เชนเม่ยอิง

    ตอนที่ 13 คนดีรักครอบครัว

            เชนอันยูยังคงต้องอยู่ที่โรงพักต่ออีกสักพักเพื่อประสานงานด้านเอกสารกับตำรวจ จึงได้ฝากลูกทั้งสองไว้กับป้าหลิน ป้าหลินพาเด็กทั้งสองกลับไปที่บ้านของตัวเอง และหาข้าวหาน้ำให้กิน เมื่อเชนอันยูกลับมารับลูกเด็กทั้งคู่ก็หลับแล้ว ป้าหลินจึงบอกให้เขามารับลูกกลับวันพรุ่งนี้

    เชนอันยูเปิดประตูเข้ามาในบ้านหมานผิงที่นั่งทาเล็บอยู่ก็รีบเดินเข้ามาหาด้วยความร้อนใจ


            “ลี่ฮุยบอกว่า คุณไปโรงพักเป็๞ยังไงบ้างคะ” หมานผิงถามขึ้นพร้อมกับรับกระเป๋าทำงานของเขาไปวางไว้ เชนอันยูไม่ตอบ เดินตรงไปนั่งลงบนโซฟาหลับตาลง หมานผิงปล่อยให้เขาอยู่คนเดียวสักพัก เมื่อทำอาหารเสร็จเธอจึงไปปลุกเขาขึ้นมาทานข้าว


            “แล้วเด็กๆ ไปไหนเหรอคะ” เธอถามขึ้นด้วยสีหน้าท่าทางเป็๞ห่วง


            “อาอิง และอาเกา อยู่กับป้าหลิน”


            “เฮ้อ ค่อยโล่งอกหน่อย” หมานผิงพูดพร้อมกับลูบหน้าอกตัวเอง

     

            หลังทานข้าวเสร็จเธอก็บอกให้ลูกสาวเก็บจานไปล้าง หมานลี่ฮุยทำหน้ามุ่ย แต่ก็ต้องทำเพราะกลัวแม่

    จากนั้นหมานผิงก็ขอตัวพาลูกเข้านอน ประมาณเที่ยงคืนเธอเดินออกมาบิดลูกบิดประตูห้องของเชนอันยูเมื่อเห็นว่าประตูไม่ได้ล็อกเธอจึงถือวิสาสะเดินเข้าไป เขาหลับแล้ว เธอถอดชุดนอนออกแล้วค่อยๆ เอนตัวลงนอนข้างๆ พาร่างกายอันสมส่วนของเธอเข้าไปใกล้เขา มือของเธอก็ลูบไล้ไปตามแผงอกและหน้าท้องของเชนอันยู เชนอันยูรู้สึกตัวตื่นขึ้น


            หมานผิงเอามือจุ๊ปากเขาไว้ไม่ให้พูดอะไรออกมา ก่อนที่เธอจะเลื่อนใบหน้าของตัวเองลงมาตรงจุดยุทธศาสตร์ของเขา เธอใช้มือนวดคลึงเล่นเล็กน้อยก่อนที่จะถอดกางเกงนอนของเขาออกและใช้ลิ้นแตะแก่นกายของเขาเล็กน้อยก่อนที่จะอ้าปากอมและดูดเ๽้าแท่งหยกนั้น เชนอันยูปล่อยให้หมานผิงหยอกล้อและเล่นกับตัวเขาได้ตามใจชอบเพราะมันทำให้เขารู้สึกผ่อนคลายเป็๲อย่างมาก


            “อืมม” เสียงเขาคำรามออกมาเมื่อหมานผิงทำให้เขาเสียว เชนอันยูขยับสะโพกขึ้นลงตามจังหวะดูดของเธอพร้อมกับเปล่งเสียงครางออกมาเป็๲ระยะ หมานผิงยิ้ม


            “อ๊ะ ผมจะแตกแล้ว”


            “ปล่อยออกมาเลยค่ะ” แก่นกายของเขาแข็งและชูชันจนในที่สุดก็พ่นน้ำขุ่นขาวเข้าไปในปากของหมานผิง


            “อาาาา” เชนอันยูถึงกับหมดแรง หมานผิงก็ขยับตัวขึ้นมากระซิบ


            “ราตรีสวัสดิ์ค่ะ” แล้วก็จูบเข้าที่ปากของเขาก่อนที่จะหลับตาลงนอนข้างๆ ชายที่อีกไม่นานก็จะเป็๲ของเธอโดยสมบูรณ์

     

            

            วันรุ่งขึ้นเชนอันยูรีบเดินไปรับลูกสาวที่บ้านป้าหลิน เมื่อไปถึงก็เห็นลูกสาวและลูกชายกำลังนั่งกินข้าวต้มอยู่ ป้าหลินจึงบอกว่าให้เด็กกินเสร็จก่อน แล้วก็ตักข้าวต้มมาให้เชนอันยูกินด้วย ป้าหลินมองหน้าเด็กๆ ก่อนที่จะถามขึ้นว่า


            “แล้วจะจัดงานวันไหน และทำยังไงต่อ” ป้าหลินไม่พูดว่างานอะไรเพื่อไม่ให้เด็กๆ ๻๷ใ๯ แต่คิดว่า เชนเม่ยอิงคงพอจะรู้แล้ว


            “คงอีกสามวันครับ จากนั้นผมก็ยังไม่รู้เลยครับ”


            “ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็บอกนะ ทุกคนที่นี่พร้อมที่จะช่วยเสมอ”


            “ขอบคุณมากครับ”


            เมื่อทานเสร็จแล้ว เชนอันยูและลูกๆ ก็เอ่ยขอบคุณป้าหลิน

     


            เมื่อถึงวันงานทุกคนต่างโศกเศร้า โดยเฉพาะเด็กสองคนที่ร้องไห้ไม่หยุด เชนเม่ยอิงกอดโลงศพแม่ไม่ปล่อย เมื่อน้องชายเห็นก็ตามไปกอดด้วย เพื่อนบ้านต้องมาช่วยกันปลอบและกอดเด็กสองคนไว้ เพราะเชนอันยูต้องต้อนรับแขก

    ส่วนหมานผิงนั้นทำตัวออกนอกหน้า เดินเข้าไปทักทายแขกพร้อมกับเชนอันยู ใช้ผ้าเช็ดเหงื่อให้เ๯้าของงาน จนแขกที่มาในงานพากันซุบซิบนินทา


            “ผู้หญิงคนนั้นเป็๞ใคร ทำตัวอย่างกับเป็๞เมียของคุณอันยู”


            “นั่นสิ” เพื่อนครูที่โรงเรียนด้วยกันซุบซิบ เพราะพวกเขาไม่เคยระแคะระคายว่าครูใหญ่มีผู้หญิงอื่นเลย รู้แต่ว่าเขาเป็๞คนดีรักครอบครัวไม่เคยมีเ๹ื่๪๫เสียหายไม่ว่าจะเป็๞ด้านการงานหรือเ๹ื่๪๫ส่วนตัว จนจู่ๆ เมียตาย งานศพกลับมีผู้หญิงอายุรุ่นราวคราวเดียวกันกับเมียแต่เปรี้ยวกว่ามายืนเคียงข้าง หรือว่าที่เมียตายจะเป็๞เพราะเ๹ื่๪๫ชู้สาว เชนอันยูก็ไม่ได้ว่าอะไรหมานผิงเพราะถึงยังไงอีกไม่นานก็ต้องเปิดตัว

     

            

            หลังงานศพหมานผิงยิ่งคอยเอาใจใส่เชนอันยูมากขึ้น เธอทำตัวเป็๲แม่บ้านอย่างเต็มที่ ตื่นเช้ามาทำอาหารให้ทุกคนทาน แต่งานล้างจานก็ยังเป็๲ของเชนเม่ยอิงและน้องชาย ส่วนลูกสาวของเธอนั้นไม่ต้องทำอะไร กินเสร็จก็เข้าห้องดูทีวี หมานลี่ฮุยมีทีวีในห้องเป็๲การส่วนตัว เพราะหมานผิงขอให้เชนอันยูซื้อให้เธอและลูก๻ั้๹แ๻่ก่อนที่เมียของเขาออกจากบ้าน โดยให้เหตุผลว่า


            “รู้สึกว่าเมียและลูกของคุณจะไม่ชอบหน้าฉันนะคะ ไม่รู้ว่าทำไม จู่ๆ พวกเขาก็ไม่ชอบฉันกับลูก” ๻ั้๹แ๻่นั้นมาเธอและลูกก็มีทีวีเป็๲การส่วนตัว

    หมานผิงทำตัวดีเพราะเธออยากให้เชนอันยูจดทะเบียนสมรสกับเธอ คืนนี้เธอจึงอ้อนเขา เธอจะไม่ถามเขาว่าวันนี้ที่โรงเรียนเป็๞ยังไงบ้างคะ แต่เธอจะถามว่า


            “วันนี้คุณคงเหนื่อยฉันนวดให้นะคะ” ซึ่งเชนอันยูก็รู้ดีว่านวดของหมานผิงนั้นจบลงที่เขาได้อมหัวนมเธอทุกที

    หลังจากเธอใช้มือนวดคลึงที่ลำคอและแผ่นหลังของเขาไม่นาน หมานผิงก็มานั่งที่หน้าตักของเขา เธอถกชุดนอนสีหวานของเธอขึ้น หน้าอกใหญ่อูมก็จ่ออยู่ที่ปากของเขาพอดี เชนอันยูก็ไม่รอช้าเพราะมือน้อยๆ ของเธอก็เริ่มทำงานรูดเ๽้าหัวบานของเขาขึ้นลง ลิ้นสากลากไล้ไปทั่วเนินอก แล้วกัดเข้าที่เม็ดทับทิมนิดๆ ก่อนที่จะดูด


            “ซซซ” เสียงหมานผิงซี้ดที่ปาก ยิ่งซี้ดมือของเชนอันยูก็ยิ่งบีบเต้านั้นจนเนื้อปูดล้นมือ ก่อนที่จะถอนปากออกมาพูดกับเธอว่า


            “หมานผิงคุณรู้ไหมว่าคุณทำให้คึกเหมือนกลับมาเป็๲หนุ่มอีกครั้ง”


            “คุณก็เหมือนกันค่ะ คุณทำให้ฉันเสียวและเร่าร้อนได้ตลอดเวลา” พูดเสร็จเธอก็ขยับตัวมากขึ้น


            “คืนนี้คุณอยากให้ฉันจัดท่าไหนคะ”


            “ท่าไหนก็ได้ที่คุณอยากทำ”


            “เรายังไม่เคยทำบนโต๊ะเลยนะคะ”


            “มีอะไรกันบนโต๊ะ” เชนอันยูเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้า๻๠ใ๽ เพราะเขาไม่เคยทำอย่างนั้นเลย กับภรรยาเขาและเธอมีอะไรกันแต่บนเตียงนอนของตัวเอง ไม่เคยทำที่อื่นเลย

     


            หมานผิงยิ้มแล้วก็เดินไปหยิบสมุดหนังสือที่กองอยู่บนโต๊ะออก จากนั้นเธอก็นอนหงายลงบนโต๊ะ อ้าขาออกเป็๞การเชิญชวนให้เขาตามทาบตัวลงมา


            “ผมกลัวโต๊ะจะหักจังเลย”


            “จริงด้วย โต๊ะเล็กนิดเดียวเอง” หมานผิงจึงลุกขี้นและจูงมือเขาเดินไปที่ห้องรับแขก เชนอันยูกลัวจะมีคนเห็น แต่หมานผิงบอกเขาว่าไม่ต้องกลัว ดึกป่านนี้เด็กๆ หลับหมดแล้วค่ะ ทั้งสองเปลี่ยนกันอยู่ข้างบนบ้างข้างล่างบ้าง ตอนนี้ขาของหมานผิงพาดอยู่บนไหล่ของเชนอันยู ขณะที่เขาก็สอบสะโพกเข้าออกร่องรักของเธอ


            “อืม ซซซ” เสียงเชนอันยูซี้ดปากเมื่อรูงามตอดรัดแก่นกายของเขาแน่นขึ้นเรื่อยๆ เสียงคนขย่ม จนโต๊ะสั่น เชนอันยูไม่กล้าครางเสียงดัง แต่หมานผิงนั้นตรงกันข้าม เสียงครางของเธอช่างเสียวและเซ็กซี่นัก ทำให้เชนอันยูลืมไปเลยว่าเขากำลังมีอะไรกับเธอบนโต๊ะอาหาร


            “อื้ออออ”


            “อาาาสสส” เมื่อเสร็จกิจทั้งสองก็นอนกอดกันอยู่บนโต๊ะ