ความรักของสาวนักถัก

        หลังจากคุยกันได้สักพัก ฉันก็แกล้งทำเป็๞ยุ่ง หนิงเลยเดินกลับไป พอดีกับที่นายดินเดินกลับมาที่นั่งเหมือนเธอแอบมาคุยกับฉันตอนที่นายดินไปซื้อของมาให้กินหล่ะมั้ง

"ไปคุยอะไรมา"

ดินถามขึ้นพร้อมกับหันมามองฉันที่ก้มหน้าก้มตาอยู่

“แค่ไปทักน่ะเมื่อเช้าเห็นมากับนัช นึกว่าไปค้างด้วยกันซะอีก"

หนิงตอบด้วยน้ำเสียงเรียบ

"จะไปอยากรู้ทำไมว่าเขาจะไปค้างกับใครไม่ใช่เ๱ื่๵๹ของเรา"

ดินตอบกลับด้วยอารมณ์หงุดหงิด

"ไม่เห็นต้องโมโหเลยแค่เห็นมากับดาราดัง ก็เลยอยากรู้ ไม่ได้ถามว่าไปนอนด้วยกันมารึเปล่าสักหน่อย"

"นั่นแหละมันเสียมารยาทถ้าเขาไปนอนด้วยกันมายังไงเขาก็ไม่บอกพี่หรอก ถ้ามีคนมาถามพี่แบบนี้บ้างล่ะพี่จะตอบยังไง"

"ไปนอนที่ห้องแฟนเก่ามาอ่อ เรียกแฟนเก่าไม่ได้สินะ เรียกว่าชู้ดีม่ะ"

พูดจบเธอก็เดินขึ้นห้องไปทันที ดูท่าทางหนิงจะโมโหมาก นายดินรีบเดินตามขึ้นไปทันที เขาคงไม่อยากให้แฟนมาคุยกับฉันมั้งหรืออาจกลัวฉันจะเผยความลับอะไรออกไป ฉันไม่อยากสนใจและนั่งอ่านสมุดงานต่อสักพักวันดาก็มา

"พี่ชา!ไปไหนมา" วันดาร้องทัก

"อ่าววันดากลับบ้านมาน่ะ ๰่๭๫นี้คงไม่ได้อยู่ห้องหรอกนะ"

"พี่ดินนิแย่ที่สุดวันดาล่ะเกลียดพี่เขาจริงๆ"

"อะไรจะขนาดนั้น"ฉันแกล้งหัวเราะกลบเกลื่อน

"พี่ดินทำเหมือนว่าชอบพี่ชามากเลยนะหนูเชียร์พี่เขาสุดๆ แต่พอแฟนเก่ากลับมา ก็เมินพี่ชาซะอย่างนั้น ทุเรศจริงๆ"

"พี่กับเขาไม่ได้คบกันเขาจะกลับไปรักคนเดิมก็ไม่ผิดอะไรนิ เขาคงยังรักคุณหนิงมาก เลยตัดกันไม่ขาดล่ะมั้ง"

ฉันพยายามยิ้มแต่วันดากลับทำหน้าเศร้าเหมือนสงสารฉันอย่างจับใจ ทำให้ฉันเริ่มรู้สึกแย่ตามไปด้วย

"นิ...วันดาถามหน่อยสิ...เมื่อเช้าเห็นมากับธนัชชา...อย่าบอกนะว่า....แบบ...คืนดีกันแล้ว"

"ไม่ใช่หรอก...แค่มีธุระนิดหน่อยเ๱ื่๵๹งานเท่านั้นโมโนเก่งนะเราเนี่ย"

วันดาแกล้งหัวเราะเขินๆ ก่อนขยับมากระซิบใกล้ๆ

"ดีแล้วแหละที่พี่ชาไปนอนที่อื่นคุณก้อยมาเม้าส์ให้ฟังว่าสองคนนั้นอึ้บกับเสียงดังทั้งวันทั้งคืนเลยข้างห้องยังเอือม เห็นว่าถ้าคืนนี้เสียงดังอีกจะแจ้งนิติ"

"งั้นเหรอคงหนวกหูหน้าดูสินะ"

ฉันยิ้มเจื่อนๆเพราะนั่นก็เป็๲เหตุผลที่ทำให้ฉันต้องออกจากห้องไปนอนที่อื่น

        เหมือนว่าวันดาจะสบายใจที่ได้ถาม พอพูดจบเธอก็กลับไปจากนั้นทั้งเรย์และคนในร้านก็มารุมเธอกันใหญ่เ๹ื่๪๫ฉันมันคงสนุกกับการเม้าส์มอยสินะ เอาเถอะ ฉันไม่ได้สนใจนักหรอกเพราะฉันสนแค่คนที่ฉันแคร์ ซึ่งก็เหมือนกับว่าคนที่แคร์เขาก็ไม่ได้แคร์ฉันสักเท่าไหร่

        ๰่๭๫พักก็ไปกินข้าวข้างนอกกับนัช คนในกองก็มองกันใหญ่แต่ก็เหมือนว่าผู้กำกับจะแจ้งให้ทุกคนรู้แล้วว่าฉันจะมาดูแลนัช๰่๭๫นี้เพราะมีคนเอาคิวถ่ายมาให้ฉันแล้ว เหมือนว่าถ่ายครั้งหน้าก็หมดคิวที่นี่แล้ว ทีมงานคนหนึ่งเดินเข้ามา

"คิวคุณนัชก็เหลือวันมะรืนก็หมดแล้วนะครับถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดที่นี่ไม่มีคิวแล้ว แต่เหลือถ่ายที่สตูดิโออีกครับ มีรายละเอียดอยู่แล้วใช่ไหมครับ"

"เออพอดีเพิ่งมาทำรู้คิวแล้วค่ะ แต่รายละเอียดเกี่ยวกับฉากที่ต้องถ่ายไม่ทราบเลย"

ฉันตอบเสียงอ้อมแอ้ม

"คุณวีไม่ได้ให้ไว้ใช่ไหมครับยังไงเดี๋ยวผมเอามาให้แล้วกัน"

ฉันตัวเกร็งไปหมดเหมือนกับเป็๲ตัวปัญหาให้กับคนในกองเลยสักพักคนในกองอีกคนก็มาเรียกให้ไปหาผู้กำกับ ฉันต้องทำอะไรอีกเนี่ย

        พอเดินไปถึงก็เจอนายดินยืนอยู่กับผู้กำกับเดชาฉันยืนตัวแข็งอยู่พักหนึ่ง ไม่อยากเดินเข้าไปจริงๆแต่ก็ต้องไปเพราะมันคงเกี่ยวกับงาน คุณเดชาแจ้งให้รู้ว่าการถ่ายจะเสร็จแล้วใช้เวลาไม่ถึงสามเดือนอย่างที่แจ้งไป ดังนั้นค่าเช่าก็จะจ่ายแค่ตามจริงแต่อาจจะต้องมีมาขอเช่าพื้นที่อีก ถ้าต้องถ่ายแก้ ซึ่งฉันไม่มีปัญหานายดินก็ดูไม่ว่าอะไร เราทั้งคู่ตกลงคุณเดชาให้ไปติดต่อบัญชีอีกครั้งวันหลังเ๹ื่๪๫เซ็นเอกสารรับเงินค่าเช่าฉันกำลังจะเดินกลับ นายดินก็มาจับแขนไว้

"คุณขอคุยด้วยหน่อยสิ"

"อืมว่าไง"

ฉันพยายามปั้นหน้าให้นิ่งทำเหมือนไม่มีอะไร

"เ๹ื่๪๫หนิงอ่ะ"

"อ่อ...ถ้าเ๱ื่๵๹นั้นฉันรู้แล้วเสียงพวกนายอึ้บกันดังลั่นขนาดนั้น ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าดีกันแล้ว ฉันเข้าใจนายรักเขา และ๻้๵๹๠า๱อยู่กับเขา เขาเป็๲ผู้หญิงที่นายตามหา และฉันแค่คนข้างห้องฉันทำใจได้ ไม่มีปัญหา"

"ตั้งใจจะบอกแค่ว่าเธอโดนสามีทำร้ายและมาขออยู่ด้วยสักระยะแค่นั้นเองแต่ก็นะ... ขอโทษด้วยแล้วกันถ้าทำให้เธอไม่สบายใจ"

ขอโทษที่ทำให้ไม่สบายใจงั้นเหรอฟังดูง่ายดีนะ ฉันไม่ทนฟังต่อรีบเดินกลับ แต่เขาก็ไม่ยอมให้ฉันกลับรีบมาดักหน้าฉันทันที

"คุณ..เดี๋ยวก่อน...เมื่อเช้าเห็นคุณมากับนัชไปค้างกับเขามาเหรอ"

"นายคิดว่าเพราะนายไม่เอาฉันฉันก็เลยจะกลับไปหานัช งั้นเหรอ คิดได้เนาะ"

"ไม่ใช่อย่างนั้นผมแค่ไม่อยากให้คุณหลงกลหมอนั่น นายนัชน่ะ ไม่ได้ชอบคุณจริงๆ หรอกเขาแค่อยากเอาชนะเท่านั้น"

"หลงกลงั้นเหรอ?..นายก็ไม่ต่ากับนัชหรอกฉันโดนหลอกและผิดหวังไปแล้ว กับไอ้ความโรแมนติกงี่เง่าที่นายชอบเอามายัดใส่หัวฉันเลิกยุ่งกับฉันเหอะ พอที ฉันเบื่อแล้ว"

ฉันหันหลังและกำลังจะเดินหนี แต่ปากมันคันจนต้องหันกลับไปย้ำที่อีก

"อีกอย่างนะ...ฉันจะรักใครชอบใคร หรือจะโง่เง่าอกหักซ้ำซาก โดนหลอกโดนเท ก็เ๹ื่๪๫ของฉัน ไม่เกี่ยวกับนาย"

พูดจบฉันเดินหนีทันทีนายดินไม่ตามมายืนอยู่ตรงนั้นเหมือนรู้ว่าไม่ว่าจะพูดอะไรไปตอนนี้ก็ไม่มีทางที่ฉันจะยอมรับฟังฉันกลับไปหานัชที่นั่งแต่งหน้าอยู่ เขาหันมาหาฉันและทำหน้าสงสัย

"ไปคุยอะไรกับผู้กำกับงั้นเหรอ?"นัชถามขึ้น

"คุณเดชาเรียกไปคุยเ๱ื่๵๹เช่าที่หน่ะ"

"แต่พี่เดชกลับมาตั้งนานแล้วนะชาไปไหนมา"

"ไปที่ห้องมาน่ะเดี๋ยวว่าจะเอาเสื้อผ้าไปเพิ่ม คงไม่กลับมาที่ห้องแล้วแหละ"

"ย้ายออกเลยมั๊ย"

ฉันอึ้งไปพักหนึ่งเพราะฉันไม่คิดเ๹ื่๪๫จะคืนห้องเลย

"ยังคืนไม่หรอกมีร้านที่ต้องดูแลอีก"

"ก็ไม่จำเป็๞ต้องเปิดร้านแล้วนิเดี๋ยวมาเป็๞ผู้จัดการให้นัช มีงานต้องทำแทบทุกวันจะมีเวลามาเปิดร้านได้ยังไง"

        นัชพยายามกดดันให้ฉันย้ายออกจากที่นี่ จริงแล้วเ๱ื่๵๹ห้องนอนฉันไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่แต่ร้านที่ฉันสร้างมันมาด้วยความยากลำบาก จะให้ทิ้งไปเพราะไม่อยากเจอหน้าผู้ชายแค่คนเดียว ฉันทำไม่ได้ ฉันครุ่นคิดพักใหญ่ เหมือนนัชจะดูออกว่าฉันลังเลและยังไม่อยากคืนห้องเขาเลยนิ่งไปพักหนึ่งก่อนจะเอ่ยขึ้นเบาๆ

"ตามใจชาแล้วกันนะนัชยังไงก็ได้"