ซุปเปอร์สตาร์ของฉัน

        นั่งรถมาได้สักพัก ฉันก็นั่งหลับไปเลย  เพราะวันนี้เพลียมาก งานขายออนไลน์ฉันแทบจะไม่ได้ขายด้วยซ้ำ ฉันบอกตรงๆเลย ฉันปิดรับออเดอร์ไปเรียบร้อย ซึ่งแม่ฉันก็ถามตลอดว่าพักนี้เป็๲อะไรไป ออกข้างนอกบ่อย แล้วก็ไม่ขายของเลย ฉันไม่ได้ตอบอะไรแม่ ปล่อยให้แม่ได้พูดไป ส่วนความคิดฉันตอนนี้ อยากไปไหนมาไหนกับมิดไนท์ด้วยตลอด 

         “  บลูๆๆ ตื่นครับ”  ที่นี่ ที่ไหน  

        “บ้านผมเอง” 

        “นายจะพามาทำไม”

        “พากินข้าวไงครับ อ่า ผมพาไปส่งบ้านแน่นอนครับ ”

        “มิดไนท์ นายรู้ไหม วันๆนึงฉันไม่ได้ทำงานเลยเพราะนายคนเดียว”

        “ผมเลี้ยงคุณได้นะ”

        “ฉันเลี้ยงตัวเองได้ ”  ฉันทำหน้าดุใส่เขา

        “วันนี้วันเดียวครับ พรุ่งนี้ผมให้ บลู พักผ่อนหนึ่งวัน แล้วเราค่อยมาเจอกันใหม่ครับ ”

        “ฉันอธิบายนายไปก็คงไม่เข้าใจ”

        “เข้าบ้านไปทานข้าวกันดีกว่าครับ แม่บ้านผมคงทำอาหารรอไว้เรียบร้อยแล้ว ”

        “นายรับสมัครงานแม่บ้านเพิ่มไหม” ฉันถามออกไปโดยไม่คิดอะไร

        “ครับ คุณสนใจมาทำเหรอ”

        “ไปกินข้าวกันดีกว่า  เดี๋ยวอาหารเย็นหมด”

        “ คุณบลู  สนใจผมก็รับนะครับ”

        ฉันไม่ได้ตอบอะไรเขาหรอกนะ  เพราะอายกับคำพูดตัวเอง  สมองฉันคงทำงานเร็วเกินไปน่ะ

        ในขณะที่ฉันเดินนำเขา ๆก็มาจับมือฉัน เพื่อเดินเข้าไปในบ้านด้วยกัน ฉันไม่ได้ปฎิเสธการจับมือกับเขา 

      เข้ามาในบ้านเขาไม่มีคนเลย มีแม่บ้านแค่คนเดียวที่ยืนต้อนรับ  

                      อาหารที่วางไว้บนโต๊ะ เยอะพอสมควรสำหรับเราสองคน เอาเถอะตอนนี้ฉันหิวมาก กินๆไปก่อน ฉันนั่งลงตรงเก้าอี้ ฝั่งที่แม่บ้านยืน ส่วนมิดไนท์เดินไปนั่งเก้าอี้ที่ฝั่งตรงข้าม

        “ทานได้เลยนะครับ”

        “นายอยู่คนเดียวเหรอ”

        “เปล่าครับ บ้านหลังนี้พ่อแม่ผมอยู่ครับ”

        “พวกท่านไปไหนล่ะ”

        “ไปทำงานครับ”

        “ฉัน. ขอโทษนะ ถามนายมากไป”

        “ผมไม่มีอะไรที่ต้องปิดบังอยู่แล้ว”

        ฉันว่านายต้องมีปิดบังฉันบ้างแหละ นายอยู่วงการบันเทิงไม่ได้เปิดเผยทุกอย่าง  “แล้วผมปิดบังอะไรครับ”

        “อย่างเช่น ข่าวนางเอกคนนั้น”

        “เธอไม่ใช่แฟนผมแน่นอนครับ 555”

        “ถามอะไรอีกไหมครับ”

        “ไม่มีแล้วค่ะ”