บทที่ 9 ได้ไกด์นำทางและงานเข้า
สวัสดีครับผม พบกับผม กาวีชัย กาวะสี หรือ กาว ชายผู้ตายไปแล้วและได้ไปเกิดใหม่ในต่างด้วยความช่วยเหลือของเหล่าจอมมาร ทำให้ผมกลายเป็นักล่าผู้กล้าในต่างโลก สิ่งแรกที่ต้องมาเจอก็คืออีเว้นท์การตอบคำถามกับเหล่าเด็กน้อยสามหน่อ เพื่อเปลี่ยนคลาสอาชีพ หลังจากตอบคำถามสำเร็จคลาสอาชีพก็เปลี่ยนไปจาก <นักล่าผู้กล้า> กลายมาเป็ <ไอ้ขึ้เมาแอ๋> ไปเรียบร้อย รออะไรครับปรบมือครับปรบมือ เย้~ ~ … คิดแล้วอยากจะร้องไห้
“ตรงนั้นเป็ตลาดสด ส่วนตรงนั้นร้านอาหารหลายร้านเรียงติดกันบากที่เป็โรงแรมไปในตัว ตรงนี้นก็…”
ผมฟังเด็กสาวน้อยแนะนำสถานที่ต่างๆในเมืองขณะเดิน
ตอนนี้ผมได้พวกเด็กทั้งสามเป็ไกด์นำทางพาเดินชมเมืองระหว่างเดินทางไปกิลของเมือง จากที่ได้คุยกับเด็กๆผมบอกไปว่าผมพึ่งเคยมาเลยไม่รู้เส้นทางและอยากจะไปกิล พวกเด็กเลยอาสาจะพาไปเอง ชั่งเป็เด็กดีอะไรอย่างนี้~ ถ้าไม่นับที่สาดน้ำใส่อะนะ
“ตรงนั้นเป็ร้านไก่ย่างเสียบไม้อร่อยมากเลยละ พวกเราแวะกินกันก่อนไหม?”
เด็กชายผมสั้นสีน้ำตาลแดงดูท่าทางกล้าหาญกำลังทำท่าอยากจะยิงไก่ย่างอยู่นั้นเป็หัวหน้ากลุ่ม มีชื่อว่า ดีน
“ไม่ได้นะดีน! พวกเราต้องไปส่งพี่ชายก่อนสิ ลืมแล้วเหรอ”
ส่วนเด็กสาวผมทรงทวินเทลสีทองดูฉลาดที่กำลังห้ามเพื่อนอยู่นั้นชื่อ ลาล่า
“ร้านยังไม่เปิดนะ อีกอย่างพวกเรายังไม่ได้ทานข้าวเช้าท่าทานไปแล้วกินข้าวไม่หมดจะโดนพ่อแม่โกรธเอาน่า”
และเด็กชายผมสั้นสีดำน้ำเงินสวมแว่นตากลมโตดูเป็คนขี้กังวลพยายามอธิบายเสริมที่ลาล่าพูด
พวกเด็กๆดูจะสนิทกันมาก จากที่เดินคุยเห็นบอกว่าไปที่ไหนพวกเขาไปเป็กลุ่มตลอด มองแล้วก็คิดถึงตอนสมัยเด็กที่ออกไปเล่นกับเพื่อนๆแถวบ้าน
ถึงรู้อยู่แล้วก็เถอะแต่ก็อดพูดไม่ได้ พอลองมองไปรอบๆก็รู้ในทันทีว่าที่นี่ไม่ใช้กรุงเทพที่เคยอยู่ไม่ใช้โลกเดิมด้วยซ้ำ จากที่เห็นบ้านเรือนส่วนใหญ่สไตล์ยุโรปแบบโบราณใน่ยุคกลางที่ทำจากปูนและโครงสร้างไม้นอก แต่ก็ออกแฟนตาซีย้อนยุคเหมือนในเกมที่เคยเล่น แฟนตาซีสุดยอด!
ถึงจะออกดูโบราณ แต่ก็มีบางอย่างที่ดูทันสมัยอยู่อย่างโคมไฟที่ติดตามทางถนนหลัก ตอนแรกก็นึกว่าแสงที่ออกมาจากโคมไฟใช้ไฟฟ้าแต่ไม่ใช่เหมือนข้างในจะมีหินที่ทำให้สองแสงออกมาให้เดาคงเป็หินเวทย์อะนะ น่าตื่นเต้น!
ดูแล้วยังมีอีกหลายอย่างที่น่าตื่นเต้นและน่าสนใจสุดจัดปลัดบอกแน่ แต่อันดับแรกต้องไปที่กิลก่อนแล้วสมัครเป็นักผจญภัยเพื่อที่จะได้สกิลมาไว้อุ่นใจได้เปราะหนึ่งเหมือนที่คุณVAบอก
ถ้าที่นี้คือโลกแฟนตาซีจริง มันต้องเต็มไปด้วยอันตรายแน่นอน ด้วยสภาพตอนนี้คงไปไม่รอด
“ถึงแล้วพี่ชาย ตรงข้างหน้านี้”
?
ดีนชี้ไปข้างหน้าไม่ไกลจากที่เดินอยู่ก็เจอบาร์ขนาดยักตั้งอยู่
ถึงจะบอกว่าเป็บาร์แต่ก็ป้ายร้านที่เขียนบอกไว้อยู่ว่าเป็กิลถึงป้ายมันจะเล็กกว่าป้ายบาร์ก็เถอะ ว่าแล้วยังไงกิลก็ต้องเป็บาร์จริงด้วยสินะในอนิเมะก็เห็นอยู่ประจำ
“พวกหนูส่งแค่นะคะ พวกหนูต้องกลับไปหาพ่อกับแม่แล้ว”
“ลาละพี่ ไว้เจอกันใหม่”
“ไว้เจอกันใหม่คะ”
“ไว้เจอกันใหม่นะครับ”
เด็กทั้งสามเดินจากไปพร้อมโบกมือลา ผมก็โบกมือลาเช่นกัน
“ไว้เจอกัน”
เอาละ นี้ก็สายแล้วรีบเดินไปสมัครเป็นักผจญภัยแล้วจะได้รับสกิลที่…
“ช่วยด้วยค่ — า!”
!?
อยู่มีเสียงะโขอความช่วยเหลือดังมาจากซอยข้างๆตัวนี้
พอหันไปก็เจอหญิงสาวสวยสองอยู่ในชุดเมดยืนติดกำแพงอยู่ปลายซอยกำลังถูกพวกอันธพาลใส่เสื้อสีเหลืองสองคนขว้างทางไม่ให้ไป เมดสาวที่ยืนผมสั้นสีแดงยืนเผชิญพวกอันธพาลส่วนเมดสาวผมยาวน้ำตาลอ่อนที่ตัวเล็กกว่ายืนหลบหลังอยู่
“ะโไปก็เท่านั้น”
อันธพาลทางขวาที่ไว้หนวดดูมีอายุยืนบอกเสียงดังท่าทางมั่นใจตัวเองมาก
“เช้าขนาดนี้ใครจะออกมาช่วยละจ้ะ น้องจ้า”
ส่วนอันธพาลทางซ้ายใส่หมวกไหมพรมดูเด็กกว่ายิ้มสนุกก่อนจะเดินเข้าไปใกล้แหย่เมดสาวที่หลบหลัง
นะ-นี้มันอีเว้นท์ช่วยสาวในซอยต่างโลกในตำนาน!
เวลาพวกพระเอกเทพทรูมาต่างโลกครั้งแรก จะเจออีเว้นท์เป็อย่างแรกเด็กสาวสองคนอยู่ซอยกำลังโดนพวกตัวประกอบลังแกแล้วพระเองของเราก็จะเข้าไปช่วยโชว์สกิลแบบเทพๆตบพวกตัวประกอบอย่างง่ายดายก่อนเข้าไปหาพวกผู้หญิงแล้วปักธงแบบเท่ๆก่อนจะเดินจากด้วยกัน
หรือว่ามันถึงเวลาแล้ว
เวลาที่ฉันที่จะปรากฏตัวอย่างผงาดมีราศีประกาศศักดาให้โลกนี้รู้ถึงความเป็พระเองเท่ๆของฉันคนนี้……ก็ว่าไปนั้น
ถึงจะเห็นแล้วแต่คงไปช่วยไม่ได้ฝั่งนู้นมีตั้งสองคนส่วนตูมีคนเดียว กำลังก็ไม่มีสกิลก็ไม่ได้แล้วตูจะเอาอะไรไปตบตัวประกอบโชว์สาวๆละคร้าบ มีแต่จะไปโชว์ปล่อยไก่ให้โดนกระทืบเปล่าๆ
เวลาอย่างนี้ต้องตัดสินใจรอบครอบหรือก็คือ ไม่รู้ไม่เห็นอะไรเลยแล้วเดินจากไป ขอโทษด้วย…
[????? ?????? ????]
?
เหมือนมีอะไรบางอย่างเด้งขึ้นอยู่…
“นั้นไง พี่ชายคนนั้นเป็คนรู้จักของฉันเอง เขาจะมาจัดการพวกแกแน่!”
ค่อยยังชั่วดีที่มีผู้กล้าขี่ม้าขาวมาช่วยสาวๆ
ว่าแล้วหญิงสาวผมแดงชี้ไปข้างหลังคนที่ยืนอยู่หลังผม……ไม่มีนี่?
เธอยังคงชี้อยู่มองรอบๆก็ไม่มีใคร……ตูหรอกเหรอ!
“เอ็งนะเหรอที่จะช่วย”
!?
ต้องแต่ตอนไหนไม่รู้มีผู้ชายเสื้อเหลืองผูกผ้าโผกหัวมายืนอยู่ข้างหลัง ดูจากเสื้อแล้วไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเป็พวกอันธพาลสองคนนั้น
“ไหน พวกเราไปคุยกันดีๆในซอยหน่อยดีไหม?”
ว่าผมก็โดนกอดคอ(ล็อกคอ)ลากเข้าไปในซอย