อเล็กซ์ เรซิน เดินเข้ามาใกล้ ทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาตรงข้ามเธอ
ดวงตาที่เต็มไปด้วยความฉงนสนเท่ห์ของเธอ สบตาเขา
“นี่มันเกิดขึ้นจริงๆ” หรือนี่ เธอถามอย่างไม่เชื่อ “มันเป็ไปได้จริงๆ” หรือ
เรซินพยักหน้ารับอย่างไม่สบายใจ
“ผมเกรงว่ามันจะเป็เื่จริงครับ ท่านผู้หญิงแบรดฟอร์ด”
เธอถอนหายใจ
“คุณก็มีส่วนร่วมในเื่นี้เหมือนกันหรือ เมื่อวานนี้ หรือเมื่อวันก่อนฉันเห็นท่าทางของคุณใจดีออก”
“ถึงวันนี้ผมก็ไม่ได้ลดความใจดีลงหรอกครับ” เขาพูดอย่างจริงจัง “และในฐานะที่ผมมีส่วนร่วมอยู่ในเื่นี้ คำตอบของผมมีเพียงคำว่าใช่หรือไม่ใช่เท่านั้น...ผมไม่เห็นด้วยกับแผนการนี้เลย...ผมเห็นว่ามันเป็เื่จรรยา แต่มันก็เป็การปฏิบัติการของ เคจีบี ผมไม่ใช่ เคจีบี...ผมเพียงแต่จำยอมร่วมมือด้วยเท่านั้น บางทีอาจจะเป็เพราะผมเป็ลูกครึ่งอเมริกัน แม่ของผมเป็ชาวอเมริกัน ผมเติบโตขึ้นมาในสหรัฐ...พ่อของผมเป็รัสเซีย พาตัวผมกลับมาอยู่ที่นี่หลังจากที่แม่ตาย...ตอนนั้นผมอายุ 15 ปี”
“แล้วทำไมคุณไม่กลับไปอยู่อเมริกาล่ะ”
เขามีท่าลังเลก่อนจะตอบ...ผลุดลุกขึ้นยืน เดินไปที่เครื่องรับวิทยุ เปิดรายการเพลง และหมุนปุ่มบังคับจนสุดและแล้วก็เดินกลับมาที่โซฟายิ้มเรี่ยๆ”
“ระวังไว้ก่อน” เขาพูดลอยๆ” “ครับ...คำถามของคุณ ว่าทำไมผมไม่กลับไปอเมริกา...ผมก็เคยอยากจะกลับเหมือนกัน และจนถึงบัดนี้ก็ยังอยากจะไปอยู่ มันไม่ใช่เื่สลักสำคัญอะไร ผมเคยไปวอชิงตันครั้งหนึ่งในฐานะนักข่าว แล้วก็ถูกจับ ถูกตั้งข้อหาว่าเป็สายลับ ทั้งๆ” ที่ผมเป็ผู้บริสุทธิ์ แล้วก็เลยถูกอเมริกาสั่งไม่ให้เข้าประเทศ
“ฉันสามารถทำให้คุณกลับเข้าไปได้ ฉันจะพูดกับสามีของฉันเอง ถ้าคุณเพียงแต่จะช่วยฉัน”
“ช่วยคุณหรือครับ โดยวิธีใดล่ะ ขณะนี้คุณกำลังอยู่ในเครมลิน อยู่ในกำแพงที่มียามคอยควบคุมอยู่ มันอันตรายกว่าที่จะคิดหลบหนีได้ เชื่อผมเถอะครับ ผมก็อยากช่วยคุณเหมือนกัน...แต่...”
“ไม่ใช่หนีค่ะ” เธอตอบ “เพียงแต่ให้มีใครสักคนได้รู้เื่นี้เท่านั้น ท่านทูตอเมริกา...”
“เขาไม่เชื่อผมแน่” เรซินตัดบททันที “เอาละครับสมมุติว่าเขาเชื่อ เขาจะหาตัวคุณพบได้อย่างไร ถ้าเขามาที่นี่เขาก็จะไม่พบอะไรเลย เพราะถ้าเป็เช่นนั้นเขาก็ต้องเอาตัวคุณออกไปอยู่นอกมอสโคว์แล้ว สำหรับตัวผมเองแล้วถ้าหากถูกจับได้ ผมก็ถูกเผาทั้งเป็เท่านั้น ผมอยากจะเรียกว่า ความเคลื่อนไหวใดๆ” เพื่ออิสรภาพของตัวคุณนั้นไม่เกิดผลแน่
“คุณพูดถูก” เธอตอบอย่างอ่อนแรง ถอนหายใจ “แล้วนี่เขาจะปล่อยตัวฉันภายใน 2 อาทิตย์จริงหรือเปล่า”
“ผมคิดว่าคงเป็อย่างนั้นครับ”
“เขาจะไม่ทำอันตรายฉันใช่ไหม”
“เขาไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องทำอันตรายนี่ครับ สิ่งที่พวกเขาสนใจตอนนี้ก็คือจะต้องระวังให้คุณมีชีวิตอยู่ และสุขภาพแข็งแรงดีเท่านั้น เขาอาจจะ้ารายละเอียดในบางอย่างเพิ่มเติมจากคุณ บางอย่างที่...เอ้อ...ท่านผู้หญิงคนที่สองอาจจะยังไม่รู้ หลังจากการประชุมสุดยอดเสร็จสิ้นลง คุณก็กลับบ้านได้”
เธอมีท่าทีตรึกตรอง ครุ่นคิดอยู่แต่สถานการณ์ของตัวเอง โดยเฉพาะกับความจริงที่ว่า มีใครอีกคนหนึ่งซึ่งแสดงเป็ตัวเธอ
“ไม่สำเร็จแน่” เธอพูดเบาๆ เหมือนจะปรารภกับตัวเอง และแล้วก็เงยหน้าขึ้นมองดูเขา “คุณไม่เห็นหรือว่ามันต้องไม่สำเร็จ ทันทีที่เธอลงจากเฮลิคอปเตอร์ที่สนามทำเนียบขาวนั้น สามีของฉันจะจับได้ทันที เขาจะรู้ทันทีว่าคนอื่นไม่ใช่ฉัน เขารู้จักตัวจริงของฉัน ทันทีที่เขาเห็นเธอ เขาจะรู้ทันทีว่าเธอเป็ตัวปลอม” เธอมีท่าทีลังเลเมื่อกล่าวต่อว่า “ผู้ชายคนเมื่อกี้นี้...ผู้ชายคนที่อยู่ที่นี่...”
“พลเอกเปตรอฟ”
“ค่ะ เปตรอบนั่นแหละ ตอนที่ฉันบอกว่า เขาจะทำเื่นี้ไม่สำเร็จ เขาบอกว่าแสดงให้เธอดูหน่อยสิ เขาหมายความถึงอะไร...แสดงอะไรให้ฉันดู”
เรซินพยักหน้า ลุกขึ้นจากโซฟาเดินไปที่เก้าอี้เอกสารของเขา ดึงเทปม้วนเล็กๆ ออกมา หลังจากที่เดินไปปิดเครื่องรับวิทยุแล้ว เขาก็เอาเทปนั้นใส่เข้าไปในเครื่องวีดีโอ ซึ่งต่อเข้ากับโทรทัศน์วงจรปิดภายในห้อง
“เขา้าให้คุณดูสิ่งนี้ครับ” เรซินอธิบาย “เราพึ่งจะบันทึกเทปนี้จากสถานีโทรทัศน์ของอเมริกัน ซึ่งส่งผ่านดาวเทียมมายังเรา” เขากดปุ่มเปิดเครื่องรับโทรทัศน์ “การเดินทางไปถึงทำเนียบขาวของคุณในวอชิงตันไงครับ”
บิลลี่จับสายตาอยู่เบื้องหน้าโทรทัศน์นั้น ปรากฏภาพเครื่องบินเฮลิคอปเตอร์ประจำตัวประธานาธิบดีบินขึ้นจากฐานทัพแอนดรู แอร์ฟอร์ซ เบส กำลังบินอยู่เหนือสนามหญ้าทางด้านทิศใต้ของทำเนียบขาว และค่อยๆ ลดต่ำลงตรงบริเวณลานบิน ใบพัดเบื้องบนหมุนช้าลง และประตูเฮลิคอปเตอร์ลำนั้นก็เปิดออก...นั่นไงเล่า...ตัวเธอ บิลลี่ แบรดฟอร์ด กำลังปรากฏตัวออกมา กำลังยืนอยู่ที่นั่น และกำลังโบกมือ...
ขณะที่มองดูภาพนี้ บิลลี่ถึงกับอุทานออกมา
บนจอภาพนั้น ไม่มีปัญหาเลย คือตัวของเธอเองเส้นผมก็เป็ของเธอ รูปร่าง เสื้อผ้า เธอกำลังก้าวลงมายืนอยู่ตรงสนาม แอนดรูสามีของเธอกำลังเดินไปรับตรงบันได เธอเข้าไปอยู่ในอ้อมแขนของเขา และเขาโอบรัดตัวเธอไว้ จุมพิตเธอ...จับแขนเธอ เป็ภาพที่ชัดเจนเหลือเกิน เขาจุมพิตเธออีกครั้งหนึ่ง ก่อนที่จะพาเธอตรงมาที่พวกนักข่าวเต็มไปด้วยช่างภาพ ไมโครโฟน เธอกล่าวคำปราศรัยสั้นๆ เกี่ยวกับการประชุมสภาสตรีสากลในมอสโคว์ ซึ่งประสบความสำเร็จงดงาม เธอกำลังจะเดินทางไปลอสแอนเจลิสในวันพรุ่งนี้ เพื่อจะไปแสดงปาฐกถากับสมาคมสตรีแห่งสหรัฐและจะแถลงว่าเธอได้ทำอะไรมาบ้างในมอสโคว์ แถลงถึงการต้อนรับในมอสโคว์ ความเป็เพื่อน ความประทับใจ และความรู้สึกดีใจที่ได้กลับมาบ้าน...
บิลลี่นั่งมองภาพบนจอโทรทัศน์นั้นอยู่บนโซฟา เธอได้ยินเสียงของตัวเอง ได้ยินสำเนียงสูงๆ ต่ำๆ นั้น...ได้เห็นรูปร่างของตัวเอง ทุกสิ่งทุกอย่างไม่ได้ผิดพลาดเลย ทุกสิ่งทุกอย่างมาจากตัวปลอมชาวรัสเซียผู้นั้น เธอจ้องมองภาพ ขณะที่แอนดรูกำลังพาเธอเดินเข้าไปตรงลานด้านทิศใต้ และเข้าไปในห้องรับรองของรัฐบาล แอนดรูพาเธอเข้าไปในบ้านในฐานะที่เขาเป็เ้าของเธอ ในฐานะที่เธอเป็ภริยาเขา
คุณจะไม่มีวันทำได้สำเร็จ
เราทำสำเร็จแล้ว
บิลลี่นั่งอึ้งตะลึงตะไลอยู่เช่นนั้น...
เรซินปิดเครื่องรับโทรทัศน์ มองหน้าเธออย่างเศร้าสลด
“คุณได้เห็นแล้วนะครับ ว่าเปตรอฟสั่งให้ผมแสดงอะไรให้คุณดู ไม่มีใครรู้หรอกครับว่าเธอคนนั้นไม่ใช่ตัวคุณ แม้แต่สามีของคุณเอง ผมเกรงว่าเปตรอฟจะพูดถูก เขาทำสำเร็จจริงๆ” ผมเสียใจด้วยครับ ท่านผู้หญิงแบรดฟอร์ด”
มือของเธอกอดอกแน่น เล็บจิกลงไปในเสื้อ ร่างโอนเอนอยู่บนโซฟาเหมือนจะร่ำร้องด้วยความเสียใจ เ้าพวก เคจีบี มันฉลาดนัก การเปลี่ยนตัวสำเร็จแล้ว เป็การทำงานที่สมบูรณ์แบบจริงๆ อยู่เหนือข้อสงสัยใดๆ ทั้งสิ้น ไม่มีใครจับได้เลย บัดนี้ เคจีบี ได้เข้าไปอยู่อย่างใกล้ชิดในทำเนียบขาวนั่นแล้ว สถานการณ์ของตัวเธอเองดูช่างสิ้นหวังเสียเหลือเกิน
ยัง...แต่เธอก็ยังพอมีหวัง มองเห็นข้อบกพร่องในแผนการนี้
พรุ่งนี้เธอจะต้องเดินทางไปลอสแอนเจลีส และอีกวันหนึ่งหลังจากนั้นเธอจะต้องไปแสดงปาฐกถา หลังจากเสร็จสิ้นปาฐกถาแล้วเธอก็จะไปเยี่ยมพ่อ เธอจะไปอยู่กับพ่อสักระยะหนึ่ง ถ้าสามีของเธอไม่สามารถจะพิสูจน์ได้ในเื่นี้ และจับได้ว่าเขากำลังข้องเกี่ยวอยู่กับผู้หญิงอีกคนหนึ่ง ไม่ใช่ท่านผู้หญิงของเขา แต่เป็ท่านผู้หญิงคนที่สองซึ่งเป็ตัวปลอม ถ้าเขาถูกหลอกให้โง่งม พ่อของเธอก็จะต้องรู้ในความผิดปกติอันนี้ ไม่มีใครสามารถหลอกพ่อได้สำเร็จ เขาจะรู้ได้ทันทีว่ามีอะไรผิดปกติ เขาจะต้องเปิดเผยเื่นี้ และทำลายแผนของเคจีบี
และแล้ว อะไรบางอย่างก็เกิดขึ้นในสมองของบิลลี่ บางทีอาจจะไม่ต้องถึงมือพ่อก็ได้ การหลอกลวงนั้นอาจจะจบสิ้นลงในคืนวันนี้...คืนนี้...เมื่อแอนดรูกับตัวปลอมนั้นเข้านอน ตัวปลอมนั้นจะต้องไม่รู้ว่าเธอถูกห้ามไม่ให้มีความสัมพันธ์ทางเพศอย่างน้อย 4 อาทิตย์...และอาจจะทำผิดพลาด ด้วยการสร้างเพศสัมพันธ์ขึ้น และในทันทีนั้นแอนดรูจะเกิดความสงสัยขึ้นทันที
แต่สิ่งนั้นยังไม่สำเร็จ ในการเผชิญหน้ากับพ่อของเธอก็จะต้องถูกจับได้
แต่ถึงอย่างไรมันก็พอมีความหวัง...
เธอหันกลับมายังเรซิน และฝืนยิ้มให้เขาอย่างลำบากยากเย็น
“เอาละ” เธอว่า “ยกแรกพวกคุณชนะ แต่จำคำพูดฉันไว้ เื่มันจะไม่จบเพียงเท่านี้ สำหรับท่านผู้หญิงคนที่สองของคุณ มันเป็เพียงการเริ่มต้นของความยุ่งยากที่ล้ำลึกด้วย...”
8K
