การเดินทางเป็ไปอย่างรวดเร็ว เพราะถนนค่อนข้างโล่ง อุปสรรคที่คอยขัดขวางมีแค่รถยนต์ไม่กี่คันที่จอดเกะกะ ซึ่งง่ายมากต่อการผ่าน ขอเพียงมีสกิลขับรถเลเวลหนึ่ง ก็เลี้ยวหลบได้ไม่ยาก
“ ใกล้ถึงบ้านแกงส้มแล้ว พี่แตงไทย เราไม่ไปต่อเหรอ ” พริกเอ่ยถาม เพราะเห็นสารถีร่างใหญ่ชะลอความเร็ว พี่สาวร่างเล็กเลยหันมาตอบ
“ โทษทีนะ พวกพี่จำเป็ต้องแวะห้างใหญ่ก่อน เพื่อหาอาหารและของใช้จำเป็ ”
แม้พริกจะอยากช่วยเพื่อนสาวโดยเร็ว แต่ก็เข้าใจ เพราะตัวเธอเองก็ตุนเสบียงไว้เต็มกระเป๋าเช่นกัน เลยทำได้แค่รับคำ
“ค่ะ ”
แตงไทยก็เข้าใจพริกเป็อย่างดี เพราะถ้าคนในกลุ่มต้องตกอยู่ในอันตราย เธอเองก็อยากไปช่วยเหลือให้เร็วที่สุด ทว่าปากท้องย่อมมาก่อน จึงได้แต่ปลอบเด็กสาวรุ่นน้อง
“พวกเราจะรีบรวบรวมเสบียง แล้วค่อยไปช่วยเพื่อนพริกนะ บ้านแกงส้มอยู่ซอยข้างมหาลัยดัง ใช่มั้ย ”
“ค่ะ ” พริกพยักหน้ารับ แต่ก่อนจะได้พูดอะไรต่อ ขนุนก็ร้องขัด
“อย่าเพิ่งคุย ช่วยกันดูหน่อยว่ามีพวกตัวงับอยู่ตรงไหนรึเปล่า พี่จะได้เอารถเข้าไปจอด ”
สองสาวรู้ดีว่าสถานการณ์เริ่มคับขันเข้าไปทุกที และถ้าพลาดพลั้งขึ้นมา อาจต้องเผชิญกับซอมบี้นับร้อย ด้วยบริเวณนี้คือห้างใหญ่แถวรังสิต ซึ่งเคยมีประชากรอยู่อย่างหนาแน่น เลยสอดส่ายสายตาไปทั่ว ก็พบว่ามีพวกจอมงับยืนอยู่เป็หย่อมๆตามจุดต่างๆ รวมแล้วไม่เกินสิบ
“เอาล่ะ เดี๋ยวเลี้ยวเข้าไปจอดในลานหลังห้าง เพราะตรงนั้นมีซอมบี้ รปภ.ยืนอยู่ตัวเดียว” แตงไทยสำรวจลู่ทางอยู่พักนึง จึงมองเห็นจุดซึ่งเข้าง่ายที่สุด แน่นอนว่าไม่มีใครค้าน สาวร่างเล็กจึงหันไปบอกพริกด้วยสายตา
แม้ร่วมกลุ่มได้ไม่นาน แต่พริกก็จัดเป็เด็กสาวที่มีปฏิภาณว่องไว เลยเข้าใจความนัยได้อย่างรวดเร็ว จึงเคาะกระบะหลังเป็สัญญาณให้แห้งปฏิบัติภารกิจ
“ปัง ปัง ”
“เข้าใจแล้ว ” แห้งยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะเลิกควงปืนเล่น แล้วคว้านหาบางสิ่งที่อยู่ในกล่องเหล็กใบใหญ่ อันเป็อุปกรณ์ที่ทำด้วยไม้ มีเอ็นติดมาด้วยหนึ่งเส้น หนุ่มร่างผอมใช้เวลาประกอบไม่นาน มันก็กลายสภาพเป็ธนูมาตรฐานที่ใช้แข่งขัน
“อยู่นิ่งๆ แล้วถอยห่างหน่อย ซักยี่สิบก้าวกำลังดี ” แห้งกล่าวเบาๆ ก่อนจะหยิบลูกธนูขึ้นสาย พร้อมเล็งไปที่ซอมบี้รปภ.
เหมือนสารถีร่างั์จะรู้ใจ เลยบังคับรถให้จอดสนิทตามคำสั่ง ทำให้แห้งยิ้มกริ่ม ด้วยทั้งทิศทางและระยะ ล้วนเหมาะสมกับระดับสกิลที่เขามีอยู่ สายตาเล็งไปทีุ่์ซึ่งกำลังยืนโงนเงน
“แจ่มเลย แบบนี้ทีเดียว ไม่พลาดเป้าแน่ ”
เวลาผ่านไปสองสามอึดใจ พร้อมความเงียบงัน สามคนที่นั่งในรถต่างลุ้นให้มือยิงประจำกลุ่มปิดจ็อบ แต่พริกยังแอบเคลือบแคลงในฝีมืออยู่เล็กน้อย เลยหันมาถามสองพี่น้องที่หน้าตาไม่เหมือนกัน
“เอ่อ พี่แห้งเอาอยู่แน่นะ ไม่พลาดใช่มั้ย”
“ฟิ้ว…..ฉึก ”
สิ้นคำกล่าว แห้งก็แผลงศรทันที ส่งผลให้ลูกธนูแหลมคมปักหัวของซอมบี้รปภ.จนมันล้มหงายลงไปนอนแน่นิ่ง สองพี่น้องที่หน้าตาไม่เหมือนกัน เลยหันมายิ้มนิดๆให้พริก ก่อนจะตอบพร้อมกันว่า….
“เชื่อมือเถอะ เพราะอะไรที่เล็งยิงได้ เขาถนัดทั้งนั้น ”
“เหอ เหอ เหอ” พริกยิ้มแหยๆ ในใจนึกตำหนิตัวเองที่ดูแคลนหนุ่มแห้งมากเกินไป
…………………………
สามสหายจอดรถแถวนั้น ก่อนจะพาเหรดกันสะพายเป้ใบใหญ่ คล้ายตั้งใจเหมาทุกสิ่งให้เต็มเหยียด แน่นอนว่าทุกคนมีอาวุธติดตัว โดยพี่ใหญ่อย่างขนุนใช้ค้อนปอนด์ ส่วนหนุ่มแห้งสะพายคันธนูพร้อมกระบอกใส่ลูกศร แม้กระทั่งสาวร่างเล็กที่ดูไร้พิษภัยอย่างแตงไทยก็ยังอุตส่าห์เหน็บมีดสั้นไว้ที่เอว
“เอ่อ ” พริกรู้สึกคันปากยิบๆ เพราะอยากถามว่าสาวน่ารักอย่างแตงไทยใช้มีดเป็ด้วยหรือ ถ้าสู้ไม่ได้จริงๆ จะมาหลบหลังเธอมั้ย แต่สามสหายไม่สนใจ พร้อมเดินเกาะกลุ่มเข้าไปในห้างอย่างระมัดระวัง ทำให้เด็กสาวเร่งติดตาม
“เฮ้อ ไม่ถามก็ได้ คอยช่วยพี่แตงไทยก็แล้วกัน ”
ชาวแก๊งทั้งหมดค่อยๆลัดเลาะมาทางลานจอดรถชั้นใต้ดิน ซึ่งมีพาหนะจอดเพียงไม่กี่คัน เศษขยะและกระดาษกองอยู่เป็หย่อมๆ แน่นอนว่าเป้าหมายหลักของพวกเขาย่อมต้องเป็อาหารอย่างไม่ต้องสงสัย ดังนั้นจุดแรกที่จะไปก็คือประตูทางเข้าชั้นสอง
“เราไปชั้นนั้นก่อน ตรงนั้นมีโซนอาหาร น่าจะยังมีของให้เก็บได้ ” คนที่กำหนดแผนการกลับเป็แตงไทยที่เด็กสุด และที่น่าแปลกยิ่งกว่าคือทุกคนล้วนเชื่อฟัง
“ตกลงตามนั้น ”
ทว่าพอทุกคนเดินมาถึงชั้นสอง ก็พบว่ามีซอมบี้ฝูงหนึ่งยืนขวางประตูทางเข้า กะด้วยสายตา น่าจะประมาณสิบตัว ทำให้พริกสบถเบาๆด้วยความเจ็บใจ
“เวรเอ๊ย จะได้เข้าอยู่แล้วแท้ๆ ดันมีพวกนี้มาขวางอีก สงสัยต้องหาทางใหม่แล้วล่ะมั้ง ” พอพริกพูดจบ ก็เตรียมลาจาก แต่แตงไทยยื่นมือมาจับแขนของเด็กสาว
“ น้องพริกอย่าเพิ่งไป ถ้าวางแผนดีๆ เราฝ่าไปได้ ”
พริกอยากค้านว่าผีพวกนี้ฆ่าไม่ตาย ต้องเล็งที่หัวเท่านั้น ถึงจะล้มมันได้ และถ้าถูกประชิดตัว ก็คงไม่พ้นความตาย แต่ก่อนจะอ้าปาก แตงไทยได้ออกคำสั่ง
“พี่แห้งยืนกลาง น้องพริกคอยซ้อน พี่ขนุนไปซ้าย หนูไปขวา เดี๋ยวให้มือยิงล่อมันก่อน แล้วค่อยเข้าตีพร้อมกัน ” พอสาวร่างเล็กพูดจบ สองพี่น้องที่ต่างกันคนละโลกก็แยกตัวไปหลบซุ่มหลังเสาปูนทางซ้ายขวาตามแผน ทิ้งให้พริกยืนคู่กับนายแห้ง
“เอ่อ น้า ” พริกไม่คิดว่าสามสหายจะคล่องขนาดนี้ แต่ถึงอย่างไร ก็ยังแอบห่วงพี่แตงไทยอยู่ดี เนื่องจากเธอเป็สาวไซส์มินิที่น่าจะปกป้องตัวเองไม่ได้
“หึ หึ หึ ไม่ต้องไปห่วงแตงไทยหรอกน่า ยัยนั่นน่ะตัวจี๊ดประจำกลุ่ม” ดูเหมือนแห้งจะรู้ทัน เลยหัวเราะเบาๆ ท่าทางใจเย็น มือขวาหยิบลูกธนูขึ้นมาสามดอก
ทว่าพริกก็ยังมีข้อแคลงใจ แต่กลัวจะส่งเสียงดังจนทำให้ซอมบี้ฝูงใหญ่แตกตื่น เลยเลือกสงบปาก และในระหว่างที่ละล้าละลังอยู่นั้นเอง แห้งก็เล็งธนูไปที่กลุ่มจอมงับ พร้อมแผลงศรออกไป
“ฟิ้ว…ฉึก….” ลูกธนูเ้ากรรมพุ่งปักหน้าผากของซอมบี้สาวแบงค์นางหนึ่ง ร่างอรชรของอดีตมนุษย์จึงร่วงล้มลงไปนอนอย่างรวดเร็ว
“แฮ่…….” ซอมบี้ทั้งฝูงหันมองไปยังทิศทางที่ลูกศรพุ่งเข้ามา ทำให้พบกับแห้งและพริกที่ยืนจังก้า
“เฮ้ย! ซวยล่ะ พวกมันเจอเราแล้ว ” พริกอุทานดัง สองมือกระชับไม้เบสบอล ในหัวลังเลระหว่างสู้กับหนี เพราะเธอไม่เคยประมือกับจอมงับมากมายขนาดนี้มาก่อน แต่มือยิงประจำแก๊งไม่ยี่หระ เลยขึ้นศรใหม่ พร้อมยิงออกไป ลูกธนูพุ่งไปปักหัวผีดิบวัยฉกรรจ์จนแน่นิ่งไปอีกตน
“แฮ่…….” การร่วงล้มของมวลหมู่สมาชิกถึงสองราย และการได้เห็นเหยื่ออันโอชะอยู่ตรงหน้า ได้ปลุกเร้าให้ฝูงผีดิบตื่นตัว พร้อมพุ่งเข้าใส่ด้วยความเร็วที่มีทั้งหมด ซึ่งใกล้เคียงกับการวิ่งเหยาะๆ ปากที่แดงฉานล้วนอ้ากว้าง หวังจะฝังเขี้ยวลงบนเนื้อนุ่มๆ ในจังหวะนั้นเอง แห้งก็ยิงสวนเข้ามาอีกดอก แต่ดูเหมือนเขาจะรีบร้อนไปหน่อย เลยทำได้แค่ปักหน้าอกของซอมบี้ชายแก่
“พี่ชาย มันเหลือตั้งแปดตัว สู้ไม่ไหวหรอก หนีเถอะ ” พริกะโดัง ก่อนจะเตรียมเผ่น ขนุนก็พุ่งออกจากที่ซ่อน พร้อมเหวี่ยงค้อนปอนด์หนักๆใส่ผีดิบที่อยู่ใกล้สุด
“โพล๊ะ ” บังเกิดเสียงดังสนั่น ไม่ต่างจากแตงโมแตก แต่ที่กระจาย มันคือหัวของผีดิบผู้เคราะห์ร้าย พร้อมมีเศษสมองบางส่วนทะลักออกมา และนั่นได้ทำให้ซอมบี้ทั้งฝูงหยุดชะงัก
พอฝูงผีดิบเปิดช่องว่าง แตงไทยก็ย่องเข้าด้านหลัง ก่อนจะล็อคคอซอมบี้สาวที่ไซส์ใกล้กับตัวเอง แล้วปักมีดลงบนขมับจนดับชีพผีร้ายได้อีกตน
“เอ๊ะ นั่นมัน ” พริกถึงกับพูดไม่ออก เพราะไม่คิดว่าสาวร่างเล็กอย่างแตงไทยจะดุขนาดนี้ และใน่ชุลมุนนั้นเอง แห้งก็พุ่งเข้าไปสัประยุทธ์อีกคนด้วยขวานอินเดียนแดงที่เหน็บซอกเอว
การต่อสู้ของทั้งสามล้วนว่องไวและเงียบเชียบ ไม่นาน พวกเขาก็ล้มซอมบี้ถึงห้าตน ทว่าก็มีผีดิบร่างสูงในชุดเด็กช่างหลุดวงล้อม พร้อมตรงดิ่งมาที่พริก
“เฮ้ย! นังหนูระวัง มันวิ่งไปทางเธอแล้ว ” ขนุนรีบร้องเตือนโดยไว แต่เขาไปช่วยไม่ทัน เพราะอยู่ห่างเกินไป ไม่ต่างจากแห้งและแตงไทยที่กำลังติดพันกับการต่อสู้
“เอ๊ะ! ” และเสียงนั้นได้ปลุกให้พริกตื่นจากภวังค์ พร้อมสวนกลับไปด้วยไม้เบสบอลหนาหนัก ทำให้ซอมบี้เด็กช่างล้มลงไปนอนหงาย
“ปึก ”
“แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก” สามสหายพากันหอบหน่อยๆ ก่อนจะหันมายิ้มให้กัน บ่งบอกถึงความเข้าขาได้เป็อย่างดี
“คนพวกนี้แม่งเป็ใครกันวะ สุดจัดจริงๆ โดยเฉพาะพี่แตงไทย โคตรไวเลย แถมยังเป็คนคุมเกมอีก ” พริกทึ่งจนนิ่งอึ้ง ทว่าแตงไทยกลับหันมาทำท่าขึงขังใส่ เด็กสาวเลยนึกสงสัย
“มีอะไรคะ ทำไมพี่แตงไทยมองหนูแบบนี้”
ทว่าแตงไทยไม่ตอบคำใด แถมยังขว้างมีดพกมาทางพริก
“ฟิ้ว…ฉึก….”
สามารถติดตามงานเขียน ณ.ปัจจุบันและในอนาคตของผมได้ที่เพจJalando นักเขียนดาร์คไซด์ได้ที่ลิงค์ด้านล่างครับ
https://www.facebook.com/jalando.darksidewriter.version2
6K
