พาร์ท ต้นหลิว (ชีวิตหลังแต่งงานกับพี่พนา)
ผมอยู่ที่บ้านพี่พนาได้1เดือนแล้ว ทุกอย่างเหมือนจะดีแต่ที่ติดอยู่ก็มีอยู่มากเพราะพี่พนาเล่นไม่สนใจผมเลยเหมือนลืมว่าไม่เคยมีผมอยู่ในชีวิตเขา ไม่ว่าจะตอนตื่นหรือตอนนอน
" เป็อะไรหรือเปล่าครับ คุณต้นหลิว" เสียงของพี่ไนท์
มือขวาคนสนิทของพี่พนา ที่พี่พนาส่งมาให้ดูแลผม
" ทำไมพี่พนาถึง ไม่สนใจผมเลยครับ หรือว่าพี่พนาไม่อยากอยู่กับผมเขาเลยทำตัวให้ยุ่งอยู่ตลอด"
" ่นี้คุณพนาทำงานหนักมากครับ จนบางทีก็ลืมไปบ้าง "
" เช่นลืมผมใช่ไหมครับ"
" ไม่หรอกครับ คุณต้นหลิวคิดมากไปเเล้ว"
" งั้นผมขอฝากพี่ไนท์บอกพี่พนาด้วยนะครับ ว่าคืนนี้ผมจะไปนอนที่ห้องเพื่อน " ผมเดินไปขึ้นรถเตรียมจะไปวิทยาลัย
" ั้แ่มึงแต่งงานหน้ามึงก็เหมือนสนตีนทุกวันเลยนะ " เพื่อนสนิทของผมทักขึ้นเมื่อเห็นผมเดินหน้ายู่เข้ามาที่ห้อง
" เลิกพูดถึงเถอะ คนห่าอะไรวะ เ็าชิบหายขนาดกูแต่งงานกับเขา นอนอยู่ข้างๆ แท้ๆ ทำเหมือนกูไม่มีตัวตนงั้นแหละ "
" เขาอาจจะเหนื่อยหรือเปล่ามึง เป็ถึงประธานบริษัท"
" เหนื่อย ถึงขั้นลืมกูเลยไหมล่ะ แม้แต่ชื่อกูยังลืมเลย"
" เอาน่ะมึงนี้แค่เริ่มต้นเอง ค่อยๆ ปรับตัวกันไป "
ผมเลิกความคิดที่คิดถึงเื่ที่พี่พนาทำกับผมเเละกับไปตั้งใจเรียนวันนี้ผมมีเรียนจนถึงบ่ายสามโมง
" คุณต้นหลิวจะไปคอนโดเพื่อนเลยไหมครับ " พี่ไนท์ถามผมระหว่างที่กำลังขับรถอยู่
" ครับ เพื่อนผมรออยู่เเล้ว "
" ผมฝากบอกเลขาคุณพนาเื่ที่คุณต้นหลิวจะไม่กลับบ้านเเล้วน่ะครับ " ผมพยักหน้ารับเฉย ๆ คอนโดของเพื่อนผมอยู่ใกล้ ๆ วิทยาลัยนั้นเเหละครับ เลยมาไม่นาน เพื่อนก็มารออยู่เเล้ว
" เเล้วคุณต้นหลิวจะกลับเมื่อไหร่ครับ " พี่ไนท์ถาม
" น่าจะอีกสองสามวันน่ะครับ ไม่ต้องเป็ห่วง " ผมบอกก่อนจะเดินลงจากรถเเละไปหาเพื่อนทันที
" ไป ๆ ขึ้นห้อง " เพื่อนผมพาผมขึ้นห้อง
" เอาจริงดิมึงจะนอนห้องกูเนี่ยะน่ะ " เพื่อนมันยังใเลย
" เออ ทำไมวะ กูนอนไม่ได้หรือยังไง "
" เปล่า งั้นเดียวคืนนี้หนึ่งเมาหน่อย " เพื่อนมันว่าอย่างนั้น
" ก็จัดดิครับ" ไม่เคยห้ามกันอยู่เเล้ว
่ค่ำของคืนนี้ผมมานั่งอยู่ร้านนั่งชิวเเถว ๆ คอนโดนั้นเเหละครับ เเถวนี้มีเเต่เด็กช่าง หลากหลายโรงเรียนก็เป็เื่ปกติที่จะไม่ถูกกัน มีเื่กันอยู่บ่อย ๆ เพราะเวลามาเที่ยวก็จะใส่ชุดนอกแต่สำหรับคนที่เคยตีกันจะจำหน้าค่าตากันได้อยู่แล้วเป็เื่ปกติมากที่จะเจอโจทเก่า
" เดี๋ยวกูเข้าห้องน้ำก่อน " ผมเดินไปเข้าห้องน้ำที่อยู่ข้างร้านก็เห็นเหมือนคู่อริเก่าที่เคยมีเื่กันไป จนเข้าโรงพยาบาล
" นี้มึงนิ " พวกนั้นเดินเข้ามาหาเื่ผมที่อยู่คนเดียว พวกมันรุมเข้ามาต่อยผมทั้งเตะทั้งต่อย ผมเองก็สู้กับต่อยกับไปหลายทีก่อนที่พวกนั้นจะโดนตำรวจรวบเพราะหนีไม่ทัน ผมก็โดนไปด้วยเช่นกัน ตอนนี้ตำรวจพาตัวพวกผมมาที่ สน.เพื่อกักตัวเอาไว้รอให้ผู้ปกครองมารับกลับ เเต่ผมน่ะสิ จะโทรหาใครได้ ถ้าโทรหาพ่อตอนนี้เื่นี้ ได้มีปัญหาเเน่ ๆ เพราะเื่พวกนี้เเหละที่ทำให้พ่อไม่อยากบอกใคร ๆ ว่าผมเป็ลูกเขา เขาอายคนที่ตัวเองมีหน้าที่การงานที่ดีเเละมีอิทธิพลมากมายเเต่ลูกกับต่อยตีกับคนไปทั่ว ทั้งที่บางทีผมก็ไม่ได้ไปหาเื่ก่อน
" ยังไง ใครจะมารับ " ผมนั่งมองนาฬิกาข้อมือ
5 ทุ่มกว่าเเล้วถ้าโทรหาใครตอนนี้คงโดนบ่นเเน่ ๆ
ผมเลือกจะโทรหาพี่ไนท์ ให้พี่ไนท์มาช่วยออกไปก่อนเเล้วค่อยว่ากันอีกทีไม่นานเท่าไหร่ พี่ไนท์ก็เดินเข้ามาด้วยสีหน้าเป็กังวลมาก ๆ เเต่ก็ไม่ได้เดินเข้ามาในทันที เพราะพี่พนาเดินเข้ามาด้วยสีหน้าเรียบนิ่งดูจริงจังเอามาก ๆ ดุด้วยผ่านสายตาของกลุ่มคู่อริของผมที่มันก็นั่งมองไม่วางตา พี่พนามากับพี่ไนท์เเละลูกน้องอีกสามคน
" สวัสดีครับ " พี่พนาเดินเข้ามายืนข้างหลังผม
" สวัสดีครับ คุณเป็ผู้ปกครองของนายคนนี้ใช่ไหมครับ "
" ครับ ผมเป็สามีของเขาเอง " พี่พนาพูดทร่ามกลางคนมากมายทั้งคู่อริของผม เเละคุณตำรวจที่นั่งทำสำนวนอยู่
" พี่พูดอะไรเนี่ยะ " ผมโวยวายขึ้น
" งั้นผมขอให้คุณเซ็นรับทราบเอาไว้ด้วยนะครับ ถ้ามีคราวหน้าอีก ผมจะดำเนินคดีตามกฏหมายครั้งนี้ผมถือว่าเป็การตักเตือนเอาไว้ก่อน " ตำรวจบอกพี่พนาเซ็นเสร็จก็ให้พี่ไนท์พาผมขึ้นรถกลับบ้านทันที เเต่ก่อนจะไปก็ยื่นนามบัตรให้กลุ่มคู่อริของผมก่อน
" ถ้ามีปัญหาอะไรอีก ติดต่อกลับเบอร์นี้ได้เลยนะครับ " พี่ไนท์เป็คนพูดก่อนจะพาผมเดินมาขึ้นรถเเละกลับบ้านทันที
" ผมขอบคุณนะครับ ที่มาช่วย "
พี่พนาเงียบตลอดทางทำเอาผมเองก็เกรงจนไม่รู้จะพูดอะไรต่อเลยได้เเต่เงียบตาม จนมาถึงที่บ้าน พี่พนาเดินนำผมขึ้นมาบนห้องนอน ผมได้เเต่เดินขึ้นมาเงียบ ๆ
" ผมขอบคุณนะครับที่ไปช่วยผม " ผมกล่าวขณะที่เดินอยู่ข้างหลังพี่พนา พี่พนาหันมามองผมด้วยสายตาเรียบนิ่ง
" อืม ไปพักผ่อนเถอะ " พี่พนาบอกก่อนจะเข้าห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าในชุดนอนเเละกับมานอนลงเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ผมเองก็เดินไปอาบน้ำเพื่อเข้านอนเช่นกัน
ผมออกมาจากห้องน้ำก็เห็นพี่พนานอนหลับไปเเล้ว ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพิมพ์บอกเพื่อน ๆ ว่าผมกลับมานอนบ้านเเล้วก่อนจะนอนลงข้าง ๆ พี่พนาที่นอนหันหลังให้ผม
" ขอโทษเเละขอบคุณอีกครั้งน่ะครับ พี่พนา "
ผมบอกทั้งที่ร่างหนาได้หลับลงเเล้ว
100% คอมเม้นกันหน่อยคะ
107
