ณผับหรูชื่อดังแห่งหนึ่งที่อยู่ใจกลางเมืองในย่านถนนข้าวสาร ซึ่งเป็จุดประจำในการนัดหมายรวมตัวกันของบรรดาหนุ่มโสดที่จะมาพบปะสังสรรค์กันทุกสัปดาห์ยามเมื่อมีเวลา
และในแต่ละครั้งก็จะมีเงื่อนไขสำคัญนั่นก็คือ หากผู้ใดในกลุ่มมาสายเป็คนสุดท้ายก็จะต้องเป็เ้ามือเลี้ยงเพื่อนๆ ในกลุ่มตลอดทั้งงาน
และวันนี้ก็เหมือนอีกเช่นเคยแต่จะพิเศษก็ตรงที่วันนี้อนุรักษ์ต้องเป็เ้ามือเลี้ยงทุกคนแทนจากทุกครั้งกฤษณะจะเป็คนเลี้ยงมาโดยตลอด
“เป็งี้ได้ไงทำไมถึงเป็หล่อได้อะเค้านะอุตส่าห์รีบเคลียร์งานจะได้มาเป็คนแรกแล้วเชียว”เสียงบ่นยาวยืดั้แ่แรกเริ่มดังมาจากเรียวปากของเ้ามือในงานเลี้ยงคืนนี้
“ฮึๆๆ โทษทีว่ะไอ้รักษ์พอดีว่าวันนี้ไอ้กฤษมันมาก่อนใครเพื่อน”
จีระยุหนุ่มหล่อเ้าสำราญซึ่งเป็เ้าของผับ เอ่ยบอกเพื่อนที่กำลังนั่งหน้าหงิกหน้างออยู่โดยมีสายตาเกทับของอดีตเ้าภาพตลอดกาลมองมาเป็เชิงบอกว่าคราวนี้กูเป็ฝ่ายชนะ
“เอาน่าๆ นานๆ ทีแกจะได้มีบุญเลี้ยงพวกเรา”กรวิทย์หมอหนุ่มที่มีความหล่อกระชากใจผู้ป่วยกล่าวติดขำพรางยกมือขึ้นตบบ่าเพื่อนเพื่อให้อีกฝ่ายทำใจและดีใจกับการเป็เ้ามือในคืนนี้
“เออว่ะ!! งั้นคืนนี้เชิญพวกแกดื่มกินกันให้เต็มที่เลยแล้วกันเดี๋ยวเฮียหล่อเลี้ยงเอง”ว่าแล้วเฮียหล่อก็ยกแก้วเหล้าราคาแพงขึ้นดื่มกลับมาอารมณ์ดีได้เหมือนอย่างเคย
“ว่าแต่แกเถอะไอ้กฤษมีอะไรรึเปล่าวะเกงานมานอนเล่นผับฉันั้แ่บ่ายสาม”จีระยุเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายนั่งเงียบไม่พูดไม่จาแถมยังทำหน้าเครียดอีกต่างหาก อืม!! จะว่าไงดีล่ะถึงมันจะทำหน้าเครียดตลอดเวลาอยู่แล้วก็เถอะแต่ว่าวันนี้เขารับรู้ได้ถึงอะไรบางอย่างที่พิเศษกว่านั้น
“รึว่าเครียดลงกระเพาะเพราะไม่ได้เป็เ้ามือเลี้ยงพวกเราก็รีบบอกฉันนะเว้ยอย่าลืมสิว่าเพื่อนคนนี้เป็หมอ” เสียงกรวิทย์เอ่ยแซวกลั้วหัวเราะ แต่เมื่อเห็นว่าเ้าตัวไม่เล่นด้วยจึงหันไปสบตาจีระยุที่นั่งอยู่ข้างๆ มองหน้าอย่างปรึกษากัน
“เ้านายของพวกแกเป็อะไรไปวะรึว่าน้ำเชื้อมาไม่ปกติ”หนุ่มเ้าสำราญหันไปถามคนสนิทของเพื่อนที่นั่งอยู่อีกมุม
“นั่นดิ!!ดูทำหน้าเข้า ยังกับว่าเ้าหนอนน้อยอ่อนแรงไม่สามารถผลิตทายาทได้อย่างงั้นแหละ”
กรวิทย์ทำหน้าที่เป็ลูกคู่รับส่งกับจีระยุฝ่ายคนถูกถามถึงกับเผลอหลุดยิ้มก่อนจะรีบก้มหน้าลงฉับพลันหลบสายตาคมของผู้เป็นายซึ่งในขณะเดียวกันสมาชิกอีกคนของกลุ่มอย่างอนุรักษ์ที่รู้ว่าเหตุใดเพื่อนรักถึงมีใบหน้าตึงเครียดก็ได้แต่นั่งกลั้นหัวเราะอยู่กับตัวเอง
“หนอนน้อยของมันไม่ได้อ่อนแรงอย่างที่พวกแกสงสัยหรอก แต่ที่มันเครียดเพราะจะต้องใช้งานในเร็วๆ นี้เพื่อผลิตทายาทเสียมากกว่า” อนุรักษ์เฉลย
“เฮ้ย!! อย่าบอกนะว่าแกจะแต่งงาน” เสียงหมอหนุ่มเอ่ยถามตามด้วยเ้าของผับที่ร้องขึ้นอย่างใ
“ฮะ แต่งงานจริงดิ” เห็นใบหน้าของเพื่อนทั้งสอง คนหล่อตี๋ถึงกับฮาลั่นในใจ
(ฮ่า ฮ่า ฮ่า เพื่อนหล่อเอ๋อแดกรับประทานไปแล้วคร้าบ)จีระยุกับกรวิทย์ที่ยังใไม่หาย หันไปมองหน้ากฤษณะเพื่อเอาคำตอบยืนยันที่แน่ชัดจากเ้าตัว
“อื้มใช่” บอกเพียงแค่นั้นมือเรียวยาวก็ยกแก้วเหล้าราคาแพงขึ้นดื่ม กอปรกับมีเสียงแซวของคนทั้งสองตามมาติดๆ
“แล้วหญิงผู้โชคร้ายคนนั้นเป็ใครกันวะ”
“โถ!!ใครกันหนอที่ส่งนางฟ้านาง์ให้มาคู่กับนายพรานอย่างแก จนกลายมาเป็เ้าสาวโชคร้ายที่สุดแห่งปีไม่น่าเลยจริงๆ”
“เื่นี้ฉันลองถามมันแล้วแต่มันหวง แน่ะ!!นั่นไง ทำหน้าเหมือนกับตอนนั้นเปี๊ยบเลย”
“ถ้าพวกแกยังไม่ยอมหยุดฉันกลับละ”สุ้มเสียงราบเรียบทำท่าลุกขึ้นยืนเมื่อเห็นว่าสามหนุ่มแก๊งปีจอยังไม่มีท่าทีว่าจะหยุดสักที
“เฮ้ย!!เดี๋ยวสิตัวเองจะรีบไปไหนอะ รักดอกหล่อจึงแหย่เล่น กิ๊วๆดีกันนะ”อนุรักษ์ที่อยู่ใกล้ที่สุดรีบฉุดกระซากเพื่อนรักให้ลงนั่งดังเดิมร่างสูงโปร่งกระแซะตัวเข้าไปนั่งใกล้ๆ เพื่อกันไม่ให้อีกฝ่ายหนีกลับไปก่อน
“โทษทีว่ะไอ้กฤษว่าแต่เ้าสาวแกเป็ใครกันพวกเรารู้จักไหม”
กรวิทย์ถามขึ้นอย่างเป็การเป็งานไม่มีแววล้อเล่นเหมือนที่ผ่านมากอปรกับจีระยุร้องขึ้นอย่างใเมื่อนึกอะไรขึ้นมาได้
“เฮ้ย!!ฉันหวังว่าคงไม่ใช่ยายซาซ่าคู่ควงคนล่าสุดของแกนะ” แค่นึกถึงเ้าหล่อนพวกเขาก็ขยาดแล้วผู้หญิงอะไรเปรี้ยวจนเข็ดฟัน ทั้งรูปร่าง การแต่งตัว และไหนจะเสียงแหลมๆ นั่นอีก
ทั้งโต๊ะตกอยู่ในความเงียบ....แต่เพียงชั่วอึดใจเดียวก็มีเสียงตัวป่วนดังแหวกอากาศช่วยแถลงไขข้อข้องใจแทนเ้าตัว
“ไม่ใช่..ไม่ใช่เลยงานนี้คุณป้าจัดให้เองกับมือ”ใบหน้าหล่อตี๋หันไปมองอีกฝ่ายที่ตอนนี้เขาแทบจะนั่งเกยอย่างกับคู่เกย์อยู่แล้ว
‘คงไม่โกรธเค้าสินะ’สบสายตาคมเข้มที่มองมา (ใช่ที่ไหนเล่า แทบจะ ‘จก’ หัวหล่ออยู่แล้วนี่หว่า)
ปฏิบัติการง้อเพื่อนบังเกิด “งุ้งงิ้งๆ อย่าเพิ่งโกรธเค้านะตัวเอง”ใช้มือสะกิดแก้มคมเข้มของกฤษณะเบาๆ ฮ่าๆๆ เห็นสาวๆ ที่นั่งอยู่โต๊ะข้างๆ มองมาตาละห้อยแล้วรู้สึกสะใจอย่างแรง
คำบอกเล่าของอนุรักษ์เรียกรอยยิ้มบนใบหน้าหนุ่มเ้าของผับกับคุณหมอหนุ่มเกินคาด!! คิดไม่ถึงจริงๆ พวกเขาพอจะรู้มาบ้างแล้ว ว่าคุณน้ากรองแก้วอยากจะอุ้มหลานมากเพียงใด
“อ้าว!!งั้นก็ดีสิวะ แกจะได้ไม่ต้องเสียเวลาหาเองแถมยังถูกใจคุณป้าอีกงานนี้มีแต่ได้กับได้ แล้วแกจะมานั่งเครียดไปไยมาไอ้กรไอ้รักษ์เรามาฉลองล่วงหน้าให้กับคุณกฤษณะกันหน่อย”
จีระยุยกแก้วเหล้าขึ้นมาหมายจะชนกัน แต่ไม่ทันจะมีเสียงกระทบของแก้วเหล้าก็ต้องหยุดชะงักค้างกลางอากาศ
“เออ!!ก็เอาสิวะ เดี๋ยวฉันบอกคุณแม่จัดให้พวกแกบ้างจะได้แต่งทีเดียวพร้อมกันเลย”
สิ้นคำพูดนั้นสองหนุ่มดูโอ้กรวิท์กับจีระยุต้องรีบวางแก้วเหล้าพร้อมใจกอดกันอย่างกลมเกลียวทั้งสองรีบส่ายหัวปฏิเสธกันเป็พัลวัน โดยมีเสียงหลงร้องกรี๊ดหลงแข่งกับเสียงเพลงของอนุรักษ์ดังลั่นโต๊ะ
“เฮ้ยตายว้ายกรี๊ด!!ไม่เอานะหล่อไม่แต่งเด็ดขาด ขออยู่อย่างนี้แหละดีที่สุดนี่แค่คิดนะก็รู้สึกขยาดแล้ว”
เตชิตกับภูวิทย์ซึ่งเป็ผู้ฟังที่ดีมาตลอดได้แต่นั่งกลั้นหัวเราะกับวิธีแก้เผ็ดเอาคืนสามหนุ่มของกฤษณะนายก็แสบไม่เบาเหมือนกันแฮะ เล่นเอาทั้งสามจ๋อยไปเลยทีเดียว
“หึ!! แล้วฉันจะคอยดูว่าแกจะขยาดจริงอย่างที่พูดไหมไอ้รักษ์”
มือเรียวยาวยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มฝ่ายสามหนุ่มหลังจากโดนกฤษณะเอาคืนก็เริ่มจะสงบปากสงบคำกันมากขึ้นแม้ว่าจะมีเสียงหัวเราะขึ้นมาเป็ระลอกๆแต่ก็เพื่อสร้างความบันเทิงและสนุกสนานเพียงเท่านั้น
“คืนนี้ฉันกลับก่อนแล้วกัน”
กฤษณะบอกหลังจากก้มมองดูนาฬิกาข้อมือก็พบว่าเข็มสั้นกับเข็มยาวอยู่ซ้อนทับกันพอดิบพอดีร่างสูงใหญ่ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแต่ก่อนจะได้ย่างกรายเดินออกไปจากโต๊ะเสียงจีระยุก็ดังขึ้นมาจนน่าหมั่นไส้
“แต่งงานวันไหนอย่าลืมเชิญคุณจีระยุด้วยนะคร้าบเพื่อนกฤษณะ เดี๋ยวจะรีบไปเป็เพื่อนเ้าบ่าวให้ฟรีเลย”ได้ยินเช่นนั้นมีหรือที่กฤษณะจะไม่ตอบรับในความหวังดีของเพื่อน
“อื้มคงแต่งพร้อมกับแกนั้นแหละไอ้จี เพราะงั้นคงจะมาเป็เพื่อนเ้าบ่าวให้ฉันไม่ได้แล้วละนะ”
“แรง!!แรงได้อีก” นั่งบ่นกับตัวเองเบาๆ
ฝ่ายกฤษณะเมื่อพูดจบก็เดินจากไปพร้อมกับเสียงหัวเราะสะใจตามด้วยเสียงหัวเราะของสองคนสนิทที่เผลอปล่อยออกมาอย่างสุดพลังจนกลบเสียงของผู้เป็นายไปเสียหมดสมแล้วที่เป็เพื่อนรักกันทั้งนาย คุณรักษ์ คุณจี และคุณกรทั้งสี่คนนิสัยช่างถอดแบบมาอย่างพี่น้องท้องเดียวกัน ไม่มีใครยอมใคร
แต่สุดท้ายนายของเขาก็เป็ผู้ชนะอยู่ดี เพราะไม่มีใครกล้าสู้กับความกล้า บ้า เดือด และเอาจริงแถมยังมีสายตาคมกริบเป็อาวุธทำลายล้างอีกถ้าใครชนะได้ก็ถือว่าสุดยอดของสุดยอดแล้ว
“ฮ่าฮ่า ฮ่า เป็ไงล่ะไอ้จี นานๆทีจะโดนเอาคืน นั่งเงียบเป็หมาหงอยเลยนะเมิง”กรวิทย์เอ่ยขึ้นหลังจากพ้นหลังกฤษณะแล้ว โดยมีใบหน้าง้ำงอของหนุ่มเ้าของผับสะบัดหน้าหนีอย่างงอนๆ
.........................................................................................................