เครดิตภาพประกอบจากgoogle รูปภาพไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเนื้อหาในนิยายค่ะ
“พ่อเธอมันเห็นแก่ตัว ทิ้งเธอไปเอาตัวรอดแทนที่จะกลับมาช่วยเธอ”เขายักไหล่สองข้างก่อนจะมองหน้าคนนอนหลับสนิทชัดๆอีกครั้งและค่อยๆปิดประตูห้องเบาๆ
“อ้าวคุณติณ ตื่นตอนไหนคะ”ป้าเอียดรีบถามพร้อมกับชะเง้อหาใครบางคน
“นอนในห้องไม่ต้องปลุกให้เขาตื่นเองค่อยหาข้าวให้กิน ผมไปข้างนอกกลับมืดๆ”
“ค่ะคุณติณ”
“เออป้าเอียดห้ามให้เขาลงไปข้างล่างนะอยู่แค่บนบ้านล็อกกุญแจที่ประตูด้านล่างไว้เลย”
“ค่ะคุณติณ”ป้าเอียดรับคำมั่นเหมาะก่อนจะรีบเดินกลับไปที่ครัวด้านล่าง
ผ่านไปจนมืดค่ำร่างอรชรพลิกไปมาแล้วต้องใเมื่อมองรอบๆตัว
“ห้องคุณติณ”กมลเนตรรีบเอามือแตะตามลำตัวและกรีดร้องด้วยความใ
“ช่วยด้วย!” เสียงร้องดังจนป้าเอียดรีบวิ่งขึ้นมาทันที
“หนูๆมีอะไรร้องดังลั่น”
“หนูโดนข่มขืนค่ะ!” สีหน้าคนฟ้องบ่งบอกถึงความใ
“เปิดประตูๆ”ป้าเอียดรีบเคาะประตูรัวๆ
“ป้า”กมลเนตรโผล่พรวดออกมาจากห้องนอนของติณภัทรและโผกอดป้าเอียดพร้อมกับร้องไห้
“ใจเย็นๆหนู ใครข่มขืนห้องนี้มีแต่คุณติณอยู่นะ”
“เขาข่มขืนหนูค่ะ”
“คุณติณเหรอ”
“ค่ะป้า”หญิงสาวซบหน้าที่ไหล่ป้าเอียดด้วยเสียงสั่นสะอื้นแต่ไม่ทันไรก็ต้องผละตัวออกจากกันเมื่อได้ยินเสียงใครบางคน
“ประสาท!” เสียงอันทรงอำนาจดังด้านหลังป้าเอียดก่อนชายหนุ่มจะเดินชนไหล่ของกมลเนตรและเข้าห้องนอนไป
“คุณติณกลับมาเร็วนะคะยังไม่ดึกเลย”เสียงป้าเอียดร้องถามอยู่หน้าห้องนอนของชายหนุ่ม
“ผมบอกว่ากลับมืดๆไง ไปหาอะไรมาให้จิบแก้หงุดหงิดหน่อยป้า”
“ค่ะคุณติณ”ป้าเอียดมองหน้ากมลเนตรแล้วยิ้มเจื่อนๆพร้อมกับรีบลงไปอย่างรวดเร็วเพราะเกรงเ้านายจะโมโหร้ายมากกว่าเดิม
“คุณเปิดเดี๋ยวนี้นะ!” กมลเนตรรีบปรี่ไปที่ประตูร้องเรียกเขา
“ว่าไง!” เขาเปิดอย่างรวดเร็วพร้อมกับทำสีหน้าเอือมระอา
“คุณข่มขืนหนู”ดวงตาที่เต็มไปด้วยน้ำใสๆช่างดูน่าเวทนายิ่งนักในขณะที่ชายหนุ่มที่ถูกกล่าวหากลับกลั้นหัวเราะไว้แต่ต้องข่มใจฝืนทำเสียงห้วนๆใส่
“เหรอข่มขืนตอนไหนนะฉันลืมคงเมาหรือละเมอข่มขืนเธอแน่ๆ”คราวนี้เขาหัวเราะราวกับเป็เื่ตลกขบขัน
“คุณมันเลว!” กมลเนตรย้ำน้ำเสียงหนักแน่น
“เออ! ข่มขืนสองรอบ เอาอีกไหมเผื่อจะดีขึ้น”
“คนใจร้าย! คนเลว คนชั่ว” มือเรียวทุบไหล่เขารัวๆพร้อมกับกัดแขนเขาจนมืออุ่นต้องผลักหน้าหญิงสาวออกห่าง
“อย่าเยอะนะฉันเจ็บ” เขากัดฟันกรอด
“คุณข่มขืนหนู”
“เออ! อยากคิดแบบนั้นก็ได้นะ ได้ทั้งพ่อทั้งลูกมันส์พิลึก”เขายิ้มเยาะในความคิดของกมลเนตรก่อนจะสะดุ้งเมื่อฝ่ามือนิ่มๆปะทะที่แก้มเขา
“เนตร!” เขากระชากแขนหญิงสาวแล้วเหวี่ยงไปที่เตียงก่อนจะรีบล็อกกลอนประตู
“อย่านะไม่พอหรือไงข่มขืนหนูสองรอบแล้ว ฮึกฮือ” ดวงตางามเริ่มแดงและเปียกชื้นไปด้วยน้ำตา
“เอาอีกไม่พอหรอกแค่นั้นและที่สำคัญกล้าดียังไงมาตบหน้าฉัน”เขาตอบกลับอย่างรวดเร็ว
“ไม่นะ!” กมลเนตรร้องลั่นห้องแต่ก็เปล่าประโยชน์เพราะตอนนี้ติณภัทร้าแค่สั่งสอนเด็กสาวจนลืมไปว่าผู้หญิงคนนี้คือลูกสาวคนงานที่ทรยศพ่อของตัวเอง
“ไม่เคยมีใครกล้าตบหน้าฉัน ไม่ว่าจะผู้หญิงคนไหน เธอกล้ามากได้เลยเจอดีแน่” เขาขบกรามแน่นแล้วโน้มตัวลงทับคนร่างอรชร
“อย่า!”ปากนิ่มถูกปิดเสียงอย่างรวดเร็วก่อนมือหนาจะเลื่อนไปมาวนรอบหน้าอกที่ขนาดพอดีมือเสื้อยืดตัวหลวมถูกถอดออกพร้อมกับเสื้อบราตัวเล็กเหลือเพียงทรวงอกงามสองข้างเต่งตึงชวนให้ลิ้มลองและััมือหนาเลื่อนไปกอบกุมและบีบตุ่มไตที่ชูชันอย่างเมามันก่อนจะถอนจูบจากริมฝีปากงามแล้วก้มดูดยอดถันและขบเม้มพร้อมกับขยำทรวงอกงามอีกข้างสลับกันไปมา
น้ำตาที่ไหลสองแก้มเต็มไปด้วยความเ็ปก่อนจะจิกเล็บลงที่หลังเขารอยแล้วรอยเล่ายามร่างหนาทะยานไปมาจนเขาสมใจทุกอย่างจนเฮือกสุดท้ายของความเ็ปร่างหนาที่เลื่อนไปมาเริ่มมีเม็ดเหงื่อผุดเต็มใบหน้า ชายหนุ่มมองหน้าเด็กสาวตรงหน้าก่อนจะยิ้มกับบางเื่
“เหมือนไม่เคยเธอไม่เคยใช่ไหม” เขาพูดเบาๆก่อนจะขยับท่อนล่างและเลื่อนตัวไปมาแล้วหยุดนิ่งพร้อมกับก้มจูบหน้าผากงามแต่ก็ต้องร้องด้วยความเ็ป
“โอ๊ย! กัดจมูกฉันทำไมเด็กบ้า!”
“คนเลว ออกไปจากตัวหนู ไอ้คนเลว ฮึก ฮือ ฮือ”ร่างอรชรขดตัวม้วนคู้เข่าอย่างเ็ป
“แกข่มขืนฉัน”กมลเนตระโใส่หน้าเขาแล้วคว่ำหน้าร้องไห้ไม่ยอมหยุด
“พ่อฉันล่ะข่มขืนเธอหรือเธอยินยอม”เขาถามไปก่อนจะสะดุดกับคำพูดของตัวเอง
‘เธอนอนกับพ่อฉันแล้วนี่ ฉันบ้าไปแล้วฉันทำอะไรลงไปนี่’
ติณภัทรนั่งลงที่ข้างเตียงก่อนจะเดินไปหยิบบุหรี่มาสูบและนั่งเงียบส่วนอีกคนได้แต่ร้องไห้สะอึกสะอื้นไม่ยอมลุกไปเข้าห้องน้ำ
“ฉันไปนอนโรงแรมในเมืองนะล็อกประตูด้วยล่ะห้องนี้ยกให้เธอเดี๋ยวฉันบอกพ่อฉันเอง”
“ไปตายเลยไปคนเลว!”
232
![ก่อกำเนิด : เทพเซียน 9 วิบัติ [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738726538_88141248.webp)
