วันนี้อากาศร้อนอบอ้าว รตารู้สึกหงุดหงิดเป็อย่างมาก ในใจมันรู้สึกร้อนผะผ่าว ร้อนลน กระวนกระวาย ทำอย่างไรความรู้สึกนี้ก็ยังไม่หายไปซะที
เปิดโทรศัพท์มือถือคุยเล่นทักทายกับเพื่อนๆ ก็แล้ว เสพสื่อโซเชี่ยวที่เคยชอบ ด้อมจีนที่เคยติ่งคลิกเข้าไปแล้วก็ยังรู้สึกว่าความรู้สึกนี้มันไม่ใช่ วันนี้ทำไมถึงมีความรู้สึกแบบนี้นะ
……………………
ตึกสูงระฟ้า ใจกลางเมืองหลวง บนชั้นที่ 23 ของคอนโดระดับกลาง มีห้องหนึ่งที่ยังเปิดไฟสว่างทั้งห้อง เ้าของห้องเป็หญิงสาวสวยอายุประมาณ 25-26 ปี กำลังนั่งอยู่หน้าแล๊ปท๊อป ที่เปิดทำงานอะไรซักอย่าง
ด้วยเป็เวลาเลยเที่ยงคืนมามากแล้วระบบที่รอยังรีเซ็ตไม่เสร็จ ทำให้ร่างบางฟุบหลับลงไปบนแป้นพิมพ์ของแลปท๊อปนั้น พลันเกิดแสงสีฟ้ากลายเป็ว่าหน้าจอแลปท๊อป กลายเป็สีฟ้าไม่สามารถรีบู๊ทได้อีกต่อไป แล้วจู่ๆ หน้าจอก็ดับสนิทลง
ในอีก 10 นาทีต่อมาหน้าจอที่ดำมืดไปก่อนหน้านี้ ก็เปิดขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับมีข้อความปรากฏขึ้นที่หน้าจอ
“ฟาร์มอสูรขั้นเทพ”
อัพเกรดเสร็จสมบูรณ์
ไฟในห้องค่อยๆ ถูกดับลงทีละจุด ทีละจุด จนในที่สุดห้องทั้งห้องที่เคยมีแสงสว่างอยู่ ก็ไม่ปรากฏแสงของอะไรแล้วทั้งนั้น แม้แต่จอของนาฬิกาปลุกดิจิตอลบนหัวนอน ที่เคยมีแสงสีเขียวคอยส่องเวลา วันนี้มันกลับไม่ปรากฏแสงสีเขียวนั้นแต่อย่างใด
ทุกสิ่งเหมือนหยุดชะงักอยู่กับที่ คล้ายถูกตรึงไว้ด้วยสิ่งที่มองไม่เห็น ในเวลานั้น! คล้ายกับมีมวลคลื่นค่อยๆ ก่อตัวขึ้น หมุนวนช้าๆ แล้วค่อยๆ เพิ่มความเข้มข้นของมวลสีขาวจางๆ ค่อยๆ ห่อหุ้มร่างบางที่นอนฟุบอยู่ตรงหน้าแลปท๊อปนั้น ค่อยๆ ลูบวนอย่างรักใคร่เอ็นดู คล้ายๆ กับพี่ชายที่กำลังดูแลน้องสาวยามหลับด้วยความรักใคร่เอ็นดู
อยู่ๆ หน้าจอที่ไม่มีการทำงานมาได้พักใหญ่ๆแล้ว ก็ปรากฎมีภาพเคลื่อนไหวของเด็กชายหญิง เด็กชายอายุราวๆ 8 ขวบ แต่เด็กหญิงอายุราวๆ 2-3 ขวบ กำลังนั่งเล่นเกมส์อยู่ด้วยกัน เบื้องหน้าของทั้งสองมีจอคอมพิวเตอร์สีขาวขุ่นจนออกเหลือง หน้าจอกำลังปรากฎมีไก่ 2-3 ตัว เดินวนไปวนมาเพื่อจิกหาอาหาร บางตัวก็แอบไปวางไข่ในพงหญ้าวนเวียน สลับกันไปมา พร้อมกับสุนัขและแมวที่ค่อยๆ เดินเตะไข่เ่าั้
แล้วจู่ๆ หน้าจอที่กำลังมีภาพน่ารักมากมาย ดุ๊กดิ๊ก ดุ๊กดิ๊ก ก็ไม่มีการขยับเขยื่อนเคลื่อนไหวอีกต่อไป เด็กหญิงที่จิตใจจดจ่ออยู่กับจอภาพ ก็กรีดร้องออกมาด้วยความเสียใจ
เด็กชายกล่าวอะไรบางอย่างกับเด็กหญิงเบาๆ พลางปลอบเด็กหญิงให้คลายความโศกเศร้าที่สัตว์เลี้ยงน่ารักเ่าั้หายไปจากหน้าจอ
ภาพเลื่อนไหลเปลี่ยนไปเป็อีกฉากหนึ่ง มีเด็กชายอายุประมาณ 10 ปี มีผ้าสีขาวโพกบนศรีษะ ใบหน้าซีดเซียวแต่ยังมีรอยยิ้มที่สดใส ยิ้มรับกับคำพูดไร้เดียงสาของน้องสาว พลางยื่นบางสิ่งบางอย่างให้กับเธอ มันเป็แฟลชไดร์ๆอันเล็กๆ สีดำหม่น ที่ปกติเด็กหญิงเห็นพี่ชายคอยใช้เก็บข้อมูลบางอย่าง แต่วันนี้พี่ชายกลับใจดี ยกมันให้กับเธอ สาวน้อยกอดพี่ชายพร้อมกับหอมแก้มพี่ชายด้วยความรัก
พร้อมกับเอ่ยสัญญากับพี่ชาย "รตาจะเก็บมันไว้อย่างดีเลยค่ะพี่ชาย"
มีภาพเด็กชายมองส่งน้องสาวไปจนสุดตา พร้อมกับประโยค สุดท้ายที่กล่าวกับน้องสาวเป็ครั้งสุดท้าย ที่น้องสาวไม่มีแม้แต่โอกาสได้ยิน
“รตา น้องต้องรอพี่นะ พี่จะรักษาสัญญาสร้างฟาร์มให้น้องสาวของพี่คนนี้แน่นอน”
หลังจากวันนั้นเธอก็ไม่เคยเจอกับพี่ชายของเธออีกเลย เธอถามคุณพ่อคุณแม่ แต่ก็ไม่ได้รับคำตอบ มีเพียงแต่น้ำตาที่ไหลไม่หยุดและเสียงสะอื้นของคุณพ่อคุณแม่ เธอเฝ้ารอวันแล้ววันเล่า เก็บแฟลชไดร์ฟนั้นไว้กับตัวตลอด เมื่อมีการเปลี่ยนเครื่องแลปท๊อปนับั้แ่จำความได้ รตาคอยโหลดข้อมูลในแฟลชไดร์ฟอันนี้ลงในเครื่องของเธอทุกครั้ง
แต่พี่ชายของเธอก็ไม่เคยกลับมา...
1K
