สามัญสำนึกของดยุกหมูอ้วน

ตอนที่สิบเจ็ด ผู้โลภโมโทสันย่อมได้ทรัพย์

อืมนอกจากเงินทองอัญมณีที่ไม่พอค่าอาหารของมูมักไพรม์หนึ่งปีแล้วก็มี

เสื้อมิธริลหนึ่งชิ้น

ดาบสั้นมิธริลอีกหนึ่งชิ้น

มีดสั้นมิธริลอีกสองชิ้น

แผนที่โบราณไม่ครบส่วนหนึ่งชิ้น

หนังสือเวทย์หนึ่งเล่ม ฮืม

อันนี้น่าสนใจ แหวนเก็บสะสมเวทย์หนึ่งชิ้น

อืมก็อบลินหากได้ใช้อุปกรณ์พวกนี้ก็เรียกว่าตราบใดที่ใส่ของพวกนี้ครบก็คงกลายเป็๲ระดับบอสได้เลยล่ะนะ

เพราะเสื้อมิธริลสามารถกันอาวุธและท่าไม้ตายระดับแรงๆยังได้เลย

ว่าแต่ทำไมของพวกนี้มันถึงไปอยู่ในถ้ำเริ่มแรกฟะ?

หากคอมโบใช้ดีดีแค่มีของพวกนี้ก็จบเกมส์ได้เลยนะนี่

หรือตามอัตราความน่าจะเป็๲ที่เราเห็นในบทสรุป อันที่จริงของที่มีโอกาสปรากฏน้อยๆหากแปลความมาสู่โลกแห่งความเป็๲จริงแปลว่าของพวกนั้นแค่หายากเฉยๆ

ผมส่งพวกทหารไปควานหาทุกอย่างลาสั่งพวกเขาว่า

“งัดมาแม้กระทั่งก้อนหิน คบไฟ เชิงเทียน ข้าจะเอาก้อนหินไปขายสร้างตึกและอาคาร”

มาจากแนวความคิดของผมตอนที่เป็๞นักเล่นเกมส์และพยายามเจรจากับ GM ;ผมพยายามจะงัดฝาผนังและเอาก้อนหินที่ทำประตูนั้นไปขายในเมือง

หรือแม้แต่ท่อนซุงที่เป็๲กับดักทำร้ายเรานั้น หากขนไปในเมืองได้ก็อาจจะขายได้ราคาดีกว่าปราบมอนสเตอร์อีกในบางที

จะไปปราบเนโครแมนเชอร์ในถ้ำที่ลึกๆทำไม

ในเมื่อเชิงเทียนที่ทำด้วยเงิน เทียนไข กับน้ำมันเชิงเทียนก็เพียงพอที่จะขายได้เงินพอสมควรแล้ว?

นั่นล่ะครับ GM ให้เนโครแมนเชอร์เทเลพอร์ตมาตรงตัวละครของผมและพยายามบังคับให้ผมเข้าไปในดันเจี้ยนทันที ไม่มีเวลาแงะก้อนหิน เทียนไข เชิงเทียนและน้ำมันเชิงเทียนออกมาจากฝาผนังของดันเจี้ยน

หากผมทำตัวแบบก็อบลินสเลเยอร์ที่ใช้เวทมนตร์เกท เปิดประตูมิติฆ่าฮ็อบก็อบลิน ผมคงโดนลูกเต๋าปาใส่หัวไปแล้ว

แต่เสียใจด้วยนะ ตอนนี้ไม่มี GM มาควบคุมพฤติกรรมของผมอีกแล้ว

แต่ถึงอย่างนั้นก็ตาม แนวความคิดเก่าของผมตอนนั้น ตั้งอยู่บนเ๱ื่๵๹ของความขาดแคลน ที่ต้องคิดแบบนักผจญภัยที่ต้องคำนวณค่าช้จ่ายและความเสี่ยงต่างๆ

ตอนนี้ผมเป็๞ดยุกหมูอ้วน ที่เ๹ื่๪๫เงินและทรัพยากรที่เงินหาซ้อได้ ไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป

ดังนั้นผมต้องเปลี่ยนแนวความคิดให้เหมาะสมกับสถานะของผมตอนนี้ด้วย

ผมต้องหาวิธีที่ทำให้ตนเองเก่งมากขึ้นนั่นเอง

วิธีการที่เห็นได้ชัดน่าจะเป็๲การลงดันเจี้ยน แต่ผมขี้ขลาด เลยเลือกที่จะให้ลูกน้องลากมอนสเตอร์มาหาให้ผมฆ่านอกดันเจี้ยนแทนและพยายามใช้ความรู้ของเกมส์ทดลองกับโลกจริงนี้ดูว่า วิธีไหนที่ใช้ได้และวิธีไหนที่ใช้ไม่ได้

ซึ่งบางอย่างก็สำเร็จและบางอย่างก็ไม่สำเร็จต้องทดลองกันต่อไป

สรุปคร่าวๆคือของที่เงินซื้อได้ ดยุกหมูอ้วนนั้นมีทั้งหมด อุปกรณ์เวทมนตร์ต้องห้าม ดยุกหมูอ้วนก็มีเกือบทั้งหมดเหมือนกัน

อย่างแว่นตาตรวจสอบวัตถุเวทมนตร์ที่ผมใส่ตรวจสอบเหรียญต่างๆเพราตอนแรกผมระแวงว่าจะมีมิมิค mimic ที่ปลอมตัวเป็๞กล่องหรือเหรียญหรือวัตถุเวทมนตร์ต่างๆที่จะมาเซอร์ไพรส์ผมแบบที่ GM ชอบทำในเวลาที่ผมทำตัวแบบ ก็อบลินสเลเยอร์

(แว่นตรวจสอบสภาพวัตถุเวทมนตร์ ใช้ตรวจสอบวัตถุเวทมนตร์และหากใช้จนครบกำหนดจะทำให้เรามีสกิลตรวจสอบเองด้วย ต้องทำเควสต์ต่อเนื่องของคุณยายนักเล่นแร่แปรธาตุ หรือไม่ก็ซื้อในราคาสองล้านเหรียญทอง...ยายที่ให้ของแก่นางเอกราคาสองล้านเหรียญทองนี่ใจกว้างจริงๆ)

ถ้าผมว่างๆก็จะไล่เช็คของที่มีในห้องเก็บสมบัติและห้องเก็บสมบัติลับของดยุกหมูอ้วนเหมือนกันแต่ตอนนี้ผมยุ่งอยู่กับการเก็บเลเวลและทักษะของตนเองอยู่ก่อน

แต่ก่อนอื่นต้องจัดการฮาร์เลย์หญิงสาวโจรคนนี้ก่อน

“ว่าแต่เธอ๻้๪๫๷า๹เก็บเงินได้สักเท่าไรจึงจะสามารถแก้ปัญหาของเธอได้หรือฮาร์เล่ย์?”

Intimidation  ข่มขู่

การข่มขู่ของผมพัฒนาขึ้นหลังจากที่จัดการมอนสเตอร์ไปในวันนี้แล้วรวมไปถึงทักษะ command บัญชาการและการฝึกให้เชื่อง domesticate ด้วย

หากยังก้าวหน้าอย่างนี้ต่อไปผมอาจจะสามารถฝึก๬ั๹๠๱ให้เชื่องก็ได้แฮะ