คำพูดของฮัวโต๋จบลงพร้อมกับเสียงเคาะประตูดังขึ้นอย่างหนักสามครั้งติดต่อกัน เสียงดังก้องกังวานในความเงียบยามค่ำคืน ทำให้ไลราสะดุ้งด้วยความใ เด็กสาวที่ยืนอยู่ข้างๆ ฮัวโต๋หน้าซีดเผือดด้วยความหวาดกลัว
ฮัวโต๋ยกมือขึ้นเป็สัญญาณให้ทุกคนเงียบ เขาเดินไปที่ประตูอย่างช้าๆ อีกครั้ง คราวนี้เขาไม่เปิดประตู แต่กลับชะโงกหน้ามองผ่านช่องเล็กๆ ที่บานประตู
"เป็พวกของหวังเหอ..." ฮัวโต๋กระซิบด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด หันกลับมามองไลราด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความกังวล "พวกเขามาเร็วกว่าที่ข้าคาดไว้"
ไลราขมวดคิ้วด้วยความสงสัย "หวังเหอ? เขาเป็ใคร?" เธอถามด้วยภาษาจีนกลางอย่างรวดเร็ว
ฮัวโต๋ส่ายหน้าเบาๆ "ไม่มีเวลาอธิบายแล้ว" เขากล่าวพลางหันไปสั่งเด็กสาวด้วยภาษาจีนโบราณ "รีบไปซ่อนตัวที่ห้องใต้ดิน!"
เด็กสาวพยักหน้าอย่างรวดเร็ว รีบวิ่งออกไปทางด้านหลังของบ้าน ฮัวโต๋หันกลับมาหาไลรา ดวงตาของเขามีประกายความมุ่งมั่น
"เ้าต้องซ่อนตัวด้วย" เขากล่าวพลางชี้ไปยังประตูอีกบานที่อยู่ข้างๆ "ข้าจะพยายามถ่วงเวลาพวกเขาไว้"
ก่อนที่ไลราจะได้ตอบอะไร เสียงประตูก็ถูกกระแทกอย่างแรงอีกครั้ง จนตัวบานประตูสั่นคลอน ฮัวโต๋รีบผลักไลราไปยังประตูที่เขาชี้บอกอย่างรวดเร็ว
"ไปเร็วเข้า! อย่าส่งเสียง!" เขากระซิบเสียงต่ำ
ไลราไม่มีทางเลือกอื่น เธอรีบเปิดประตูและเข้าไปในห้องเล็กๆ ที่มืดสนิท ฮัวโต๋รีบปิดประตูตามหลังเธออย่างรวดเร็ว ก่อนที่เสียงประตูด้านหน้าจะถูกพังเข้ามาด้วยแรงถีบอย่างรุนแรง
จากในห้องมืด ไลราได้ยินเสียงเอะอะโวยวายดังมาจากห้องโถงด้านนอก เสียงผู้ชายะโด้วยน้ำเสียงดุดัน และเสียงข้าวของล้มระเนระนาด หัวใจของเธอเต้นระรัวด้วยความกลัว เธอไม่รู้ว่าหวังเหอเป็ใคร และทำไมพวกเขาถึงมาตามหาฮัวโต๋ แต่จากท่าทางของฮัวโต๋ เธอรู้ว่าสถานการณ์นี้อันตรายอย่างยิ่ง
เธอค่อยๆ คลำทางในความมืด พบว่าเป็ห้องเก็บของขนาดเล็ก มีกลิ่นอับชื้นและกลิ่นสมุนไพรแห้งๆ คละคลุ้ง เธอซ่อนตัวอยู่หลังหีบไม้เก่าๆ พยายามกลั้นหายใจและฟังเสียงที่ดังมาจากด้านนอกอย่างตั้งใจ
เสียงะโดังขึ้นใกล้เข้ามา พร้อมกับเสียงฝีเท้าหนักๆ ที่กำลังเดินเข้ามาในบ้าน ไลรากำอุปกรณ์ Chronosync ในมือแน่น เธอรู้สึกถึงความสิ้นหวังและไม่แน่ใจว่าเธอจะสามารถเอาตัวรอดจากสถานการณ์นี้ไปได้อย่างไร แสงสว่างลอดผ่านร่องประตูเข้ามาเล็กน้อย ทำให้เธอเห็นเงาของร่างคนหลายร่างกำลังเคลื่อนไหวอยู่ในห้องโถง...และดูเหมือนว่าพวกเขากำลังตามหาใครบางคนอยู่...