บทที่ 19
ภารกิจจากฮ่องเต้
[ หวงหลงเซียนประทับใจ]
[ หวงหลงเซียนกำลังจะมอบภารกิจ]
ระบบมันปรากฏขึ้นมาบริเวณด้านหน้าแจ้งเตือนและแสดงออกมาให้เห็นอย่างชัดเจน
หวงิดวงตาเปิดกว้างอุทานออกมาอย่างรวดเร็ว “ เอ๋!!! ”
ต์มองเห็นบุตรชายของตนเองอุทานออกมาด้วยใบหน้าใหวงหลงเสียนที่ยืนอยู่ด้านหน้าเอ่ยถามขึ้นทันควัน“ มีอันใดอย่างงั้นรึ!!! ”
หวงิตั้งสติได้รีบกลับเข้าสวมบทบาทพูดขึ้นพร้อมกับปฏิเสธทันที“ ไม่มีอันใดพะยะค่ะกะหม่อมเพียงแค่ใเล็กน้อย ”
“ เสด็จพ่อจะมอบภารกิจอันใดให้กับหม่อมฉันอย่างนั้นหรือพะยะค่ะ!!!” หวงิกลับเข้าสู่การสวมบทบาทอีกครั้ง
หวงหลงเซียนถอนหายใจเฮือกใหญ่ค่อยๆเดินไปบริเวณด้านหลัง
องค์ฮ่องเต้ขึ้นไปนั่งประทับบนที่นั่งของตนเองภายในห้องทรงอักษรอีกครั้งแล้วก็หยิบจดหมายที่ตั้งอยู่บริเวณด้านหน้าของตนเองขึ้นมา
หวงิมองเห็นจดหมายนั้นรู้ได้ในทันทีว่ามันจะต้องมีบางอย่างอย่างแน่นอน
“ ในวันนี้มีเื่วุ่นวายเกิดขึ้นมากมาย ”
“ วิธีการล่าสัตว์เองก็ต้องดำเนินไปโดยไม่มีเราก็โดนลอบสังหารผู้คนมากมายภายในพระราชสำนักกำลังตื่นตระหนกกับสิ่งที่เกิดขึ้น”
“ ในตอนนี้มีคำร้องส่งมาจากทางชายแดนบอกว่าบริเวณชายแดนมีเื่ใหญ่เกิดขึ้น”
“ เื่ใหญ่อย่างนั้นหรือ!!! ”
“ ใช่แล้วเื่ใหญ่บริเวณชายแดนรู้สึกว่าจะมีผู้คนมากมายตกทุกข์ได้ยากเกี่ยวกับเื่ปัญหากับเ้าเมือง”
“ ข้าอยากจะให้เ้าไปตรวจดูเกี่ยวกับเื่นี้สักหน่อยและก็จัดการเกี่ยวกับปัญหาที่เกิดขึ้น” หวงหลงเซียนกล่าวขึ้นมา
[ ชื่อเควสสะสางปัญหาขุนนางเมืองชายแดน ระดับ ชั้นยอด ]
[ เงื่อนไขเดินทางไปยังเมืองชายแดนสะสางปัญหาขุนนางกับชาวเมือง ]
[ ของรางวัลความแข็งแกร่งร่างกายเพิ่มขึ้นสองหน่วย ]
[ ได้รับความไว้วางใจในการสืบทอดบัลลังก์+100 ]
[ ถ้าทำไม่สำเร็จในการสืบทอดบัลลังก์-100 ]
ความจากระบบปรากฏขึ้นมาบริเวณด้านหน้าสิ่งที่มันแสดงและแจ้งเตือนขึ้นมานั่นก็คือภารกิจ
หวงิคิดภายในใจของตนเองอย่างรวดเร็วหลังจากที่ได้รับภารกิจที่มอบหมายมา“ นี่เป็ระบบปกติที่พบได้ภายในเกมส์ ”
“ ภายในเกมเกมนี้ถ้าผู้เล่นอยากจะรับเควสก็ต้องเริ่มมีทำการสนทนากับพวกตัวละครภายในเกมก่อน”
“ หลังจากที่ทำการสนทนากับตัวละครภายในเกมเื่ราวหลายๆอย่างมากันตัวละครก็จะทำการมอบภารกิจให้แบบที่เห็นนี้ไม่ใช่เื่ที่แปลก”
“ ภารกิจจัดการปัญหาบ้านเมืองสินะ ”
“ อย่างไรเสียตัวละครหวงิก็เป็ตัวละครที่มีตำแหน่งองค์รัชทายาทแห่งอาณาจักรฉี”
“ การที่ต้องทำการจัดการเกี่ยวกับพวกปัญหาบ้านเมืองเองก็เป็สิ่งสำคัญที่จำเป็จะต้องลงมือทำ”
“ ส่วนของรางวัลจากภารกิจก็ค่าความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นแต่สิ่งที่ได้ก็คือคะแนนการสืบทอดบัลลังก์เป็เหมือนกับค่าชื่อเสียง ”
คิดภายในใจของตนเองเกี่ยวกับภารกิจที่ถูกมอบหมายมาให้กับตน
ผู้เป็บิดาที่อยู่บริเวณด้านหน้าพูดขึ้นเพื่อส่งเสริม “เมื่อลองคิดดูแล้วนี้น่าจะเป็ทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับตัวของเ้า ”
“ ในตอนนี้มีผู้คนมากมายอยากจะสังหารเ้าเ้าฝึกฝนวรยุทธ์นั่นเป็เื่ที่ดี ”
“ ผู้คนมากมายที่้าจะสังหารเ้าแล้วก็พวกขุนนางภายในราชสำนักจะได้ไม่มองเ้าอย่างดูถูกดูแคลน”
“ เหตุการณ์ลอบสังหารเ้าอาจจะไม่เกิดขึ้นก็ได้ถ้าตัวของเ้าแสดงความสามารถออกมานี่เป็งานสำคัญถ้าเ้าสามารถทำราชโองการนี้สำเร็จมันจะทำให้ความเชื่อมั่นของพวกขุนนางภายในราชสำนักกลับคืนมา”
“ อีกอย่างตอนนี้มีผู้คนมากมายตั้งใจจะสังหารเ้าถ้าเ้าได้ออกไปบริเวณนอกวังไปทำการสะสางเกี่ยวกับปัญหาชายแดนคนพวกนั้นอาจจะลงมือไม่ได้”
หวงหลงเซียนเป็บิดาที่รักหวงิเป็อย่างมาก่เวลาที่ผ่านมารัชทายาทผู้นี้ทำตัวเสเพลไปวันๆแต่ว่าก็ยังไม่โดนปลดจากตำแหน่งองค์รัชทายาทก็เป็เพราะว่าผู้เป็บิดา
ถ้าไม่ได้หวงหลงเซียนแน่นอนว่าหวงิคงจะไม่มีหน้าครองตำแหน่งองค์รัชทายาทจนถึงปัจจุบันอย่างแน่นอน
หวงิพยักหน้าตอบรับกลับไปยกมือทั้งสองข้างประสานกันก้มศีรษะและพูดขึ้น“ เข้าใจแล้วพะย่ะค่ะ ”
หวงหลงเซียนแสดงใบหน้าตกตะลึงไม่คาดคิดว่าบุตรชายของตนเองจะตอบกลับมาได้ง่ายดายขนาดนี้
ก่อนหน้านี้หวงิเอาแต่ปฏิเสธเกี่ยวกับเื่พวกหน้าที่ในฐานะองค์รัชทายาทแต่ในตอนนี้กลับยอมรับมันอย่างง่ายดายถือว่าเป็เื่ที่บิดาอย่างมันประหลาดใจ
มันพยักหน้าแล้วก็พูดขึ้น “ แบบนั้นก็ดี ”
“ ในตอนนี้ท่านแม่ของเ้าบำเพ็ญกุศลอยู่ที่วัดหลังเขายังไม่กลับเข้าวังหลวงถ้ารู้ว่าจะโดนลอบสังหารถึงสองครั้งนางคงใจแตกสลายอย่างแน่นอน”
หวงหลงเซียนว่าเป็คนที่รักหวงิแล้วแต่ว่าความรักของเขาไม่อาจเทียบเทียมกับมารดาของหวงิได้
ค์องค์ฮองเฮาที่เป็มารดาของหวงิรักบุตรชายคนนี้เป็อย่างมาก
ในยามนี้มีเหตุการณ์ลอบสังหารเกิดขึ้นแต่ว่าตัวของนางนั่นกำลังบำเพ็ญบุญกุศลอยู่บริเวณวัดหลังเขานอกวังเพราะแบบนั้นจึงไม่รู้เกี่ยวกับข่าวที่เกิดขึ้น
นี่ถือว่าเป็เื่ดีองค์ฮ่องเต้รู้ดีว่าถ้านางรู้เกี่ยวกับเื่นี้วังหลวงนี้คงจะไม่สงบสุขอย่างแน่นอน
หวงิรู้สึกประหลาดใจทั้งที่ตัวละครตัวนี้มีทั้งมารดาและบิดาที่รักตนเองแบบนี้เหตุใดจึงทำตัวเสเพล
เพราะว่ามีผู้คนคอยให้ท้ายมันมากมายมันเลยทำตัวเสเพลแบบนี้
แต่ว่านั่นมันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับเขาในตอนนี้ตัวของเขาไม่ใช่หวงิผู้นั้นแน่นอนว่าการทำตัวเสเพลเองก็ไม่ใช่สิ่งที่เขานั้นควรจะทำอยู่แล้ว
ในตอนนี้สิ่งที่ควรจะทำก็คือการพัฒนาความแข็งแกร่งของตนเองขึ้นมา
และก็เพื่อเอาชีวิตรอดจากพวกผู้เล่นมากมายและพวก NPC ที่ตั้งใจจะสังหารเขาด้วย
หวงิในฐานะผู้เล่นคนหนึ่งเขารู้ดีว่าเมื่อตัวละครภายในเกมมอบภารกิจให้กับตนเองมันเป็สิ่งที่ไม่ควรจะปฏิเสธ
เพราะว่าภารกิจภายในเกมนี้แม้ว่ามันจะเป็ภารกิจยิบย่อยมันเองก็สามารถทำให้ร่างกายแข็งแกร่งขึ้นได้
อย่างเช่นภารกิจที่เพิ่งโดนรับมอบหมายมาได้รับค่าความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นสองหน่วยมันก็ทำให้ร่างกายแข็งแกร่งขึ้นแล้ว
หวงิจึงไม่ตอบปฏิเสธอีกอย่างนึงที่ทำการตกลงไปก็พบว่าอยากออกไปดูโลกภายนอกด้วย
“ เอาล่ะถ้าเช่นนั้นตัวของเ้าก็เตรียมตัวในการออกเดินทางเลย”
“ พร้อมเมื่อไรก็ออกเดินทางเมื่อนั้นแต่ว่าการไปในครั้งนี้จงปกปิดตัวเองให้ดีอย่าให้ผู้ใดล่วงรู้เกี่ยวกับเื่นี้ไม่เช่นนั้นอาจจะมีคนลงมือสังหารเช้าอีกก็ได้”
หวงิหน้าตอบรับกลับไปก้มศีรษะและกล่าวกับผู้เป็บิดาที่อยู่ด้านหน้า“ ลูกรับบัญชา!!!! ”
[ชื่อเควส คำเชิญจากผู้เป็บิดา ระดับ ทั่วไป สำเร็จ]
[ เงื่อนไขสารเชิญจากผู้เป็บิดาเชิญบุตรชายไปเข้าเฝ้าตอบรับคำเชิญและเดินทางไปเข้าเฝ้าองค์ฮ่องเต้ ]
[ ของรางวัลความแข็งแกร่งร่างกายเพิ่มขึ้นหนึ่งหน่วย ]
[ สามารถปฏิเสธได้]
หวงิเข้าเฝ้าผู้เป็บิดาเสร็จเรียบร้อยทุกอย่างง่ายกว่าที่คิดเอาไว้หวงิเดินออกมาบริเวณด้านนอกห้องทรงอักษรเขาเดินอยู่บนทางเดินของวังหลัง
ในขณะที่กำลังเดินอยู่บนทางเดินเท้าทั้งสองข้างหยุดลงหวงิเงยหน้าของตนเองขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าบริเวณด้านหน้า
“ ตึก!! ตึก!! ตึก!!! ” ผู้ที่ก้าวเดินมาบริเวณด้านหน้าเป็บุรุษผู้หนึ่งที่สวมใส่ชุดสีดำสนิทมีใบหน้าเคร่งขรึมบนผิวกายของมันเป็สีขาวซีดใช้เด่วตาที่เต็มไปด้วยจิตอาฆาตมองมาที่หวงิ
[ ตรวจพบสายตามุ่งร้าย]
“ คนผู้นี้…. ”
[ ชื่อ ???LV 50 ]
จบบท
450
