"ข้อเสนอของสภา... คือการเดินบนเส้นด้าย" ราตรีกล่าวสรุปขณะที่พวกเขาเตรียมตัวสำหรับภารกิจใหม่ "เราได้ที่คุ้มกะลาหัวชั่วคราว... แต่เราก็กลายเป็หมากในเกมของพวกเขาไปด้วย"
"แต่ตอนนี้เรามีเป้าหมายที่ชัดเจนกว่าเดิม" อริสราแย้งขึ้น แววตาของเธอมุ่งมั่น "เราต้องรู้ให้ได้ว่าใครคือผู้ทรยศ และพวกเขา้าอะไร"
ข้อมูลที่ได้จากธนานำพวกเขาเดินทางข้ามโลกอีกครั้ง... สู่เทือกเขาหิมาลัยอันหนาวเหน็บและห่างไกลผู้คน ที่นี่... บนยอดเขาที่เกือบจะทะลุชั้นเมฆ... คือที่ตั้งของ "วิหารการูดา" ป้อมปราการลับของตระกูลอสูรผู้ทรยศ
บรรยากาศของที่นี่แตกต่างจากซากปรักหักพังที่น่าเศร้าของอสูรพิภพโดยสิ้นเชิง มันไม่ได้ให้ความรู้สึกเก่าแก่หรือทรงพลัง... แต่กลับให้ความรู้สึกเ็า... เคร่งครัด... และโเี้อย่างน่าประหลาด ผนังหินถูกสกัดเป็เหลี่ยมมุมที่สมบูรณ์แบบ ปราศจากงานแกะสลักที่งดงาม... มีเพียงสัญลักษณ์รูปนกอินทรีที่ดุดันประดับอยู่เป็ระยะๆ
"ที่นี่... ให้ความรู้สึกเหมือนโรงพยาบาลมากกว่าวิหาร" ลอเรนโซ่พึมพำ
"เพราะตระกูลการูดาเชื่อใน 'ความสมบูรณ์แบบ' และ 'การขจัดจุดอ่อน'" เคนจิผู้เงียบขรึมกล่าวขึ้น เขาศึกษาข้อมูลที่ได้มาจากหอสมุดอย่างละเอียด "พวกเขาเห็นอารมณ์ของอสูรตระกูลอื่นเป็จุดอ่อน... และมองว่าตัวเองคือเผ่าพันธุ์ที่ต้องวิวัฒนาการไปสู่จุดสูงสุด"
ประตูทางเข้าที่ปิดตายไม่ได้ถูกผนึกด้วยเวทมนตร์... แต่เป็กลไกปริศนาที่ซับซ้อน มันคือบททดสอบแรกที่บังคับให้พวกเขาต้องทำงานร่วมกัน ราตรีใช้เทคโนโลยีของเธอวิเคราะห์รูปแบบ, ลอเรนโซ่ใช้พลังของเขาสร้างแบบจำลองของกลไกที่เป็ไปได้, และอริสราใช้ "สายตา" ของเธอมองหา "รอยต่อ" ของพลังงานที่ซ่อนอยู่... จนกระทั่งเคนจิใช้พละกำลังที่แม่นยำของเขาขยับชิ้นส่วนสุดท้าย...
คลิก...
ประตูหินขนาดมหึมาค่อยๆ เลื่อนเปิดออก... เผยให้เห็นความมืดมิดและอากาศที่เย็นเยียบอยู่ภายใน
"ฉันไม่ชอบที่นี่เลย" อริสรากล่าว
"ไม่มีใครชอบหรอก" ราตรีตอบ "แต่นี่คือที่ที่เราจะเจอคำตอบ... หรือไม่ก็ความตาย... เข้าไปกันเถอะ"
ภายในวิหารการูดานั้นเงียบสงัดราวกับป่าช้า ผนังภายในเต็มไปด้วยแผนที่ดวงดาวและบันทึกการวิจัยที่ซับซ้อน... ไม่ใช่ประวัติศาสตร์แห่งการต่อสู้ แต่เป็ข้อมูลการวิเคราะห์จุดอ่อนของเผ่าพันธุ์อื่น
ขณะที่พวกเขากำลังสำรวจ... อริสราก็รู้สึกถึงบางสิ่งที่ผิดปกติ
"ระวัง!" เธอร้องเตือน "มีกับดัก!"
แต่มันไม่ใช่กับดักกายภาพ... ทันใดนั้น! ทุกคนก็จมดิ่งลงไปในภาพนิมิตของตัวเอง... "เสียงกระซิบแห่งความปรารถนา"... กับดักที่ไม่ได้โจมตีร่างกาย แต่โจมตีจิตใจโดยตรง
เคนจิ... เห็นตัวเองอยู่ในบ้านที่เงียบสงบ ไม่ต้องต่อสู้ ไม่ต้องหลบหนี... มีเพียงความสงบสุขที่เขาโหยหามาตลอดชีวิต
ลอเรนโซ่... เห็นตัวเองยืนอยู่กลางแกลเลอรี่ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก ทุกคนกำลังชื่นชมผลงานของเขา... เขากลายเป็ศิลปินที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์
ส่วนอริสรา... เธอเห็นพ่อและแม่ของเธอ... พวกเขามองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความผิดหวัง... "เพราะลูก... เพราะพลังของลูก... ที่ทำให้เราต้องตาย" เสียงของแม่เธอกระซิบ
ภาพลวงตานั้นทรงพลังและสมจริงจนแทบจะทำให้พวกเขาจมดิ่งลงไป... แต่แล้วอริสราก็นึกถึงคำสอนของราตรี... "พลังของอสูรมาจากอารมณ์"
"นี่ไม่ใช่เื่จริง!" เธอะโก้องในจิตใจ "มันคือความกลัวที่ศัตรูสร้างขึ้น!"
เธอใช้สร้อยคอที่ได้มาจากโรงหลอม... รวบรวมสมาธิและเจตจำนงของเธอให้มั่นคง... และใช้มันเป็เหมือนประภาคารส่องสว่างเข้าไปในจิตใจของเพื่อนร่วมทีม!
"เคนจิ! ความสงบสุขที่แท้จริงคือการได้ปกป้อง... ไม่ใช่การหลีกหนี!""ลอเรนโซ่! ศิลปะที่แท้จริงคือการสร้างสรรค์จากหัวใจ... ไม่ใช่จากเสียงชื่นชมของคนอื่น!"
เสียงของเธอปลุกทั้งสองให้ตื่นจากภวังค์! พวกเขาสะบัดหัวแรงๆ และกลับมาสู่ความเป็จริงได้สำเร็จ
"กับดักจิตใจ... เ้าพวกนี้มันร้ายกาจกว่าที่คิด" ราตรีกล่าวพลางเช็ดเหงื่อ
เมื่อเอาชนะกับดักได้... พวกเขาก็เดินทางมาถึงห้องโถงกลาง ที่นั่น... พวกเขาพบแผนที่ดวงดาวสามมิติขนาดใหญ่... แต่มันไม่ใช่แผนที่ดาราศาสตร์... มันคือแผนที่ที่ระบุตำแหน่งของ "สายเือสูร" ที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วโลก...
และทันทีที่ราตรีพยายามจะคัดลอกข้อมูล... "ผู้พิทักษ์" ตนสุดท้ายก็ตื่นขึ้น!
มันไม่ได้ออกมาจากประตู... แต่มัน "ประกอบร่าง" ขึ้นมาจากชิ้นส่วนโลหะและศิลาที่ซ่อนอยู่ตามผนังและพื้นห้อง! มันคือ "คิเมร่าสังเคราะห์"... อสูรกายที่เกิดจากการผสมผสานจุดเด่นของสิ่งมีชีวิตหลายชนิดเข้าด้วยกัน... มีหัวเป็สิงโต... ลำตัวเป็หมาป่า... และหางเป็อสรพิษ... ดวงตาทั้งหกของมันส่องแสงสีแดงก่ำและจับจ้องมาที่พวกเขา
นี่คือสุดยอดผลงาน... และความวิปริตของตระกูลการูดา
"แยกกันโจมตี!" ราตรีสั่ง
การต่อสู้ปะทุขึ้นอย่างดุเดือด คิเมร่าตัวนั้นทั้งรวดเร็ว แข็งแกร่ง และสามารถปล่อยพลังงานออกมาได้หลากหลายรูปแบบ
"เกราะมันหนาเกินไป!" เคนจิร้องบอกหลังจากหมัดเหล็กของเขาทำได้แค่สร้างรอยขีดข่วนเล็กๆ
"ให้ฉันลอง!" ลอเรนโซ่ะโ เขาสาดพลังสีเข้าไปที่เกราะส่วนอกของคิเมร่า... ไม่ได้สร้างความเสียหาย... แต่ทำให้โครงสร้างของมัน "เปราะ" ลงชั่วขณะ!
"ตอนนี้แหละ! เคนจิ!" อริสราะโบอกทิศทาง
เคนจิพุ่งเข้าไปอีกครั้งและต่อยซ้ำเข้าไปที่จุดเดิม! คราวนี้เกราะส่วนนั้นแตกละเอียด!
คิเมร่ากรีดร้องด้วยความเ็ปและหันมาโจมตีเคนจิ แต่ราตรีก็ใช้แส้พลังงานของเธอพันธนาการขาของมันไว้ได้ชั่วครู่
"อริสรา! โจมตีเงาของมัน!" ราตรีสั่ง
อริสราทำตามทันที เธอส่งพลังแห่งความหยิ่งทะนงเข้าจู่โจมเงาบนพื้นของอสูรกายตัวนั้น! คิเมร่าชะงักไปทันที... การเคลื่อนไหวของมันปั่นป่วน...
มันคือการประสานงานที่สมบูรณ์แบบ... และเป็จุดจบของผู้พิทักษ์ตนสุดท้าย
เมื่อคิเมร่าล้มลง... พวกเขาก็สามารถเข้าถึงฐานข้อมูลหลักได้ และสิ่งที่ค้นพบ... ก็ทำให้เืในกายของพวกเขาเย็นเฉียบ
มันไม่ใช่แค่รายชื่อ... แต่มันคือ "แผนการฟื้นฟูเผ่าพันธุ์" ของตระกูลการูดา... แผนการของพวกเขาก็คือ... ปล่อยให้์กำจัดอสูรตระกูล "ชั้นต่ำ" ที่ขับเคลื่อนด้วยอารมณ์ให้หมดสิ้น... จากนั้นพวกตนจะออกมาในฐานะผู้รอดชีวิตกลุ่มสุดท้าย... รวบรวมเหล่าทายาทที่เหลือรอด... "ชำระล้าง" และปลูกฝังอุดมการณ์ของตนเข้าไป... เพื่อสร้างจักรวรรดิอสูรขึ้นมาใหม่... ที่สมบูรณ์แบบ... และอยู่ภายใต้การควบคุมของพวกเขาแต่เพียงผู้เดียว
"พวกมัน... ไม่ใช่แค่ผู้ทรยศ" อริสรากล่าวเสียงสั่น "พวกมันคือ... ฮิตเลอร์"
ทันใดนั้น... สัญญาณเตือนภัยสีแดงก็สว่างวาบขึ้นทั่วทั้งห้อง... พร้อมกับข้อความบนจอ...
< ตรวจพบการบุกรุก... กำลังส่งสัญญาณแจ้งเตือนไปยังทายาทสายตรง... >
"เราต้องไปเดี๋ยวนี้!" ราตรีะโพลางดึงข้อมูลทั้งหมดลงในไดรฟ์พกพาของเธอ "ระบบทำลายตัวเองกำลังจะเริ่มทำงาน!"
ผนังรอบตัวเริ่มสั่นะเื... เพดานหินเริ่มมีรอยร้าว... วิหารทั้งหลังกำลังจะถล่มลงมา!
ทั้งสี่วิ่งหนีตายออกมาจากวิหารการูดาอย่างไม่คิดชีวิต พวกเขากระโจนผ่านประตูใหญ่ออกมาได้ทันเวลาพอดี... ก่อนที่มันจะถล่มลงมาปิดตายเส้นทางเื้ัพวกเขาไปตลอดกาล
พวกเขายืนหอบอยู่บนยอดเขาที่หนาวเหน็บ... มองดูป้อมปราการแห่งความทะเยอทะยานอันวิปริตค่อยๆ จมหายไปใต้กองหิมะและหินผา
บัดนี้... พวกเขามีข้อมูลรายชื่อของเหล่าทายาทอสูรที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วโลก... แต่มันก็เป็ดาบสองคม... เพราะทายาทของตระกูลการูดา... ก็รู้แล้วว่ามีคนล่วงรู้ความลับของพวกมัน... และพวกมันต้องออกมาเคลื่อนไหวเพื่อปิดปากพยานทุกคนแน่
าเงาได้ยกระดับขึ้นอีกครั้ง... มันไม่ใช่แค่การหลบหนีจาก์... แต่เป็การแข่งขันกับอสูรด้วยกันเอง... เพื่อไปให้ถึงเหล่าทายาทที่ยังไม่ตื่นขึ้น... ฝ่ายหนึ่งเพื่อ "ช่วยเหลือ"... และอีกฝ่ายเพื่อ "ควบคุม"
อริสราเปิดดูข้อมูลที่ได้มา... สายตาของเธอไปสะดุดเข้ากับรายชื่อหนึ่ง... และสถานที่ที่ระบุไว้ข้างๆ... เมืองเล็กๆ ในประเทศแคนาดา... มันคือสถานที่ที่แม่ของเธอเคยเล่าให้ฟังว่าเป็ที่ที่ท่านเติบโตมา
ภารกิจที่เคยเป็เื่ของชะตากรรม... บัดนี้กลับมีเส้นใยบางๆ เชื่อมโยงมาถึงอดีตของเธอ... ถึงครอบครัวของเธอ
"ราตรี..." อริสราเงยหน้าขึ้นมา แววตาของเธอเปลี่ยนไป "ฉันรู้แล้วว่าเราต้องไปที่ไหนต่อ"
ราตรีมองแววตาที่มุ่งมั่นและเ็ประคนกันนั้น... "ดูเหมือนว่าาครั้งนี้... เพิ่งจะกลายเป็เื่ส่วนตัวของเธอเข้าแล้วสินะ"
470
