มฤคราช

'มะ เมื่อกี้ใครหรอครับ'

พอเข้ามาในห้องแบคฮยอนก็กระตุกชายเสื้อชานยอลก่อนจะถามคนโตตัว

'เขาก็เหมือนนายในตอนนี้'

ชานยอลพูดตามความจริง ก่อนจะดึงแบคฮยอนเข้าสู้อ้อมกอด พร้อมกับหอมแก้มเล็ก

แบคฮยอนเงียบไปสักพักก่อนจะพยักหน้ารับรู้ ก็พอรู้แหละท่านนั้นมีนางบำเรอมากมายจนต้องซื้อคอนโดให้พวกนางอยู่ แต่ทำไมเขาถึงได้อยู่ชั้นบนสูงล่ะ หรือห้องอาจจะไม่พอ

'พรุ่งนี้ผมไม่มีเรียน ผมอยากไปห้าง'

'ได้ แต่ให้ฟ่านปิงและการ์ดไปด้วย'

'ขอบคุณครับ'

'ถ้าอยากขอบคุณ ก็จุ้บฉันสิ'

ชานยอลยิ้มมุนปากก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆคนตัวเล็ก แบคฮยอนหลับตาแน่นก่อนจะจุ๊บแล้วรีบผละออกทันทีหน้าร้อนผ่าวเหมือนคนเอาไฟมาใส่หน้ายังไงไม่รู้

'หึ'

เช้าวันต่อมา

แบตฮยอนลุกขึ้นจากเตียงก่อนจะเข้าไปอาบน้ำชำระร่างกาย โดยมีคนตัวโตที่นอนถอดเสื้ออยู่บนเตียง ชานยอลเป็๲คนขี้ร้อนส่วนแบคฮยอนเป็๲คนขี้หนาว ตอนแรกชานยอลก็ลดแอร์ลงนะ แต่เมื่อคืนแบคฮยอนก็ลุกขึ้นมาเพิ่มแอร์ นั้นเลยเป็๲สาเหตุที่ทำให้้เขาต้องถอดเสื้อนอน

'ผมไปแล้วนะครับ'

แบคฮยอนในเสื้อคอวีตัวสีชมพูเผยให้สร้อยคออันสวยที่ชานยอลสวมให้ บวกกับกางเกงยีนส์สีเข้มและรองเท้าผ้าใบสีขาวที่พี่ฟ่านปิงนำมาให้

'อือ อย่ากลับค่ำ เดี๋ยววันนร้จะเข้ามาหา'

'ครับ'

แบคฮยอนเปิดประตูออกมาจากห้องนอนก่อนจะพบว่าฟ่านปิงและมีการ์ดอีกสองคนรอเขาอยู่ที่โซฟาห้องนั่งเล่นแล้ว

'พร้อมรึยังคะ'

'พร้อมครับ'

'งั้นเราไปกันเถอะ'

แล้วฟ่านปิงก็สะพายกระเป๋าที่มีเงินสดและบัตรเครดิตที่คุณท่านให้เขามา ส่วนแบคฮยอนก็ถือโทรศัพท์เครื่องใหญ่แค่เครื่องเดียวเพราะเงินอยู่ที่ฟ่านปิงหมดแล้ว

พวกเขาใช้เวลาเดินทางมาที่ห้างไม่นาน เนื่องจากคอนโดและตัวห้างนั้นไม่ได้อยู่ไกลกันมาก พอขับรถมาจอดชั้นผู้บริหารเสร็จ ฟ่านปิงก็เป็๲คนเดินขนานคู่กับแบคฮยอนส่วนการ์ดก็เดินประกบหลังพวกเขา โดยไม่รู้เลยว่ามีบุคคลถึง 3 คนแอบดูอยู่