ตอนที่ 12 ช่วยเหลือเฉวี่ยเอ๋อภรรยาข้า
" เฮ้อ ! การเป็ผู้นำคนมันไม่ง่ายเลย นี้เพิ่งผ่านมา 20 ปีภายในดวงใจมหาเทพเทวะ เท่ากับภายนอกแค่ 2 วันเอง การดูแลคนเกือบครึ่งแสนมันไม่ง่ายเลยถึงเด็ก ๆ ทุกคน เอ่อตอนนี้ไม่เด็กแล้วก็เติบโตกันหมดแล้ว ขั้นยุทธก็อยู่ในระดับขั้นาายุทธขั้นที่ 8 ขั้นที่ 9 สูงสุดและยังมีบางส่วนสามารถฝึกถึงขั้นกึ่งจักรพรรดิยุทธนับหมื่นคน ส่วนเ้าหยางโจวฟง หยางอี้ซิน ก็พัฒนาไปได้ไวกว่าทุกคนถึงขั้นจักรพรรดิยุทธขั้นที่ 2 ตอนนี้ข้าก็ถึงเวลาจัดตั้งกองทัพตระกูลหยางแล้ว ทั้งอาวุธต่าง ๆ ชุดเกราะ เรือบิน และสัตว์อสูรเราก็ฝึกให้สามารถรับใช้กองทัพก็พร้อมแล้ว เราจะจัดตั้งกองทัพตามรูปแบบดาวโลกที่เราได้ฝึกฝนมา เรามีคนในตระกูลพร้อมที่จะจัดตั้งกองทัพได้ประมาณ 50,000 กว่าคนเราสามารตั้งกองทัพได้ 1 กองทัพพอดี " หยางโจวเฟิง หยางอี้ซิน เรียกคนที่มีความสามารบ่มเพาะพลังถึงขั้นกึ่งจักรพรรดิยุทธทั้งหมดเข้ามาประชุมที่ห้องโถงหลัก "
" ขอรับนายท่านข้าจะเรียกประชุมเดี๋ยวนี้.."
..............................................................
" เอาละในเมื่อพวกเ้าทุกคนมากันพร้อมแล้วข้าจะแจ้งข่าวให้พวกเ้าทราบตอนนี้พวกเ้าทุกคนก็มีวิชาทักษะวิชาขั้นยุทธกันทุกคนแล้วและส่วนใหญ่ในห้องประชุมนี้ก็อยู่ในขั้นกึ่งจักรพรรดิยุทธขั้นสูงสุดกันเกือบทุกคน อีกแค่ก้าวเดียวก็จะถึงขั้นจักรพรรดิยุทธที่แท้จริงแล้วส่วนคนที่เพิ่งบรรลุขั้นกึ่งจักรพรรดิยุทธก็อย่าได้ย่อท้อแท้ไปเพราะยังมีคนในตระกูลหยางของเราที่ยังไม่สามารถบรรลุขั้นกึ่งจักรพรรดิยุทธเช่นพวกเ้าอีกมาก ที่ข้าเรียกพวกเ้ามาในวันนี้ข้าจะจัดตั้งกองทัพตระกูลหยางของพวกเรา โดยรายละเอียดและตำแหน่งหน้าที่หลักในกองทัพนั้น ข้าได้วางตัวเ้าทุกคนไว้ในตำแหน่งหน้าที่ที่เหมาะสม ตามความถนัดและความสามารถของแต่ละคนแล้ว และข้าได้บันทึกตำแหน่งหน้าที่ของทุกคนไว้ในหยกนี้ ข้าจะแจกแจงตำแหน่งหน้าที่ให้พวกเ้าทุกคนได้ฟัง โดยแม่ทัพใหญ่ให้หยางโจวฟงเป็แม่ทัพ หยางอี้ซินเป็รองแม่ทัพ ตำแหน่งอื่น ๆ และรูบแบบกองทัพข้าบันทึกอยู่ในหยกความทรงจำนี้ ส่วนรูปแบบกองทัพข้าจะอธิบายให้พวกเ้าฟัง "
" โดย 1 กองทัพ ของเรานั้น จะประกอบไปด้วย 4 กองพลโดยในแต่ละกองพลจะประกอบด้วยทหารประจำการดังนี้
" 3 กรมทหารราบเดินเท้า กรมละมีทหาร 2,000 คน รวมทั้ง 3 กรม เป็ 6,000 คน "
" 1 กรมปืนใหญ่และปืนต่อสู้ทางอากาศ มีทหาร 2,000 คน "
" กองพันสัตว์อสูรเดินเท้า มีทหาร 800 คน "
" กองพันทหารช่าง มีทหาร 800 คน "
" กองพันสื่อสาร มีทหาร 600 คน "
" กองพันแพทย์และโอสถ มีทหาร 600 คน "
" กองร้อยลาดตระเวณเดินเท้าระยะไกล้และระยะไกล มีทหาร 100 คน "
" กองร้อยลาดตระเวณสัตว์อสูรระยะไกล้และระยะไกล มีทหาร 100 คน "
" กองร้อยบินอสูรและกองร้อยเรือบิน มีทหาร 100 คน "
" กองร้อยสนับสนุนขั้นกึ่งจักรพรรดิยุทธขั้นสูงสุด มีทหาร 100 คน "
" โดย 1 กองพลมีทหาร 11,200 คน โดยแต่ละกองพลจะมีแม่ทัพน้อยคุมกองกำลังและให้ไปจัดทหารเข้ากองพลโดยหัวหน้าแต่ละกองพลจัดเรียกประชุมผู้นำในแต่ละกรม กองพันกองร้อยของตัวเองและไปคัดสรรทหารแต่ละคนให้เหมาะสมตามความสามารถแต่ละบุคคลเข้าทั้ง 4 กองพล ส่วนคนที่เหลือนั้นให้อยู่ที่ตระกูลเพราะทุกคนมีหน้าที่ต้องจัดการอยู่แล้วและจะเป็กองกำลังสนับพิเศษเป็กองเสบียงและการขนส่งถ้าเราจำเป็ต้องใช้ ให้ทุกคนไปจัดการได้ ข้ามีธุระต้องไปจัดการหวังว่าทุกคนจะจัดกระบวนทัพได้ตามที่ข้าคาดหวัง ต่อไปให้ทุกคนเรียกข้าว่าผู้นำตระกูลหยาง ไปได้ทุกคน "
" รับทราบท่านผู้นำตระกูลหยาง "
" ตอนนี้ก็ถึงเวลาที่ข้าต้องไปหาเสวี่ยเอ๋อภรรยาข้าแล้ว พรึ๊บ เมฆจงมาพาข้าไปอณาจักรเทพอสูรัทิศอุดร ข้าไปถึงคงมืดพอดี "
" ฟิ้ว ฟิ้วว ฟิ้ววว "
" นี้นะหรึอณาจักรเทพอสูรทิศอุดร สภาพทำไมเลวร้ายขนาดนี้พบเจอคนตายไปทุกที่เลย และยังโดนข้าศึกปิดล้อมเมืองทุกทิศทางไม่ได้การละข้าต้องรีบเข้าไปในพระราชวัง เ้าก้อนเมฆไปกัน สายลมเข้ามาอำพรางตัวข้า พรึ๊บ "ทักษะค้นหาระยะไกล" เจอแล้วนั้นเสวี่ยเอ่อกำลังถูกมือสังหารจับกุมตัว ไม่ได้การแล้ว ก้อนเมฆไปยังตำหนักเสวี่ยเอ๋อ ข้าจะช่วยเหลือเฉวี่ยเอ๋อภรรยาข้า แต่เราต้องแปลงโฉมก่อนเข้าไปเพื่อไม่ให้เสวี่ยเอ๋อใ สายลมต้นไม้เปลี่ยนชุดของข้าเป็ทหารองค์รักที่ถูกฆ่าตายหน้าตำหนักของเสวี่ยเอ๋อ พรึ๊บ เรียบร้อยเข้าไปกัน "
...........................................................
" ปล่อยข้า ! ไอ้พวกสารเลวพวกเ้ากล้าดียังไงถึงบุกเข้ามาตำหนักข้า ราชองครักษ์ องครักษ์ มีมือสังหารบุกรุกเข้ามาในตำหนักของข้า องครักษ์."
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า องค์หญิงไม่ต้องร้องเรียก ทหารที่อยู่ด้านนอกตำหนักถูกพวกข้าฆ่าตายหมดแล้ว องค์หญิงตามพวกข้าไปดีกว่าจะได้ไม่เจ็บตัว ฮ่า ฮ่า ฮ่า."
" โครมม ! "
" ไอ้พวกบัดซบ ปล่อยมือออกจากองค์หญิงของข้าเดี๋ยวนี้ เอามือสกปรกของเ้าออกจากองค์หญิง."
" ซิ ซะ มีหนูสกปรกหลุดรอดมาตัวหนึ่งหาเื่ตายซะแล้ว พวกเ้าฆ่ามันซะ."
" ตาย แกตายพวกเราฆ่ามัน."
" พวกเ้าบังอาจแตะต้ององค์หญิงของข้า พวกเ้าต้องตายอัคคีแห่งเปลวเทียนจงขยายเผาร่างพวกมันให้หมด ไป "
" พรึ๊บ พรึ๊บบ พรึ๊บบบ "
" อย่าให้เหลือแม้ฝุ่นผง "
" อ๊าค ! อ๊ากก ! อ๊ากกก ! ช่วยด้วย ช่วยข้าด้วย ข้าร้อนเหลือเกิน อ๊ากกก !. "
" โทษฐานที่เ้าแตะต้ององค์หญิงของข้า องค์หญิงทรงปลอดภัยดีนะพะยะค่ะกระม่อมขออภัยที่มาช่วยองค์หญิงช้าไปพะยะค่ะ."
" ขอบใจเ้ามากราชองครักษ์ แต่เอ๋ ! ทำไมข้าไม่เคยเห็นหน้าเ้าเลย แต่ทำไมข้าคุ้นเคยกับใบหน้าของเ้าย่ิ่งนัก."
" องค์หญิงจำข้าไม่ได้รึพระเ้าคะห่างกันไม่กี่เดือนเององค์หญิงของข้า เสวี่ยเอ๋อภรรยาสุดที่รักข้า "
" ทะ ท่าน ! คือคุณชายหยางโจว สะ สามีข้า สามีข้า ข้าคิดถึงท่านมากเหลือเกิน ท่านกลับมาช่วยข้าแล้ว สามีข้า ฮือ ฮืออ ฮือออ ข้าคิดว่าท่านตายไปแล้ว ทำไมท่านไม่รีบมาหาข้า ท่านไม่รักษาสัญญาปล่อยให้ข้ารอ ฮือ ฮืออ ฮือออ. "
" โอ๋ เสวี่ยเอ๋อภรรยาข้า ข้าขอโทษตอนนี้ข้าก็มาแล้วหยุดร้องให้เถิดนะน้ำตาไหลเป็ทางแล้ว จุ๊บบ เ้าปล่อยข้าก่อน ข้าหายใจไม่ออกดูสิร้องให้จนตาบวมไปหมดแล้วเดี๋ยวไม่สวยนะ."
" ฮึ ! คนบ้าข้าไม่ปล่อยท่านหลอกข้าคิดถึงท่านมากข้าจะเป็ฮูหยินของท่าน."
" จริงนะเ้าจะยอมเป็ฮูหยิน ของข้าถ้าอย่างนั้นข้าไม่เกรงใจแล้วนะ "
" จุ๊บบ มั๊บบบ. "
" ว้ายยย ! "
" ท่านอย่าจับตรงนั้น อ๊าย !!!!! "
..............................................................
" เสวี่ยเอ๋อภรรยาข้านี้ก็เช้าแล้วเ้ายังไม่ตื่นอีกรึ ถ้าเ้ายังไม่ตื่นอย่างนั้นข้าก็จะ มั๊บ. "
" ว้าย ! คนบ้าคนลามกข้าตื่นแล้ว ท่านหยุดเลยเมื่อคืนข้าระบมไปทั้งตัวแล้วเช้านี้เสด็จพ่อข้าต้องรีบมาแน่ราชองครักษ์หน้าตำหนักถูกฆ่าตายทั้งหมดแบบนี้."
" เสวี่ยเอ๋อภรรยาข้าเ้าช่วยเล่าเหตุการณ์อณาจักรของเ้าให้ข้าฟังว่ามันเกิดอะไรขึ้นเพราะข้าเห็นกองทัพข้าศึกปิดล้อมเมืองทุกทิศทางเลยเพียงระยะเวลาไม่กี่เดือนทำไมเหตุการถึงเลวร้ายขนาดนี้."
" สามีข้า ั้แ่เราจากกันมานั้น อณาจักรเทพอสูรัทิศประจิมได้ร่วมมือกันกับอณาจักรเทพอสูรทิศบูรพามาบุกรุกดินแดนอณาจักรของข้าพวกมันคิดแต่ผลประโยชน์ที่จะได้รับจากอณาจักรของข้าโดยไม่นึกถึงความสัมพันธ์อันดีแต่เก่าก่อน ถ้าพวกมันยึดดินแดนของข้าได้มันจะแบ่งครึ่งของอณาจักรเทพอสูรทิศอุดรไปเป็ดินแดนของพวกมัน พวกมันไม่สนใจชีวิตประชาชนพวกมันฆ่าทิ้งและจับเป็เฉลยมากมาย ครอบครัวของประชาชนของข้าก็บ้านแตกสาเเหลกขาด ตอนนี้ยังเหลืออีกไม่กี่หัวเมืองเท่านั้นที่ยังอยู่รอดปลอดภัยแต่ข้าคิดว่าอีกไม่นานก็ต้องตกเป็ดินแดนของพวกมันทั้งหมดหลังจากพวกมันตีเมืองหลวงของอณาจักรเทพอสูรัทิศอุดรนี้แตก ข้าอยากทำลายอณาจักรทั้งสองและจักรพรรดิเฒ่าทั้งสองยิ่งนักที่มารุกรานอณาจักรของข้า."
" เป็เช่นนี้ นี้เอง เสวี่ยเอ๋อภรรยาข้า เ้าไม่ต้องกลัวไปสามีของเ้ามาช่วยเ้าแล้ว ข้ามีวิธีจัดการกับอณาจักรทั้งสอง แต่ข้าอยากรู้ว่าทหารของข้าศึกมีกองกำลังมากน้อยเพียงใดและขั้นยุทธทหารของพวกมันที่นำมามีขั้นยุทธอะไรบ้าง."
"สามีข้า ข้ารู้ท่านอยากช่วยเหลืข้าแต่ท่านคงจะสู้พวกมันไม่ได้ พวกมันนำทหารมาบุกรุกอณาจักรของข้าในครั้งนี้ทหารขั้นาายุทธนับสิบล้านคน ขั้นกึ่งจักรพรรดิยุทธอีกนับพันคนแถมพวกมันยังมีบรรพชนขั้นจักรพรรดิยุทธขั้นที่ 2 ถึงขั้นที่ 4 มาช่วยในการศึกครั้งนี้นับสิบคน ซึ่งเสด็จพ่อของข้าท่านมีขั้นจักรพรรดิยุทธขั้นที่ 1 เท่านั้นนั้น ส่วนเสด็จปู่ท่านมีขั้นจักรพรรดิยุทธขั้นที่ 3 สูงสุด เสด็จย่าของข้านั้นมีขั้นจักรพรรดิขั้นที่ 2 เท่านั้น ซึ่งกองกำลังทหารเราเสียเปรียบพวกมันทุกด้านและทหารที่รักษาการเมืองหลวงแห่งนี้ก็เหลือไม่ถึง หนึ่งแสนคนแล้วแล้วสามีข้า."
" เสวี่ยเอ๋อภรรยาข้า เ้าไม่ต้องเป็ห่วงไปในเมื่อข้ากล้าที่จะมาใน่เวลาขับขันเช่นนี้ข้าต้องมีวิธีรับมือกับข้าศึกในครั้งนี้แน่นอนเ้าโปรดเชื่อใจสามีของเ้าคนนี้ ตัวข้านี้จะแก้แค้นให้อณาจักรของเ้า โปรดไว้ใจสามีเ้าคนนี้เถิด."
" ได้ สามีข้า ข้าเชื่อใจในสามีข้า แต่ตอนนี้ท่านรีบหลบไปก่อนเถิดเดี๋ยวเสด็จพ่อเสด็จแม่ข้ามา ข้าไม่รู้จะอธิบายกับพวกท่านอย่างไรดี."
" ไม่ทันแล้วเสวี่ยเอ๋อภรรยาข้าพวกท่านมาถึงประตูแล้วข้าจะคุยกับพวกท่านเอง."
" ปึ้ง ปึ้งง ปึ้งงง "
" เสวี่ยเอ๋อลูกพ่อเป็อะไรหรือเปล่าลูกพ่อเห็นทหารรชครักษ์เสียชีวิตหน้าตำหนักเ้าเต็มไปหมด เปิดประตูให้พ่อกับแม่และสเด็จปูเสด็จย่าเข้าไปหน่อยลูก เสวี่ยเอ๋อเปิดประตูลูก ถ้าไม่เปิดพ่อจะพังเข้าไปแล้วนะ "
" โคร๊มม ! "
" เสวี่ยเอ๋อลูก อ๊ะ ! แล้วนั้นใครกันเข้ามาอยู่ในตำหนักของลูกได้อย่างไร บอกพ่อมามันเป็คนสังหารราชครักษ์ที่หน้าตำหนักลูกรึเปล่า มันได้ทำอันตรายลูกหรือไม่."
" เอ่อ ! เสด็จพ่อ สเด็จแม่ เสด็จปู่ สเด็จย่า คุณชายท่านนี้คือ เหล่ากง(สามี) ของลูกเองเขาเป็คนช่วยลูกจากมือสังหารที่จะมาจับตัวลูกเพค่ะ."
" ห๊ะ ! อะไรนะคนนี้คือเหล่ากงของเ้าคือราชบุตรเขยของข้า เป็ไปได้อย่างไรเ้าแทบไม่ได้ออกไปไหนเลยแล้วเ้าจะมี เหล่ากง ั้แ่เมื่อไร แต่ตอนนี้ไม่มีเวลาแล้ว ตอนนี้พวกเ้าทั้งสองคนต้องรีบออกไปจากเมืองนี้ ข้าศึกจะโจมตีเมืองหลวงแตกภายในวันนี้แน่ พ่อได้เตรียมเส้นทางลับและจัดเตรียมราชองครักษ์คุ้มกันไห้แล้ว ส่วนพ่อแม่เสด็จปู่ เสด็จย่าของเ้าจะอยู่รับมือข้าศึกครั้งนี้เอง ไปได้รีบไปเดี๋ยวนี้ ราชบุตรเขยถึงเ้าไม่มีขั้นยุทธใด ๆ ข้าก็ขอฝากเสวี่ยเอ๋อบุตรสาวของข้าด้วยครั้งนี้ไม่มีโอกาสจัดงานเลี้ยงต้อนรับเ้า ในเมื่อบุตรสาวข้าไว้ใจและรักเ้า เ้าต้องรักลูกสาวข้าให้มาก ๆ ฝากบุตรสาวข้าด้วย."
" แต่ ! เสด็จพ่อลูกจะอยู่สู้ศึกครั้งนี้กับทุกท่าน."
" ไม่มีแต่ ไม่มีเวลาแล้ว ราชองครักษ์พาบุตรสาวและราชบุตรเคยข้าหลบหนีออกไปจากพระราชวังเร็ว."
" ช้าก่อนองค์จักรพรรดิ องค์ราชินี และท่านบรรพชนทั้งสอง เอ่อ ! ข้าขอเรียกพวกท่านง่าย ๆ ก็แล้วกันนะข้าขอเรียกพวกท่านว่า ท่านพ่อตา แม่ยาย ท่านปู่ท่านย่าก็แล้วกัน การที่ข้ามาหาเสวี่ยเอ๋อภรรยาข้าในครั้งนี้ข้านั้นต้องมีแผนการรองรับในการสู้ศึกในครั้งนี้แน่นอนไม่อย่างนั้นข้าไม่จะมาใน่เวลาที่ขับขันเช่นนี้แน่นอน."
" ก็จริงอย่างที่เ้าพูด เ้าจะเรียกพวกเราอย่างไรก็ได้ คำพูดคำจาของเ้าช่างแปลกประหลาดยิ่งนัก ข้าจะเรียกเ้าว่าบุตรเขยของข้าก็แล้วกัน แต่เ้าจะมีวิธีการเช่นไรในเมื่อเ้ามีคนเดียวเท่านั้นแม้แต่ขั้นยุทธใด ๆ ก็ไม่มีเลยบุตรเขยของข้า."
" ท่านพ่อตาท่านโปรดดูสิ่งนี้ถึงข้านั้นจะไม่มีขั้นยุทธใด ๆ แต่ข้าสามารถควบคุมสิ่งเหล่านี้ได้ ทุกท่านโปรดดูสิงที่ข้าทำ ดิน นำ้ ลม ไฟ จงมาเลี่ยนแปลงเป็ค่ายกลกระบวนทัพต่างปรับเปลี่ยนรูปแบบเป็อาวุธ ผสานรวมกัน และข้าสามารถควบคุมทุกสิ่งทุกอย่างนำมาเป็ทักษะยุทธได้ และนอกเหนือจากธาตุ ทั้งสี่แล้าข้ายังสามารถนำทุกสิ่งทุกอย่างในดวงดาวดวงนี้มาเป้นพลังเป็อาวุธของข้าได้ขอแค่ให้ข้าััมันได้ ส่วนกองกำลังที่รุกรานอณาจักรเทพอสูรัทิศอุดรนั้น ถึงมันจะมามากกว่านี้อีกสิบเท่าก็ไม่ต้องกลัว ข้ามีบางอย่างให้ท่านพ่อตาดูท่านไปรดพาข้าไปลานฝึกทหาร ข้ามีบางอย่างให้พวกท่านและทหารที่ท่านไว้ใจได้ ได้เห็นกองกำลังของข้าที่จะมาช่วยอณาจักรของท่านในครั้งนี้ไปรดนำทางด้วยเถิดท่านพ่อตา "
" อ้า ! พลังยุทธและทักษะของเ้าช่างแปลกประหลาดยิ่งนักได้ ๆ ลูกเขย ข้าจะนำทุกทหารที่ข้าไว้ใจได้ไปที่ลานฝึกทหาร ท่านแม่ทัพเรียกประชุมแม่ทัพนายกองทั้งหมดที่ลานฝึกทหารด่วน ไปกันลูกเคยข้า."
...............................................................
" ลูกเขยข้าถึงแล้วลานฝึกทหารกว้างใหญ่พอรึไม่สามารถจุทหารได้นับแสนคน เหล่าแม่ทัพนายกองมากันทั้งหมดแล้ว เ้าสามารถสังการได้เลย เอ้านี้ป้ายบังคับบัญชากองทัพของข้า."
" ไม่จำเป็ท่านพ่อตาข้ามีกองกำลังของข้าเอง ทุกท่านโปรดมองดูกองกำลังของข้าที่ข้านำมาช่วยพวกท่านในครั้งนี้ หยางโจวฟง หยางอี้ซิน นำกองทัพตระกูลหยางออกมา "
" กรึ๊ม กรึ๊มม กรึ๊มมม "
" คาราวะท่านประมุขตระกูลหยาง พวกเราทั้งหมดรอรับคำสั่ง ท่านประมุข."
" อ้า ! ใช้ได้ ใช้ได้เพียงผ่านไปไม่กี่วัน พวกเ้าสามารถบ่มเพาะพลังขั้นจักรพรรดิยุทธได้นับพันคนและขั้นกึ่งจักพรรดิยุทธสูงสุดได้นับหมื่นคนส่วนที่เหลือก็ไม่น้อยหน้าขึ้นเป็ขั้นกึ่งจักรพรรดิยุทธกันทั้งหมด ส่วนเ้าหยางโจวฟงและอย่างอี๊ซิน พวกเ้าก็อยู่ในขั้นจักรพรรดิยุทธขั้นที่ 3 ขั้นที่ 4 กันแล้วอย่างนี้สิถึงจะเรียกว่ากองทัพตระกูลหยางของข้า ฮ่า ฮ่า ฮ่า พวกเ้าปรับลดพลังลมปราณของพวกเ้ากันลงหน่อยทหารที่นี้แทบจะกะอักเืกันหมดแล้ว แล้วนี้เป็ฮูหยินของข้าและจะเป็นายหญิงใหญ่ของพวกเ้าทุกคนและนี้ท่านพ่อตาแม่ยายท่านปู่ท่านย่าของฮูหยินของข้า."
" คาราวะนายหญิงใหญ่และคาราวะผู้าุโทุกท่าน "
" เสวี่ยเอ๋อภรรยาข้า ท่านพ่อตา ท่านแม่ยาย ท่านปู่ และท่านย่า เป็อย่างไรบ้างกองทัพของข้าถึงมีคนไม่กี่หมื่นคนท่านคิดว่ากองทัพของข้านั้นจะสู้กับกองทัพของข้าศึกนับสิบล้านคนได้รึไม่."
" เฮื๊อก ! นี้กองทัพของเ้าหรือลูกเขยของข้า เ้าเป็ใครกันแน่ มีกองกำลังขั้นจักรพรรดิยุทธนับพันคนและกึ่งจักรพรรดิยุทธอีกหลายหมื่นคน ์ ์ท่านส่งราชบุตรเขยมาช่วยอณาจักรของข้า อณาจักรของข้ารอดแล้ว กองทัพของเ้านั้นมันมีค่ามากกว่ากองกำลังทหารนับสิบล้านคนของข้าศึกพวกนั้นเสียอีก แค่ระดับขั้นจักรพรรดิ์ยุทธนับพันคนของเ้าก็สามารถถล่มกองกำลังทหารของอณาจักรพวกมันราบคาบแล้ว ฮ่า ฮ่า ฮ่า ลูกเคยของข้า ฮ่า ฮ่า ฮ่า."
" สามีของข้านี้มันคนของท่านจริง ๆ เหรอ ทำไมถึงได้มีพลังลมปราณและขั้นยุทธที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้."
" ใช่แล้วนี้คือกองกำลังตระกูลหยางของข้าเ้าจะยินดีเข้าตระกูลหยางของข้าหรือไม่ มาเป็นายหญิงใหญ่ของทุกคนเ้าจะยินดีหรือไม่."
" ซิ..ให้ข้าเป็นายหญิงใหญ่แปลว่าเ้าจะมีนายหญิงเล็กเพิ่มอีกใช่รึไม่เ้าคนหลายใจ ซิ แต่ก็ไม่เป็ไรเ้าจะมีฮูหยินกี่คนขอแค่เ้ารักข้ามากที่สุดก็พอแล้ว."
" อ๊ะ ! เ้ารู้ทันข้าอีกแล้ว เสวี่ยเอ๋อภรรยาข้า ข้าจะไม่มีใคร ข้ารักเ้าคนเดียว จริง จริ๊ง."
" เช๊อะ ! ข้าไม่เชื่อเ้าหลอก."
" เอาละ เอาละ เสวี่ยเอ๋อภรรยาข้าเื่นี้เอาไว้ก่อนเรามาว่าเื่ศึกาตรงหน้ากันก่อนดีกว่า หยางโจวฟง หยางอี้ซิน รับคำสั่ง จัดกองทัพแบ่งเป็ 4 กองพลเข้ารักกำแพงเมืองร่วมกับทหารอณาจักรเทพอสูรัทิศอุดร จัดกองกำลังทหารช่างสร้างค่ายกลม่านเกราะกำบังรอบกำแพงเมืองทั้งสี่ทิศ ทหารแพทย์ออกไปรักษาทหารและประชาชนที่ได้รับาเ็และนำเสบี่ยงอาหารออกมาแจกจ่ายให้ทหารและประชาชน ให้ปฏิบัติตามคำสั่งทันที่."
" รับทราบท่านประมุข."
" กองพลที่ 1 ไปประจำการกำแพงเมืองทิศเหนือ "
" กองพลที่ 2 ไปประจำการกำแพงเมืองทิศตะวันออก "
" กองพลที่ 3 ไปประจำการกำแพงเมืองทิศตะวันตก "
" กองพลที่ 4 ไปประจำการกำแพงเมืองทิศใต้ "
" ทหารช่างแต่ละกองพลจัดทำค่ายกลม่านเกราะคุ้มกันเมืองและซ่อมแซมกำแพงเมืองและซ่อมแซมบ้านเรือนของประชาชน หน่วยแพทย์แต่ละกองพลออกไปรักษาทหารและประชาชนที่ได้รับาเ็ หน่วยตรวจการระยะไกล้ระยะไกล ออกตรวจการข้าศึกและจับตัวสายลับทั้งในตัวเมืองและนอกตัวเมือง ทหารปืนใหญ่และปืนตู้สู้อากาศติดตั้งปืนที่กำแพงเมืองทั้ง 4 ด้าน แม่ทัพน้อยทั้ง 4 มาประชุมแผนการรบ ณ.กองบัญชากลางเพื่อจัดแผนการรบ ให้ทุกคนปฏิบัติตามคำสั่งอย่างเคร่งครัดทุกกองพลไปได้."
" รับทราบท่าน แม่ทัพใหญ่ "
" พรึ๊บ พรึ๊บบ พรึ๊บบบ พรึ๊บบบบ."