ตอนที่ 16 สองจังหวะ
ซูเวยได้เริ่มต้นทำการท้าทายอย่างต่อเนื่องอีกครั้ง
เหตุการณ์แบบเมื่อวานเริ่มกลับมาอีกรอบ
ซูเวยประกาศท้าทาย
ศิษย์ที่ได้รับการท้าทายต่างยอมรับ
ทุกคนต่างทยอยพ่ายแพ้ซูเวยติดต่อกัน
ไม่มีใครสามารถหยุดสถิติการชนะต่อเนื่อง และบังคับให้ซูเวยสามารถเอาจริงได้
ศิษย์อันดับเจ็ดสิบห้าถูกโค่น
ศิษย์อันดับเจ็ดสิบถูกโค่น
ศิษย์อันดับหกสิบห้าถูกโค่น
ศิษย์อันดับหกสิบเอ็ดถูกโค่น
"ซูเวยจะมาท้าทายอีกยี่สิบคนในวันพรุ่งนี้"
ซูเวยหยุดการท้าทายที่ศิษย์อันดับหกสิบแล้วกล่าวออกมาก่อนจะเดินจากไป
เหล่าผู้คนต่างมองดูเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นซ้ำอีกครั้ง ไม่มีใครหยุดความร้อนแรงของศิษย์ใหม่นามว่า ซูเวย ได้เลย
ศิษย์ร้อยอันดับแรกที่เหลือต่างมีใบหน้าบิดเบี้ยวขึ้นมา ทุกคนต่างเริ่มรู้สึกว่าตำแหน่งอันดับตนเริ่มไม่มั่นคงเสียแล้ว
หลังจากสองวันผ่านไป ความสนใจของศิษย์และเหล่าสาวกเพิ่มมากยิ่งขึ้นเรื่อยๆ
ซูเวยปรากฏตัวขึ้นมาที่สนามของวันใหม่
ศิษย์ร้อยอันดับแรกที่เหลืออยู่ต่างมีสีหน้ามืดมนไม่มีใครสามารถหลีกเลี่ยงชะตากรรมในครั้งนี้ได้
ศิษย์ร้อยอันดับแรกต่างรู้สึกดีใจที่ติดหนึ่งในร้อยอันดับแรก ตอนนี้พวกเขาไม่อยากติดอันดับศิษย์หนึ่งในร้อยอีกต่อไปแล้ว
แม้ทุกคนจะเตรียมตัวมาดีแค่ไหน สุดท้ายก็ยังต้องพบกับความพ่ายแพ้อยู่ดี
หากไม่ยอมรับการท้าทายแล้วหลบหน้าเท่ากับว่าตัวเองหวาดกลัวคู่ต่อสู้ ยิ่งไม่สามารถออกมาสู้หน้าใครได้อีก ศิษย์ร้อยอันดับแรกต้องยอมรับการท้าทายเท่านั้น
"ข้าไม่เห็นขีดจำกัดของเขาเลย"
"เทคนิคของเขาสมบูรณ์แบบมาก"
ผู้คนต่างเริ่มสนทนาหัวข้อใหม่ขึ้นอีกครั้ง
ซูเวยยังคงใช้เทคนิคพื้นฐานในการต่อสู้กับศิษย์ร้อยอันดับแรกที่เหลือไม่เปลี่ยน
ทำให้หลายคนมองเห็นว่าเทคนิคพื้นฐานดาบของซูเวยสมบูรณ์แบบอย่างมาก ไม่มีการเคลื่อนไหวเสียเปล่า ทุกครั้งที่ขยับตัวหมายถึงคู่ต่อสู้ไม่สามารถทำร้ายเขาได้
ซูเวยยืนรอนิ่งๆให้คู่ต่อสู้เข้ามาหาแล้วทำการตอบโต้กลับไป เขาขยับตัวเล็กน้อยในการหยุดการโจมตีและสวนกลับไป
ทำการขยับสองจังหวะสามารถชนะได้แล้ว
กล่าวอีกนัยหนึ่งหากเปลี่ยนมาเป็การโจมตี เพียงแค่ขยับจังหวะเดียวก็สามารถจัดการโค่นคู่ต่อสู้ลงได้
สิบอันดับแรกเกิดการเคลื่อนไหว
ตอนนี้ด้วยปรากฎการณ์ของซูเวยศิษย์ร้อยอันดับเริ่มไม่ใครนิ่งเฉยได้อีก บางคนมีสีหน้าวิตกกังวล บางคนมีอาการตื่นเต้น
"แพ้แล้ว" ศิษย์อันดับที่หกสิบยอมรับความพ่ายแพ้โดยตรงหลังจากทุ่มทุกอย่างออกมาเต็มที่ก็ไม่สามารถเอาชนะซูเวยได้
ศิษย์ที่เผชิญหน้าด้วย หากไม่สามารถเอาชนะได้ก็จะยอมรับความพ่ายแพ้เอง
"เทคนิคดาบเ้าดีมาก แถมเข้าถึงจุดสูงสุดของจิตแห่งดาบด้วย อีกไม่นานต้องเข้าถึงสำนึกแห่งดาบแน่ พยายามศึกษาทักษะดาบให้เข้าใจรูปแบบลักษณะให้ได้อย่างถ่องแท้ แล้วเส้นทางใหม่จะเปิดออกมา ทักษะดาบทุกอย่างจะยกระดับขึ้นอีกขั้น"
ซูเวยยังคงไม่ลืมชี้แนะคู่ต่อสู้ตลอดเวลา
"ขอบคุณ" ศิษย์อันดับที่หกสิบพอรับฟังคำพูดที่มีประโยชน์ก็ตระหนักบางอย่างขึ้นมา
"แม้ว่าจะมีการท้าทายเกิดขึ้น แต่ยังไงพวกเราก็ยังเป็พี่น้องร่วมสำนักเดียวกัน" ซูเวยยิ้มและกล่าวออกมาอย่างเรียบง่าย
ซูเวยเริ่มต้นท้าทายคนต่อไป
ศิษย์ร้อยอันดับแรกที่เหลือยอมรับการท้าทายครั้งนี้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
ศิษย์อันดับที่ห้าสิบเก้าแพ้
ศิษย์อันดับที่ห้าสิบแพ้
ศิษย์อันดับที่สี่สิบเอ็ดแพ้
ศิษย์ร้อยอันดับที่เหลือเริ่มมีใบหน้าน่าเกลียดขึ้นเรื่อยๆและมีเหงื่อไหลออกมา
เมื่อซูเวยได้ทำการท้าทายไปทีละคนจากอันดับร้อยไต่อันดับขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง ไม่มีการะโก้าวข้ามอันดับแต่อย่างใด
ทำให้ศิษย์ร้อยอันดับแรกต้องเผชิญหน้ากับซูเวยหมดทุกคนไม่มีทางหลุดรอดได้
ศิษย์ร้อยอันดับแรกที่เคยมีความภาคภูมิใจในความแข็งแกร่ง เริ่มมีความคิดเปลี่ยนไป
เมื่อความร้อนแรงของซูเวยที่ไม่มีใครหยุดและใช้เทคนิคดาบพื้นฐานก็สามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ได้แล้ว จึงทำให้พวกเขาเกิดเสียศูนย์ จนขาดความมั่นใจขึ้นมาทันที
"ไม่รู้ว่าฮุ่ยเว่ยจะหยุดเขาได้ไหม"
"บางทีอาจจะไม่...!!!"
"แม้ว่าฮุ่ยเว่ยจะเป็อัจฉริยะ แต่ซูเวยดูเหมือนจะมีความสามารถมากกว่านั้น"
"ตอนนี้ซูเวยเพียงแค่ใช้เทคนิคดาบพื้นฐานก็สามารถไต่ระดับมาถึงขั้นนี้ได้แล้ว"
"เมื่อไรที่ซูเวยเคลื่อนไหวนั้นหมายถึงความพ่ายแพ้ของคู่ต่อสู้"
บทสนทนาดังขึ้นมาเมื่อตอนนี้ความแข็งแกร่งของซูเวยถูกนำไปเปรียบเทียบกับศิษย์อัจฉริยะนามว่า ฮุ่ยเว่ยขึ้นมาแล้ว
2K
