ตอน เ้าหนี้หื่น
หมูหวานช่วยแบ่งเบาภาระของนางดาวใจได้ทุกอย่างไม่ว่าจะเป็คอยต้อนรับดูแลแขกที่เข้ามาพัก ชงกาแฟที่ร้านกาแฟในวันหยุดทำขนมเค้กขาย ตื่นแต่เช้าเพื่อมาช่วยทำอาหารเช้า คนภายนอกอาจมองว่ากิจการเล็กๆ ของครอบครัวนี้เป็ไปด้วยดี มีเพียงแต่นางดาวใจเท่านั้นที่ทราบว่าครอบครัวของนางยังมีหนี้สินก้อนใหญ่ที่สะสมเป็ดินพอกหางหมูมาเรื่อยั้แ่สามีของนางเริ่มล้มป่วย
และเ้าหนี้หนุ่มใหญ่หัวงูนามว่าเสี่ยตุลาเ้าหนี้รายใหญ่คนนี้ก็คอยจ้องหาโอกาส เพื่อจะเคลมหมูหวานบุตรสาวของนางอยู่ตลอดเวลา อย่างเช่นเมื่อตอนกลางวันของวันนี้เสี่ยตุลากับลูกน้องก็มาทวงเงินกับนางถึงที่ร้านกาแฟ
“ไงจ้ะแม่ดาวดอกเบี้ยของเดือนนี้มีจ่ายให้ฉันเหรอเปล่า สองเดือนแล้วนาแม่ดาวทบต้นทบดอกมันก็มากโขอยู่เหมือนกันนะ”
ชายวัยเลยวัยกลางคนรูปร่างท้วมสวมเสื้อเชิ้ตลายสก๊อตสีสันฉูดฉานอันเป็เอกลักษณ์ กับทรงผมหวีเรียบแป้นั่งลงหน้าเคาน์เตอร์พร้อมกับเคาะนิ้ว
“ฉันขอเวลาอีกสักหน่อยนะจ๊ะเสี่ยกำลังเก็บเงินอยู่่นี้เพิ่งจะเข้าฤดูท่องเที่ยวแขกเริ่มทยอยมาพักมากขึ้นแล้ว ขอเวลาอีกสักวันสองวันนะงวดนี้ฉันจ่ายดอกรวมกับที่ค้างอยู่ควบสองเดือนเลยนะเสี่ยนะ”
“เอาอีกแล้วผัดผ่อนอีกแล้ว นี่เห็นแก่ที่แม่ดาวมีลูกสาวสวยน่ารักหรอกนะไม่งั้นฉันไม่ยอมหรอก ขืนลูกหนี้ของฉันทุกคนทำแบบแม่ดาวฉันละแย่เลย”
“ขอบคุณเสี่ยมากเลยนะจ๊ะ ฉันรับรองว่าคราวหน้าเสี่ยมาไม่ผิดหวังแน่จ้ะ”
“ฉันก็หวังว่าจะเป็อย่างที่แม่ดาวบอกนะปรกติฉันก็ไม่ใช่คนใจไม้ไส้ระกำอะไรนักหรอก ฉันมันคนจิตใจดีมีเมตตาสูงเป็คนรักเด็ก โดยเฉพาะเด็กสาวๆ แหะๆ”
เสี่ยตุลาอมยิ้มกรุ้มกริ่มมองซ้ายมองขวาเหมือนกำลังหาใครสักคน
“แล้วนี่น้องหมูหวานของฉันไม่อยู่รึแม่ดาวได้ข่าวว่าปิดเทอมแล้วนี่”
“หมูหวานออกไปส่งขนมเค้กจ้ะเสี่ย”
“ว้าเสียดายจังคลาดกันจนได้สินะ ฉันรึอุตส่าห์ซื้อของมาฝากกะว่าจะมอบให้น้องหมูหวานกับมือสักหน่อยแต่ไม่เป็ไรฝากกับแม่ดาวไว้ก็ได้เพราะฉันมีธุระต้องไปที่อื่นอีก ไอ้ชิตเอาของฝากกูมาสิ”
เสี่ยหื่นร้องสั่งลูกน้องคนสนิทก่อนถุงกระดาษใบใหญ่จะถูกนำมาวางบนหน้าเคาน์เตอร์
“นี่ไงแม่ดาวของฝากเล็กๆ น้อยๆ รับไปสิถือซะว่าเป็สินน้ำใจจากฉันเองถึงน้องหมูหวานคนสวย”
เสี่ยตุลาขยิบตาแสยะยิ้ม พอนางดาวใจยื่นมือออกไปรับถุงของฝากเสี่ยตุลาก็ถือโอกาสจับมือถือแขนของนางเอาไว้แน่น นางดาวใจพยายามจะดึงมือออกแต่เสี่ยใหญ่ก็แกล้งจับเอาไว้ไม่ยอมปล่อยแถมยังส่งสายตาหวานมาให้อีกระลอก ท่าทางของเขาเหมือนพวกผู้ชายบ้ากามที่หวังจะเคลมนางกับบุตรสาวพร้อมกันยกครัว
ถึงแม้ว่าในใจของแม่หม้ายสาวจะรู้สึกรังเกียจปนขยะแขยงในตัวเสี่ยตุลามากสักแค่ไหน นางก็ไม่สามารถแสดงออกมาได้เพราะนางยังติดหนี้ของเขาอยู่เป็จำนวนมาก ขืนทำให้เ้าหนี้รายนี้ผิดใจมีหวังโฮมสเตย์หมูหวานอันเป็แหล่งรายได้ทำมาหากินเลี้ยงปากท้องอาจจะโดนยึดเอาได้ ใครต่อใครในละแวกนี้ต่างก็รู้ดีว่าเสี่ยตุลาเป็ผู้มีอิทธิพลคนหนึ่งในจังหวัดนี้
“ขอบใจมากนะจ๊ะเสี่ย เดี๋ยวพอหมูหวานกลับมาฉันจะบอกให้นะจ๊ะว่าเสี่ยมีน้ำใจซื้อของมาฝาก”
นางดาวใจใช้อีกมือค่อยๆ แกะนิ้วมือเหนี่ยวเป็ตีนตุ๊กแกของเสี่ยตุลาออกจากมือข้างหนึ่งของนาง
“งั้นฉันไปล่ะ วันหลังจะมาหาใหม่ แหมหอมชื่นใจดีจริง ฮะ ฮะ ฮะ”
เสี่ยหื่นยกมือของตัวเองขึ้นมาดมพร้อมกับทำหน้าเคลิ้มฝัน ก่อนจะเดินออกจากร้านไป
3K
