เฉิงลู่จื้ออยู่บ้านมา 2 วันแล้ว โดยไม่ได้ออกไปช่วยทำงานที่ทุ่งนา วันนี้คือวันที่ 3 เธอคิดและตัดสินใจว่าเธอจะลองขึ้นเขาหาของป่า
“ พ่อแม่คะ หลังจากกินข้าวเสร็จแล้ว หนูจะขึ้นเขาหาของป่าเผื่อจะได้อะไรติดมือมาบ้าง ไม่ต้องเป็ห่วงนะคะ หนูไม่เข้าไปลึกหรอกค่ะ ” เฉิงลู่จื้อบอกกล่าวกับครอบครัวเฉิงตอนที่ทุกคนกำลังกินข้าวเช้าใกล้เสร็จแล้ว แม่ของเธอพยายามจะห้ามแต่เห็นสายตามุ่งมั่นของเธอจึงเงียบลง
“ พ่อไม่ห้ามหรอก ลูกต้องระวังตัวด้วย ” เฉิงลู่เสียนพูดเสร็จ จากนั้นกินข้าวต่ออย่างเร่งรีบ
“ แน่นอนค่ะ หนูจะกลับมาให้ครบ 32 ” น้ำเสียงของเธอมีความขี้เล่นนิดๆ เพื่อไม่ให้พ่อแม่เป็กังวลใจ
“ ลูกคนนี้นี่ ” หานฮุ่ยเหมยทำท่าจะตีเธอ เธอจึงกอดอีกฝ่ายอย่างออดอ้อน
“ หนูรู้แล้วค่ะ แม่เป็ห่วงหนูขนาดไหน หนูจะดูแลตัวเองเป็อย่างดี ” เฉิงลู่จื้อหอมแก้มแม่ของเธอและรีบลุกออกไปเตรียมข้าวของ
เธอสวมตะกร้าสะพานหลังและข้างในมีพลั่วขนาดเล็กเก่าๆที่เธอหาเจอในห้องเก็บของ เธอหยิบตะกร้าสำหรับถือ จากนั้นเดินทางออกจากบ้านพร้อมครอบครัวและแยกย้ายไปคนละทาง
ระหว่างเดินทางเธอเห็นชาวบ้านและเด็กๆกำลังขึ้นเขาเหมือนกัน มีชาวบ้านหลายคนทักทายถามอาการาเ็ของเธอ เธอยิ้มแย้มและตอบกลับพวกเขา เธอเดินทางมาสักพักจึงมาถึงูเา
ข้างนอกป่าเขาไม่ค่อยมีผักป่าหลงเหลืออยู่เพราะมีคนมาเก็บที่นี่บ่อยๆ เฉิงลู่จื้อเลือกเดินทางมาคนเดียวและห่างจากคนอื่นๆเพราะเธอไม่้าแย่งชิงของป่ากับใคร ไม่รู้ว่าเดินเข้ามาลึกแค่ไหน ครอบครัวของเธอคงไม่รู้ถ้าเธอไม่ได้บอกพวกเขา
เฉิงลู่จื้อขอโทษพวกเขาอยู่ในใจ เธอเจอเห็ดหูหนูบนขอนไม้จึงรีบจัดการเก็บให้หมด โดยใช้เวลาเก็บเห็ดหูหนูนานพอสมควร มีเหงื่อไหลออกมาเธอจึงหยิบผ้าเช็ดหน้ามาซับเหงื่อและเดินทางหาสถานที่พักผ่อน เธอหยิบสาลี่ออกมาจากพื้นที่มิติเพื่อกินเป็อาหารว่าง
เธอมองหาของป่ารอบๆแต่ไม่เจอ เธอจึงเดินเข้าไปลึกอีกสักนิดนึงและเจอต้นองุ่นป่า เธอรีบวิ่งอย่างรวดเร็วและเด็ดองุ่นป่ามาชิม มันหวานมาก ใครบอกว่าองุ่นป่ามันเปรี้ยว เธอไม่เชื่อ เธอลองชิมอีกหลายลูกก็ยังมีรสชาติหวาน เธอเด็ดองุ่นป่ามาหลายพวงจนเต็มตะกร้าสะพานหลังและหยิบเศษใบไม้มาปกปิด
ตอนนี้เหลือตะกร้าใบเล็กยังว่างอยู่ เธอเดินทางกลับบ้านทันที ระหว่างเดินทางกลับเผื่อโชคดีอาจจะเจอของป่าอีก
ใช้เวลาไม่นานเธอเจอรังไก่ฟ้า มีไข่อยู่ในรัง 10 ฟอง ตะกร้าใบเล็กใส่เศษใบไม้เพื่อกันแตกก่อน จากนั้นเธอหยิบไข่ไก่ฟ้าใส่ตะกร้าใบเล็กพร้อมปกปิดด้วยเศษไม้เศษหญ้าและรีบเดินทางออกจากูเาอย่างรวดเร็ว