ผู้ร่วงหล่น

“หู่เสวีย?? เธอตามฉันมาด้วยหรือ ไม่มีอะไรขัดขวางความรักของพวกเราได้ใช่ไหม”

หู่เสวียที่ได้ฟังอยู่ตอนนอกหน้าแดงและตะโกนด่าแจ๊คไป

“เลิกพูดจาไร้สาระได้แล้ว ตอนนี้นายได้ฟื้นคืนชีพขึ้นมาด้วยไอเทมพิเศษ แต่มันมีราคาแค่ 5 วินาทีเท่านั้นถ้าไม่สามารถหาทางแก้ความตายใน 5 วินาที นายจะได้ตายไปจริง ๆ”

“อะไรนะ ฉันยังไม่ตาย”

แจ๊คตกตะลึงมากที่ตนเองยังไม่ตาย เขารู้สึกว่าวิญญาณของเขาถูกเผาไปพร้อมกับร่างกาย แจ๊คเคยได้ยินคำพูดหนึ่งจากหู่เสวียถ้าดวงวิญญาณถูกทำลายแม้แต่เทพระดับสูงก็ไม่สามารถฟื้นคืนชีพได้

ที่แจ๊คสามารถฟื้นคืนชีพฟารีได้เพราะยังมีดวงวิญญาณหลงเหลืออยู่ไม่ได้ถูกทำลายวิญญาณไปด้วย ถ้าป่าแห่งความเงียบอยู่ในช่วงที่พวกมันรุ่งโรจน์ที่สุด

แม้แต่ดวงวิญญาณก็ไม่น่าจะสามารถหลงเหลือให้แจ๊คได้ดูดซับมัน แจ๊คได้รู้สถานการณ์ตอนนี้ละว่าเขาได้ฟื้นคืนชีพมา แต่ไม่รู้ด้วยสาเหตุอะไร

“ตอนทำยังไงถึงจะรอดจากสถานการณ์ตอนนี้ไปได้”

หู่เสวียเห็นว่าแจ๊คมีทีท่าสงบสติอารมณ์ได้แล้ว จึงแปลกใจเล็กน้อยที่ไม่ได้เป็นบ้าไปก่อนหลังจากได้เห็นความตายของตนเอง

“ด้านหลังนายน่าจะมีแม่น้ำดาราไหลผ่านดวงดาวอยู่ นายไปอยู่ในแม่น้ำนั้น”

“แม่น้ำไหน”

แจ๊คแปลกใจที่หู่เสวียบอกแม่น้ำตั้งแต่เขาเข้ามาเจอแต่ลาวา เจอน้ำแค่ทางเข้า เดียวก่อนอย่างบอกนะว่า

แจ๊คไม่รู้ถูกหรือเปล่าจึงหันหลังกลับไปพบกับน้ำตกบาง ๆ ก่อนหน้านี้ได้กลายมาเป็นแม่น้ำแล้ว ขนาดกว้างของแม้น้ำดาราไหลผ่านดวงดาวนั้นกว้าง 20 เมตร

แจ๊คพุ่งเข้าไปในแม่น้ำดาราไหลผ่านดวงดาวทันที

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

หลังจากวิ่งเข้าไปในแม่น้ำดาราไหลผ่านดวงดาวนั้น ความเจ็บปวดทรมานอันมหาศาลได้พุ่งตรงเข้ามาที่ร่างกายและจิตใจราวกับถูกเหล็กแหลมร้อน ๆ ทิ่มตามร่างกาย รู้สึกเหมือนกับมีแมลงนับล้านกำลังกัดกินร่างกายของเขาอยู่ภายใน

หู่เสวียถอนหายใจหลังเห็นว่าทัน 5 วินาทีพอดีที่แจ๊คเจ็บปวดเป็นเพราะว่าผลของการฟื้นคืนชีพที่ต้องเจ็บปวดทรมานถึง 10000เท่า หู่เสวียได้ผนึกความรู้สึกก่อนไม่งั้นแจ๊คฟื้นคืนชีพมาเสียเปล่า หลังผ่านไป 5 วินาทีผนึกได้คลายตัวออก

แม้แต่เทพยังไม่อยากจะใช้วิธีนี้เพราะว่าหลังจากฟื้นคืนชีพและได้รับความทรมาน เจ็บปวดอันมหาศาลอาจจะทำให้กลายเป็นบ้าได้

หลังผ่านไปสักพักหนึ่ง แจ๊คได้ฟื้นจากความเจ็บปวดทรมาน ในความเจ็บปวดหลังจากฟื้นคืนชีพนั้นแจ๊ครู้สึกอาจจะตายเพื่อหนีจากความทรมานที่ได้รับหลังฟื้นคืนชีพ

ระหว่างที่แจ๊คกำลังจะพักจิตใจและร่างกาย ร่างกายเขานั้นเหลือแค่หัวกับร่างกายเท่านั้น แขนและขาถูกเผาไหม้จนหายไป

ยังไม่ทันที่จะให้แจ๊คได้พักหายใจ แจ๊ครู้สึกหายใจไม่ออกแม้ว่าจะไม่ได้มีร่างกายก็ตาม ราวกับน้ำท่วมร่างกายและวิญญาณ แจ๊คดิ้นทุรนทุรายราวกับปลาขาดน้ำ

แต่อาการแจ๊คไม่ได้ปลาขาดน้ำ แจ๊คขาดอากาศหายใจ ระหว่างที่แจ๊คกำลังขาดอากาศหายไปนั้นอยู่ได้มีคลื่นเปลวความร้อนอันมหาศาลได้พัดเข้ามาทางน้ำตกดาราไหลผ่านดวงดาว

มีสิ่งหนึ่งที่แจ๊คไม่ได้รับรู้คือหลังจากที่เขาเข้ามาภายในน้ำตกดาราไหลผ่านดวงดาวนั้นร่างกายเขาได้ฟื้นฟูรวดเร็วจนเห็นได้ด้วยตาเปล่า

ไม่ถึงวินาทีเดียวร่างกายของแจ๊คได้กลับมาสมบูรณ์แข็งแรงอีกครั้ง แค่คลื่นความร้อนอันมหาศาลได้ทำลายร่างกายเข้าอีกครั้งหนึ่ง

แต่คลื่นความร้อนจากแก่นโลกไม่ได้ฆ่าแจ๊คเหมือนแต่ก่อน คลื่นความร้อนเผาแจ๊คจนเหลือแค่กระดูกหัวและหัวใจเท่านั้น

แจ๊คเมื่อกี้ขาดอากาศหายใจ ตอนนี้ถูกเผาทั้งเป็นมันทรมานมากนักเหมือนกับปลาเป็น ๆ ถูกจับมาลงหม้อทั้งที่ยังไม่ตาย และต้มหม้อด้วยความร้อนสูง

คลื่นความร้อนจากแก่นโลกอยู่ได้ 1 นาที ระหว่างหนึ่งนาทีนั้นแจ๊คได้ร้องโหยหวนอย่างสิ้นหวัง เขาได้ร้องขอความตายแต่ไม่ได้มีใครยินเสียงของเขา

หลังจากคลื่นความร้อนได้หายไป ร่างกายแจ๊คได้ฟื้นฟูจนเป็นปกติอีกครั้งหนึ่งและเจอปัญหาเดิมคือขาดอากาศหายใจ สิ่งที่เป็นปัญหามากที่สุดคือหลังผ่านไป 1 วินาที

คลื่นความร้อนจากแก่นโลกได้กลับมาอีกครั้งหนึ่ง วนเวียนอยู่แบบนี้เรื่อย ๆ ไม่มีวันสิ้นสุด แจ๊คไม่รู้ว่าเขาถูกเผาและขาดอากาศขาดใจกี่ล้านครั้ง

ที่แจ๊คสามารถฟื้นฟูได้เพราะพลังธาตุน้ำในของน้ำตกดาราไหลผ่านดวงดาว ที่มีธาตุน้ำอันมหาศาลแม้แต่แจ๊คใช้ทั้งชีวิตก็ยังไม่หมด

..........

หลังจากเห็นว่าแจ๊คสามารถไปถึงแม่น้ำดาราไหลผ่านดวงดาวได้ หู่เสวียก็มีสีหน้าที่ผ่อนคลายมากขึ้น

เจตนารมณ์แห่งสวรรค์ด้านบนรู้สึกหวาดกลัวและถามหู่เสวียไปว่า

“กำไลนาฬิกานั้นคืออะไร”

หู่เสวียจ้องมองเจตนารมณ์แห่งสวรรค์ด้วยสีหน้าที่เยาะเย้ยราวกับดูคนโง่หนึ่งคน เจตนารมณ์แห่งสวรรค์โกรธมากจนหน้าเขียวแต่ไม่สามารถทำอะไรได้

“มันคือนาฬิกาพลิกกลับความเป็นตาย ที่สามารถฟื้นคืนชีพได้ 5 วินาที”

เจตนารมณ์แห่งสวรรค์ทำสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ

“เป็นไปไม่ได้ที่จะมีของต่อต้านสวรรค์แบบนี้อยู่”

หู่เสวียเห็นการแสดงออกของเจตนารมณ์แห่งสวรรค์ก็หัวเราะขึ้นอย่างเสียงดัง

“ฉันถึงบอกไงว่านายมันก็แค่กบในบ่อที่ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับโลกข้างนอก”

เจตนารมณ์แห่งสวรรค์ไม่เคยรู้สึกโกรธมากเท่าวันนี้มาก่อน มันได้แค่นเสียงและหายตัวไปจากสายตาหู่เสวียอย่างรวดเร็ว

เจตนารมณ์แห่งสวรรค์ต้องการพักเพราะมันสูญเสียเต๋าไปถึง 3 เต๋า ดวงดาวแห่งนี้จะพัฒนาช้าไปอีก 200,000ปี ถ้าเศษวิญญาณดวงดาวหรือพลังอย่างอื่นช่วยเหลือ

จริง ๆ หู่เสวียพูดเกินจริงไปหน่อย จะไปได้สิ่งของที่สามารถต่อต้านสวรรค์อย่างนั้นได้ยังไง มีแต่คนโง่เท่านั้นที่จะเชื่อ แม้ว่านาฬิกาพลิกกลับความเป็นตายจะสามารถฟื้นคืนชีพได้

แต่ข้อกำจัดมันยากมาก ๆ 1.ต้องใช้นาฬิกานี้ใน 1 วันเท่านั้นหลังจากเล็งเป้าหมาย ก่อนที่แจ๊คจะเข้าไปหู่เสวียได้เล็งเป้าหมายแจ๊คเอาไว้แล้ว

2.หลังจากฟื้นคืนชีพต้องหาวิธีแก้ความตายเดิมของตนเองใน 5 วินาทีไม่งั้นก็จะกลับไปตายเหมือนเดิม อย่างเช่นมีเทพอสูรต่อสู้กับเทพปีศาจและเทพอสูรเป็นคนฆ่าเทพปีศาจได้ เทพปีศาจหลังจากที่ฟื้นคืนชีพต้องหาทางกำจัดพลังเทพอสูรภายในร่างกายให้ได้ใน 5 วินาทีไม่งั้นก็จะตายเหมือนเดิม 3.หลังจากฟื้นคืนชีพได้เจ็บปวดทรมานถึง 1000เท่า

ซึ่งมันไม่น่าเป็นไปได้ เพราะหลังจากฟื้นคืนชีพมาต้องทรมานเพราะคืนจากความตายแล้วไหนจะเอาเวลามากำจัดพลังที่ฆ่าตนด้วย

แจ๊คโชคดีมากที่เป็นแก่นโลก ในโลกแก่นที่แม้แต่เทพยังอยากเข้าไปเพราะว่า 1.จิตไฟ 2.ปลาลาวา 3.น้ำตกดาราไหลผ่านดวงดาว 4.แก่นโลก

ของแต่ละอย่างถ้าแจ๊คสามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้สูงสุด แจ๊คอาจจะแข็งแกร่งที่สุดในดวงดาวแห่งนี้ แต่น่าเสียดายที่แจ๊คไม่สามารถใช้ประโยชน์ได้ทั้งหมด

แต่สามารถรอดไปถึงแก่นโลกได้ก็เป็นเรื่องน่าตกใจแล้ว หู่เสวียไม่คิดว่าแจ๊คจะไปถึงแก่นโลกได้ สิ่งที่หู่เสวียคิดคือถ้าแจ๊คตายก่อนจะไปถึงแก่นโลก หู่เสวียจะนำตัวแจ๊คออกมาและใช้พลังเวทมนตร์ต้องห้ามในการดับไฟแก่นโลกชั่วพริบตาหนึ่ง

แต่เมื่อถึงแก่นโลกแล้วก็คงต้องปล่อยให้เป็นเรื่องของโชคชะตา หู่เสวียนั่งสมาธิโดยมีคทาน้ำแข็งบินอยู่รอบ ๆ ตัวราวกับว่าไม่ยอมให้หู่เสวียเก็บตนไปเด็ดขาด

......

ผ่านไป 6 เดือน

ภายในแก่นโลกแจ๊คจ้องมองคลื่นความร้อนสีแดงอย่างว่างเปล่า ไม่มีเสียงกรีดร้องออกจากปากของแจ๊คราวกับเขาเป็นแค่ปลาที่ตายไปแล้ว

ความเจ็บปวดที่เขาได้รับมันเกินกว่าสิ่งที่มนุษย์จะสัมผัสได้ สิ่งหนึ่งที่เขาไม่รู้ตัวคือเขาสามารถยืนอยู่ได้แม้ว่าจะมีคลื่นความร้อนของแก่นโลกเผาไหม้อยู่ก็ตาม

แต่แจ๊คได้นั่งอยู่อย่างนี้ราวกับวิญญาณได้แตกสลายไปแล้ว ระหว่างที่คลื่นความร้อนจากแก่นโลกพัก

แจ๊คได้ลุกขึ้นครั้งแรกในรอบหลายเดือน กระดูกภายในร่างกายของเขาส่งเสียงดังตลอดเวลาราวกับเสียงมังกรคำราม

เขาไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่เพราะเห็นแสงสว่างมาจากด้านนอกจึงเดินเข้าไปอย่างกับคนไร้สติ แต่มีสิ่งหนึ่งที่น่าหวาดกลัวคือการเดินของแจ๊คในแต่ละก้าวพื้นดินด้านล่างเกิดรอยร้าว

ราวกับไม่สามารถรับน้ำหนักและความแข็งแกร่งของร่างกายของเขาได้ ถ้าแจ๊คมีสติในตอนนี้เขาจะรู้สึกว่าเป็นอสุรกายโบราณ

ระหว่างที่เดินอยู่นั้นแก่นโลกได้ปล่อยคลื่นความร้อนมาอีกครั้งหนึ่ง แต่คราวนี้ร่างกายของแจ๊คไม่ได้สลายเป็นจุณ สิ่งที่ได้รับความเสียหายคือผิวหนังและกล้ามเนื้อบางส่วน

แจ๊คไม่สนใจความเจ็บปวดและหยิบเปลวไฟลูกเล็กขึ้นมาดูเล่นและยิ้มราวกับคนปัญญาอ่อน ขณะที่กำลังดูนั้นอยู่ ๆ รอยยิ้มนั้นได้บิดเบี้ยวราวกับนึกถึงความทรงจำอันเลวร้าย

“นี้ฉันเป็นใคร.......ฉันมาทำอะไรที่นี้”

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

แจ๊คกรีดร้องเพราะข้อมูลในหัวได้กลับมาอีกครั้งหนึ่ง

“ใช่ฉันมาตามหาเปลวไฟแก่นโลก และนี้คือเปลวไฟแก่นโลก”

แจ๊ครีบดูดซับพลังธาตุไฟเอาไว้ที่หัวใจทันที เปลวไฟแก่นโลกในมือแจ๊ครู้ว่ามีอะไรมาดูดซับมัน เปลวไฟมันได้ดุร้ายทันทีมันพยายามจะเผามือและร่างกายของแจ๊ค

แต่แจ๊คได้รับการอัพเกรดครั้งใหญ่ราวกับอัพเกรดก่อนเข้ามาคือ+8 แต่หลังผ่านความทุกข์ทรมานมาได้เป็น + 15 แม้จะได้รับการอัพเกรดมาแต่แจ๊คก็ไม่สามารถดูดซับเปลวไฟแก่นโลกดวงเล็ก ๆ นี้ทันที

ราวกับว่าร่างกายของเขาไม่ยอมรับเปลวไฟแก่นโลกเพราะมันอันตรายเกินไปที่ร่างกายของเขาจะรับไหว

แจ๊คแสดงสีหน้าอย่างเด็ดขาดก่อนจะพูดขึ้น

“ฉันไม่ยอมกลับไปแบบศูนย์เปล่าหรอก”

แจ๊คกินเปลวไฟแก่นโลกทางปากทันทีในเมื่อไม่สามารถกินดูดซับได้ เขาจะบังคับร่างกายและเปลวไฟผสานเข้ากับหัวใจทันที

......................

ทันทีที่แจ๊คกินเปลวไฟแก่นโลกเข้าไป ทั่วทั้งดวงดาวได้มีเสียงคำรามอย่างโศกเศร้าและโกรธแค้นขึ้น

...........................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................