บทที่ 12 บาบีลันดันเจี้ยน
เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้าราดิชที่ทำอะไรไม่ได้นอกจากเปิดดูข้อมูลเกมไปเรื่อยความจริงเื่าชิงปราสาทนั้นเขาก็สนใจอยู่บ้างแต่ก็ไม่ได้คิดจะเข้าไปร่วมแต่อย่างใด เพราะมองว่าเป็เื่ไกลตัวเขา และอีกอย่าง่เวลาที่ผู้เล่นไปร่วมกิจกรรมนั้นต่างหากที่เขาเล็งไว้
เพราะผู้เล่นที่จะไปล่าบอสก็น้อยลงหรืออาจไม่มีเลยเนื่องจากบอสบางตัวที่ล่าง่ายมักมีผู้เล่นไปดักรอล่าพวกมันอยู่ไม่น้อยดังนั้นกิจกรรมาชิงปราสาทที่เกิดขึ้นนับเป็สิ่งที่ดีมากเพราะเขาจะได้ใช้่เวลานั้นเก็บกวาดบอสได้หลายตัวเลย
คารินกลับเข้าเกมมาอีกครั้งตอนบ่ายโมงครึ่งเธอปรากฏตัวบนเตียงข้างกายราดิชพอดีเมื่อเห็นเธอมาเขาก็ลุกขึ้นนั่งและยิ้มทักทักทายเธอ
“เป็ไงล่ะแม่เน็ตไอดอลชื่อดัง” ราดิชแกล้งแหย่อีกฝ่ายและหันกลับมาสนใจขอ้มูลของตัวเองต่อ
“ก็ไม่มีอะไร”คารินตอบเสียงสูงและสนใจข้อมูลที่ราดิชกำลังอ่านอยู่
ราดิกำลังศึกษาข้อมูลของบอสจำนวนหนึ่งอยู่บอสเหล่านี้มีพลังชีวิตอยู่ใน่สามแสนถึงห้าแสนจัดเป็บอสที่ผู้เล่นทั่วไปนิยมล่า เพราะนอกจากจะได้ไอเทมดีแล้วพวกมันก็ไม่ได้แข็งแกร่งเกินไปนักผู้เล่นที่รวมกลุ่มกันสามารถจัดการพวกมันได้ไม่ยาก
เพราะถ้าเป็บอสที่มีพลังชีวิตมากกว่าห้าแสนขึ้นไปล้วนแล้วแต่ล้มได้ยากมากเพราะความแข็งแกร่งผิดกับพวกแรกมากแล้วถ้ายิ่งเป็บอสสุดแกร่งที่มีพลังชีวิตหลายล้านนั้นไม่ต้องพูดถึงเลยในเกมนี้ยังไม่มีใครล้มพวกมันได้เลยด้วยซ้ำ
“บอสพวกนี้ที่นายจะไปจัดการก่อนเหรอ”คารินถามด้วยความสนใจขณะมองข้อมูลเ่าั้
“ใช่พอเปลี่ยนอาชีพตอนระดับสามสิบก็ไปได้เลย” ราดิชกล่าวด้วยท่าทีสบายๆ
“แต่มันก็เก่งอยู่ไม่ใช่เหรอเ้าพวกนี้”คารินยังคงเชื่อข้อมูลที่เห็นมากกว่าคำพูดของราดิช
“เดี๋ยวถึงเวลาเธอก็จะรู้เองทักษะพิเศษของเราสองคนรับมือพวกมันได้อยู่แล้ว” ราดิชยิ้มอย่างมีเลศนัย
ราดิชได้วางแผนจะไปจัดการกับบอสพวกนี้ก่อนเพราะพวกมันอ่อนด้อยที่สุดแล้วตัวแรกคือแมลงสาปทองคำ บอสของดันเจี้ยนท่อระบายน้ำเมืองพอนเทียรูปร่างเป็แมลงสาปั์ตัวเท่ารถ จุดเด่นคือทั้งตัวของมันมีสีทองอร่ามมีพลังป้องกันที่สูงมาก
นอกจากจะตกไอเทมระดับสูงหลายชิ้นแล้วความยากในการล่าของมันก็ง่ายมากเพราะผู้เล่นระดับสี่สิบถึงห้าสิบสักสิบคนก็จัดการมันได้แล้วแม้จะมีพลังชีวิตเหยียบสามแสน แต่ด้วยร่างกายที่ใหญ่โตทำให้ตกเป็เป้าโจมตีได้ง่ายจึงมีคนไปดักรอเพื่อล่ามันอยู่เป็ประจำ
ตัวที่สองคือมูนไลท์ฟาวเวอร์เป็จิ้งจอกเก้าหางที่เป็บอสใหญ่ของเคยอนดันเจี้ยนจิ้งจอกเก้าหางตนนี้มีพลังชีวิตมากกว่าสามแสน และเคลื่อนที่ได้รวดเร็วมากทว่ามันมีจุดเกิดที่แน่นอนตายตัวดังนั้นทันทีที่เกิดมามักจะถูกกับดักของสายอาชีพธนูเล่นงานหรือไม่ก็โดนมหาเวทของจอมเวทเล่นงานเสียก่อน เรียกได้ว่าเกิดมาก็แทบจะตายในทันทีเพราะผู้เล่นที่รอรุมฆ่ามันมีมากมาย
ตัวสี่สามคือราชันแห่งพงไพรเอ็ดก้า ลักษณะเป็เสือโคร่งตัวใหญ่เดินด้วยสองเท้าบอสตัวนี้อาศัยอยู่ในป่าของเมืองเคยอน พลังชีวิตมากกว่าสี่แสนพลังโจมตีหนักหน่วงแต่พลังป้องกันไม่มากเท่าใดอีกทั้งเป็สัตว์ป่าจึงมีเพียงสัญชาติญาณการต่อสู้ ไม่ได้มีความคิดวางแผนอะไรมากส่วนมากเสือั์ตัวนี้มักถูกล่อลวงและสังหารลงเป็ประจำ
ตัวสุดท้ายคือพีโอนี หนอนทรายตัวั์ที่อาศัยอยู่ในเขตทะเลทราย แม้จะบอกว่ามันเป็หนอนแต่ก็เป็หนอนตัวอ้วนสั้นป้อมมากกว่าจะยาวแบบหนอนทั่วไปเ้านี่ถ้าสู้ไม่ได้จะมุดดินหนีทันที พลังชีวิตของมันมีราวสี่แสนมักถูกจอมเวทที่มีทักษะเวทสายพสุธาจัดการลงอย่างง่ายดาย
ทั้งสี่ตัวนี้มีคนล่ากันอยู่เป็ประจำและจัดการพวกมันลงได้ไม่ยากดังนั้นวิธีการล่าและข้อมูลของพวกมันรวมทั้งไอเทมที่ตกล้วนมีให้ศึกษามากมาย ดังนั้นไม่ต้องกลัวเลยว่าเมื่อพวกเขาเผชิญหน้ากับพวกมันแล้วจะล้มพวกมันไม่ได้
“ของที่ได้จากพวกมันก็ไม่ได้แย่นะมีหลายอย่างที่พวกเราเอามาใช้ได้”คารินตาเป็ประกายเมื่อเห็นไอเทมที่จะได้จากพวกมันแน่นอนว่าเธอจับจ้องไปที่ของบางชิ้นไม่วางตา
ความจริงยังมีบอสที่มีพลังชีวิตไม่เกินห้าแสนอีกหลายตัวแต่ทว่าบอสเ่าั้ส่วนใหญ่อยู่ในรูปกายมนุษย์ ทำให้มีความแข็งแกร่งเป็อย่างมากอีกทั้งบอสเหล่านี้ก็มีทักษะโจมตีที่รุนแรงมากและมีรูปแบบการต่อสู้ที่ไม่ตายตัวแม้จะมีบางตัวที่ถูกล้มไปได้แต่ก็ต้องแลกมาด้วยชีวิตผู้เล่นจำนวนมากดังนั้นเหล่าผู้เล่นเห็นว่าได้ไม่คุ้มเสียจึงไม่ค่อยมีคนไปยุ่งกับพวกมันเท่าใด
ส่วนบอสที่มีพลังชีวิตระดับหกแหนจนถึงหลายล้านอาจมีบางตัวที่โดนล้มได้แต่ก็ทำให้ผู้เล่นเป็ฝ่ายเสียหายอย่างหนักดังนั้นพวกเขาจึงไม่ค่อยอย่ากไปล่าพวกมันเท่าใดคงต้องรอให้ระดับสูงและมีอุปกรณ์ที่ดีกว่านี้เสียก่อน
ดังนั้นบอสหลายตัวในเกมยังคงอยู่ดีมีสุขไม่ถูกรบกวนจากผู้เล่นแต่อย่างใดแต่ใครจะรู้ว่าในอนาคตอันใกล้นี้พวกมันจะได้เจอกับมัจจุราชที่แท้จริงที่กำลังจะไปเยือนพวกมันในไม่ช้านี้
“เดี่ยวเรือเทียบท่าแล้วพวกเราจะแวะไปเดินเที่ยวเมืองพอนเทียก่อนไหม หรือจะขึ้นเรือต่อไปเกาะหัวกะโหลกเลย”ราดิชถามขึ้นมา
“เดินทางต่อเลยก็ได้พวกเราไม่ได้มีอะไรต้องไปซื้อของที่นั่นนี่ พวกยาฟื้นพลังก็ซื้อที่ท่าเรือได้”คารินกล่าวอย่างไม่ใส่ใจนัก
เมื่ออีกฝ่ายไม่อยากไปเดินเที่ยวเล่นดังนั้นกำหนดการของวันนี้คือหลังจากลงเรือที่ท่าเรือแล้วเขาจะไปเดินซื้อของใช้จำเป็สักหน่อยความจริงที่เกาะหัวกะโหลกก็มีหมู่บ้านตั้งอยู่เหมือนกัน สามารถไปซื้อของที่นั่นได้และท่าทางคารินจะไม่รู้หรือไม่ได้สนใจเื่นี้
หลังซื้อของเสร็จพวกเขาก็จะไปซื้อตั๋วเพื่อขึ้นเรือไปเกาะหัวกะโหลกต่อเรือที่จะไปเกาะนี้มีไปทุกชั่วโมง ดังนั้นพวกเขาจะไม่ต้องรอนานและไปถึงที่นั่นก่อนเย็นแน่นอน
เวลาที่เหลือเป็คารินที่ถามเขาเื่วิธีจัดการบอสเขาเลยอธิบายให้หญิงสาวฟัง เธอรับฟังพลางทำตาโตอย่างไม่อยากเชื่อและยิ่งฟังมากเข้าดวงตากลมโตนั้นก็เปล่งประกายความอยากขึ้นมาเต็มเปี่ยมคงไม่ต้องสืบว่าเธอนึกถึงไอเทมที่รอเธออยู่อย่างแน่นอน
บ่ายสองโมงเรือก็เข้าเทียบท่าที่ท่าเรือเมืองพอนเทียทั้งสองลงมาจากเรือและได้เห็นภาพผู้คนจำนวนมาก ทั้งพ่อค้าแม่ค้าที่ตั้งแผงขายของผู้เล่นที่เดินเข้าออกเมืองกันตลอดเวลา
ท่าเรือแห่งนี้เป็ท่าเรือขนาดใหญ่มีเรือจอดอยู่หลายลำลานกว้างนั้นก็สามารถรองรับผู้คนได้เป็จำนวนมากเขายังมองเห็นโกดังเก็บของตั้งอยู่หลายหลัง ถัดไปคือกำแพงเมืองสูงใหญ่ของเมืองพอนเทียท่าเรือแห่งนี้ตังอยู่ทางทิศตะวันตกของเมืองนั่นเอง
“คนเยอะจริงๆเลย”คารินมองไปรอบตัวขณะเดินเข้าไปในส่วนที่เป็ตลาด
“ท่าเรือของที่นี่เชื่อมต่อไปยังหลายเมืองจะมีคนมารวมกันเยอะก็ไม่แปลกหรอก” ราดิชกล่าวขณะเลือกซื้อของจากแผงลอยแผงหนึ่ง
นอกจากยาฟื้นพลังชีวิตยาฟื้นมานาแล้ว ราดิชยังเลือกซื้อเสื้อเกราะและอุปกรณ์ป้องกันอื่นมาด้วยแม้จะไม่ได้เพิ่มค่าสถานะ แต่ก็ทำให้พลังป้องกันของเขาเพิ่มขึ้นพอสมควรแม้พวกมันจะเป็อุปกรณ์พื้นฐานก็ตาม
เพราะเขาไม่อยากจะเสียเงินให้กับของที่ใช้ไม่นานแล้วต้องทิ้งอีกอย่างตัวเขาก็ว่องไวพอจะหลบการโจมตีของสัตว์อสูรได้สบายอยู่แล้วดังนั้นชุดเกราะจึงไม่ได้จำเป็มากนักและเขาก็ตั้งใจจะไปใช้ชุดเกราะและอุปกรณ์ที่ตกจากบอสมากกว่าเพราะของเ่าั้เป็อุปกรณ์ชั้นยอดที่นอกจากพลังป้องกันจะสูงแล้วยังบวกค่าสถานะอีกด้วย
ทั้งสองใช้เวลาไม่นานเลือกซื้อของในตลาดท่าเรือก่อนจะไปซื้อตั๋วเพื่อเดินทางไปเกาหัวกะโหลกเรือที่พวกเขาจะโดยสารนั้นจอดรออยู่แล้วและจะออกเรือตอนบ่ายสามโมงตรงตอนนี้มีคนขึ้นมาบนเรือเกินครึ่งเรือลำนี้เป็เรือโดยสารขนาดใหญ่ไม่ต่างจากเรือที่พวกเขานั่งมาจากเกาะเริ่มต้นเลย
ท่าเรือเมืองพอนเทียเป็ท่าเรือใหญ่ที่ใช้เดินทางไปอีกหลายเมืองทั้งเกาะเริ่มต้น เมืองอัลเบอต้า เมืองโคโมโด เมืองฮูเกน เมืองโบร็อคและแผ่นดินที่เป็เกาะอีกสี่เกาะ ล้วนแล้วแต่ต้องมาขึ้นเรือที่เมืองนี้กันทั้งนั้น
เวลาบ่ายสามโมงตรงเรือโดยสารก็ออกเรือมุ่งหน้าไปยังเกาะหัวกะโหลกแน่นอนว่าการเดินทางนี้ใช้เวลาเพียงสองชั่วโมงเท่านั้นผู้เล่นส่วนใหญ่เลยไม่ได้อยู่ในห้องพัก แต่ออกมาชมวิวบนดาดฟ้าเรือกันมากกว่าราดิชกับคารินเองก็เช่นกัน ทั้งสองมายืนรับลมชมความงดงามของทะเลกัน
ความจริงเขตทะเลนั้นก็มีสัตวอสูรอาศัยอยู่ผู้เล่นสามารถมาเก็บระดับกับมันได้โดยการเช่าเรือของทางการหรือผู้เล่นออกมาจากท่าเรือแต่ไม่ค่อยได้รับความนิยมเท่าไรเพราะสัตว์อสูรนั้นอยู่อย่างกระจัดกระจายกว่าจะเจอสักตัวก็ใช้เวลานาน หรือบางทีเจอพวกมันเป็ฝูงพวกเขาก็กลับกลายเป็อาหารของพวกมันแทนเสียมากกว่า
ส่วนผู้โดยสารที่ใช้บริการเรือของระบบนั้นจะไม่ถูกรบกวนจากสัตว์อสูรเ่าั้เพราะเรือโดยสารจะเดินทางในเส้นทางที่ปลอดภัย และมีการป้องกันจากตัวระบบทำให้การเดินทางด้วยเรือของระบบนั้นเป็ที่ได้รับความนิยมมากกว่าเรือส่วนตัวนั่นเอง
“วิวดีจริงเลย”คารินใช้มือรวบผมที่โดนลมทะเลพัดจนผมปลิวสยาย
“ไม่เคยไปเที่ยวทะเลหรือไง”ราดิชแกล้งแหย่เธอ
“ชิไม่ใช่ไม่เคย แต่ไม่เคยไปเที่ยวแล้วอยู่อย่างสงบแบบนี้ก็เท่านั้นเอง”คารินกล่าวอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าใดนัก แถมยังหันมาค้อนเขาอีกต่างหาก
“ลืมไปว่าเธอเป็แม่เน็ตไอดอลคนดัง”ราดิชยังคงแกล้งเธอต่อ
หญิงสาวมีน้ำโหเลยแกล้งตีเขาไปหลายทีแต่ราดิชก็ไม่ได้ถือสาเธอแต่อย่างใดกลับกันภาพความโมโหของเธอทำให้เธองดงามไปอีกแบบ
เวลาผ่านไปจนกระทั่งห้าโมงเย็นพวกเขาก็เห็นเกาะหัวกะโหลกอยู่ไม่ไกล เกาะแห่งนี้มีลักษณะเหมือนหัวกะโหลกดังนั้นจึงได้ชื่อนี้ไปโดยปริยาย
เรือเข้าจอดเทียบท่าเพื่อส่งผู้โดยสารลงและจอดรอรับผู้โดยสารที่จะเดินทางกลับไปอีกหนึ่งชั่วโมงจากนั้นเรือลำนี้ก็ออกเดินทางอีกครั้ง เพื่อกลับไปยังท่าเรือพอนเทีย
เลยจากท่าเรือไปเป็หมู่บ้านของเกาะนี้แน่นอนว่าที่นั่นมีภารกิจให้รับด้วยราดิชพาคารินไปรับภารกิจที่อาคารภารกิจประจำหมู่บ้านพวกเขาเลือกภารกิจสังหารสัตว์อสูรและรวบรวมไอเทมภารกิจมาหลายภารกิจก่อนจะซื้อของเพิ่มเติมจากร้านค้าและผู้เล่นที่ขายของอยู่ที่นั่น
สำหรับทางลงดันเจี้ยนบาบิลันนั้นอยู่ที่กลางเกาะตรงส่วนที่เป็สันจมูกพอดีทั้งสองเดินไปตามทางเดินพร้อมผู้เล่นคนอื่นจนกระทั่งไปถึงที่นั่นจุดนั้นเป็บันไดทางลงไปด้านล่างและที่สุดปลายทางมีถ้ำขนาดใหญ่ฝังลึกลงไปในพื้นและนั่นคือจุดหมายของทุกคน
พวกเขาเดินลงบันไดเข้าไปในถ้ำกันอย่างไม่เร่งร้อนถ้ำนั้นลาดลงเป็ทางยาวระยะหนึ่งก่อนจะที่พวกเขาจะไปโผล่ที่โถงถ้ำแห่งหนึ่งโถงถ้ำแห่งนี้มีขนาดใหญ่มาก มันกว้างจนเขามองเกือบไม่เห็นผนังถ้ำที่พื้นถ้ำมีแอ่งน้ำขังกระจายอยู่ทั่วไป และมีบางส่วนที่เป็ห้องโถงย่อย นอกจากทางเดินที่คดเคี้ยวไปมาแล้วที่นี่จัดเป็สถานที่เก็บระดับของคนระดับสิบถึงยี่สิบ
สัตว์อสูรที่อาศัยอยู่ในชั้นนี้เป็แมงกระพรุนสีขาวตัวใหญ่พวกมันลอยไปลอยมาได้อย่างน่าอัศจรรย์ ความสูงของมันขณะลอยสูงราวสองเมตรเป็สัตว์อสูรระดับสิบห้าที่ไม่โจมตีก่อน พวกมันมีมากมายในชั้นนี้แน่นอนว่าเหล่าผู้เล่นที่เพิ่งเปลี่ยนอาชีพมาหรือระดับไม่เกินยี่สิบต่างแยกย้ายกันไปจัดการพวกมันทันที
ส่วนคนที่ไม่ได้สนใจเก็บที่ชั้นนี้ก็เดินทางไปกันต่อราดิชและคารินไปกับคนกลุ่มนั้นพวกเขาเดินทะลุโถงถ้ำและทางเดินที่คดเคี้ยวจนไปถึงสุดปลายโถงถ้ำที่นั่นพวกเขาพบบันไดที่จะพาพวกเขาลงไปชั้นต่อไป พวกเขาเดินลงบันไดไปและได้พบกับชั้นที่สองของดันเจี้ยนแห่งนี้
ที่ชั้นสองนี้มีสภาพไม่ต่างจากชั้นแรกเลยเป็โถงถ้ำขนาดใหญ่ที่มีแอ่งน้ำขังอยู่ทั่วไป บางส่วนเป็ห้องโถงย่อยและทางเดินที่คดเคี้ยวไปมาที่ชั้นนี้มีสัตวอสูรอยู่สองชนิด และหนึ่งในนั้นก็เป็เป้าหมายของราดิชเสียด้วยดังนั้นเขาจึงลากคารินมาเก็บระดับที่ชั้นนี้กันก่อนแม้ว่าเป้าหมายที่แท้จริงของพวกเขาจะเป็ชั้นถัดไปก็ตาม
506
