หลังจากเข้าค่ายฤดูร้อนสิ้นสุด่ปิดเทอมก็มาถึงทำให้ซากุระมีเวลาพักและทำงานได้เต็มที่โดยเป็ตัวของตัวเองที่สุด
ฟืบบบ
มือสองข้างกางแผนที่เลื่อนขึ้นลงประกอบฉากท่าเรือ แว่นกันแดดเสยขึ้นก่อนที่อีกมือจะลดแผนที่ลง ซากุระมองหน้าคนที่อยู่ตรงหน้าสะบัดผมโพสท่าเซ็กซี่ส่งจูบผมบ๊อบของเธอเริ่มยาวประบ่าแบกเป้คนละใบยืนอยู่ท่าเรือก่อนที่อีกคนจะสะพายเป้ถือของกินมาเต็มมือ
“ซื้ออะไรมานะ หิวจัง” ซากุระเก็บแผนที่คว้าถุงขนมในมือสาวเท่หน้าใสแม้ไม่ได้สวมชุดคอสเพลย์แต่ก็ทำซากุระเขินทุกครั้งที่อยู่ใกล้
“มียาเมาเรือด้วยนะ เมาเรือหรือเปล่า มินามิบอกว่าซากุระไม่ค่อยได้ไปไหน อาจจะเมาเรือได้” ชองโกวแกะยาในซองพร้อมเปิดฝาน้ำยื่นให้ซากุระที่อมยิ้มรับมาพลางเหล่มองมินามิที่ยืนกอดอกยักคิ้วส่งซิกชอบใจ
“นี่ๆๆ สองคนนี้ยังไงเนี้ย ห่วงกันเกินหน้าที่ละ ชวนมาพักผ่อนนะไม่ได้ให้มาสวีทหวานเริ่มอินเหมือนแฟนคลับเชียร์แล้วนะเนี้ย นอกจอไม่ต้องก็ได้นะ อิจฉา” คุรุมิแทรกกลางระหว่างชองโกวกับซากุระ
“นานๆ จะเจอกัน คิดถึง” ซากุระพูดจบโผเข้ากอดแขนชองโกวที่หัวเราะร่วนชอบใจถือถุงขนม
“ไม่ต้องเลยคู่นี้ยิ่งเป็ข่าวยิ่งน่าสงสัย วันนี้จ้างมาให้พักผ่อนเป็เพื่อนนะ ดีนะคิวว่างกันหมด”
“แน่นอนละถึงขนาดวางแผนเคลียร์งานให้พวกเราขนาดนี้ สรุปบนเกาะมีอะไร” ชองโกวสวมหมวกแก๊ปมองเรือมารับ
“เทศกาลการ์ตูนมีคอสเพลย์ด้วยแล้วก็ไปหาอามาโนะเห็นว่าพักผ่อนยาวอยู่บ้านเกิด ไปเซอร์ไพรส์สักหน่อย บ้านอามาโนะคึกคักกว่าบ้านซากุระอีกนะชองโกว” มินามิกระทุ้งแขนแซวชองโกว
“ไปขึ้นเรือกันได้แล้ว” คุรุมิคว้าแขนมินามิควงเดินนำพร้อมสัมภาระขนขึ้นเรือรับส่ง ชองโกวกับซากุระแกะขนมกินกันตลอดทางกะหนุงกะหนิงทำให้มินามิแอบถ่ายรูปไปหลายรูปก่อนจะถ่ายหมู่กันสี่คนเฮฮาคึกคัก ผ่านไป 2-3 ชั่วโมงก็ถึงที่หมายทั้งสี่คนขนสัมภาระลงเรือมาถ่ายรูปกันบนเกาะแรงดีไม่มีตก ยอดคนติดตามชมเริ่มมากขึ้นเมื่อเหล่าไอดอลของพวกเขามารวมตัวกันอีกครั้งและยิ่งไปกว่านั้นชองโกวกับซากุระสร้างเรตติ้งไม่มีตกจนกลายเป็คู่จิ้นประดับวงการคอส คุรุมิพาเดินเข้ามาในหมู่บ้านชนบทที่อยู่ริมฝั่งบรรยากาศสดชื่น การใช้ชีวิตไม่หวือหวาอยู่กันอย่างอบอุ่นเป็มิตร
ฮ่ะ ฮ่า ฮา
เสียงหัวเราะดังมาจากในบ้านที่ปิดมิดชิดแต่เสียงก็ยังเล็ดลอดออกมาเมื่อมีคนเปิดประตูเดินออกมาในชุดลำลองใบหน้าไร้การแต่งแต้มสีสันมองด้วยความอึ้งเมื่อเจอทั้งสี่คนยืนโพสท่าอยู่หน้าบ้าน
“อ่ะ คุณซากุระ พี่คุรุมิ ชองโกว มินามิคุง มาได้ยังไง” อามาโนะมองตาปริบๆ ด้วยความใ
“พาชองโกวกับซากุระมาเดทกัน บังเอิญไม่มีที่พัก ขอพักที่นี่ละกันนะอามาโนะ” คุรุมิรวบรัดเดินสะพายเป้จูงมือชองโกวเข้าไปในบ้านทำตัวกลมกลืนทักทายคนในบ้าน อามาโนะเหล่มองตามอย่างอึ้งๆ ด้วยรอยยิ้มก่อนมองมาทางซากุระกับมินามิที่อึ้งค้าง
“หวังว่าจะพักกันได้นะคะ บ้านฉันไม่ได้หรูหราอยู่กันแบบพื้นเมืองนะคะ พอดีเลยค่ะมาได้จังหวะงานการ์ตูนของที่นี่พอดี กำลังนึกถึงทุกคนอยู่ด้วย”
“แหงละ พี่คุรุมิกับมินามิรวมหัวกันวางแผน ไม่มีอะไรที่เป็ไม่ได้ ยะหู้วหิวจังมีอะไรทานบ้างค๊า” ซากุระชูมือเดินเข้าไปในบ้านอีกคน
“ฮิฮิเชิญค่ะ” อามาโนะพามินามิเข้าไปด้านในก่อนปิดประตู
ตกเย็นทุกคนยังอยู่ที่บ้านของอามาโนะยังไม่ได้มีโครงการไปเที่ยวเล่นที่ไหนแต่ใน่หัวค่ำมีการแห่โคมต้อนรับเทศกาลคึกคักประจำปี ทั้งห้าคนจัดที่นอนปูกับพื้นเรียงติดกันในห้องเดียวก่อนไปอาบน้ำแต่งตัวมายืนรอชมการแห่พาเหรดทั่วเกาะ
“แล้วพรุ่งนี้จะคอสกันหรือเปล่าคะ มีชุดติดบ้านแค่สองสามชุดเอง” อามาโนะยกน้ำมาวางไว้บนที่นั่งหน้าบ้านดูพระอาทิตย์ตก
“มาในร่างอวตารคนก็รู้หมดสิแม้ที่นี่จะจัดเทศกาลนี้ได้ไม่นานแต่นักคอสทุกเมืองก็ต้องแห่กันมา เป็ถึงศูนย์รวมเชียวนะ” มินามินั่งบนขอนไม้กับชองโกว
“เห็นป้ายประกาศมีเกสเลเยอร์ของเกาะนี้ด้วย” คุรุมิแกะอมยิ้มกินกับซากุระ
“ใช่ค่ะ จีชอคนักคอสรุ่นใหม่ไฟแรงเป็ขวัญใจประจำเกาะเลยค่ะ” อามาโนะอมยิ้ม
“เด็กรุ่นใหม่สายพันธ์ุประหลาดดันตัวเองจนดังซะได้” มินามิหยิบมือถือมาเปิดเข้าเพจโชว์รูปจีชอคสาวหน้าลูกครึ่งสวมชุดคอสยอดติดตามเกือบล้าน
“เดี๋ยวนี้ก็ดันตัวเองทั้งนั้นแต่ถ้าเข้าสังกัดก็ยากหน่อย” ชองโกวลุกขึ้นมาหยิบแก้วน้ำยืนอยู่ข้างซากุระ
“แหม ถ้ารู้ว่าเด็กนี่มางานนี้นะฉันตอบรับเป็เกสก็ดีหรอก” คุรุมิทำหน้าเหยเกกอดอก
“พี่ไม่ชอบเด็กคนนี้หรอ ทำไมอะ” ซากุระมองตาปริบๆ
“ป้าแกก็อารมณ์บูดแบบนั้นแหละโดนแย่งงาน แย่งซีนขนาดงานถ่ายแบบ จีชอคก็แย่งซีนเด่น” มินามิเก็บมือถือ
“อย่าสนใจเลยค่ะ ใครจะดังยังไงแต่ระดับพวกเราะแล้วละ” อามาโนะยิ้มกริ่มบอก
“แหม รู้แบบนี้คอสแกล้งกลบกระแสก็ดี หมั่นไส้จริง” คุรุมิฟึดฟัด
“ก็ทำได้นะ รอคำนี้อยู่พอดี” มินามิยืนขึ้นยิ้มกว้าง ทุกสายตามองมาทางเขาอย่างงุนงง ซากุระหรี่ตามองจับผิดรอยยิ้มแห่งเ้าจอมวางแผนผุดขึ้นบนหน้ามินามิอย่างรู้กัน
ปัง ปัง ปัง! เฮฮฮฮฮ
ขบวนพาเหรดเริ่มขึ้นแห่ผ่านชุมชนทั้งเกาะ การ์ตูนมาสคอตประจำงานและการ์ตูนยอดฮิตอยู่บนรถแห่โบกมือ เสียงเพลงอนิเมะเปิดดังตามขบวนอย่างสนุกสนานเพลินตา ซากุระคล้องแขนะโโลดเต้นร้องเต้นตามเพลงชมขบวนผ่านอย่างคึกคัก ชองโกวกับอามาโนะรับใบประกาศของขบวนอย่างรื่นเริงโบกมือทักทายต่างฝ่ายต่างเล่นกันอย่างสนุกสนาน คุรุมิรับโบรชัวงานมาเปิดดูไม่ได้สนใจนั่งขมวดคิ้วอ่านกิจกรรมของงานก่อนจะยิ้มมุมปากเอามือลูบคางมองสี่คนที่กำลังเล่นกับมาสคอตอย่างสนุกสนาน
พระอาทิตย์ลับขอบฟ้าพระจันทร์โผล่ขึ้นแทนที่ก่อนกลายเป็อาทิตย์ขึ้นอีกครั้ง ทุกคนถูกปลุกให้ตื่นเช้าตามธรรมเนียมจึงได้ชมบรรยากาศดีๆ ด้านนอกดุจโลกใหม่และที่สำคัญงานสนุกกำลังรอทั้งห้าคนอยู่ ภายในงานตกแต่งด้วยเกมมากมายมีเวทีประกวด เหล่านักคอสเพลย์เริ่มทยอยกันมาทั้งในเกาะและนอกเกาะ บ้างก็เดินเล่น ถ่ายรูปกับตากล้อง บ้างก็ลงทะเบียนรายงานตัวประกวดคอสเพลย์ใน่บ่าย
“สำหรับคนที่รอพบคุณจีชอคตั้งแถวด้านนี้เลยครับ เดี๋ยวจีชอคลงจากเวทีจะมาพบกับทุกคนทางด้านนี้” เสียงประกาศไมค์ประกาศบอกคนที่เป็แฟนคลับ พิธีกรหญิงสวมชุดกิโมโนยืนพูดคุยกับจีชอคที่อยู่ในชุดคอสเพลย์ผมสีฟ้า
แชะ แชะ แชะ
ช่างภาพออกันหน้าเวทีจับภาพจีชอคในขณะที่ถูกสัมภาษณ์บนเวทีระหว่างที่ทุกคนสนใจบนเวที สาววิกสีส้มเดินเข้ามาในฮอลล์ด้านใน เสื้อเชิ้ตสีขาวกางเกงยีนสีฟ้าอ่อนรองเท้าส้นสูงวิกผมลอนหยักสีส้มสวมหมวกฟางคาดแดงก้มหน้าก้มตาเดินมาหยุดอยู่กลางฮอลล์เรียกสายตาที่อยู่ตรงนั้นได้ดี ทุกคนเริ่มมองมาทางเธอจนตกเป็เป้าสายตา รอยยิ้มแสยะยิ้มเชิดปลายคางมองจีชอคช้าๆ แล้วกอดอกเดินไปยื่นใบสมัครข้างเวทีก่อนเดินออกไป
เวลาผ่านไปสักพักกิจกรรมรอบบ่ายก็มาถึงทุกคนรออยู่หน้าเวที จีชอคและผู้จัดงาน กรรมการตัดสินประกวดนั่งอยู่หน้าเวที การประกวดแบบทีมจะเริ่มประกวดทีมก่อนการประกวดเดี่ยว
“แหม ชมกันเพลินไปเลยมาถึงการประกวดแบบทีม ทีมสุดท้ายเห็นว่าทีมนี้มาหาโลกใหม่ ทีมโจรสลัดคุ้นชื่อกันไหมคะ เชิญชมได้เลยค่ะ” พิธีกรผายมือไปด้านหลังแสงไฟดับลงมืด ทางด้านหลังเริ่มตื่นตัวมีเสียงกรี๊ดเล็ดลอดออกมาจนคนด้านหน้าชะเง้อมองอย่างตื่นเต้น
ฟืบบบบบ
แสงไฟส่องมาที่คนกลางเวทีก่อนไฟจะสว่างขึ้น ผู้หญิงสวมเสื้อเชิ้ตกับกางเกงยีนหมุนหมวกฟางเท้าเอวฉีกยิ้มเชิดปลายคางขึ้นเล็กน้อยเลิกคิ้วจ้องมาทางจีชอคที่ชะงักค้าง ผู้จัดงานที่ร่วมเป็กรรมการการตัดสินเบิกตาโตก่อนทีมงานจะเข้ามากระซิบทางด้านหลัง คุรุมิสะบัดผมสีส้มเดินขึ้นมาหน้าเวทีโพสท่าเซ็กซี่ก่อนถอดเสื้อเชิ้ตเผยให้เห็นบิกินี่เขียวโยนเสื้อไปด้านหลังตกลงที่มือของหนุ่มผู้มาพร้อมกล้ามท้องที่รอยกากบาทตรงกลางท้องเสื้อสีแดงครึ่งแขนกางเกงสีฟ้าขอบขาวสั้นเท่าเข่าวิกผมดำผ้าคาดเอวสีเหลืองรองเท้าแตะหูหนีบเดินออกมาพร้อมทิ้งเสื้อเชิ้ตเดินมาตีคู่หยิบหมวกฟางบนหัวคุรุมิมาสวมบนหัวตนเองขยิบตาส่งหากรรมการด้านล่าง
กรี๊ดดดด
เสียงเริ่มคึกคักชอบใจทุกคนกรูเข้ามาออกันหน้าเวทีช่างภาพกดรัวภาพ เหล่ากรรมการเริ่มมองหน้ากันเลิ่กลั่กมองทีมงานที่อึ้งไม่แพ้กัน คุรุมิควงมินามิแยกทางกันไปยืนข้างๆ ชี้ไปทางหลังที่กำลังมีสองคนเดินเข้ามา ชุดสูทสีดำทับเสื้อเชิ้ตเหลืองหล่อเหลาตามตัวละครควงสาวเซ็กซี่ผมดำโพสท่าเซ็กซี่ส่งจูบหาคนชม
กรี๊ดดดดด
ชองโกว!! คุรุมิ!!! มินามิ!!! อามาโนะ!!
กรี๊ดดด
แชะ แชะ แชะ
จีชอคมองด้านหลังที่เริ่มกรูกันมาหนาตาก่อนมองบนเวทีที่โพสท่าใครท่ามัน เธอกัดริมฝีปากมองโดยเฉพาะคุรุมิ
“แง้!!!”
เสียงดังขึ้นออกจากไมค์ทำให้ทุกคนลุ้นใจจดใจจ่อมองแสงไฟจับคนที่เดินออกมาจากฉากในชุดธิดาเงือกผู้เลอโฉม กรรมการถึงกับปรบมือต้อนรับ
กรี๊ดดด ซากุระ!!!
จีชอคเอามืออุดหูมองพวกด้านล่างที่แทบจะคลั่งเวทีเกือบแตก มินามิเดินเข้าไปจูงมือเ้าหญิงเงือกออกมายืนตรงกลางโค้งคำนับทักทายทุกคนก่อนชิ่งหนีลงไปด้านล่างอย่างรวดเร็วหายกันไปทั้งทีม
“เอ่อ เกิดอะไรขึ้น เมื่อกี้กรรมการขอเวลานอกถ่ายสัมภาษณ์ผู้เข้าประกวดทีมโจรสลัด อย่าเพิ่งหนีค่ะ” พิธีกรและทีมงานรีบรั้งล็อคตัวทั้งห้าคนขึ้นมาบนเวทีอีกครั้ง คุรุมิถือไมค์เป็ตัวแทนทุกคน
“เจอเกสระดับโลกปรากฏตัวกันแบบนี้เซอร์ไพรส์มากค่ะ”
“ไม่ใช่ค่ะ ไม่ได้อยากก่อกวนหรือแย่งซีนใคร ตั้งใจมาประกวดจริงๆ หาเงินสมทบทุนให้สุนัขยากไร้นะคะก็เลยคิดว่างานนี้น่าจะเป็โอกาสดี พวกเรามาพักผ่อนพอดี ออกจะหนีงานมาด้วยซ้ำดีใจที่ได้เจอทุกคน” คุรุมิโบกมือทักทายแฟนๆ ที่กรี๊ดลั่น
“จะไม่ใเลยค่ะถ้าไม่ได้มากันครบขนาดนี้ แถมระดับสุดยอดทั้งสองคนมาอยู่ด้วยงานนี้เป็ตำนานแน่นอน” พิธีกรเดินมายืนตรงกลางระหว่างซากุระกับชองโกวที่ยืนข้างกัน
กรี๊ดดดดด
เสียงกรี๊ดลั่นฮอลล์ไม่มีตกกรรมการปรบมือชอบใจ พิธีกรมองซากุระทีกับชองโกวทีสลับกันด้วยรอยยิ้ม
“ไม่ถึงกับตำนานหรอกครับเดี๋ยวจะลงไปด้านล่างเตรียมมือถือไว้ได้เลย” มินามิฉีกยิ้มอ่อย
กรี๊ดดดดด
“ขอฝากอะไรถึงเกสเลเยอร์งานนี้หน่อยนะคะ น้องจีชอควันนี้น่ารักน่า...กอดเหมือนเดิมเลยนะรู้ว่างานนี้เป็จีชอคก็เลยต้องรีบมาหารุ่นน้องที่กำลังดัง ฝากเกสเลเยอร์ใหม่อย่างจีชอคด้วยนะคะ” คุรุมิแสยะยิ้มส่งสายตาจิกไปทางจีชอคที่กัดริมฝีปาก
“คุณซากุระฝากอะไรหน่อยค่ะ” พิธีกรยื่นไมค์มาทางคนที่ยืนมองตาปริบๆ
“ค่ะ ขอพื้นที่สำหรับถ่ายรูปด้วย แล้วเจอกัน” ซากุระขยิบตาให้ทุกคน
กรี๊ดดดด
เสียงกรี๊ดลั่นฮอลล์ดังเป็ระลอกตลอดทางที่ทีมนี้ผ่านไม่ว่ากระดิกไปไหนก็มีเสียงกรี๊ดตามไปด้วย ทั้งห้าคนเปิดตัวให้ถ่ายรูปกับแฟนๆ อย่างชิดเชื้อ บางคนสนใจพวกเขาจนลืมว่าเกสหลักคือใคร ส่วนใหญ่จะขอถ่ายชองโกวกับซากุระแต่สำหรับตากล้องเล็งไปทางซากุระหนักสุดไม่เป็อันหยุดโพสท่าไม่ว่าจะหลีกไปหากิจกรรมทำก็มีแฟนๆ ตามติดไปตลอด ชองโกวเดินตีคู่ไปกับซากุระถือน้ำดื่มให้เพราะชุดซากุระค่อนข้างเดินยากด้วยหางที่เป็เงือก
“เลือกเลยเลือกคนละตัว เดี๋ยวคีบให้สบายมาก” มินามิหยอดเหรียญอยู่หน้าตู้คีบตุ๊กตา เสียงชัตเตอร์มีไม่หยุดทุกการกระทำแต่พวกเขาก็ทำตัวตามสบายเล่นของเล่นบ้างเล่นกับแฟนคลับบ้าง
“เอาตัวใหญ่ๆ นี่ตัวนี้เลยมินามิ” ซากุระชี้มาทางตุ๊กตาตัวกลางตัวใหญ่สุดในตู้ เธอเกาะกระจกตู้ยิ้มเยาะแกล้งมินามิที่ขมวดคิ้วเหวอ
“มันยากเกินไปนะคุณซากุระ งั้นให้ชองโกวลองเพื่อซากุระจัง” มินามิหลีกทางให้ชองโกวที่มองตาปริบๆ ชี้นิ้วมาทางตัวเองก่อนพยักหน้ารับยื่นน้ำให้คุรุมิถือเดินมายืนหน้าตู้เล็งมาทางตุ๊กตาดังกล่าว
วืดดดด
“อ่ะ หลุดไปแล้ว” อามาโนะเกาะอีกฝั่งบอกด้วยความลุ้น
“เอาใหม่ๆ ” ชองโกวหยิบเหรียญออกมาหยอดตั้งใจคีบ
“เดี๋ยวค่ะๆๆ ” คุรุมิขัดจังหวะบอกทุกคนหันมองแฟนคลับช้าๆ “พวกเรามาช่วยชองโกวลุ้นว่าจะคีบตุ๊กตาให้ซากุระได้ไหม ขอกำลังใจหน่อยค่ะ”
กรี๊ดดดด
“ชุ่มปอดเลยงานนี้” มินามิหยิบมือถือมาถ่ายรูปชองโกวที่ดูตั้งใจคีบตุ๊กตาและ...
วิ้งงงง
กรี๊ดดดดด
ซากุระะโตัวลอยกระแซะมาซบแขนชองโกวเมื่อคีบตุ๊กตาได้รีบหยิบตุ๊กตาออกจากช่องมากอดด้วยรอยยิ้ม ชองโกวจับหัวซากุระด้วยรอยยิ้ม และภาพนี้ก็ยอดถูกใจพุ่งตามตามกระแส
ริมธารน้ำตอนสายๆ ของอีกวันชองโกวโยนเบ็ดลงน้ำปักคันเบ็ดไว้ที่พื้นนั่งลงข้างมินามิที่นั่งบนเสื่อปูปิกนิกอยู่บนเกาะ คุรุมิเดินเล่นมือถือมานั่งตรงข้ามมินามิกับชองโกวที่มองซากุระกับอามาโนะช่วยกันเอาตะแกรงช้อนกุ้ง
“ฮ่ะ ฮ่า ฮา ยัยเด็กจีชอค งานนี้โดนกลบซะหมองเชียว รู้สึกดีที่สุดของที่สุด” คุรุมิยิ้มหน้าบานมองทั้งหมดที่เลิกคิ้วมองมาทางเธอเช่นกัน
“มันไม่เกินไปหรือคะ จีชอคคงเกลียดพวกเราไปอีกนาน” อามาโนะถือกระป๋องใส่กุ้งตัวเล็กๆ มาตั้งไว้ข้างคันเบ็ดนั่งลงบนเสื่อจัดแจงข้าวกล่องที่แพ็คออกมาจากตะกร้า
“ดี ก็ให้รู้รุ่นซะบ้าง มาทีหลังหัดเคารพรุ่นพี่บ้างก็ดี หวังว่างานนี้จะเป็บทเรียนแก่นาง ฮ่ะ ฮ่า ฮา” คุรุมิฉีกยิ้มร้ายๆ เก็บมือถือ
“จะไม่เคืองได้ไง ป้าเล่นรับน้องแบบนั้นแต่เห็นด้วยนะงานนี้สนุกสุดละ” มินามิยิ้มมุมปากชูมือให้กับคุรุมิผู้ได้รับชัยชนะ
“ครั้งแรกกับการขึ้นประกวดสนุกดีนะ” ชองโกวหันมาจับมือกับมินามิอย่างชอบใจ
“วันหลังไม่เอาแล้วนะคะสงสารจีชอค” อามาโนะยื่นน้ำชาในแก้วสำเร็จรูปให้คุรุมิ
“แม่พระไปอยู่วัดเลยไหม แล้วนั่นนะจะช้อนกุ้งไปฝากผู้จัดการหรือไง” คุรุมิหันไปแหย่คนที่เอื้อมมือวนตะแกรงริมธารทำให้ทั้งหมดมองตาม
“สนุกดีพี่คุรุมิ มาที่นี่สดชื่นชะมัดเป็การพักผ่อนที่ยอดเยี่ยมที่สุดเลย ทริปนี้ยกนิ้วให้เลย” ซากุระยิ้มกว้างวางตะแกรงเดินมาหาของกินนั่งลงข้างชองโกวกับอามาโนะแทรกกลาง
“่นี้มีใครว่างงานบ้าง” คุรุมิแกะกล่องข้าวดมกลิ่นให้ชุ่มปอด
“แทบจะว่างจนเวลาหายใจจะไม่มี พรุ่งนี้กลับไปต้องขึ้นเครื่องทัวร์รอบโลกคงไม่ได้เจอกันอีกยาว” ชองโกวลุกขึ้นไปดึงเบ็ดเปลี่ยนเหยื่อ
“ซากุระไม่ได้ถูกเชิญไปคู่กันหรอ” คุรุมิเล็งมาทางซากุระที่อ้าปากจะกินข้าวปั้นยัดไส้ต้องค้างชะงัก
“ใครว่าละป้า งานอยากให้สองคนออกคู่กันจะตาย เราสองคนไม่ว่างหรอกนะมีภารกิจอีกเยอะต้องทำ” มินามิยิ้มหวานเหล่มองมาทางซากุระกับอามาโนะที่มองหน้ากันแล้วยิ้มตาม
“จะชวนไปเที่ยวไหน” ซากุระกินข้าวปั้นด้วยรอยยิ้ม
“ดูคอนเสิร์ต” คุรุมิเทโชยุใส่ซูชิแต่ยัดใส่ปากซากุระ
“ออนเอิดอาไออ่า ง่ำๆ ” ซากุระเคี้ยวมุบมับมองตาปริบๆ
“วงร็อคดราก้อนมีมีตแอนกรี๊ดอยากไปแต่ไม่อยากหนีงานไปคนเดียว พอดีถ่ายซีรีส์ที่เกาหลีเสร็จทันมีตพอดีไปด้วยกันไหม” คุรุมิบอกอย่างดี๊ด๊า
“ประมาณสองสามเดือนไว้กลับมาค่อยมาชวนอีกทีนะป้า” มินามิเหล่มองหันมาแกะข้าวกล่องพอเห็นชองโกวดึงปลาได้ก็ลุกไปช่วยแกะปลาออกเก็บใส่ถัง ซากุระขมวดคิ้วมองหน้าอามาโนะที่เปิดขวดน้ำยื่นให้ด้วยรอยยิ้ม
“ว่าแต่ยังไม่ได้บอกเลยนะว่าเอาชุดทั้งโปรมาจากไหน” ซากุระฉุกคิดทำให้ทุกคนมองมาทางมินามิยืนถือถุงชูขึ้นยิ้มกว้างอย่างเ้าเล่ห์
“ก็พอรู้ว่ามีงานคอสและมีใครมาบ้างก็เอามาหมดนั่นแหละ เนียนไหม”
“อะฮ้า เพิ่งรู้ว่าวางแผนเก่งนะมินามิจัง” คุรุมิลุกขึ้นไปดึงแก้มมินามิโยกตามแรงโน้มถ่วงพาทุกคนหัวเราะชอบใจ ซากุระอมยิ้มมองสายน้ำที่ไหลย้อนมีปลามากมายอุดมสมบูรณ์ก่อนเงยหน้ามองท้องฟ้าแล้วโน้มตัวลงนอนหนุนตักอามาโนะช้าๆ