"นายมีแฟนแล้วใชไหม "
"งั้นรีบกินก๋วยเตี๊ยวกันเถอะ"
คนอะไรเนี่ย... แค่บอกว่ามีแฟนแล้วมันบอกยากมากหรือไง แถมเขายังเงียบอีกด้วย
การเอ่ยปากขอเขาเป็แฟนไป กลับเป็ฉันเองที่รู้สึกผิดหวัง
"กินเสร็จแล้ว ฉันจะกลับบ้านเองนะคะ"
"ทำไมล่ะ เพราะฉันปฎิเสธเธอเหรอ"
"ไม่ใช่ค่ะ ฉันอยากกลับบ้านนอนค่ะ"
"โอเคครับ ผมไปส่งนะครับ"
"ค่ะ"
ใบหน้าและสายตาเธอบ่งบอกว่าผิดหวังมากที่ผมปฎิเสธอเธอไป ผมอยากลองกลับไปหาโดนัทอีกสักครั้ง ถ้าโดนัทยังปฎิเสธ ผมจะไม่ลังเลที่จะลองคบกับเธอดู
ผมกำลังไปทำงานที่ออฟฟิศเพื่อเคลียร์เอกสารให้เสร็จเรียบร้อย หลังจากนั้นอยู่บ้านพักผ่อนครับ
ทางด้าน ชามีน เธอเดินวนอยู่ในห้องไปมา กำลังคิดทบทวนว่าทำยังไงให้เขาจุ๊บเธอดี ฉันรู้ว่าเขาเลิกกับแฟนแล้วไม่งั้นจะมาชวนฉันไปกินข้าวทำไม และถ้าเขามีแฟนแล้วจริงๆแสดงว่าอาจารย์หวังก็ดูดวงไม่แม่น ..ปล่อยฉันมาตามจีบผู้ชายที่มีแฟนแล้ว
เื่ดูดวงไว้ก่อน ฉันต้องทำให้เขาจุ๊บฉันให้ได้
ด้วยความไวใจไว ฉันเดินทางมาถึงที่หน้าห้องทำงานเขาแล้ว
ก๊อก! ก๊อก!
ฉันเคาะประตู รอเขามาเปิดประตูให้
"ใครครับ"
"ชามีนค่ะ"
"ผมเดินไปเปิดประตูห้อง "ดึกดื่นป่านนี้ทำไมเธอยังไม่นอน"
ถ้าฉันยังมีสติอยู่ ความกล้าที่จะบอกให้เขาจุ๊บฉันคงไม่กล้าพอ ฉันจึงนำเบียร์มาสองขวด มากระดกดื่มต่อหน้าเขา ความเมาทำให้ฉันกล้าทำ กล้าพร่ำเพ้อได้ทุกอย่าง .. เมาแล้วสินะ
"ชามีน เธอทำอะไรอยู่น่ะ นี่มันที่ทำงานนะ"
"นายจุ๊บฉันหน่อยได้ไหม หมอดูแนะนำฉันมาแบบฉัน"
"อะไรนะ เธอเมาแล้วนะ"
"จุ๊บฉันสิ นายไม่กล้าหรือไง"
"ผมกลัวว่าจะทำเธอมากกว่านั้นน่ะสิ" เขาคิดในใจ
"จุ๊บหรือยัง ฉันง่วงนอนแล้วนะ"
"ผมโน้มตัวลงไปจุ๊บเธอที่ปากและประทับฝีปากเธออย่างนุ่มนวล ใช้เวลานี้ให้นานที่สุด"
"ฉันง่วงแล้ว"
เธอหลับไปแล้ว ผมต้องอุ้มเธอมานอนที่โซฟาก่อน จากนั้นผมเดินไปเก็บสัมภาระใส่กระเป๋าพาเธอกลับคอนโด... ผมก้มมองหน้าเธอสักพัก ทำให้คิดได้ว่า ไปส่งที่คอนโดไม่ได้แน่นอน เพราะผมไม่สามารถถามรหัสเข้าห้องจากเธอได้
ผมขับรถมามายังคอนโดของผมเอง ซึ่งนานๆทีผมจะเข้ามาพักที่นี่ เพราะที่นี่มีความทรงจำมากมายกับความรักครั้งเก่า นั่นคือ โดนัท
ภาพขอโดนัทเหมือนค่อยๆจางไปในความทรงจำผม เหมือนตอนนี้มีภาพผู้หญิงอีกคนขึ้นมาในความคิดผม ผู้หญิงคนนั้นคือเธอ ที่กำลังนอนอยู่บนที่่นอนของผม
หึหึ ผมรีบเดินออกจากห้องมานอนยังโซฟา ผมคิดว่าเราสองคนรักกันเร็วเกินไปไม่ได้ ผมยังมีโดนัท ..โอ๊ยยย ยิ่งคิดยิ่งปวดหัว
อะไรกันเนี่ย ..ผมเจอ ชามีน ไม่กี่ครั้งเองนะ แต่กลายเป็ผมที่รู้สึกผูกพันธ์กับเธอ
.
เช้าวันต่อมา
ห้องนี้ไม่ใช้ห้องฉันนิน่า ... เมื่อคืนฉันเมาไปแค่ไหน ไม่รู้พูดเพ้อเจ้ออะไรไปบ้าง.. เมื่อคืนเขาคงไม่ได้จุ๊บฉันหรอกมั้ง ..ฉันลุกจากที่นอนแล้วรีบกลับบ้าน ต่อไปนี้ฉันจะไม่เชื่ออะไรโง่ๆแบบนี้อีกแล้ว
เปิดประตูห้องออกมา เจอเขายืนพิงรอฉันอยู่ข้างประตู พร้อมรอยยิ้มยั่วยวนของเขา
"ฉันยิ้มแยกเขี้ยวใส่เขา "ฉันอยู่คอนโดนายเหรอ"
"ครับ หิวข้าวยัง "
"ไม่หิว ฉันจะกลับบ้านแล้ว"
" ฉันไม่ให้เธอกลับ อุตส่าพามาถึงคอนโดของฉันเลยนะ "
"ฉันจะกลับ"
"ฉันจุ๊บเธอไปแล้วนะ"
"อะไรนะ นายพูดว่าอะไรนะ พูดใหม่ซิ "
"ฉันจุ๊บปากเธอไปแล้วไง เธอหูหนวกหรือไง"
"จะ..จริงเหรอ"
"นายชอบฉันแล้วใช่ไหม เย้ๆๆ ฉันรักนายที่สุดเลย " ฉันะโกอดเขา ลืมตัวว่าเขายังไม่ได้ตอบรับการเป็แฟนกับฉันเลย
"อืม ฉันเป็แฟนกับเธอก็ได้ ตอนนี้เธอไปอาบน้ำก่อนดีกว่านะ ฉันเตรียมเสื้อผ้าไว้ให้แล้ว"
"อือ ฉันรักนายนะ จุ๊บ" ฉันจุ๊บแก้มเขาไปหนึ่งที เล่นทำเอา เรย์ ยืนอึ้งอยู่นาน
"ฉันไปอาบน้ำก่อนนะ"
"ครับ "
"ฉันอาบน้ำเสร็จแล้ว "
" นั่งรอก่อนสิ ผมทำอาหารง่ายๆให้กินนะ"
"เฮ้ยย นายทำอาหารเป็ด้วยเหรอ"
ฉันอยู่กับเขาหนึ่งคืนกับอีกหกชั่วโมงได้ แล้วเราก็จากกัน เพราะมีงานต้องเข้าออฟฟิศ ส่วนฉันน่ะเหรอ ก็อยู่คอนโดชิลๆไปน่ะสิ
นี่แม่ก็เพิ่งโอนมาให้ฉันหนึ่งหมื่นบาท เผื่อว่าฉันมีธุระต้องใช้เงิน
อยู่คอนโดไม่มีอะไรทำเลย ยัยเมษา ่เธอก็ยุ่งกับงานที่บริษัท
--
เรย์
ผมประชุมงานเสร็จเรียบร้อย ผมรีบโทรไปหา ชามีน ให้มารอที่ป้ายรถเมล เราจะไปดูหนัง และเดินตลาดหาของกินอร่อยๆกินกัน
"ขึ้นรถได้แล้วครับ"
"นายคิดยังไงเนี่ยพาไปเดินตลาด"
"อ้าว เธอไม่หิวข้าวเย็นหรือไง"
"อิอิ หิวสิคะ รีบไปกันเลย"
"เราไปดูหนังกันก่อนะครับ ต่อด้วยเดินตลาด และไปนอนพักคอนโดผมอีกนะครับ "
"หือ ไม่ได้นะคะ"
"ได้สิ เราเป็แฟนกันแล้วนะ"
"ฉันว่าฉันใจเร็วแล้วนะ เขาใจเร็วและใจด่วนกว่าฉันอีก "ตามนั้นค่ะ"
หนึ่งชั่วโมงต่อมา
หนังผีเื่นี้ฉันดู ฉันนั่งหลับล่ะ พอออกจากโรงหนังมา เขาหัวเราะฉันแทบไม่หยุดเลย ฉันหลับซบไหล่เขาอีกด้วย ..น่าอายชะมัด
"ฮ่าๆ หนังไม่สนุกใช่ไหม"
"ประมาณหนังล่ะค่ะ เลิกหัวเราะฉันได้แล้ว"
"ได้ ไปเดินตลาดกันต่อเถอะ อยู่ข้างหลังห้างนี่เอง"
" อือ " เราเดินจับมือกันไป โมเมนต์แบบนี้หาที่ไหนไม่ได้แล้วนะ วันไหนว่างๆ ฉันจะลองไปหาอาจารย์หวังอีกสักครั้งให้เขาดูดวงความรักของฉันกับเขาว่าเราจะมีปัญหาอะไรกันอีกไหม หลังจากคบกันแล้ว
"ฉันขอแวะ เพ้นท์สีเสื้อก่อนได้ไหม"
"ได้สิ เธอเอาลายไหน"
"ฉันเอาลายบาร์บี้แล้วกัน ส่วนนายเอาเป็ลายเ้าชายนะ"
"ดีเหมือนกัน เราจะใส่เป็เสื้อคู่แล้วกันนะ"
"ค่ะ"
จ่ายเงินเรียบร้อย เราก็มานั่งเพ้นท์ที่โต๊ะ ที่ทางร้านจัดเตรียมไว้ให้เรียบร้อย
บาร์บี้ ก็ต้องสีชมพูทั้งหมดสินะ
ของผมเ้าชาย โทนน้ำเงินฟ้าแล้วกัน
"เย้ๆ เสร็จแล้ว" พูดพร้อมกัน
--
โดนัท
พักหลังๆมานี้ฉันมีปัญหากับแฟน เราทะเลาะกันบ่อยมาก ฉันกลับมานั่งคิดได้ว่า เรย์ ยังคงรักฉันอยู่ไหม ฉันอยากกลับไปรักกับเขาอีกสักครั้ง แฟนคนใหม่นี้ฉันอยากบอกเลิกเขาในเร็ววัน
ฉันมาเดินตลาดหลังห้างสรรพสินค้าพอดี สายตาหันไปเจอ ผู้ชายหน้าตาคุ้นๆ ซึ่งฉันรู้จักเป็อย่างดี เขามากับใครนะ ...
ลองเดินตามพวกเขาไปดูดีกว่า
พวกเขาสองมาหยุดอยู่ร้านๆนึง ซึ่งเป็ร้านถ่ายรูปสติ๊กเกอร์ พวกเดินเข้าไปถ่ายรูปกันในตู้ถ่ายรูป .. ฉันได้แอบมองพวกเขาสองเดทกัน
เรย์ นายมีรักใหม่แล้วสินะ
แต่ฉันต้องทำให้นายมารักฉันเพียงคนเดียวเท่านั้น
เธอคิดในใจได้แล้ว เธอก็เดินกลับไปขึ้นรถ เพื่อวางแผนในวันพรุ่งนี้ไม่ให้พวกเขาสองต้องเจอกันอีก