ทอมเย็นชากับกระเทยขี้เล่น

เช้าวันถัดมา มีนาออกมานั่งกินกาแฟที่ระเบียงห้อง เพชรเปิดหน้าต่างห้องฝั่งตรงข้ามออกพอดี ใส่เสื้อยืดสีครีมตัวบางจนเห็นสายชั้นในลายลูกไม้สีแดงจาง ๆ

เธอโบกมือให้ ยิ้มหวานมาแต่ไกล

มีนาแกล้งทำเป็๲ไม่สนใจ แต่สายตากลับเผลอมองต่ำลงไปตรงหน้าอกอีกครั้ง

เพชรยิ้มมุมปาก ก่อนจะพูดเสียงดังข้ามห้องมา

“กาแฟกลิ่นดีจัง พี่มีนาไม่ชวนหนูหน่อยเหรอคะ?”

เธอเงียบ…ก่อนจะตัดสินใจตอบเสียงเรียบ ๆ

“ก็ถ้าเธอไม่กลัวโดนกัด…ก็เข้ามาดิ”

เพชรหัวเราะนิด ๆ ก่อนจะเดินหายเข้าห้องไป

มีนาเงียบไปสักครู่…หัวใจเต้นแรงไม่ต่างจากเมื่อวาน

แต่เธอไม่รู้เลยว่า…การเปิดประตูห้องในวันนั้น

จะเป็๲การเปิดประตูหัวใจ…ให้กับ ‘ความลับใต้ร่มผ้า’ ที่ทั้งเสียวทั้งร้ายแรงที่สุดในชีวิตเธอ

เพชรมาถึงห้องของมีนาในไม่ถึงห้านาที เสียงเคาะประตูเบา ๆ ทำให้มีนาเดินไปเปิดโดยไม่พูดอะไร

เพชรถือแก้วกาแฟร้อนอยู่ในมือ พร้อมรอยยิ้มหวานประจำตัว

“ขอกินด้วยคนนะคะ เช้านี้อยากคุยกับคนเท่ ๆ อย่างพี่มีนา”

“ฉันไม่ใช่คนคุยเก่งนะ…”

“แต่หนูชวนคุยแทนได้ค่ะ!”

มีนาได้แต่ถอนหายใจ แล้วเดินกลับไปนั่งที่เดิม ปล่อยให้เพชรเดินเข้ามาเอง

เพชรนั่งลงที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้าม สายตาสำรวจห้องอย่างสนใจ ก่อนจะวางแก้วแล้วเอนหลังพิงพนักแบบชิลล์ ๆ

“ห้องพี่ดูเรียบ ๆ ดีนะคะ สะอาดแต่ก็…ดูไม่อบอุ่นเลย”

“นี่คือห้องนอน ไม่ใช่คาเฟ่”

“ว้าววว ตอบนิ่งมาก ชอบเลยค่ะ”

มีนามองหน้าอีกฝ่ายนิ่ง ๆ แต่ลึก ๆ แล้วเธอรู้สึกประหลาดใจที่คนตรงหน้าดูไม่เขิน ไม่กลัวสายตา หรือท่าทีห้วน ๆ ของเธอเลย

“จะคุยอะไร ก็คุยมาเถอะ ไม่ต้องอ้อมค้อม”

เพชรยิ้ม แล้วเอียงคอเล็กน้อยอย่างน่ารัก

“พี่เคยคบผู้หญิงหรือผู้ชายคะ?”

มีนาขมวดคิ้วทันที “เ๱ื่๵๹ส่วนตัวนะ”

“หนูก็จะตอบกลับให้เหมือนกันไงคะ…แฟร์ ๆ”

เธอเงียบไปพักหนึ่ง ก่อนจะตอบสั้น ๆ

“เคยคบแต่ผู้หญิง”

“หนูก็เหมือนกันค่ะ แต่…บางทีก็รู้สึกว่า ใครทำให้ใจเต้นได้ ก็คือ ‘คนที่ใช่’ ไม่ว่าจะเพศไหน”

มีนาไม่ตอบ แต่แววตาเริ่มเปลี่ยนเล็กน้อย

เพชรยกแก้วกาแฟขึ้นจิบ ก่อนจะวางมือลงบนโต๊ะแล้วบังเอิญแตะปลายนิ้วของมีนาเบา ๆ

“โอ๊ะ ขอโทษค่ะ…มือพี่อุ่นจัง”

มีนารีบชักมือกลับ ร่างแข็งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

“อย่ามาแตะเล่น ๆ แบบนี้ ฉันไม่ชอบ”

“ค่ะ แต่ถ้าจะจับจริง ๆ พี่อาจจะชอบก็ได้นะคะ…”

เพชรพูดพร้อมรอยยิ้มหวานที่ทำให้ทอมหน้าดุถึงกับชะงักไปชั่วครู่

เสียงกาแฟร้อนถูกจิบดังขึ้น เพื่อกลบความรู้สึกบางอย่างที่เริ่มซ่านขึ้นในใจ

เช้าวันนั้น กลายเป็๞การเริ่มต้นของเกมยั่วเล็ก ๆ ที่มีนาตกเป็๞เป้าทุกครั้งที่เพชรแวะเวียนมา

เธอไม่รู้ว่ามันเรียกว่าอะไร…

แต่สิ่งที่เธอแน่ใจคือ…เธอไม่ได้รู้สึกรำคาญอีกต่อไปแล้ว