ระบบนี้เพื่อเธอที่รัก

ธีโอดอร์ตรงไปยังร้านสะดวกซื้อหลังจากที่ทำการบ้านของเขาเสร็จแล้ว เขารู้ว่าเขานั้นต้องตอบถูกทุกคำถามแน่ๆ ถ้าทำขนาดนี้แล้วยังไม่ได้ร้อยคะแนนเต็ม เขาก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไงแล้ว

ธีโอดอร์อาศัยอยู่กับพี่สาวบุญธรรมอยู่บ้านหลังหนึ่งที่ทางตอนใต้ของเมืองชิคาโก้ บ้านของทั้งสองนั้นไม่ได้ใหญ่มาก แต่ก็เพียงพอที่ทั้งสองจะอยู่กันได้อย่างสบายๆและมีพื้นที่เหลือ

ร้านสะดวกซื้ออยู่ไม่ไกลจากบ้านของเขามาก เดินถัดจากบ้านของเขาไปประมาณสองหัวมุมถนน ร้านตั้งอยู่ที่บริเวณหัวมุมถนนพอดิบพอดี ร้านนี้เป็๲ร้านสะดวกซื้อที่เขาและพี่สาวของเขานั้นใช้บริการเป็๲ประจำ

ธีโอดอร์เปิดประตูร้านเข้ามาก็เหมือนกับปกติมีเสียงกระดิ่ง กริ้งๆ แทนที่จะเป็๲เสียง ติ๊งหน่อง ของสัญญาณแทน ร้านนี้ถือว่าเป็๲ร้านเก่าแก่พอตัวเลย แต่ก็มีของทุกอย่างที่เขา๻้๵๹๠า๱

ธีโอดอร์เดินเข้ามาในร้านผ่านตรงเคาน์เตอร์ เขายิ้มให้กับพนักงานสาวที่เฝ้าเคาน์เตอร์ เธอเองก็ยิ้มกลับให้เขา ทั้งสองนั้นไม่ได้รู้จักกันแต่อย่างได แต่ก็มีพูดคุยกันบ้างเนื่องจากเขานั้นเป็๲ลูกค้าประจำ

เธอในตอนนี้กำลังอ่านนิตยสารอยู่ที่ตรงเคาน์เตอร์ ๰่๥๹เวลาตอนกลางคืนแบบนี้ไม่ค่อยมีลูกค้าเข้ามากมายเท่าไหร่ เธอจึงค่อนข้างว่า

ธีโอดอร์ทำการซื้อของที่เขาจดไว้ในกระดาษเล็กๆ ของทั้งหมดที่เขาจะเอามาใช้ในการเล่นแร่แปรธาตุ...ละมั้ง

ธีโอดอร์ซื้อของเสร็จอย่างรวดเร็ว เขานั้นยังมีเงินเหลืออยู่อีกเยอะ เขาน่าจะหาอะไรซื้อไปกินระหว่างเล่นเกมหลังจากที่ปรุงยาเสร็จแล้ว

ไม่ว่าจะสำเร็จหรือไม่สำเร็จเขาก็จะขาดการเล่มเกมไปไม่ได้ มันคือกิจกรรมอันศักดิ์สิทธิ์ และในขณะนั้นเองที่เขากำลังเลือกขนมอยู่ ป้ายสีฟ้าก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าเขาอีกครั้ง

ภารกิจ:พูดคุยกับสาวสวย

ธีโอดอร์มายังร้านสะดวกซื้อนี้บ่อยๆ เขานั้นพบกับพนักงานสาวหน้าตาสวยและน่ารัก เธอดูเหมือนจะยังไม่มีแฟนนะ ทำไมไม่ชวนเธอพูดคุยดูหน่อยละ

สำเร็จ:ชื่อของพนักงานสาว/แหวนเก็บของ

ล้มเหลว:ไว้คราวหน้าเอาใหม่

แหวนเก็บของ ธีโอดอร์อ้าปากค้าง นี่ก็เป็๞ไอเท็มในเกมที่เขาเล่นอยู่ แหวนนั้นสามารถเก็บของได้สิบอย่าง ไม่จำกัดจำนวนหรือน้ำหนัก ขอแค่เป็๞ของสิ่งเดียวกัน

ธีโอดอร์กลืนน้ำลาย เขานั้นไม่เคยพูดกับพนักงานสาวในร้านแบบจริงจังมาก่อน เขามองไปที่ป้ายสีน้ำเงินที่แสดงภารกิจอีกครั้ง ตัดสินใจว่าจะทำดีหรือไม่

“มันน่าอาย แต่...แต่ถ้าเราไม่ทำเราก็จะไม่ได้แหวนเก็บของ”

ธีโอดอร์เพิ่งเคยได้รับภารกิจที่ไม่ได้ทำให้ใครมีความสุข แต่เป็๞ภารกิจที่จะได้รู้จักกับคนๆใหม่และไอเท็มที่อยู่ในเกม

เขาคิดอยู่สักครู่หนึ่งจนได้คำตอบ

“แหวนเก็บของสำคัญเกินไปกว่าที่เราจะปล่อยไปเพราะความอาย”

ธีโอดอร์รวบรวมความกล้า ก่อนที่จะเดินเข้าไปหาพนักงานสาวที่กำลังอ่านนิตยสารอยู่ เขานั้นยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์ และมองไปที่ใบหน้าของเธอ

‘พระเ๯้าช่วย เธอสวยและน่ารักมากๆเวลามองเธอใกล้ๆ’

พนักงานสาวมีหน้าตาที่สวยและน่ารัก เธอนั้นมีผมสีม่วงเข้มธรรมชาติ ผิวของเธอขาวสะอาดกระจ่างใส เธอมีสีตาสีเดียวกับผมของเธอ

ธีโอดอร์ไม่รู้ตัวแต่เขานั้นหน้าแดงออกมา เขานั้นพยายามพูดออกไป แต่เสียงมันไม่ออกจากลำคอ

พนักงานสาวรู้สึกเหมือนมีคนมองมาที่เธอ เธอนั้นหยุดอ่านนิตยสารของเธอก่อนจะมองไปข้างหน้า เธอมองเห็นเด็กหนุ่มคนหนึ่ง เขานั้นมีหน้าตาธรรมดาๆไม่ได้โดดเด่นอะไร เขาใส่แว่นตาหนาทึบ ดูจากอายุของเขาแล้วน่าจะราวๆสิบห้าสิบหกปี ๰่๭๫วัยรุ่น

พนักงานสาวยิ้มก่อนที่จะพูดขึ้น

“วางของที่เคาน์เตอร์ได้เลย เดียวฉันคิดเงินให้”

พนักงานสาวรู้ว่าธีโอดอร์นั้น๻้๪๫๷า๹จะพูดกับเธอ แต่เธอไม่ได้อยากจะพูดกับเขา เธอเลยตัดบทอย่างสุภาพ และคิดเงินให้เขา

ธีโอดอร์รู้สึกอายมากๆ เขานั้นทำตัวเชยอีกแล้ว ธีโอดอร์ถอนหายใจออกมาก่อนที่จะแอบพูดเบาๆ

“แค่อยากรู้ชื่อแค่นั้นเอง แย่จัง”

พอดีว่าการพูดเบาๆของเขาในร้านที่เงียบๆนั้นดังไปหน่อยทำให้พนักงานสาวนั้นได้ยิน เธอนั้นช่วยไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา เด็กหนุ่มนั้นดูใสสื่อกว่าที่เธอคิด หากเป็๞คนทั้วไปคง๻้๪๫๷า๹จะจีบเธอ แต่มองไปที่เด็กหนุ่มคนนี้แล้วดูเหมือนเขาแค่อยากจะรู้ชื่อของเธอจริงๆ

“ทั้งหมดสี่ดอลล่าแปดสิบห้าเซนต์”

ธีโอดอร์หยิบเงินส่งให้เธอห้าดอลล่าก่อนที่เธอจะทอนเขามาสิบห้าเซ็นต์ ธีโอดอร์ตอนนี้ดูเหมือนจะไม่สามารถทำภารกิจนี้ได้สำเร็จ แต่ทว่าในขณะที่เขานั้นกำลังจะเดินออกจากร้านด้วยความหดหู่ พนักงานสาวก็พูดขึ้นมา

“นี่เธอนะ ฉันมีชื่อว่าอบิเกล เธอมีชื่อว่าอะไร”

ธีโอดอร์ได้ยินชื่อของเธอนั้น ยิ้มออกมาอย่างดีใจก่อนที่จะหันไปหาอบิเกล เขานั้นมีสีหน้าและแววตาที่ดีใจมากๆ ที่ได้รู้จักชื่อของเธอ

“ผมธีโอดอร์”

อบิเกลยิ้มให้กับธีโอดอร์ ดูเหมือนว่าเขาอยากจะรู้จักชื่อของเธอแค่นั้นจริงๆ ทำไมเธอถึงรู้ได้ เพราะว่าธีโอดอร์หลังจากที่รู้ชื่อเธอแล้ว เขาก็โบกมือให้กับเธอก่อนที่จะออกจากร้านไปทันที

อบิเกลได้แต่คิดขึ้นมา

“เป็๞เด็กหนุ่มที่แปลกจริงๆ”

การพูดกับเด็กหนุ่มแนะนำตัวกันสั้นๆนั้น น่าแปลกที่ไม่ได้ทำให้อบิเกลรู้สึกไม่ดีอย่างที่เธอคิด เธอรู้สึกสนใจว่าครั้งต่อไปที่เด็กหนุ่มมาที่ร้านสะดวกซื้อ เขาจะพูดอะไรกับเธอ