แม่เลี้ยงคนนี้ขอแก้ตัวใหม่…อีกครั้ง

ภายในกระท่อมๆ โทรมๆหลังหนึ่งของบ้านท้ายหมู่บ้านหญิงสาววัยเพียงยี่สิบปีกำลังนอนป่วยพร้อมกับลมหายใจรวยรินข้างๆ ตัวของเธอมีสองพ่อลูกที่คอยนั่งดูแลและคอยให้กำลังเธออยู่

“พี่หลิวฟาน ฉันขอโทษพี่กับลูกด้วยนะคะ สำหรับทุกการกระทำของฉันที่ได้กระทำสิ่งไม่ดีกับทั้งสองคนแค่กๆ”

เซียวหลินเ๽้าของร่างบางได้พูดกับคนตรงหน้าอย่างช้าๆพร้อมกับเสียงไอที่ดังออกมาเป็๲ระยะ พร้อมกับน้ำตาที่ไหลซึมออกมา

“ไม่ต้องคิดมากพี่ไม่เคยโกรธน้องเลยพี่เข้าใจดีและรู้แล้วว่าน้องรู้สึกผิดกับสิ่งที่เคยทำมาแล้วจริงๆ”

เซียวหลินเลื่อนสายตาของเธอหันไปมองหลิวฟงที่นั่งตาแดงพร้อมกับเสียงสะอื้นที่ดังออกมาเบาๆมือของเด็กน้อยยังกุมมือของเธออยู่

“หลิวฟงหากแม่เลวๆคนนี้มีโอกาสได้แก้ตัวใหม่แม่คนนี้จะรักลูกด้วยใจทั้งหมดที่แม่มีและจะปกป้องลูกให้ดีที่สุดแม่รักพ่อกับลูกมากเลยนะ”

สิ้นสุดประโยคมือที่ถูกกุมอยู่ก็ร่วงหล่นลงพื้นตกอยู่ข้างๆตัวทำให้สองพ่อลูกรู้ได้ทันทีว่าเซียวหลินได้หมดลมหายใจลงแล้วทำให้ภายในบ้านมีแต่เสียงร้องไห้และความเศร้าโศกที่อบอวลอยู่ภายในบ้าน

เมื่อสองพ่อลูกร้องไห้จนพอใจเขาได้ช่วยกันขุดหลุมหลังบ้านเพื่อนำศพคนที่พวกเขารักไปฝังให้เรียบร้อบเมื่อทุกอย่างถูกจัดการเรียบร้อยแล้วลูกชายของเขาก็ถามออกมาเบาๆ

“พ่อครับ เราต้องไปบอกคุณปู่ไหมครับว่าคุณแม่เสียแล้ว”หลิวฟงได้หันหน้าไปมองผู้เป็๲พ่อของเขา

“ไม่ต้องหรอกลูกหากคุณปู่เขาเป็๞ห่วงแม่ของลูกจริงๆเขาคงไม่ให้แม่ของลูกมาแต่งงานกับพ่อหรอกและตอนที่แม่ของลูกป่วยเพราะลูกเลี้ยงของเขาเขาก็คงต้องมาเยี่ยมตั้งนานแล้ว” หลิวฟานพูดออกมาด้วยความเครียดแค้น

เมื่อเซียวหลินจากไปหลิวฟานได้ทุ่มเทกับการทำงานอย่างหนักและส่งหลิวฟงเรียนจนจบมัธยมเขาก็ได้เดินทางลาจากโลกนี้ไปทิ้งให้หลิวฟงอยู่คนเดียวในโลกที่โหดร้ายใบนั้นแต่สองพ่อลูกไม่เคยรู้เลยว่า๭ิญญา๟ของเซียวหลินได้มองดูพวกเขาทั้งสองคนอยู่ตลอดเวลา

นอกจากนี้เธอได้รับรู้ถึงเ๹ื่๪๫ที่ถูกแม่เลี้ยงหลอกใช้และสมบัติของแม่เธอที่เก็บออมให้เธอก็ถูกสองแม่เลี้ยงนำไปใช้อย่างสุขสบายส่วนพ่อของเธอก็ยังหูเบาและเชื่อคำพูดของสองแม่เลี้ยงอสรพิษอยู่เหมือนเดิม

เซียวหลินเมื่อเห็นว่าหลิวฟานได้จากไปแล้วเธอก็ได้แต่โทษตัวเองที่เคยหลงเชื่อคำพูดของสองแม่ลูกคอยทำร้ายและพูดจาว่าร้ายสองพ่อลูกที่คอยดูแลเธอเป็๞อย่างดีมาตลอดหากเธอได้มีโอกาสเธอจะเอาทุกอย่างคืนจากสองแม่ลูกอย่างแน่นอนแม้ต้องแลกกับการดับสูญเธอก็ยอม

“นังหนูเ๯้าแน่ใจแล้วเหรอว่าเลือกจะกลับไปแก้แค้นโดยยอมแลกกับการดับสูญเ๯้าคิดว่าดีแล้วจริงๆ หรือนังหนูเซียวหลิน”

เซียวหลินหันไปมองต้นเสียงที่ดังมาจากข้างหลังของเธอเป็๞ชายชราคนหนึ่งกำลังยืนมองเธออยู่ด้วยสายตาที่ไม่สามารถคาดเดาอะไรได้เลย

“ใช่คะหนูยอมดับสูญหากได้แลกกับการเอาคืนสองแม่ลูกอสรพิษและหนูอยากกลับไปแก้ตัวใหม่กับสามีและลูกชายของหนูในสิ่งที่หนูได้เคยทำไม่ดีกับพวกเขาทั้งสองคน”

เซียวหลินตอบชายชราที่อยู่หน้าด้วยความแน่วแน่ในคำตอบของเธอชายชราที่ยืนมองอยู่ก็ได้ชี้นิ้วของเขาไปยังที่ว่างตรงหน้าของเธอก่อนจะให้เธอดูเหตุการณ์บางอย่าง

ย้อนกลับไปตอนพ่อของหลิวฟานได้ส่งจดหมายคำสัญญาที่พ่อของเขาและแม่เลี้ยงของเซียวหลินได้

ทำการสัญญาว่าหากลูกของพวกเขาเกิดมาเป็๞ผู้ชายและผู้หญิงจะให้เด็กทั้งสองคนแต่งงานกันเมื่ออายุ

ครบ 18ปี

แต่พอหลิวฟานอายุ 15 ปีเขาได้ไปสมัครทหารเพื่อให้ครอบครัวมีรายได้และความเป็๲อยู่ที่ดีขึ้นส่วน

น้าเจียงจูเองก็ได้แต่งงานใหม่กับพ่อของเซียวหลิวและย้ายเข้าไปอยู่ในเมืองพร้องกับลูกสาวของเธอ

ทำให้เขาไม่ได้สนใจสองแม่ลูกเท่าไหร่เพราะเขาเองก็ทุ่มเทให้กับอาชีพทหารของเขา

จนหลิวฟานเป็๲ทหารได้ 3 ปีเขาได้กลับบ้านเพราะได้ทราบข่าวจากหัวหน้าหน่วยว่าพ่อของเขาป่วยหนักเขาก็เลยรีบกลับบ้านไปหาพ่อของเขาเพื่อให้ทันดูใจเมื่อถึงบ้านพ่อของเขาได้บอกกับหลิวฟานว่าพ่อได้ส่งจดหมายสัญญาไปให้เจียงจูที่อยู่ในเมืองพร้อมกับสั่งเสียอีกว่าหายเขาจากไปหลิวฟานต้องรีบแต่งงานทันที

ก่อนจะหันไปมองที่ประตูห้องนอนของหลิวฟานแล้วบอกว่าภายในห้องนอนของหลิวฟานตอนนี้มีเด็กชายคนหนึ่งกำลังนอนหลับอยู่เด็กคนนี้ชื่อว่าหลิวฟงก่อนจะบอกว่าตอนที่เขาไปในป่าเขาเจอเด็กผู้ชายคนนี้

ถูกทิ้งอยู่ในป่าพร้อมกับสร้อยคอที่ติดตัวมาเพื่อที่ใช้ยืนยันตัวตนหลิวฟงในอนาคตก่อนจะย้ำให้หลิวฟานดูแลเด็กคนนี้ให้ดีแล้วพ่อของเขาก็จากไป

เมื่อจัดการงานศพของพ่อเขาเสร็จหลิวฟานได้อุ้มหลิวฟงเดินออกจากบ้านเพื่อมุ่งหน้าที่จะเดินเข้าไปในเมืองเพื่อไปบ้านของเจียงหรูเมื่อหลิวฟานและหลิวฟงไปถึงก็ถูกเชิญให้ไปนั่งรอภายในบ้านก่อนจะมีเจอกับ

ชายหญิงคู่หนึ่งนั่งรอเขาอยู่ที่โซฟาเรียบร้อยแล้ว

“สวัสดีครับคุณน้าเจียงหรูสวัสดีครับคุณน้าผมหลิวฟานครับส่วนเด็กคนนี้ลูกชายของผมเองครับหลิวฟง

อายุ 3 ขวบแล้วครับ”

“นั่งก่อนสิหลิวฟานส่วนคนที่นั่งข้างๆ น้าคุณเซียวเฉินเป็๲สามีของน้าเองเอาละน้าขอเข้าเ๱ื่๵๹เลยละกัน

“น้าได้อ่านจดหมายที่พ่อของเธอส่งมาหาน้าแล้วน้ากับสามีเลยตกลงกันว่าจะให้ลูกสาวของสามีน้าแต่งงานกับเธอแทนเจียงหลิง”

หลิวฟานนั่งฟังด้วยความเงียบแต่ภายในใจของเขากับเริ่มรู้ถึงสถานการณ์ตรงหน้าแต่เลือกที่จะนิ่งเงียบไว้ก่อนนั่งฟังในสิ่งที่เจียงหรูพูดและพูดธุระจนเสร็จเรียบร้อยก่อนขอตัวกลับไป

“นังหนูเธอเคยสงสัยเ๹ื่๪๫ราวของหลิวฟงใช่ไหมว่าเด็กคนนี้เป็๞ใครมาจากไหนและเ๹ื่๪๫ของคำมั่นสัญญาของหลิวฟานและเจียงหลิงมาจากไหนทำไมถึงกลายเป็๞เธอที่ต้องไปแต่งงานแทน”

“หนูเข้าใจแล้วค่ะเพราะหนูเองเป็๞คนหูเบาคิดว่าหากเราดีกับใครเขาจะดีตอบแต่หนูกลับเชื่อฟังผู้หญิงคนนั้นและทำร้ายเขาสองพ่อลูกจนหนูจากโลกนี้ไป๭ิญญา๟ของหนูล่องลอยไปทั่วจนหนูได้รู้เ๹ื่๪๫ราวหลายๆและเข้าใจโลกใบนี้มากขึ้น”

“ดีแล้วข้าจะให้เ๯้ากลับไปแก้ไขข้อผิดพลาดเมื่อในอดีตแต่จงจำไว้มั้นทำความดีมีสติให้มากๆและอย่าคิดแค้นจนไม่มีความสุขในชีวิตของเ๯้าเองส่วนสร้อยคอเส้นนี้ข้ามอบให้กับเ๯้าจำไว้จงเก็บมันเป็๞ความลับเมื่อถึงเวลาค่อยบอกคนที่เ๯้ามั่นใจว่าเขาสามารถปกป้องเ๯้าไป”

“ขอบคุณมากค่ะ ว่าแต่มันคือสร้อยคออะไรค่ะ”เซียวหลินยื่นมือไปรับสร้อยคอก่อนจะนำมันมาสวมเอาไว้ก่อนจะอดสงสัยกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าไม่ได้

“ไม่ต้องถามถึงเวลาแล้วเ๯้าจะรู้วิธีใช้งานมันด้วยตัวเองเอาละหลับตาซะถึงเวลาที่เอ็งต้องไปแล้ว”

เมื่อเซียวหลินได้ยินเสียงตรงหน้าเธอก็หลับตาลงก่อนจะไม่รับรู้อะไรแล้วหายไปจากบริเวณตรงนั้นทันที

“ฝากดูแลหลิวฟานกับหลิวฟงด้วยนะพ่อตาคนนี้ช่วยให้ลูกสองคนได้แค่นี้แหละลูกรัก”แล้วชายชราก็หายไปจากบริเวณตรงนั้นเหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น

“อืมมม”