“ยัยบับเบิลส์พัฟฟ์”
อะไร ฉันไม่ใช่ตัวละครชุดสีฟ้าผมทวินเทลสีทองในการ์ตูนสามสาวพาวเวอร์พัฟฟ์เกิลส์ซะหน่อย- -^
...แต่ถ้าจะน่ารักขนาดนั้นฉันยอม
“ก็ได้... ยัย บับเบิล”
เสียงเรียกชื่อของฉันดังขึ้น ใช่แล้ว ! ฉันชื่อ บับเบิล--บับเบิลฟองสบู่ค่ะ
และคนที่กำลังเรียกชื่อของฉันอยู่ตอนนี้ก็คือ นายโนเบิล...เอาล่ะชื่อคล้าย ๆ กัน -_-^^^ เขาเป็เพื่อนนักเรียนของฉันค่ะ
เขาเรียกฉันในขณะที่ฉันกำลังนั่งเล่นไพ่ยูกิอยู่กับกลุ่มผู้ชายในห้องใช่แล้วอ่านไม่ผิดหรอกค่ะ ไพ่-ยู-กิ ^^
เด็กผู้ชายทุกคนในยุค 90’s ต้องเคยเล่นหรือบางทีเด็กผู้หญิงก็เช่นกัน (รู้อายุกันเลยทีเดียว/ผู้เขียน)
ข้ามมันไปค่ะ ! ^^
คืออย่างนี้~
ฉันกำลังนั่งเล่นกับกลุ่มของ นายซันซ่า ฉันกำลังคิดว่าซันซ่าจะงัดเอา Blue-Eyes White Dragon มาใช้ แต่ไม่เป็ไรค่ะเพราะฉันก็มี Dark Magician ในเด็ค^-^
ทุกคนอาจจะยังไม่รู้นะคะ
ฉันเป็ผู้หญิงที่ชอบเล่นการ์ดเกมมากก ก.ไก่ล้านตัว เอาเป็แบบ--ให้ทุกคนลองนึกถึงตัวการ์ตูนรูกิในเื่ดิจิมอนเทมเมอร์นะคะรูกิเป็ DigimonQueen อย่างฉันก็คงเป็ Card Queen อุอิ >_<
พักกลางวันก่อนเข้าชั่วโมงเรียน่บ่ายคือสมาคมเล่นไพ่ (ยูกิ -_-++)
ต้องแอบเล่นนะคะ ถ้าอาจารย์เดินผ่านล่ะก็โดนริบกันระนาวแต่พวกฉันก็รู้ที่ ว่าเวลาไปเดินเรียนที่ห้องไหนจะเล่นได้แจ่มแมว
ฉันไม่ได้ชอบแค่การ์ดเกมเป็ใบ ๆ ที่เล่นกันแบบ ณที่เล่นอยู่ตอนนี้อย่างเดียว
แต่สิ่งที่ฉันชอบมากกว่าก็คือการเล่นการ์ดเกมออนไลน์ผ่านทางสมาร์ตโฟน-แท็บเล็ตนั่นเองค่า~
เพลย์สโตร์ต้องไม่พลาด ที่บับเบิลคนนี้จะไปโหลดเกมประเภทดังกล่าวไว้
กล่าวคือไพ่ยูกิแบบเกมมือถือบับเบิลก็เล่นค่ะ สุ่มไปเจอคู่แข่งเก่ง ๆเยอะลำบากนิดหน่อยแต่ฉันก็เรียนรู้ขึ้นมาได้ ^o^
เกมไพ่ที่เป็เหมือนเกมกลยุทธ์ ทุกคนคงรู้จักมังคะ เช่น Yu-Gi-Oh!, Hearthstone, Cardfight!!Vanguard, GWENT (ไม่ได้ค่าโฆษณานะค้า~)
“อย่างโหดอะ *O*”
โนเบิลเข้ามาดู การเล่นของฉัน
“จะเล่นด้วยไหมล่ะ ^^+”
ฉันกึ่งชวน ซันซ่าพยักหน้าให้หมอนั่น
“ไม่อะฉันไม่ใช่สายนี้” เขารีบปฏิเสธ
“แล้วสายไหนวะ” ซันซ่าถามโนเบิล
“ไม่รู้สิ - -*”
“อะไรกันวะไอ้นี่ -_-*”
ซันซ่าไม่ได้สนใจกับโนเบิลและเล่นไพ่ยูกิกับฉันต่อ ก็เหมือนกันกับฉัน...บางทีโนเบิลเขาก็ชอบพูดจาอะไรแปลก ๆ ยากจะเข้าใจ ...แต่เขาก็เป็คนดีนะคะ J
ฉันชอบเล่นเกมการ์ดมากค่ะ
พักกลางวันทีไร... ถ้าไม่ได้ตั้งวง (ที่มีแค่สองคน =_=)เล่นไพ่ยูกิกับนายซันซ่า (ซ่าสมชื่อ) ฉันก็จะเล่นเกมการ์ดซึ่งฉันโหลดไว้ในมือถือ*-*
อย่างตอนนี้ฉันกำลังเล่นเกมโปรดมาก ๆ
แถ่นแท้น~
ClashRoyale นั่นเองค่ะ !
ตอนแรก--ยอมรับว่าฉันโหลดเกมนี้มาอย่างงง ๆ หากแต่ว่า--มันก็สนุกมาก ๆเลยค่ะพอเล่นไปเล่นมาดูแล้ว ^_^
ฉันเข้าไปในเกม กดจับคู่เพื่อสุ่มเพื่อนร่วมทีม ระหว่างนั้นฉันดูดน้ำส้มในแก้วไปด้วยหลอดอันใหญ่ั์ที่ใช้สำหรับดูดชานมไข่มุก(หยิบผิด -_-)ป้าเ้าของร้านทักฉันแต่ฉันี้เีเปลี่ยนแล้วปล่อยเลยตามเลยไป~~
ฉันกำลังนึกถึงความสนุกที่จะได้รับ
คอเกมอย่างฉันสังคมก็จะแคบ ๆ หน่อยนะคะเพราะว่าเพื่อนคนอื่น ๆเขาไม่สนใจกัน แต่ช่างเถิดบับเบิลหาได้แคร์ไม่
ฉันจับคู่เพื่อนร่วมทีมได้และกำลังออกตะลุย !~ ตอนนั้นที่นายโนเบิลเดินหน้ามึนๆ เข้ามาพร้อมด้วยข้าวและน้ำ
“นั่งด้วย #_#”
เขาพูด หย่อนตัวลงนั่งเลยที่ฝั่งตรงข้ามของฉัน
“ยังไม่ได้กินข้าวอีกรึ” ฉันทัก
“แหงสิ ถูกอาจารย์ใช้งาน”
“ใช้ทำไร ?”
“เย็บชีท”
“ลำบากแย่เลยเนอะ”
“เออ กองเป็ูเาแน่ะ”
อาจารย์ประจำชั้นของฉันเองค่ะ ชอบใช้งานเด็กตอนพักทานข้าว แบบว่าใช้งานก่อนนะคะแล้วถึงให้ไปพักทานข้าวน่ะ-_-^^^
“กินข้าวเสร็จแล้วว่างไหม”
“ทำไม ?”
“จริงด้วยสิ มาเล่นไพ่ยูกิกันเปล่า ^^+”
“ก็บอกแล้วไงว่าไม่ใช่สายนี้”
“-_-^”
“เล่นแบบที่เธอกำลังเล่นดีกว่า”
“อะไร O_o? เกมการ์ดออนไลน์อะเหรอ”
“อืม -_-”
ฉันกำลังหาพวก--วันนี้คาบบ่ายเรียนนาฏศิลป์เป็วิชาแรกค่ะ ห้องนาฏศิลป์อยู่ข้างล่างซันซ่าเลยอยู่ที่สนาม กำลังเตะบอล -O-
เชื่อเลยว่านายโนเบิลคงไม่ชอบเล่นแบบนายซันซ่าจริง ๆหมอนี่ไม่รู้จักความบันเทิง (สันทนาการ) ของเด็กยุค 90’s หรือไงนะ !=_=
…สงสัยคงจะต้องไม่ชอบเล่นเกมบอยคัลเลอร์ เกมบอยแอดวานซ์ด้วยมั้ง มา !เอาให้ครบ =_=^
“งั้น~” ฉันพูดขึ้น ขณะที่สายตามองโนเบิลซึ่งเพิ่งตักข้าวคำแรกเข้าปาก
“???”
“คอยดูฉันเล่นให้ดี ๆ ล่ะ ^^+”
“เอา ๆ ตามสบาย -_-”
เขาทำหน้ามึน ๆ #O# ใส่อีกละ บางทีบับเบิลก็นึกเซ็ง นายคนนี้เนี่ย =[]=
ฉันแวบย้ายที่ไปนั่งม้านั่งสแตนเลสยาวฝั่งเดียวกับเขาเข้าไปใกล้เล็กน้อยเพื่อโชว์ภาพในจอมือถือให้ดู
“อีกหน่อยไปแข่งอีสปอร์ตไปบับเบิล” เขาว่า พูดจริงหรือประชด - -*
“เอาน่ะคอยดูให้ดีละกัน~”
ฉันกำลังสาธิตการเล่นเกม Clash Royale สุดโปรดฉันจะทำลายฐานศัตรูภายในเวลาเพียงแค่คุณกะพริบตาให้ดู (เว่อร์ =_=)
โชคดีค่ะที่จับคู่ได้เพื่อนร่วมทีมเก่ง แป๊บเดียวก็ชนะใส ๆโนเบิลเริ่มสนใจเพราะเกมภาพสวยโดนใจ แถมฉันเล่นในมือถือจอั์ด้วยนะ
“เออน่าสนุกนี่ =_=” เขาว่า ทำหน้าเฉย ๆ
ตกลงสนุกหรือไม่สนุกยะ ?!
โนเบิลกินข้าวแบบชิลมาก เขาค่อย ๆ ตักมันเข้าปากทีละคำสองคำจากนั้นก็ดื่มน้ำตาม วนเป็ลูป
ฉันนั่งมอง คิดในใจว่า ‘…’
เขาค่อนข้างเป็คนอีเรื่อยเฉื่อยแฉะหน่อย งาน--ก็จะส่งเป็คนหลังของห้องเสมอเวลาทำงานกลุ่ม (ฉันเคยอยู่กลุ่มเดียวกับเขาค่ะ) เขาก็จะทำงานช้ามากกเป็เต่าเลยล่ะค่ะ แต่ว่างานเสร็จนะคะ พูดจริงทำจริงมีงานมาส่งจริงในกำหนดแต่ช้ามากก~งานในชั่วโมงก็ด้วยค่ะ ฟ้อง ๆ
มองไม่ออกเลยว่านายคนนี้สนใจกิจกรรมหรืองานอดิเรกอะไรดูไม่ชอบสักอย่าง จะว่าไปฉันไม่เคยเห็นโนเบิลเล่นกีฬาเลยด้วยซ้ำ //ตัดภาพไปที่ซันซ่า//
“เดี๋ยวบอกให้อาจารย์มายึดมือถือดีไหม” โนเบิลพูด หาเื่ซะแล้ว L ฉันซึ่งกำลังอารมณ์ดีๆ ขมวดคิ้วใส่เขาบวกคิ้วกระตุก
“อะไร (-_-)o” ฉันกำหมัด แหม ไม่เล่นก็อยู่เฉย ๆ เถอะ
“ที่จริงอ้ะฉันเคยเล่นเกมแนวแบบเธอด้วย” เขาว่า ให้มันจริ๊ง--?
“เกมไรล่ะ”
“Magic:ManaStrike อะ”
“เหยย” ฉันตาโต O_O ขึ้นมาทันที เกมนั้นคือดีย์--เลยนะแกก
“เอาจริงดิ ? O[]O” ฉันถามเขา ตายังไม่หายโต
“จริง จะหลอกทำไมล่ะ OxO”
แล้วทำไมต้องทำตาโตเลียนแบบฟะ
“อย่างเริดอ่า” ฉันพูด ก็มันเริดจริง ๆนะฉันเคยคิดว่าจะมีใครเล่นเกมนั้นไหม เกมนั้นทำให้ฉันเข้าสู่วงการการ์ดเกมออนไลน์ได้เต็มตัวตอนแรกฉันรู้จัก Hearthstone แต่ว่ากว่าจะผ่านตรง Tutorial ก็นานเป็ชาติแล้วล่ะค่ะสารภาพเลย(ตอนนั้นยังไม่รู้จักเทคนิคการเล่น = =”) ก็เลยมีการท้อบ้างบางเวลาฮ่า ๆ หัวเราะทั้งน้ำตาค่ะ TxT
“เล่นเยอะ ๆ แล้วจะไปแข่งอีสปอร์ตได้จริงเหรอ” เขาถาม
“คิดว่า...” ฉันตอบ “...ในสักวันหนึ่งอะนะ”
“ตัวเธอเหรอ”
“แน่ล่ะ (-_-)Y” มั่นใจเต็มเปี่ยมค่ะ !
“เกมแนวนี้มันต้องใช้เวลาเยอะ ฉันี้เี” เขาสารภาพแบบตรง ๆ
“มันก็ต้องค่อย ๆ คิดไปป้ะ ?” ฉันแย้ง “ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่มีเกมแนวนี้ในการแข่งอีสปอร์ตกันเยอะหรอก”
“เธอเป็คนว่างงานน่ะสิ”
“แล้วนายคิดว่ามีงานอดิเรกอะไรอย่างอื่นที่ดีกว่านี้นำเสนอล่ะ”
“เธอเคยไปฟิตเนสข้างโรงเรียนป้ะ”
อยู่ ๆ ก็ถามขึ้น--หมายความว่ายังไง ??