึ่งตัวที่นั่งบนเก้าอี้ไม้ดั่งครองบัลลังค์พวกมันจับผู้หญิงมาเตรียมจะนำสาวผู้โชคร้ายมาทำอาหาร
วาโลไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายตั้งตัวเขาหยิบขวดบางอย่างออกมาแล้วสาดใส่พวกก็อบลินทันทีที่สารในขวดเกาะติดกับก็อบลินแค่ประกายไฟเล็กๆก็ทำให้ก็อบลินทั้ง5ตัวติดไฟนอนกลิ้งบนพื้นอย่างทรมานส่วนฮ็อบก็อบลินเห็นท่าไม่ดีจึงจับสาวผู้โชคร้ายมาเป็ตัวประกันเป็เกราะกำบังให้ตัวเองถ้าเป็คนอื่นก็คงจะได้ผลแต่กับวาโลไม่เป็เช่นนั้นหากวาโลไม่มาเจอผู้หญิงคนนี้ก็คงตายไปแล้วเพราะงั้นในความคิดของวาโลเธอได้ตายไปแล้ว จึงไม่มีเหตุผลที่ต้องช่วยเธอวาโลปาขวดดินเผาใส่ฮ็อปก็อบลินทันทีที่ขวดกระทบเป้ามันได้แตกออกแล้วมีผงสีดำกระจายไปทั่วก่อนจะโดนสะเก็ดไฟแล้วก็มีเสียงะเิตู้มมมมเศษซากของทั้งฮ็อปก็อบลินและสาวผู้โชคร้ายกระจัดกระจายไปทั่ว
เมื่อทุกอย่างสงบลงวาโลก็เดินเข้าไปยังส่วนลึกของถ้ำเพื่อตามหาหญ้านีมอสต่อเมื่อเดินเข้าไปก็ยังไม่พบหญ้านีมอส แต่แล้ววาโลก็พบก็อบลินอีกตัวหนึ่งแค่ชั่วพริบตาเขาหยิบหน้าไม้จากด้านหลังมายิงเข้าหัวมันทันที ก็อบลินตายโดยไม่ได้ร้องซักแอะพอเข้ามาเื่ๆก็ได้กลิ่นเหม็นเน่าแล้วดูที่สุดทางเดินก็พบซากกองกระดูกของนักเดินทางผู้โชคร้ายจำนวนมากหัวที่พวกมันกินไม่ได้ก็ถูกทิ้งให้เน่าหนอนอยู่ข้างในนี้และเมื่อมองดีๆก็ได้พบว่าข้างๆกองกระดูกมีหญ้านีมอสยิ่งเข้าใกล้ยิ่งเห็นว่ามีจำนวนมาก
“ต้องขอบคุณกองกระดูกพวกนี้ละนะนีมอสถึงได้เยอะขนาดนี้” วาโลนั่งเอามีดขูดหญ้านีมอสจนเต็มกระเป๋าสมุนไพรข้างหนึ่งแต่แล้วจู่ๆวาโลก็ปวดหัวขึ้นมา นี่คืออาการของการขาดยาหรือยาหมดเวลาวาโลต้องรีบออกจากที่นี่ก่อนที่ฤทธิ์ยาจะหมดแล้วเขาจะมองในที่มืดไม่เห็น วาโลรีบวิ่งออกมาทันที
วาโลวิ่งออกมาจนพ้นหน้าถ้ำเกิดความเ็ปจนถึงขั้นเส้นเืขึ้นหน้า แสดงถึงความทรมานถึงขีดสุดตาสีเหลืองอ่อนค่อยๆกลายเป็สีฟ้าสดอีกครั้ง....วาโลออกเดินทางจนกลับมาถึงโรงเตี้ยมใกล้เที่ยงคืนเป็คืนอันเงียบสงบชาวบ้านต่างแยกย้ายกลับบ้านนอนแล้วมีเพียงพนักงานที่นั่งคอยว่าจะมีใครเข้ามาใช้บริการทันทีที่เธอเห็นวาโล กลิ้งตกจากรถม้าเธอก็รีบวิ่งเข้าไปช่วยประคองในทันที
“ห้อง705...” วาโลที่หมดเรี่ยวแรงพูดกับพนักงานต้อนรับ
หลังจากนั้นเขาพบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงพร้อมกับกระเป๋าปรุงยาและหญ้านีมอสเขาจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่ากลับมาถึงที่โรงเตี้ยมได้อย่างไร วาโลกะเวลาของยาผิด เขาจะเก็บความประมาทครั้งนี้เป็บทเรียนที่จะให้เกิดขึ้นอีกเป็ครั้งที่สองไม่ได้เขายังใหม่เกินไปสำหรับวงการนักล่าปีศาจแต่ประการณ์จะสอนให้เขาเก่งขึ้นแล้วจากนั้นวาโลก็เริ่มต้มหญ้านีมอส ซึ่งเขาได้ใช้เวลาเป็วันๆกับการต้มครั้งนี้ทั้งการต้มและการกลั่นกินเวลาไปสองวันกินเหรียญเงินจากวาโลไป6เหรียญในที่สุดเขาก็ได้ลูกดอกยาลดกำลังมา4ดอก วาโลนอนรอให้ถึงเช้าแล้วค่อยออกไปล่าเลคฮอส
เลคฮอสเป็สัตว์ที่สติปัญญาต่ำหวงถิ่น ถึงแม้มันจะอยู่ในน้ำแต่หลักความจริงมันก็แค่สัตว์บกที่ชอบอยู่ในน้ำเฉยๆเลคฮอสเป็สัตว์ที่ค่อนข้างสันโดษไม่ชอบอยู่รวมกันเป็กลุ่มในด้านกำลังเลคฮอสก็ถือว่าแข็งแกร่งมากๆมันสามารถกลั้นหายใกล้ใต้น้ำได้เป็สิบนาที ถ้าต้องลงไปฟัดเหวี่ยงกับมันใต้น้ำคงต้องขอบาย หนังของมันเป็เกล็ดแต่ไม่ได้แข็งมากพอจะกันหน้าไม้ดอกเล็กๆได้วาโลเตรียมฉมวกติดเชือกมัดเข้ากับถังเหล้าเปล่าถ้ามันหนีลงน้ำเราจะสามารถตามมันได้
แผนของวาโลที่วางไว้คราวๆคือจะเอาแพะมาผูกไว้ใกล้ๆกับทะเลสาบแล้วคอยจังหวะเพื่อยิงลูกดอกลดกำลังและใช้ฉมวกติดถังเพื่อตามตัวมันเชือกและถังถูกทำขึ้นมาแบบพิเศษตัวเชือกจะถูกมัดเป็ปมเป็ระยะส่วนตัวถังมีเหล็กเป็ประตูทางเดียวอย่างง่ายๆเมื่อปมเชือกผ่านประตูจะไม่สามารถกลับไปทางเดิมได้เชือกจะดึงสิ่งที่โดนฉมวกปักขึ้นมาบนน้ำเรื่อยๆ
วาโลทำตามแผนที่วางไว้แต่หลังจากรอมาหลายชั่วโมงเหยื่อก็ไม่มาติดกับ วาโลเหลือบมองเห็นอีกฝั่งของทะเลสาบมีร่องรอยการเดินของอะไรซักอย่างผ่านกอหญ้าริมน้ำเขาจึงลองเปลี่ยนที่วางเหยื่อ แพะอันน่าสงสารถูกผูกลงในน้ำในเขตที่คาดว่าจะเป็อาณาเขตของเลคฮอสอีกไม่กี่อึดใจก็เสียงพึ่บพั่บๆๆๆเสียงน้ำกระจายตรงที่วางเหยื่อไว้ ทันทีที่เห็นเกล็ดอันเงาวับสะท้อนแสงสีดำของเลคฮอสวาโลยิงลูกดอกลดกำลังและฉมวกไปปักที่หลังคอมันทันทีเลคฮอสดีดดิ้นด้วยความเ็ปแต่สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น ตามปกติเลคฮอสคงรีบหนีไปแล้วแต่ครั้งนี้ต่างออกไป มันเข้ามาจู่โจมวาโลทันทีวาโลหลบทันแล้วชักดาบออกมาแล้วหยิบขวดยาใสที่ใส่ของเหลวสีเหลืองไว้ข้างในกระดกใส่ปากทันทีมันคือยาเพิ่มความแข็งแกร่งและความเร็วเขาบรรจุลูกดอกใส่หน้าไม้ใหม่และเตรียมพร้อมที่จะรับมือกับเลคฮอสเลคฮอสะโพุ่งชนวาโลทันทีที่วาโลเผลอแต่ด้วยน้ำยาสีเหลืองที่พึ่งดื่มเข้าไปมันทพให้เขาตอบสนองได้ไวขึ้น
“ฮืมมมม 4นาที...” วาโลคำนวณเวลาที่จะต้องใช้ล้มเลคฮอสว่าแล้วเลคฮอสก็กระโจนใส่เขาอีกครั้งและกลิ้งตัวหลบออกด้านข้างก่อนจะแทงดาบไปที่ขาหน้ามันทันทีเลคฮอสที่าเ็สาหัสรีบวิ่งลงน้ำซึ่งเป็ไปตามที่เขาคิดไว้และอีกอย่างที่เขาคิดไว้ก็เป็ไปดั่งที่เขาคิดเช่นกันเลคฮอสตัวที่2พุ่งจากน้ำเฉียดหน้าเขาไปนิดเดียว เมื่อเลคฮอสพลาดนี่คือโอกาสของวาโลเขาใช้หน้าไม้ที่พึ่งบรรจุลูกเสร็จยิงไปยังเลคฮอสตัวที่2ทันทีและมันคือลูกดอกลดกำลังที่เขาเอาติดมาไว้ในกรณีฉุกเฉิน
เลคฮอสตัวแรกกำลังจะหนีลงน้ำได้แล้วแต่เขากำลังติดพันกับเลคฮอสตัวที่2 ซึ่งมันมีอาการไม่สู้ดีนักทันทีที่โดนลูกดอกลดพลังมันก็แทบจะไม่ขยับตัว ใช้คำว่าแทบทรงตัวไม่อยู่น่าจะเหมาะกว่าด้วยซ้ำถึงแม้จะเป็ลูกดอกลดกำลังแต่มันไม่น่าออกผลถึงขนาดนี้
“2นาที...”วาโลบ่นพึมพำ เขาตวัดดาบไปที่คอของเลคฮอสตัวที่2 ปรากฏว่าทันทีที่ดาบปะทะกับเกล็ดเกิดเสียงดังแกร๊งงงเสียงเหมือนกับเหล็กชนกันนี่คือตัวเมียแผงคอมันหนาเกินกว่าดาบเหล็กจะตัดได้เขาต้องทำลายแผงคอนี้ให้ได้ก่อนแต่วาโลก็มีอุปกรณ์ที่เตรียมไวแล้ว มันคือน้ำมันดินวาโลปาใส่ตัวมันน้ำมันกระจายเต็มตัวมันไปหมด มันยังไม่ทันตั้งตัววาโลก็ร่ายมนต์บทเดียวที่เขารู้จัก“Ignite” เกิดลูกไฟขนาดเท่าฝ่ามือของวาโลพุ่งไปใส่เลคฮอสเมื่อไฟัักับน้ำมันดิน ไฟก็ลุกทั่วเลคฮอสทันที วาโลสบโอกาสได้ตวัดดาบใส่คอที่ถูกไฟไหม้เผยให้เห็นเนื้ออ่อนๆมันไร้การต่อต้านและหัวหลุดกระเด็นออกจากคอในทันที จากนั้นเขาบรรจุหน้าไม้แล้วก็รีบตามเลคฮอสตัวแรกไปเขาพายเรือตามถังลอยน้ำไปแต่หาอย่างไรก็หาไม่เจอเขาจึงหยิบขวดยาสีฟ้าใสออกมา แล้วกระดกรวดเดียวหมดในทันทีเส้นเืขึ้นรอบหน้าเขาจมูกกลายเป็สีแดงนี่คือยาเพิ่มััในการดมกลิ่นถึงแม้ตัวเขาเองจะเต็มไปด้วยเืของเลคฮอสแต่เขาสามารถแยกมันออกจากกันได้เขาพายเรือตามกลิ่นคาวเื จนพบถังน้ำอยู่ใกล้ๆฝั่ง พอขึ้นฝั่งไปเขาก็เห็นว่าเลคฮอสตัวแรกกลับมาบ้านเพื่อปกป้องลูกของมันและมีซากโครงกระดูกมนุษย์อยู่2-3คนเขาเข้าใจทันทีว่าเลคฮอสตัวแรกที่ฆ่าไปเป็ตัวเมียที่พึ่งคลอดลูกส่วนตัวที่โดนฉมวกเป็ตัวพ่อ
ลูกดอกลดกำลังของมันหมดฤทธิ์แล้ว แต่การถีบครั้งเดียวก็มากพอที่จะทำให้สลบได้วาโลจึงต้องใช้ความระมัดระวังเป็อย่างสูงก่อนที่จะลงมือเลคฮอสตอนนี้าเ็ไม่น้อย มันทำให้ยิ่งอันตรายขึ้นไปอีกวาโลเลือกที่จะใช้หน้าไม้ยิงไปที่ลูกของเลคฮอสในทันที ด้วยสัญชาตญาณของความเป็พ่อเลคฮอสเอาตัวเองที่มีาแจากการโดนแทงพุ่งไปบังลูกน้อยในทันทีซึ่งก็เป็เวลาเดียวกับที่วาโลพุ่งเอาปลายดาบเล็งไปที่คอของเลคฮอสทันที
“มันเป็งานอย่าเคืองกันนะ...” วาโลแทงไปที่คอของเลคฮอสตัวใหญ่ มันดิ้นอยู่บนพื้นสะบัดไปมาจนวาโลต้องถอยห่างออกมาเืของเลคฮอสกระจายไปรอบๆพื้นที่ กลิ่นคาวเืคละคลุ้งไปหมดทันทีที่ตัวพ่อสงบนิ่งไม่ไหวติง เขาก็เดินไปแทงเลคฮอสตัวเล็กทันที วาโลเอาหัวของเลคฮอสทั้งสามไปขึ้นรางวัลทันที
ตัวเขาอาบไปด้วยเืตอนมาถึงโรงเตี้ยมสายตาจ้องมามองที่เขาอีกครั้ง “พวกหน้าเื”“พวกขยะ” มีเสียงซุบซิบนินทาเป็ระยะ แต่เขาก็ไม่ได้สนใจจึงขึ้นไปอาบน้ำแช่ตัวล้างกลิ่นคาวเืนี่ก่อนจะลงมารับรางวัล
“20เหรียญเงินสำหรับคำร้องและอีก5สำหรับซากเลคฮอสค่ะ”พนักงานยิ้มแล้วส่งถุงเงินให้วาโล
“แค่25เหรียญเองหรอ…แค่ค่ายาที่ใช้ไปก็มากกว่า40เหรียญแล้วแท้ๆ” วาโลหัวเสียก่อนจะเดินออกนอกโรงเตี้ยมแล้วขับรถม้าออกไปยังเมืองถัดไปทันที
533
