บทที่ 6 เปิดร้าน
วันต่อมาฉิงเทียนตื่นนอนแต่เช้าตรู่!
ฉิงเทียนนั้นคิดที่จะไปที่ห้างสรรพสินค้าเพื่อหาซื้อสินค้ามากักตุนเอาไว้ แต่มีเงินอยู่ในธนาคารเพียงแค่ 12000 หยวนเท่านั้น "นี่คือทั้งหมดที่เรามีตอนนี้ ดูเหมือนว่าคงหาซื้อได้แต่ของถูกๆเท่านั้น ดูเหมือนว่าเราคงจะต้องลองหาซื้อของในโลก์แล้วมาขายบนโลกมนุษย์เพื่อหาเงินดูซะแล้วล่ะ"
เมื่อฉิงเทียนกำลังเตรียมพร้อมอยู่นั้น โทรศัพท์ของเขาก็ดัง "ติ๊ด" ขึ้นมา
ฉิงเทียนจึงรีบหยิบโทรศัพท์ของเขาขึ้นมา เพราะนี่เป็เสียงแจ้งเตือนว่ามีข้อความใหม่เข้ามาที่ฉิงเทียนได้ทำการตั้งเอาไว้ในถาวเป่า์
เขาพบข้อความที่ยังไม่ได้อ่านในถาวเป่า์ ฉิงเทียนจึงได้เปิดข้อความขึ้นมาอ่าน ก็พบว่ามีลูกค้าที่ชื่อว่าเฮยซานได้ถามเกี่ยวกับสินค้า
ปีศาจเฒ่าเขาเฮยซาน: เ้ามั่นใจนะว่าเ้าสามารถหาซื้อของชาวมนุษย์ได้จริงๆ?
ฉิงเทียนมองไปที่โซฟาและเขียนตอบกลับไป: คุณลูกค้าครับ สินค้าส่วนใหญ่ผมสามารถหาซื้อได้ครับ!
ปีศาจเฒ่าเขาเฮยซานจึงยิ้มและเขียนต่อ: แล้วถ้าเป็คนล่ะ เ้าขายไหม?
เมื่อได้เห็นคำถามนี้ ร่างกายของเขาก็รู้กลัวขึ้นมาและคิดว่า นี่เขาเจอปีศาจกินคนในโลกเซียนเข้าแล้วเหรอ? แต่ในฐานะที่เป็นักธุรกิจเขาจำเป็ต้องข่มความกลัวเอาไว้ในใจและตอบกลับไป "ขอโทษด้วยนะครับ ผมไม่สามารถขายสินค้าที่คุณว่ามาได้"
ปีศาจเฒ่าเขาเฮยซาน: ฮ่าๆ ข้าล้อเล่นน่ะ! ล้อเล่นเ้าหนู
เป็คนขี้เบื่อที่ไหนกันเนี่ย! ฉิงเทียนลูบจมูกของเขาและพูดบ่นพึมพำ แต่ในการทำธุรกิจแล้ว ฉิงเทียนจะต้องเจอลูกค้าหลากรูปแบบอยู่แล้ว เขารู้ดีว่ามีเพียงการปรองดองเท่านั้นถึงจะทำเงินได้
เขาจึงตอบกลับไป: "คุณลูกค้าครับ ผมกลัวหมดเลยนะครับ! แล้วจริงๆแล้วคุณลูกค้า้าอะไรกันครับ?" พร้อมกันนั้นเขาก็ใส่สติ๊กเกอร์ทำหน้าสงสัยไปด้วย
ปีศาจเฒ่าเขาเฮยซาน: ข้าคิดว่าสิ่งที่เรียกว่าโซฟาในร้านของเ้านั้นมีการทำงานที่น่าสนใจมาก ข้าอยากจะได้สักอัน แต่ข้าไม่เห็นว่าเ้าได้ใส่ราคาขายเอาไว้ด้วย
ฉิงเทียนจึงตบหัวของเขาและคิดว่าเมื่อวานนี้เขายุ่งมากเสียจนลืมใส่ราคาสินค้าไปเลย
ฉิงเทียนจึงรีบตอบกลับไป: คุณลูกค้าครับ ขอโทษด้วยนะครับผมลืมเื่ราคาเสียสนิทเลย
ปีศาจเฒ่าเขาเฮยซาน: แล้วมันราคาเท่าไรกันล่ะ?
ฉิงเทียนคิดว่าของสิ่งนี้น่าจะไม่เคยมีในโลกเซียนมาก่อน มันจึงน่าจะเป็ของแปลก ดังนั้นหัวใจของเขาจึงสั่นไหวและใส่ราคาลงไป: 100 หินเซียนครับ
ฉิงเทียนมองไปที่โทรศัพท์มือถืออย่างกระวนกระวาย แต่กลับไม่มีการตอบกลับมาเป็เวลานาน เขาคิดอย่างไม่สบายใจ: หรือว่าเราจะใส่ราคาสูงไปนะ
ฉิงเทียนจึงคิดถึงเื่การลดราคา เพราะเขาไม่้าที่จะให้ลูกค้าคนแรกของเขากลัวเื่ราคาไปมากกว่านี้
ในขณะที่ฉิงเทียนกำลังพิมและเตรียมที่จะส่งไปนั้น
ปีศาจเฒ่าเขาเฮยซาน: 100 หินเซียนก็ยังพอรับได้อยู่นะ ข้าจะซื้อเลยก็ได้ แต่วันนี้วันดับเบิ้ล11นี่นา ทำไมร้านของเ้าถึงไม่เข้าร่วมกับเขาบ้างล่ะ?
ฉิงเทียนรู้สึกขำขึ้นมาในใจ แม้แต่เซียนก็ยัง้าต่อราคา ในความคิดของฉิงเทียนนั้น เซียนนั้นจะต้องเป็ตัวตนที่น่าประทับใจอย่างมากแน่ๆ แต่ในวันนี้ความรู้สึกต่อเซียนของเขานั้นได้กลับตาลปัตรไปแล้ว ฉิงเทียนจึงได้รีบตอบกลับไป "มีครับคุณลูกค้า เรามีส่วนลดให้ 20% เนื่องในวันดับเบิ้ล11 ตอนนี้ราคาจึงเป็ 80 หินเซียนครับ"
ปีศาจเฒ่าเขาเฮยซาน: ตกลง! แล้วเ้าจะส่งของได้เมื่อไร
ฉิงเทียน: ได้เลยครับ ผมจะทำการจัดส่งให้ภายในวันนี้ครับ
ปีศาจเฒ่าเขาเฮยซาน: ตกลง ข้าจะซื้อ!
ฉิงเทียน: ได้เลยครับ
ฉิงเทียนจึงรีบเปิดหน้าร้านค้าของเขาขึ้นมาและเขียนลงไปในร้านของเขาว่า: มีโปรโมชั่นลดราคาเนื่องในวันดับเบิ้ล11 20% ทั้งร้าน
ฉิงเทียนจึงพูดขึ้นกับตัวเอง "จริงสิ เราควรจะไปดูหน่อยว่ามีวัตถุดิบทำยาอะไรดีขายในถาวเป่า์บ้าง วัตถุดิบทำยาธรรมดาๆในโลกเซียนนั้นน่าจะต้องมีค่ามากในโลกของเราแน่ๆ" เมื่อคิดหาช่องทางที่จะหาเงินได้ ฉิงเทียนจึงได้พิมไปในช่องค้นหาอย่างตื่นเต้น: วัตถุดิบยา
เมื่อใส่วัตถุดิบทำยาลงไป ก็พบชื่อร้านค้าโผล่ขึ้นมา
ร้านติ๋นหงวนไต้เซียน(หยวนจื่อต้าเซียน): ผลโสม 10000000 หินเซียน
ร้านเ้าแม่หวังหมู่เหนียงเนียง: ลูกท้อหมื่นปี 10000000 หินเซียน
..........
มองไปที่สิ่งของเหล่านี้ในร้านค้า ฉิงเทียนมองดูที่ราคาขายเหล่านี้อย่างไร้เรี่ยวแรง แล้วฉิงเทียนก็พบสองร้านที่ราคาน่าจะเหมาะสมกับเขา
ร้านหนิวโถวซาน: เห็ดหลินจือ 1 หินเซียน
ร้านฮัวกั่วซาน: ลูกท้อ 2 หินเซียนต่อ 1 ชั่ง(ประมาณ600กรัม)
ฉิงเทียนจึงได้กดเข้าไปดูเห็ดหลินจือในร้านของหนิวโถวซานและพิมพ์ถามลงไป: อยู่ไหมครับ?
หลังจากนั้นไม่นาน ร้านหนิวโถวซานก็ตอบกลับมา: อยู่ครับคุณลูกค้า ้าจะซื้ออะไรเหรอครับ?
ฉิงเทียน: มีเห็ดหลินของปีไหนบ้างครับ?
ร้านหนิวโถวซาน: คุณลูกค้าครับ เรามีเห็ดหลินจือั้แ่ปี 100 - 1000 ปีเลยครับ คุณลูกค้า้าของปีไหนครับ?
ฉิงเทียนจึงตอบกลับไป: ผมขอเห็ดหลินจือ 100 ปี 3 ดอกครับ
ร้านหนิวโถวซาน: ได้ครับ จ่ายมาได้เลยครับ!
ฉิงเทียนก็ได้รับเห็ดหลินจืออายุ 100 ปีมา จำนวน 3 ดอกมาทันที โดยที่ 3 หินเซียนถูกหักออกไปจากบัญชีของฉิงเทียน
ฉิงเทียนมองดูเงินในบัญชีและพบว่าเขาเหลืออยู่แค่ 0 หินเซียน ดูเหมือนเขาคงจะต้องหาเงินเสียแล้ว
หากคิดถึงความเร็วที่เขาจะสามารถทำเงินได้ในอนาคต เห็ดหลินจืออายุ 100 ปี จำเป็ต้องใช้ 1 หินเซียน ในโลกมนุษย์ฉิงเทียนคิดว่าราคาของมันน่าจะอย่างต่ำซัก 1 ล้านหยวน เขาขายโซฟาหนึ่งตัวในราคา 80 หินเซียน ซึ่งโซฟาตัวหนึ่งมีราคาแค่ 10000 หยวนบนโลก ในคราวนี้เขาทำเงินได้มากขนาดไหนกันแน่เนี่ย?
ฉิงเทียนอดไม่ได้ที่จะแสยะยิ้มออกมาเมื่อเขาคิดถึงเื่นี้
ทันใดนั้น ฉิงเทียนก็ได้กลิ่นหอมบางอย่าง และฉิงเทียนก็พบว่ามีเห็ดหลินจือ 3 ดอกอยู่ตรงหน้าเขา ซึ่งมีหยดน้ำติดอยู่ที่เห็ดหลินจือด้วย บ่งบอกว่าเพิ่งเก็บมาสดๆ
ฉิงเทียนรีบหากล่องในบ้านของเขาแล้วใส่เห็นหลินจือทั้งสามดอกลงไป แล้วเขาก็ได้ไปหาร้านยา ตอนนี้ที่สำคัญที่สุดคือเขาต้องหาซื้อโซฟาและทำเงิน 80 หินเซียน
ฉิงเทียนคิดเช่นนี้แล้วก็ใส่เสื้อผ้าและรองเท้าแล้วออกไปข้างนอก
ณ ห้างสรรพสินค้าเฉียนต้า โซนเฟอร์นิเจอร์
ฉิงเทียนสวมชุดกีฬา และเดินเข้าไปยังส่วนที่ขายโซฟา
มุ่งหน้าไปยังโซนโซฟา!
เขาพบคู่ชายหญิงกำลังทดลองนั่งที่โซฟานี้และโซฟานั้น แต่ก็ไม่ได้ซื้อมันแต่อย่างใด พนักงานขายสาวที่อยู่ใกล้ๆพวกเขาก็ได้แต่ยิ้มและส่ายหัวของเธอ เมื่อเห็นว่าฉิงเทียนมา เธอจึงได้รีบไปต้อนรับเขาด้วยรอยยิ้ม "คุณลูกค้า ้ามาดูซื้อโซฟารึเปล่าคะ? พวกเรามีโซฟาที่ดีที่สุดในโม๋ตูเลยนะคะ"
ฉิงเทียนมองไปที่พนักงานขายสาวและผงกหัว: "ช่วยแนะนำให้ผมหน่อยก็แล้วกัน"
เมื่อเห็นฉิงเทียนยิ้้มตอบกลับมาเธอรู้สึกมีกำลังใจขึ้นมา "ได้ค่ะ คุณลูกค้า นี่คือโซฟาหนังนะคะ ตอนนี้เราขายในราคาแค่ 9999 หยวนเท่านั้นค่ะ! คุณลูกค้าจะทดลองนั่งดูก่อนก็ได้นะคะ!"
ฉิงเทียนรู้สึกสบายอย่างมากเมื่อเขาทดลองนั่งลงไป ราวกับกำลังนั่งอยู่บนปุยนุ่น เขาจึงผงกหัวแล้วตอบกลับไป: "ตกลง ผมเอาโซฟาตัวนี้แหละ!"
พนักงานขายสาวรู้สึกยินดีอย่างมากที่ได้ยินว่าฉิงเทียนตกลงที่จะซื้อ: "ได้ค่ะคุณลูกค้า ไม่ทราบว่าจะสะดวกจ่ายเป็เงินสดหรือบัตรเครดิตคะ?"
"เดี๋ยวนะ เธอให้ชายคนนั้นมาซื้อโซฟาตัวนี้ก่อนพวกเราได้อย่างไรกัน?"
ฉิงเทียนพร้อมที่จะเปลี่ยนตัวอื่นได้ ในเมื่อพวกเขาบอกว่าสนใจตัวนั้นก่อน เขาก็ไม่คิดที่จะแย่งตัวนั้นจากพวกเขาไป แต่ขณะที่เขากำลังจะบอกขอเปลี่ยนเป็ตัวอื่นอยู่นั้นเอง
พนักงานขายคนนั้นก็ยิ้มแบบแห้งๆไปที่ชายหญิงคู่นั้นแล้วบอกว่า "คุณลูกค้าคะ ในเมื่อคุณไม่คิดที่จะซื้อมันมาเป็ชั่วโมงแล้วนะคะ และพวกเราก็มีเหลือตัวนี้อยู่แค่ตัวเดียวแล้วด้วย ถ้าคุณจะซื้อมัน ดิฉันก็จะขายให้คุณทันที แต่ถ้าคุณไม่คิดที่จะซื้อมันละก็ช่วยอย่ารบกวนการขายของเราได้ไหมคะ"
แล้วชายคนนั้นก็พูดขึ้นมา "เธอคิดว่าผมไม่มีปัญญาจ่ายรึยังไง ผมมีเงินเยอะแยะน่า! นี่เธอทำหน้าที่บริการประสาอะไรเนี่ย? ไปตามผู้จัดการมาซิ"
ทันทีที่พนักงานขายสาวได้ยินว่าให้ไปเรียกผู้จัดการเธอก็รีบขอร้องทันที "คุณลูกค้าคะ ดิฉันไม่ได้หมายความเช่นนั้นค่ะ ไม่ได้หมายความแบบนั้นจริงๆ ถ้าเกิดคุณลูกค้าชอบมัน จะดูต่อไปก็ได้นะคะ!"
หญิงสาวที่แต่งตัวยั่วยวนที่อยู่ข้างๆชายคนนั้นมองดูพนักงานสาวที่กำลังก้มหัวขอร้องพวกเขาจึงได้พูดด้วยแบบเย่อหยิ่ง "ฮึ เป็พนักงานขายแต่กลับไปมาดูถูกพวกเราอย่างนี้ใช้ได้ที่ไหน ไปเรียกผู้จัดการมา"
เมื่อฉิงเทียนเห็นเช่นนี้ เขาก็รู้สึกได้ว่าหญิงสาวคนนี้ก็ข่มเหงพนักงานสาวมากเกินไป เขาจึงได้พูดขึ้นมา "ถ้าคุณจะซื้อมันก็ซื้อได้เลย คุณจะมีเงินเท่าไรผมไม่รู้! แต่ถ้าคุณไม่ซื้อผมจะซื้อเอง"
ชายคนนั้นฟังที่ฉิงเทียนพูดจึงพูดกลับไป "แกเป็ใคร! ถ้าฉันพอใจฉันก็ซื้อเองแหละ" หญิงสาวที่อยู่ข้างๆก็พูดเสริม "เมื่อพวกเราพอใจ!"
พนักงานขายมองไปเขาด้วยความยินดีเมื่อเธอได้ยินฉิงเทียนออกมาช่วยพูดแทนเธอ จึงได้พูดอย่างใจเย็น "ได้ค่ะคุณลูกค้า เชิญดูตามสบายเลยนะคะ" จากนั้นก็หันหน้าไปหาฉิงเทียน: "คุณลูกค้าคะ ถึงแม้โซฟาตัวนี้จะราคาถูกกว่าตัวเมื่อซักครู แต่คุณภาพก็ดีเช่นกันนะคะ"
ฉิงเทียนมองดูมันอยู่สักพักแล้วก็ตัดสินใจซื้อทันที แล้วคนขายก็พูดขึ้นมา "คุณลูกค้าคะ พวกเราจะจัดส่งไปที่บ้านคุณลูกค้าในคืนนี้นะคะ คุณลูกค้าสามารถเขียนที่อยู่ทิ้งไว้ได้นะคะ"
ฉิงเทียนจึงได้เขียนที่อยู่ของเขาลงไป เขาเจอกับคู่รักไร้สาระคู่นี้แล้วทำให้เขารู้สึกหมดอารมณ์ที่จะเดินซื้อของให้ห้างสรรพสินค้าต่อเลย
5K
