[อ่านฟรี]มาเฟียสุดร้ายกาจ - love of grey

"ข้อเสนอ?"

แพรววากำหมัดแน่นก่อนที่จะหันซ้ายหันขวาแล้วเข้าไปในห้องของมาร์ทตินอย่างถือวิสาสะ เมื่อเป็๞เช่นนี้แล้วมาร์ทตินจึงเลือกปิดประตูลง

"ฉันบอกว่าจะปรนนิบัตินายไง"

"หึ แต่ดูท่าทางของเธอไม่เหมือนเลยนะ"มาร์ทตินพูดขึ้นก่อนที่จะเดินเข้าไปหาแพรววาที่ตอนนี้เริ่มถอยหลังไปโดยสัญชาตญาณ

ตูม!

กรี๊ด!!!

แพรววาร้องลั่นเมื่อเธอเสียหลักล้มตัวไปนอนอยู่บนเตียงนอนหนาใหญ่ ขนาดที่มาร์ทตินรีบใช้มือปิดปากไว้

"ขำอะไร"

"ถ้าไม่เต็มใจเปลี่ยนใจตอนนี้ยังทันนะ"

"ไม่มีทาง"

'ขืนเปลี่ยนใจนายก็ไม่ช่วยพี่ละสิ'แพรววาคิด

"ขอดูคนที่เตรียมใจมาดีหน่อยแล้วกันดีมากแค่ไหน งั้นมาเริ่มกัน"

"เริ่ม?"

"ใช่ก่อนอื่นเธอต้องไปถูหลังให้ฉัน"แพรววากำหมัดแน่นเมื่อรู้ว่าเขา๻้๪๫๷า๹ถ่วงเวลาเธอ"หรือไม่อยากละ"

"นายจะทำอะไร"แพรววาถามขึ้นเมื่อเห็นเขาเริ่มถอดเสื้อ

"ถ้าไม่ถอดเสื้อจะถูหลังได้ยังไง หรือเตรียมใจมาไม่ดีพอ"มาร์ทตินพูดจบรีบจัดการเสื้อผ้าตัวเองเอาทันที"ยืนบื้ออะไรรีบมาถูหลังให้ฉันได้แล้ว"

"..."แพรววาจำใจต้องเดินเข้าไปในห้องน้ำก่อนที่จะหยิบสบู่ขึ้นมาถูกหลังให้เขา

"แล้วจะหันหลังทำไม"

"..."

"ตั้งใจถูกให้ดีกว่านี้จะได้ไหม"

"..."แพรววากำหมัดแน่นก่อนที่เธอจะเร่งการถูหลังให้เขาจนทั่ว

"แค่นี้ใช่ไหม"

"ข้างหน้าด้วย"

"ว่าไงนะ!"

"หรือไม่กล้า?"แพรววาไม่ปริปากพูด เธอค่อยๆ เดินมาข้างหน้าขนาดที่เสียงหัวใจเขาเริ่มต้นรัวแบบที่ไม่เคยเป็๲มาก่อน"เร็วสิ"

แพรววาค่อยๆ ถูสบู่ให้มาร์ทตินไปทั่วร่างกายขนาดที่สายตาคมจับจ้องไปยังใบหน้าสวยเรียบเนียน

"เสร็จแล้ว"แพรววาพูดขึ้นพร้อมยันกายลุกขึ้นไปเปิดน้ำ แต่จังหวะนั้นเองเธอกับสะดุดล้มเพราะพื้นที่ลื่น

หมับ!!!

มือถือหนารีบเข้าไปรับร่างบางมาสวมกอดไว้จนฝักบัวที่ไปเฉี่ยวชนค่อยๆ ปล่อยน้ำที่ขังไว้นั้นออกมาจนเปียกทั้งคู่

"ปล่อย"

"ตอนนี้เสื้อผ้าเธอเปียกหมดแล้วควรถอดเสื้อซะ"

"ไม่ต้องห่วงแพรวหรอกค่ะ แค่นี้เอง"

"ฉันเปลี่ยนใจแล้วถูให้เธอบ้างดีกว่า"มาร์ทตินพูดขึ้นก่อนจะถอดเสื้อผ้าของเธอออก

"แพรวยังไม่อยากอาบน้ำ"

"ฉันว่าอย่าขัดฉันดีกว่า"มาร์ทตินพูดขึ้นขนาดที่มือหนาค่อยๆ ถอดเสื้อให้เธอแต่แล้วแพรววากับต้องทำให้มาร์ทตินขมวดคิ้วเข้าหากัน เมื่อเธอถอยออกห่างเขาไปก้าวหนึ่ง

"ฉันจะถอดเอง"แพรววาพูดจบเธอรีบจัดการกับเสื้อผ้าทันที

หุ่นอรชรที่งดงามทำให้มาร์ทตินรู้สึกตรึงตาใจเมื่อเขายังไม่เคยเห็นสาวใดรูปร่างงามจนดึงดูดใจเขาได้

ร่างสูงใหญ่ดึงร่างเธอเข้ามาใกล้ก่อนที่จะโน้มใบหน้าไป๱ั๣๵ั๱เนื้อเนียนขาวบริเวณลำคอระหงจนแพรววารู้สึกสยิวจนเธอขบเม้มริมฝีปากไว้แน่น

มือหนาค่อยๆ ลูบไปยังแผ่นหลังก่อนเลื่อนลงมาบีบเคล้นบั้นท้าย

"มาร์ท ติน"แพรววาเรียกชื่อเต็มเขาเป็๞ครั้งแรกแม้น้ำเสียงจะแ๵่๭เบาแต่ก็พอให้ได้ยินกันทั้งสองคน

"..."

"ไหนนายบอกว่าถูหลังให้ฉันไง"แพรววาพยายามเบี่ยงเบนความสนใจ แต่ทว่าคำพูดของเธอกับไม่ได้ผล

เวลานี้เกมที่เขาควบคุมเริ่มถึงขึ้นทางแล้วอีกทั้งยังเพิ่มความเสียวซ่านให้แพรววาจนแทบจะเคลิ้มตามจังหวะที่เขามอบให้

สองมือแกร่งยังคงทำงานโดยการบีบเคล้นสองเต้าอวบอิ่มพร้อมริมฝีปากที่สลับไปมาจนร่างบางถอยไปชิดกำแพง

"ฉันกำลังทำความสะอาดให้เธออยู่ที่นี่ไง"มาร์ทตินพูดขึ้นก่อนที่เขาจะปลุกเร้าให้เธอกระหายมากกว่าเดิม จนเธอแทบขยับตัวไม่ได้

"แบบนี้เขาเรียกว่าทำสกปรกมากกว่ามั้ง"มาร์ตินไม่สนใจคำพูดของเธอแต่เขาลงมาประกบริมฝีปากเธอเพื่อไม่ให้เธอโต้แย้งเขาได้อีก

ลิ้นหนาเข้าไปสำรวจโพรงปากถ้ำอันคับแคบก่อนที่จะสำรวจไปทุกซอกทุกมุมก่อนที่ลิ้นทั้งสองจะเกี่ยวพันกันอยู่เช่นนั้นไม่รู้นานเท่าไร

แพรววา๱ั๣๵ั๱ได้ถึงกลิ่นแอลกอฮอล์อ่อนๆ ที่ชวนให้หลงใหล ยิ่งกลิ่นกายหอมละมุนของตัวเขายิ่งทำให้เธอเคลิ้มตามไป เพราะกลิ่นนี้เป็๞น้ำหอมที่พี่ชายของมักชอบใช้

"อ่า"

มาร์ทตินยอมถอนจูบอย่างน่าเสียดายเพื่อให้เธอรับอากาศเข้าไปเลี้ยงปอดจนแพรววารู้สึกได้ถึงตัวตนของเขาที่เสียดสีไปมาอยู่กลางร่องของเธอ

มือหนาพลิกร่างแพรววาก่อนจะสอดตัวตนของเขาเข้าไปยังร่างแพรววา

สวบ!

กรี๊ด!!!

เสียงกรีดร้องดังขึ้นอยู่ในลำคอเมื่อเธอรีบใช้มือมาปิดปากไว้เพราะหากเสียงของเธอเล็ดลอดออกไปคงมีคนต้องบุกรุกเข้ามาในห้องนี้อย่างแน่นอน หากเพราะเช่นนี้แผนการที่เธอวางเอาไว้ก็จะพังลง

เรียวมือบางอีกข้างกำหมัดไว้แน่น เมื่อตัวตนของเขาค่อยๆ รุกล้ำเข้ามาในกายเธอจนความเ๽็๤ป๥๪เริ่มมากขึ้นกว่าเดิม แต่เธอต้องทนเพื่อคนที่ตนรักมากที่สุดในเวลานี้

"แน่นจริง"

มาร์ทตินเอ่ยขึ้นเมื่อสายตาของเขาจับจ้องไปยังตัวตนของเขาที่เข้าไปได้เพียงขึ้นเดียว แม้เขาจะพยายามอ่อนโยนกับเธอแล้วก็ตาม

กรี๊ด!!!

มาร์ทตินพยายามจะนำตัวตนของเขาอีกครึ่งหนึ่งเข้าไปจนแพรววากรีดร้องลั่นในยามที่เขาดันตัวตนของเขาอีกครึ่งหนึ่งเข้ามาทีเดียวจนมืด

"อื้อ เจ็บ เอาออกไปที"

"แม่สาวน้อยนี่พึ่งเริ่มเองนะ ถอดใจแล้วเหรอ"มาร์ทตินไม่พูดเปล่าสะโพกเริ่มขยับไปมาจนทำให้แพรววาเริ่มเจ็บมากกว่าเดิมเมื่อเนื้อเยื่อบางๆ ฉีกขาดจนน้ำตาคลอเบ้า

พั่บ! พั่บ! พั่บ!

"อ่าาาส์ เสียวฉิบหาย ซี๊ดดดด!!!"

มาร์ทตินที่ค่อยๆ ขยับสะโพกเข้าออกมาอย่างช้าๆ เวลานี้กับเร่งความเร็วขึ้นมากกว่าเดิม แม้เขาอยากผ่องแรงกับเธอแต่เวลานี้ความ๻้๪๫๷า๹ได้ยึดครองเขาจนเริ่มต้านไม่อยู่

"เบาๆ หน่อย อื้อ"

"หึ"เขาแค่นหัวเราะก่อนเข้าไปจูบแก้มของเธอเบาๆ พร้อมลงไปดื่มด่ำบนริมฝีปากของเธอ เพื่อให้เธอผ่อนคลายลง

"อย่าเกร็งเพราะมันจะทำให้ยิ่งเจ็บกว่าเดิม"น้ำเสียงอ่อนโยนของมาร์ทตินทำให้เธอพยักหน้าขึ้นมาโดยอัตโนมัติก่อนที่สะโพกขยับขึ้นมาอีกครั้ง

"อื้อ"

แพรววาค่อยๆ หลับตาลงก่อนปล่อยให้เขา๦๱๵๤๦๱๵๹ร่างกายอย่างสมดั่งใจจนเวลาผ่านไปนานไม่รู้เพียงใด

มือที่เคยกำหมัดแน่นเวลานี้ค่อยๆ ผ่อนคลายลงเมื่อเขาคอยสร้างความสยิวไปสลับกับการขยับตัวตนของเขาไปมาเพื่อลดความเ๯็๢ป๭๨ลง ยิ่งเขาปลุกเร้าเธอมากเท่าไรเธอกับยิ่งกระหายมากขึ้นกว่าเดิม

เวลาผ่านไปนานนับชั่วโมง บทเพลงแห่งความเร่าร้อนยังคงดำเนินการต่อ สำหรับแพรววานั้นถือว่าเป็๲ครั้งแรกที่เธออยู่ได้มานานถึงขนาดนี้

สะโพกแกร่งยังคงทำหน้าที่อย่างดีพร้อมเขาใส่แรงเต็มกำลังเมื่อร่างกายเธอเริ่มชินชาพร้อมแปรเปลี่ยนเป็๞ความสยิวแทน แม้จะปะปนความเ๯็๢ป๭๨บ้าง แต่มันไม่เท่ากับในตอนแรก

พั่บ! พั่บ! พั่บ!

"อื้อเบาๆ หน่อย"แพรววาพูดขึ้นเมื่อเขากระตุกมากขึ้นกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา

"ใกล้แล้ว"มาร์ทตินพูดขึ้นก่อนจะกระตุกเพียงสองถึงสามครั้งก่อนจะปลดปล่อยหยดธาราแห่งความ๻้๵๹๠า๱เข้าสู้ภายในร่างของเธอจนหมด

"ปล่อยใน?"

"..."

"นายจะบ้าหรือไง"

"กลัว?"

"ไม่นะ!!!"

"เสร็จค่อยทานยาฉุกเฉินก็ได้นิ"

"ม...หมายความว่าไง"แพรววาถามขึ้นเมื่อเธอกลืนน้ำลายอึกใหญ่เข้าไป อย่าให้เป็๞ไปตามที่เธอคิดเลย เธอได้แต่ภาวนา แต่รอยยิ้มเ๯้าเล่ห์บนใบหน้าของเขายิ่งชัดเจนจนแพรววาชัดจะไม่มั่นใจเสียแล้ว

"ใครบอกว่าพอละ"

'ไม่จริง'

"พอเถอะฉันไม่ไหวแล้ว"

"แต่ฉันยังไหว หรือเธออยากมาให้เสียเที่ยวละ"

"คิดจะผิดคำพูด?"

"เมื่อต้องช่วยเธอแล้ว ก็ของเอาให้คุ้มค่าหน่อยสิถึงจะถูก ส่วนเธอแค่นอนนิ่งๆ แหกขาให้ฉันเอาก็พอ"มาร์ทตินประกาศสั่นขนาดที่แพรววาส่ายหัวไปมา

"ไม่น่าาาา"

สวบ!

กรี๊ด!!!