ขาดทุนไม่ว่า เสียหน้าไม่ได้ (ถ้ามียอดคอมเม้น ติดตาม แสดงความคิดเห็น จะให้อ่านฟรี)

“ไม่ได้การ... คนอย่างหลินเสี่ยวฟาน ฆ่าได้แต่ห้ามหน้าแตกต่อหน้าแม่เด็ดขาด! ถ้ารู้ว่าข้าถังแตกเพราะบ้าขิงศักดิ์ศรีค้ำคอ แม่ต้องเอาข้าตายแน่!” เสี่ยวฟานลนลานใจหายวูบ สมองอันฉลาดแกมโกงและเจ้าเล่ห์ขั้นเทพหมุนติ้ว ๆ ด้วยความเร็วสูงสุดเพื่อหาทางรอดชีวิตชั่วคราวประชดชะตากรรม

เขาหันหลังกลับไปซุ่มอยู่ในมุมมืดหลังรถเข็น ควักสมุดบัญชีเล่มใหม่เอี่ยมปกสีทองหรูหราออกมากาง งดใช้ความจริง งัด "วิชาเมคบัญชีสยบมาร" ออกมาทำงานทันที!

เสี่ยวฟานจับพู่กันตวัดหมึกเขียนตัวเลขตัวเบ้อเริ่มลงไปในสมุดบัญชีปลอมอย่างหน้าด้าน ๆ : ‘รายงานงบการเงินสำนักไหมฟ้า: กำไรสุทธิครึ่งฤดูกาลปาไปตั้ง 50 ตำลึงทอง! (ทว่า... เงินสดทั้งหมดถูกนำไปฝากไว้ในคลังธนาคารหลวงประจำตัวอำเภอชั่วคราว เพื่อติดเงื่อนไขการค้ำประกันสิทธิ์งานเทศกาลอาหารระดับภูมิภาค ไม่สามารถถอนออกมาเป็นเหรียญอีแปะได้ในตอนนี้ จนกว่าจะจบงานวันสุดท้าย) ’

ยังไม่พอ! เพื่อความแนบเนียน เสี่ยวฟานไปขอร้อง (แกมบังคับ) ให้นายน้อยกู้ใช้ตราประทับตระกูลกู้ปั๊มรับรองความร่ำรวยกำมะลอนี้ให้ และแอบก๊อปปี้คัดลอกตราประทับเลียนแบบจากป้ายเกียรติคุณของท่านเจ้าเมืองแปะลงไปด้วยเพื่อให้ดูขลังขั้นสุดยอด

“เสี่ยวฟาน... แกเมคบัญชีปลอมหลอกแม่ขนาดนี้ ถ้าแม่แกจับได้ แกไม่โดนฝังทั้งเป็นเหรอวะ?” นายน้อยกู้แอบถามด้วยความเสียวสันหลังแทน

เสี่ยวฟานยักคิ้วมุมปากอย่างเยือกเย็น “เจ้าน้อยกู้... คอนเซปต์ข้าคืออะไร? ขาดทุนไม่ว่า เสียหน้าไม่ได้! วันนี้ยื้อเวลาชะตาชีวิตไว้ก่อน วันข้างหน้าค่อยว่ากัน ข้าต้องรักษาฟอร์มหล่อเท่ให้แม่เห็น!” เขาผูกสมุดบัญชีปลอมติดขานกพิราบสื่อสาร ส่งบินย้อนกลับบ้านเกิดหวังลวงตาขจัดรังสีอำมหิตของมารดาได้หวุดหวิด