EP 7
คนสองหน้า
..................................
“พี่กันต์ชอบทำอะไรก่อนนอนหรอคะ?”
คนตัวเล็กที่นั่งอ่านหนังสืออยู่ที่พื้นห้องชวนกันต์คุยเพื่อทำลายความเงียบ เพราะั้แ่ที่เกิดเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ขึ้น มันก็รู้สึกกระอักกระอ่วนใจแปลก ๆ อีกทั้งเธอรู้สึกเหมือนเขาจะดูตึง ๆ ขึ้นเล็กน้อย ถึงแม้ใบหน้าเขาจะรู้ราบเรียบเหมือนเดิมก็ตาม
“ความลับ” กันต์ที่นั่งไขว่ห้างอ่านหนังสืออยู่บนโซฟาเอ่ยเสียงเรียบ
‘เขาโกรธอยู่งั้นหรอ (︸_︸) ’ คนตัวเล็กหน้าจ๋อยลงทันที
“แล้วเธอล่ะ.....ชอบทำอะไรก่อนนอน?”
“หนู เอ๊ย! ปอยหรอคะ (^_^) ” คนตัวเล็กฉีกยิ้มกว้างเมื่อคู่สนทนาสนใจที่จะถามเธอกลับบ้าง
“ปอยชอบดูASMRค่ะ พวกกินจุ กินของเผ็ด ๆ”
“ชอบดูรายการกิน แต่ตัวเล็กแค่นี้?” กันต์เลิกคิ้วใส่เล็กน้อย
“ปอยไม่ได้ตัวเล็กนะคะ”
“สูงร้อยหกสิบห้าเลยนะคะ” คนตัวเล็กทำเป็ขมวดคิ้วใส่อย่างไม่จริงจัง
“ก็ถือว่าเตี้ยอยู่ดี”
“ก็ถ้าเทียบกว่าพี่กันต์ก็คงเตี้ยจริง ๆ นั่นแหละค่ะ”
“ชิ คนอะไรสูงอย่างกับเสาไฟฟ้า” คนตัวเล็กบ่นพึมพำ
“แต่ก็ชอบไม่ใช่หรอ?” กันต์เอ่ย ก่อนจะยกยิ้มมุมปากด้วยรอยยิ้มเ้าเล่ห์
“ (-//////-) ” พอถูกจี้ใจดำคนตัวเล็กก็ถึงกับพูดไม่ออก เธอไม่คิดมาก่อนเลยว่ากันต์จะมีมุมนี้กับเขาด้วย
“ว่าไงล่ะ.....ชอบหรือเปล่า” กันต์ยังคงจี้ถามด้วยรอยยิ้มแสนเ้าเล่ห์
“คนเ้าเล่ห์.....ทั้ง ๆ ที่ตัวเองก็รู้อยู่แล้วแท้ ๆ” คนตัวเล็กเขินหน้าแดง ร่างสูงที่มองอยู่เมื่อเห็นใบหน้าที่แดงซ่านก็ยกยิ้มอย่างพอใจ
“มานี่ (^_^) ” กันต์เอ่ย ก่อนจะเอามือตบที่ตักตัวเองเบา ๆ
‘ทำไมเขาต้องยิ้มสวยขนาดนี้กันนะ’
‘ถ้ายิ้มให้กันด้วยรอยยิ้มที่สวย และมีเสน่ห์ขนาดนั้น แล้วจะปฏิเสธได้ยังไงกัน’ คนตัวเล็กพึมพำในใจ ก่อนที่สองขาจะค่อย ๆ พาตัวเองมาหยุดอยู่ตรงหน้าของร่างสูงที่นั่งอยู่บนโซฟา
ฟึบ
ตุ้บ
มือหนาฉุดข้อมือเล็กเบา ๆ เพื่อให้เธอทิ้งตัวนั่งลงบนตักแกร่ง ซึ่งปอยก็มีท่าทางเขินอาย จนกันต์สามารถรับรู้ได้
จุ๊บ
ริมฝีปากหนาแตะลงเบา ๆ ที่แก้มใส ซึ่งพอโดนหอมแก้มคนตัวเล็กเอียงหน้าหนีด้วยความเขินอาย เธอรู้สึกราวกับแก้มของเธอกำลังจะะเิอยู่รอมร่อ แต่ทว่ากันต์ก็หาได้สนใจไม่ เขายังคงหอมแก้มซ้าย และแก้มขวาของเธอไม่หยุด
จุ๊บ ๆ ๆ
“ฮืออ พะ พี่กันต์ ปล่อยปอยได้แล้วค่ะ (≧﹏≦) ”
“แทนตัวเองว่าหนูก่อนสิ แล้วจะยอมปล่อย” กันต์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเ้าเล่ห์
“พี่กันต์...ปล่อย นะ หนูเถอะค่ะ (≧﹏≦) ” คนตัวเล็กบนตักแกร่งอ้อมแอ้มเอ่ย ตอนนี้เธอไม่รู้จะเอาสายตาไปจดจ่ออยู่ตรงไหนดี แต่ทว่าที่แน่ ๆ เธอไม่สามารถมองใบหน้าหล่อของกันต์ในตอนนี้ได้เลย ในขณะที่คนตัวเล็กกำลังเอาแต่เขินอายไม่ได้สติ คนที่เธอกำลังนั่งตักอยู่ก็กำลังสูดดมเส้นผมยาวสลวยของเธออย่างเคลิบเคลิ้ม ซึ่งใบหน้าที่ราบเรียบไม่ได้แสดงถึงอารมณ์ใด ๆ แต่ทว่าภายในใจกลับกำลังจินตนาการถึงเื่ลามกร้อยแปดที่อยากจะทำ
‘อยากได้.....อยากได้จนแทบจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว’
23.00 น.
ฟึบ ๆ ๆ ๆ
“อืมม...อ่าห์” ท่ามกลางความเงียบสงบ มีเสียงครางกระเส่าของร่างสูงที่นั่งอยู่บนโซฟาดังก้องกังวานเป็ระยะ มือขวาที่มีเส้นเืปูดโปนกำลังชักรูดแก่นกายของตัวเองเป็จังหวะ ในขณะที่มือซ้ายก็กำลังจับเสื้อของใครบางคนที่ลืมทิ้งไว้สูดดม และพ่นลมหายใจแรงออกมาไม่หยุด
ฟึบ ๆ ๆ ๆ
“อืมม...อ่าห์”
ตื๊ดดดดดด
สายเรียกเข้าจากใครบางคนทำให้ร่างสูงต้องหยุดการกระทำที่กำลังทำอยู่เอาไว้ก่อน
ติ๊ด
“มีอะไร” เสียงทุ้มที่ติดหงุดหงิดเอ่ยขึ้นหลังจากที่กดรับสาย
“เสียงเข้มเชียวนะครับพี่กันต์ กำลังเล่นว่าวอยู่หรือไง” คนในสายเอ่ย ก่อนที่จะมีเสียงหัวเราะดังแววออกมา
“เออ”
“สรุปโทรมามีอะไร”
“ก็แค่จะชวนมากินเหล้า.....”
“ไม่ไป แค่นี้แหละ” ยังไม่ทันที่ปลายสายจะพูดจบประโยค กันต์ก็ชิงตัดสายทิ้งทันที ก่อนจะโยนโทรศัพท์ลงบนโต๊ะอย่างไม่ไยดี
ฟึบ
ฟืดด
“หอมจริง ๆ เลย”
“ถ้าได้ดมมากกว่านี้.....ก็คงดี” กันต์เอ่ยเสียงกระเส่า ในขณะที่มือของเขายังคงขยับไปมาไม่หยุด
หลายเดือนผ่านไป
ปอย และ กันต์ ทั้งสองคนใกล้ชิดกันมากขึ้นใน่ที่ผ่านมา ถึงกันต์จะพูดน้อย หรือไม่ค่อยแสดงความรู้สึกเหมือนเดิม แต่สำหรับปอยที่ได้ใกล้ชิดกับรักแรกที่เฝ้ารอมานาน เธอกลับรู้สึกว่าทุกอย่างกำลังไปได้ดี ไม่ได้คิดน้อยใจที่กันต์ไม่เคยพูดหรือเอ่ยปากขอเธอเป็แฟน เพราะความใกล้ชิดของเธอกับกันต์ในตอนนี้หากนับเอาตามความเข้าใจของตัวเอง สำหรับเธอก็คือคนรักกันแล้ว ถึงจะยังไม่ได้เกินเลยไปจนถึงขั้นมีฉากเอ็นซี แต่ทว่าจูบที่ร้อนแรงที่ได้รับทุกครั้งที่สบโอกาส ก็พอที่จะทำให้หัวใจเต้นไม่เป็ระส่ำทุกครั้งไป
“สรุปตัวกับไอ้พี่จืดได้ตกลงเป็แฟนกันหรือยัง?” อ้อมถามด้วยความสงสัย
“เอ่อ.....จะพูดยังไงดีล่ะ”
“พี่เขาไม่เคยพูดออกมาว่าให้เป็แฟนกันก็จริง”
“แต่ว่า...การกระทำของพี่เขาก็บอกว่าเราเป็คนพิเศษนะ” ปอยอ้อมแอ้มเอ่ย
“แต่ก็ควรทำให้มันชัดเจนนะตัว”
“อะไรที่มันไม่ชัดเจน หรือ คลุมเครือ เราเห็นว่าสุดท้ายก็จบไม่สวยเลยสักอย่าง”
อ้อมเอ่ยอย่างเป็ห่วง เพราะเธอรู้ว่าเพื่อนกำลังตกอยู่ในภวังค์รัก เธอทั้งหลงใหล และคลั่งไคล้รุ่นพี่หนุ่มมานาน เพราะงั้นความหลงใหลที่มีเลยอาจจะทำให้ไม่ทันยั้งคิด หรือไตร่ตรองให้ดี
“จ้า ๆ รู้แล้วจ้า”
“ใครจะไปรู้.....บางทีพรุ่งนี้พี่กันต์อาจจะขอเราเป็แฟนก็ได้นะ (^_^) ” คนตัวเล็กฉีกยิ้มกว้าง เธอยังคงคิดในแง่ดี และเชื่อใจในกันต์ที่คิดว่ารู้จักดีแล้ว โดยไม่ทันรู้ตัวเลยสักนิด ว่าตัวเองจะต้องรู้สึกเสียใจทีหลังมากแค่ไหน
12.00 น.
(คณะวิศวกรรมศาสตร์)
“สวัสดีค่ะพี่พฤกษ์ พี่ตุลย์ (^_^) ” ปอยเอ่ยทักทายเพื่อนของกันต์ที่ตอนนี้เริ่มสนิทกันขึ้นมาในระดับหนึ่งแล้ว
“ยังยิ้มสวยเหมือนเดิมเลย” พฤกษ์เอ่ยแซวสาวน้อยยิ้มหวานเหมือนอย่างเคย
“มาหาไอ้กันต์หรอ พอดีมันไปเข้าห้องน้ำน่ะ”
“นั่งรอก่อนสิ” ตุลย์เอ่ย
“ขอบคุณค่ะ (^_^) ”
“หาอะไรกินรองท้องก่อนมั้ย”
“ไอ้กันต์มันน่าจะเข้าห้องน้ำนานอยู่นะ” พฤกษ์เอ่ยด้วยรอยยิ้มเ้าเล่ห์
“คะ?” คนตัวเล็กเอียงคอเล็กน้อยด้วยความไม่เข้าใจ
“เงียบปากไปไอ้พฤกษ์” ตุลย์ทำหน้าดุ ก่อนจะเอาศอกกระทุ้งเพื่อนเบา ๆ
ห้องน้ำ
ปึก ๆ ๆ ๆ ๆ
พับ ๆ ๆ ๆ ๆ
“อ๊ะ ๆ ๆ ๆ กันต์! อื้อ ๆ ๆ” เสียงครางหวานดังกระเส่า เมื่อถูกร่างสูงกระทั้นกระแทกจากด้านหลังอย่างหนักหน่วง
“อืมม” ร่างสูงส่งเสียงครางออกมาเบา ๆ แต่ทว่าใบหน้าของเขาก็ยังคงราบเรียบเช่นเดิม
สิบห้านาทีต่อมา
“นั่นไง มันมานั่นแล้ว” พฤกษ์เอ่ย ก่อนจะชี้ไปยังร่างสูงที่กำลังเดินออกมาจากคณะ
“ (◕‿◕) ” คนตัวเล็กรีบหันไปมองทันทีด้วยรอยยิ้มกว้าง แต่ทว่ารอยยิ้มสดใสก็ค่อย ๆ หุบลง เมื่อเห็นว่าร่างสูงเดินออกมาพร้อมกับหญิงสาวคนหนึ่ง
แปล๊บ!
จู่ ๆ ที่อกข้างซ้ายของคนตัวเล็กก็รู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ หนำซ้ำยังสังหรณ์ใจแปลก ๆ เมื่อเห็นหญิงสาวคนนั้นส่งยิ้ม และโบกมือลากันต์ด้วยท่าทางสนิทสนม
..................................
เพิ่มลงคลัง+คอมเมนต์+ไลค์ = กำลังใจ(◕‿< ❀ )
2K
