(อ่านฟรี) PWP | สีสวาท ONS

ตัวอย่างตอน นมสตรอว์เบอร์รีหนึ่งขวดที่ลืมเลือน

“เออ! ใช่! ฉันเอง แล้วจะทำไมฮะ ทำไมตอนนั้นไม่ซื้อนมสตรอว์เบอร์รีมาให้ฉันอะ นายพูดแล้วคืนคำเหรอ!” คลาร่าตะคอกใส่มินราวกับต้องการปลดปล่อยอารมณ์ความอัดอั้นภายในใจ ที่สะสมมานานนับสิบเจ็ดปีอย่างไรอย่างนั้น

“คลาร่าพูดไรอะ? เราจำไม่ได้” มือหนาปล่อยจากกายเธออย่างเหม่อลอย พยายามนึกเรื่องราวในอดีต แต่นึกเท่าไรก็นึกไม่ออกเสียที

“เลิกทำหน้าซื่อตาใสเถอะ! มันน่าสมเพช! ทำไมเป็นคนแบบนี้! คนนิสัยไม่ดี” ริมฝีปากเล็กกระจับได้รูปเคลือบลิปสติกสีแดงอ่อนเบะคว่ำราวกับจะร้องไห้

“เฮ่ย! เดี๋ยวนะ แค่ฉันจำไม่ได้ เธอต้องเหวี่ยงขนาดนี้เลยเหรอ!”

“นายเป็นคนความจำสั้นหรือไง”

“ก็ไม่นะ ถ้าไม่สำคัญก็ไม่จำ แต่เรื่องนมเธอ~ เราลืมจริง ๆ นะ... อะ เอาเป็นว่าขอซื้อทดแทนตอนนี้เลยได้ไหม? เลิกเหวี่ยงเถอะนะ” เขาเอ่ยพลางกลืนน้ำลายลงลำคอหนา เพราะเผลอมองหน้าอกหน้าใจของร่างผอมเพรียว

‘นมใหญ่จังวะ อยากเห็นข้างใน เฮ่ย! มึงคิดอะไรอยู่วะ! นั่นเพื่อนนะเว่ย!’ เขานึกในใจ

“เอางั้นก็ได้ นายมองไรอะ อร๊าย! นายมองนมฉันเหรอ!” สองมือเล็กรีบกอดอกแทบจะทันที เมื่อเขาไม่ได้มองใบหน้าเธออยู่

•••

“เฮ้ย! อะไรอะ กระจกใสเหรอ?!” เป็นไปตามคาด เจ้าของใบหูเล็กได้ยินจึงหันใบหน้ามาทางต้นเสียง ก่อนจะอุทานเสียงเบาด้วยความตกใจ ที่เห็นเพื่อนสมัยเด็กเปลือยกายเปล่ากำลังสาวรูดความเป็นชายอย่างเชื่องช้าอยู่

“อ่า คลาร่า เราอยากอึ๊บเธอ”

‘ไรอะ มันรู้ตัวปะเนี่ยว่าพูดอะไรออกมา มินเห็นเราเปล่าวะ ไม่น่ากินหอยนางรมเลย ร้อนวูบวาบไปหมด’ 

ร่างกายไวไปกว่าคำพูด เธอหันตัวไปหาเขา แยกเรียวขาออก มือซ้ายค้ำยันที่นอน มือขวาเขี่ยเป้ากางเกงตัวบาง ดวงตาสวยหลับลง แหงนหน้าขึ้น เม้มปากแน่น หายใจถี่รัว

‘อยากเหมือนกันเหรอเนี่ย ไม่คิดว่าหอยจะมีประโยชน์ขนาดนี้ เข้าทางเราชะมัด’ นัยน์ตาคมแอบมองคนตัวเล็กเป็นระยะ

“ซี้ดดด เราอยากเย็xคลาร่า!” เขาส่งเสียงดังขึ้นกว่าเดิม หยุดช่วยตัวเอง แล้วกอดอกมองอีกคน

“อ๊า! เสียว~ อยากโดนเสียบอะ”

“นายต้องเป็นทาสฉันตลอดไป กรี๊ดดด!”

“ได้เลย นายหญิง กระผมยอมเป็นทาสตลอดชีวิต อ๊าสสส”