[Synopsis: บริการส่งตรงถึงที่! นมดีจากต่างดาว]
ณ ดาวเคราะห์ BA-506 ศูนย์รวมหลากเผ่าพันธุ์เอเลี่ยนอันกว้างใหญ่ มีสถานที่แห่งหนึ่งที่ใคร ๆ ต่างฝันอยากเข้าไปทำงาน นั่นคือ ‘เดอะ ทาวเวอร์’
‘โนอาห์’ มนุษย์หนุ่มที่ถูกลักพาตัวมาเมื่อครึ่งปีก่อนจนสูญเสียความทรงจำ กลับต้องกลายเป็ ‘สินค้า’ ในตลาดมืด เขาได้รับคำสั่งให้เข้าไปทำหน้าที่พนักงานขายแบบเคาะประตูบ้านภายในตึกทาวเวอร์แห่งนี้ เพื่อเติมเต็มความปรารถนาอันหิวโหยของเหล่าเอเลี่ยนเ้าถิ่น
[☆★ คลายความเหนื่อยล้าด้วยบริการสุดพิเศษจากเรา! ★☆]
ภายใต้ยูนิฟอร์มสุดยั่วยวนนั้นซ่อน ‘น้ำนม’ ปริศนาที่มีสรรพคุณสุดมหัศจรรย์เอาไว้ และแล้ว.การเดินทางไต่เลเยอร์ความเสียวของโนอาห์ก็เริ่มขึ้น เขาต้องแบกความกระสันไปเสิร์ฟให้เหล่าเอเลี่ยนถึงที่ เพื่อให้พวกมันได้ดูดดื่มและลิ้มรสจากอกของเขาอย่างตะกรุมตะกราม!
<ชั้นที่ 1 – ฝูงหมาป่าแห่งแผนกขาย>
#Knotting #Threesome #สายรุกเผด็จการ
จ๊วบ! แจ๊ะ! พรวด! พรวด!—
“ฮะ... อ๊ะ! อ๊าง! อึ๊ก! อ๊า—!”
ริมฝีปากของโนอาห์เผยอค้างด้วยความกระสันซ่าน ร่างทั้งร่างสั่นคลอนขณะที่ช่องทางรักขลิบตอดรัดไม่หยุดหย่อน เขากอดรัดแผงอกกำยำของมนุษย์หมาป่าที่กำลังดื่มกินน้ำนมจากอกเขาอย่างหิวโหย ความรู้สึกคัดตึงที่หน้าอกถูกดูดกลืนหายไปในลำคอของสัตว์ร้ายจนร่างบางบิดเร้าอย่างไร้ทางสู้
“พ-พอแล้ว! ได้โปรดหยุดเถอะ! ฮึก! อื้อออ! อ๊ะ!”
เหล่าหมาป่าในออฟฟิศต่างจ้องมองหัวหน้าของพวกมันที่กดขี่โนอาห์ไว้บนตัก มนุษย์ตัวจ้อยร่ำไห้อ้อนวอนขณะถูกกระแทกกระทั้นอย่างไร้ความปราณี เสียงเนื้อกระทบเนื้อ เสียงครวญคราง และเสียงดูดดึงอย่างตะกละตะกลาม ผสานไปกับเสียงหอบหายใจของเหล่าหมาป่าตัวอื่นที่กำลังช่วยตัวเองอย่างบ้าคลั่งตามภาพกามตรงหน้า
<ชั้นที่ 2 – อสุรกายหนวดแห่งทีมพัฒนา>
#Tentacles #UrethraPlay #สายรุกละมุนละไม
“อืม... โนอาห์ นายเนี่ยน่ารักจัง น่ารักจนฉันอยากจะกลืนกินเข้าไปทั้งตัวเลยล่ะ”
“.....”
แก่นกายของโนอาห์สั่นระริกพร้อมหยาดหยดของเหลวที่ไหลออกมาไม่ขาดสาย ร่างกายของเขาถูกกระตุ้นหนักจนไม่อาจกั้นกลั้น ความเปียกโชกที่น่าสมเพชนั้นทำให้เขาดูเหมือนเด็กที่กลั้นปัสสาวะไม่อยู่ ซึ่งนั่นกลับสร้างความบันเทิงให้เหล่านักพัฒนาเป็อย่างมาก
“จุ๊ ๆ ปล่อยเลอะเทอะแบบนี้ไม่ได้นะเด็กดี เดี๋ยวที่ทำงานฉันจะสกปรกเอา” ชายหนุ่มหัวเราะเบา ๆ อย่างไม่ยี่หระ ทั้งที่หนวดและรยางค์ของเขาได้กวาดต้อนจนห้องประชุมพังยับเยินไปแล้ว เขาครางงึมงำในลำคอก่อนจะกระชับอ้อมกอดรัดร่างที่สั่นเทาของโนอาห์ให้แน่นขึ้น
“อ้อ นึกออกแล้ว” รยางค์เรียวเล็กค่อย ๆ เลื้อยผ่านเข้าไปในส่วนปลายที่บวมแดงของโนอาห์ ซึ่งอาบไล้ไปด้วยหยาดน้ำหวาน
“ให้คุณอาช่วยสงบสติอารมณ์หน่อยนะเด็กดี”
<ชั้นที่ 3 – นักวิทยาศาสตร์แห่งทีมจัดการการผลิต>
#Superpowers #BodyModification #สายรุกจิตหลุด
ซวบ! แจ๊ะ! อึก! ปึก! ปึก! “ฮ้า! อ๊ะ! อื๊อ! รู้สึกดี ดีจังเลย! ดีที่สุดเลย!!!” ผนังนุ่มหยุ่นที่ตอดรัดแก่นกายทำเอาเขาแทบคลั่ง ทุกครั้งที่โนอาห์หวีดร้องด้วยความเสียวซ่าน ความร้อนระอุภายในยิ่งบีบคั้นจนเขาหยุดตัวเองไม่ได้
“อ๊ะ! ฉัน... ฉันจะ ฮึ๊ก! อ๊ะ! จะตายแล้ว! ไม่ไหวแล้ว—!”
น้ำลายเปรอะเปื้อนลงบนอกที่แดงซ่านของโนอาห์ ลิ้นหนาตวัดเลียวนรอบยอดอกก่อนจะดูดดึงอย่างแรง ขาที่ถูกพันธนาการไว้สั่นระริก แก่นกายที่ถูกรีดเร้นจนปวดหนึบกำลังจะถึงขีดจำกัด ความเสียวซ่านที่โถมเข้ามามันมากเกินไปจนเหมือนร่างจะะเิออกเป็เสี่ยง ๆ ท่ามกลางห้องแล็บที่เต็มไปด้วยเครื่องมืออันตราย กลับกึกก้องไปด้วยเสียงกิจกรรมรักอันลามกและเสียงสะอื้นไห้ที่ขาดห้วง
<ชั้นสูงสุด – จอมราชันแห่งหอคอย>
#SizeDifference #Mpreg #สายรุกจอมวางแผน
“โนอาห์... นายอยากมีลูกไหม?”
“ล-ลูกเหรอ? ตั้งท้องอย่างนั้นเหรอครับ?”
“ใช่... ลูกของเรา” จอมราชันแสยะยิ้มอย่างพึงใจ นี่สินะของขวัญที่หัวหน้าทีมผลิตเคยบอกไว้
“ตอนแรกก็นึกว่าจะค่อยเป็ค่อยไปในวันน้ำผึ้งพระจันทร์แท้ ๆ แต่ดูเหมือนจะรอไม่ได้แล้วล่ะ” น้ำเสียงของคาเบลทุ้มนุ่มและขี้เล่นขณะจ้องมองใบหน้าที่เปื้อนคราบน้ำตาของโนอาห์ เขาใช้นิ้วเขี่ยผ้าคลุมหน้าทีรุ่งริ่งขึ้นแล้วประทับจูบลงไป
“ถ้านายอยากมีลูกขนาดนั้นฉันจะจัดให้เดี๋ยวนี้แหละ”
สวม!
“อึ๊ก! อ๊ะ! ท-ท้องของฉัน...! มัน...!”
“ยิ่งฉันเติมเต็มเข้าไปลึกเท่าไหร่.โอกาสติดก็ยิ่งสูงขึ้นจริงไหมล่ะ?” เสียงของโนอาห์มลายหายกลายเป็เพียงเสียงครางพึมพำเมื่อยอดมดลูกถูกกระแทกกระทั้นซ้ำ ๆ หน้าท้องของเขาป่องนูนและร้อนผ่าว ก่อนที่แผ่นหลังจะแอ่นโค้งพร้อมเสียงกรีดร้องไร้เสียงร่างกายสั่นกระตุกเมื่อความสุขสมพุ่งทะยานจนถึงขีดสุด