บทที่21 เตียเมียงจือ
เนี่ยฟงยืนตะลึงตาค้างการที่ต้องมาเจอกับอสูรระดับห้าเป็อะไรที่เลวร้ายสุดๆแม้แต่ิญญาแห่งเซียนเทวะยังรับมือมันได้อยากแล้วเขาจะไปรอดอะไร”นี่ชีวิตข้าต้องเจอกับคำว่าซวยไปถึงไหนนะบ้าจริง”เนี่ยฟงใช้ทักษะก้าวพริบตาทันทีแต่ว่าอสูรก็ไวมากเช่นกันพริบตามันปรากฎตัวอยู่ข้างหน้าเขา
ในเขตด้านหลังสำนักเป็ที่อยู่อสูรระดับสูงอยู่เยอะมากเนี่ยฟงต้องรีบกลับเข้าสำนักให้เร็วที่สุดไม่งั้นเขาอาจตายได้
ตูมมมมม
อสูรรูปร่างคล้ายลิงหัวเป็วัวมีขนทีคอคล้ายสิงโตสูงห้าเมตร ฟาดเขาด้วยท่อนแขน เขากระเด็นไปกระแทกต้นไม้ทันที
อัก!!!
เสียงเขากระทบต้นไม้แต่น่าแปลกที่อาการาเ็ไม่ค่อยรุนแรงเท่าไรนั่นเป็เพราะทักษะกายทองแดงกระดูกเหล็กและทักษะกายาพิษทำให้ร่างกายของเนี่ยฟงแข็งแกร่งขึ้นมาก การโจมตีของอสูรระดับห้าจึงไม่อันตรายอย่างที่ควรจะเป็ เขาลุกขึ้นมาแล้วรีบหนีทันทีเขาวิ่งออกจากป่า ในขณะเดียวกันก็ต้องคอยหลบไม่ให้เจอกับอสูรตัวอื่น เขาพยายามออกจากป่าให้เร็วที่สุดแต่ว่าอสูรไล่ตามเขามาติดๆระยะทางห่างจากสำนักประมาณหลายกิโล ทันใดนั้นมีเงาสีดำะโลงมาจากที่สูงมือทั้งสองข้างของมันทุบใส่เนี่ยฟงทันที
ตู้มมมม
เนี่ยฟงะโหลบด้วยความเร็วพลังของการทุบรุนแรงทำให้พื้นเป็หลุมเนี่ยฟงถอนใจที่หลบได้ทันเขายังคงรีบวิ่งหนีต่อด้วยหวังว่าจะมีอาจารย์ ที่อยู่ในแถบนี้อยู่บ้างเสียงคำรามของอสูรดังกึกก้องไปทั่วป่า โฮงงง....ความเร็วของมันเร็วกว่าเนี่ยฟงมันพุ่งหาเขาอีกครั้งเนี่ยฟงยกกระบี่าาเต่าขึ้นมากันแต่ว่าความแรงในการพุ่งชนของอสูรมันรุนแรงเกินกว่าที่กระบี่จะต้านไว้ได้เขาโดนกระแทกลอยไปไกลหลายเมตรแต่ทว่าร่างกายของเขาาเ็ไม่มาก อสูรยังคงไลล่าเขาอยู่เนี่ยฟงทำได้แค่หนีอสูรระดับหาเป็อะไรที่สู้ด้วยไม่ได้ ในระหว่างที่หนีก็ถูกทุบ ถูกฟาดจนกระอีกเืหลายครั้ง
ในตอนนี้เสื้อผ้าของเนี่ยฟงขาดหลุดลุ่ยเนื้อตัวเต็มไปด้วยเือสูรไล่ล่าเขาไม่หยุดมันอ้าปากกว้าง ก็ปรากฏมีควันออกจากปากมันเป็ควันสีขาวมองดูคล้ายไอความร้อนทันใดนั้นเองก็มีเปลวไฟออกมาจากปากของมันแล้วพุ่งเข้าใส่เนี่ยฟง เขาเบี่ยงตัวหลบแต่ทว่าร่างของอสูรก็ปรากฏมาอยู่ข้างหลังของเนี่ยฟงมันทุบใส่เขาทันทีทันใดนั้นในความเร็วที่เท่ากันเนี่ยฟงกลายเป็ควันแล้วถอยห่างออกไป 5 เมตรเขาไม่รอช้าหนีต่อทันทีอสูรเห็นดังนั้นพริบตาเดียวก็มันอยู่ข้างหน้าของเนี่ยฟง
“มันจะตามข้าไปถึงไหนเนี่ยไอ้บ้าเอ้ยข้าไปทำอะไรให้มันตอนไหนถึงจะตามข้าขนาดนี้ “ ในขณะที่เนี่ยฟงกำลังคิดอยู่นั้นมือของอสูรก็ตบลงมา ที่หัวเขาทันทีเนี่ยฟงปล่อยควันสีม่วงออกมาโดยไม่รู้ตัวมันเป็พิษที่รุนแรงแม้แต่อสูรระดับห้าก็ไม่อาจทนได้อสูรชะงักแล้วก็โดดถอย
“เฮ้ยมีควันออกมาจากตัว ข้าเป็อะไรเนี่ยทำไมมีควันออกมา”ต้นหญ้าและใบไม้ที่ััควันสีม่วงแห้งเหี่ยวและตายทันทีนี่คือ ทักษะกายาพิษเนี่ยฟงยังไม่อาจควบคุมการปล่อยสารมีพิษออกมาจากร่างกายได้มันจึงตอบสนองตามสถานการณ์
ในขณะที่เหม่ยตู้ซาเริ่มสังเกตว่าเนี่ยฟงหายตัวไปนางจึงได้ออกตามอย่างเงียบๆอยู่หลายวันเพื่อไม่ให้ในสำนักวุ่นวายป่าอสูรที่สำนักมันกว่างหลายพันกิโลจึงไม่ง่ายที่จะหาพบโดยเร็วและนางก็ไม่แน่ใจว่าเนียฟงจะเข้ามาถึงในป่าลึก ”นี่เ้าชอบขัดคำสั่งข้าใช่หรือไม่ก็บอกให้อยู่ในสำนักไม่ฟังกันเลย”นางเป็ห่วงเนี่ยฟงมาก นางขี่หลังนกยุงฟ้าบินไปทั่วป่าทันใดนั้นก็เห็นอสูรไรล่ามนุษย์อยู่ไกลๆ นางจึงรีบไปดู
ตู้มมมม
เนี่ยฟงลอยไปบนอากาศแม้ร่ายกายเนี่ยฟงจะแข็งแกร่งเพียงใดแต่อสูรระดับห้าปะทะมันก็ต้องาเ็บ้างและตอนนี้เขาเพิ่งสิบปีเืเต็มตัวแต่ไม่มีาแสาหัสในขณะนั้นเองอสูระโขึ้นในอากาศกำลังจะยิงลูกไฟจากปากขอมมัน
กระบี่พันทิว่า
กระบี่นับพันพุ่งเข้าใส่อสูรระดับหามันทรงพลังจนทำให้ร่างของมันฉีกขาดไม่ทีชิ้นดี “เ้าศิษย์ดื้อออกมาทำไมในป่าเขตนี้ข้าสั่งว่าศิษย์ใหม่ห้ามออกมาล่าอสูรไม่ใช่รึ”เนี่ยฟงนั่งหอบให้ใจแรง”พี่เหม่ยข้าเหมือนคนออกมาเดินเล่นในป่าอย่างนั้นหรือดีที่พี่เหม่ยมาไม่งั้นข้าไปไม่ถึงสำนักแน่”แล้วเนี่ยฟงก็เล่าทุกอย่างให้นางฟัง
“อย่างนั้นหรืองั้นพาขาไปดูหน่อยว่าท่าน เตียเมียงจือ ไปทำอะไรที่นั่น”เนี่ยฟงพานางไปที่ถ้ำในม่านน้ำตก เข้าไปยังส่วนลึกของห้องใต้ดิน ถึงห้องที่มีบ่อยาพิษนางสำรวจรอบๆห้องก็พบสัญลักษณ์ของสำนักป่าไผ่ดำ มันเป็รู้ไผ่สามปล้อง และมีกรอบสี่เหลี่ยมอยู่รอบๆ ก็ปรากฎห้องลับมืดๆพอจุดไฟก็เห็นข้างในกว้างพอดู มีของว่างอยู่เต็มไปหมดดูเหมือนกำลังทดลองอะไรบางอย่าง มีหนังสืออยู่เป็ร้อยเล่ม มีหนังสือปกหนังวางอยู่บนโตะ
เหม่ยตู้ซาหยิบขึ้นอ่าน มันเป็บับทึก ของเตียเมียงจือ
ตัวข้า เตียเมียงจือเป็อาจารย์ใหญ่รุ่นที่สองของสำนักป่าไผ่ดำตัวข้านั้นแม้จะมีอายุอยู่มาถึงพันปีด้วยขั้นพลังิญญาเทพาาขั้นแปด แม่จะมีอายุยาวนานเช่นนี้แต่ก็ไม่สามารถรับศิษย์ส่วนตัวเพื่อสืบทอดได้เลย ข้าได้สร้างห้องลับนี้ไว้หากมีใครที่ดวงสมพงกับข้าเขาคนนั้นจะถูกดึงดูดให้เขามาในบ่อน้ำยาพิษนี้ เพื่อสืบทอดทักษะของข้ากายาพิษ เมื่อห้าร้อยปีก่อนข้าได้เดินทางไปทั่วทวีปเทียนหยวนเพื่อหาพิษแปลกๆจนได้พบกับอสูรระดับ9มันคือาาอสูรพิษมันเป็งูสีทอง มันเปลี่ยนร่างเป็รูปแบบคล้ายมนุษย์ เราสู้กันถึงสามวัน พิษของมันทำอะไรข้าไม่ได้ข้าเองก็ทำอะไรมันไม่ได้เช่นกันเราจึงตัดสินใจจะเก็บเื่นี้เป็ความลับและข้าได้ขอพิษมันมาเพื่อจะใช้สร้างกายาพิษสีม่วง ไม่มีใครรู้ว่าอสูรระดับ9นั้นยังมีอยู่ข้าเองก็ไม่สามารถบอกใครได้ด้วยพันธสัญญาที่ให้ไว้กับาาพิษ เมื่อพิษสีม่วงสำเร็จข้าตามหาศิษย์สืบทอดตลอด500ปีแต่ไม่พบ ก่อนข้าตายข้าได้สร้างขาวุธิญญาแห่งเทพาาไว้ และได้ตั้งเงือนไขในการรับคือต้องสืบทอดกายาพิษจนสำเร็จ อ่านถึงตรงนี้เหม่ยตู้ซาตะลึง
อาวุธิญญาแห่งเทพาา!!!!