เขานั่งพิงหัวเตียงพลางครุ่นคิดถึงเื่ต่างๆ ที่เกิดขึ้นใน่สองอาทิตย์ที่ผ่านมาตอนแรกเขาก็ไม่ได้สนใจจักรพรรดินีดาเรียน่ามากนักเพราะรู้ว่าเธอไม่ได้มีอำนาจอะไรในมือ
เ้าหญิงดาเรียน่านั้นทั้งหัวอ่อนและอ่อนแอเธอจนเป็ได้เพียงหมากให้คนในแอสตราเวลใช้เพื่อหาผลประโยชน์ก็เท่านั้น
เหตุผลเดียวที่เขายอมแต่งงานกับเธอก็คือเธอเป็คนเดียวที่จะสามารถให้กำเนิดทายาทที่จะมีพลังเวทสูงจนเกือบจะเทียบเท่ากับต้นตระกูลของเขาได้
แต่วันนี้จักรพรรดินีดาเรียน่ากลับกล้าทำในสิ่งที่เขาคาดไม่ถึงนั่นก็คือการท้าทายเ้าชายซาเรสและ...
เธอกล้าที่จะล่อลวงเขาด้วยร่างกายอันเย้ายวนนี้!
เขายิ้มมุมปากอย่างนึกสนุกพลางเหลือบมองไปทางร่างเล็กที่หมดแรงหลับไปั้แ่ยังไม่ทันจบรอบสามเขาเคลื่อนตัวไปกอดและไล่จมูกสูดดมกลิ่นหอมจากกายสาวอย่างเพลิดเพลิน
จักรพรรดินีดาเรียน่าน่าสนใจกว่าที่คิด...
และเขาก็ปฏิเสธไม่ได้ซะด้วยว่าเขาพอใจในรสรักของเธอถึงแม้ว่าเธอจะยังอ่อนประสบการณ์ไปสักหน่อย แต่ถ้าเคี่ยวกรำเธอให้ดี
จักรพรรดินีคนนี้ก็จะเป็สาวร้อนแรงที่ใครๆ ต่างก็พาติดใจอย่างแน่นอน
อะไรที่ทำให้เด็กสาวเรียบร้อยและติดจะขี้กลัวเปลี่ยนเป็คนที่กล้าตอบโต้กับซาเรสอย่างไม่เกรงกลัวได้กันนะ
เื่นี้คงต้องมีอะไรอยู่เื้ัเป็แน่
เขามองคนที่หลับสนิทอยู่ข้าง ๆแล้วลูบไล้ไปตามส่วนเว้าส่วนโค้งของเธอเล่นเขาชักสังหรณ์ใจแล้วซิว่าหญิงสาวตรงหน้าจะทำให้เขาได้เจอกับเื่สนุก ๆ อีกแน่
เสียงอึกทึกครึกโครมที่ดังไปทั่วบริเวณทำให้เธอต้องหันไปมองทหารในชุดเกราะแปลกตาที่กำลังฟาดฟันกับร่างดำทะมึนอยู่รอบๆ ตัวเธอ
แต่กลับไม่มีใครเห็นเธอสักคน!
ผลัก!
“ท่านลุง!”
เธอรีบวิ่งเข้าไปหาท่านลุงคอร์วินที่กระเด็นมาจากอีกด้านและกระแทกเขากับพื้นอย่างแรงจนเธอเกือบจะกรีดร้องออกมา
แต่ทว่าร่างของเธอกลับโปร่งแสงจนไม่สามารถััท่านได้นั่นทำเอาเธอเริ่มน้ำตาคลอด้วยความตื่นตระหนกปนความหวาดหวั่น
ท่านลุงที่นอนจมกองเือยู่บนพื้นก็พยายามลุกขึ้นดวงตาสีเทาของท่านแทบจะถลนออกมานอกเบ้าและจ้องไปทางกลุ่มควันดำทะมึนที่ลอยอยู่ตรงจุดที่ท่านเคยต่อสู้
และตอนนั้นเองร่างเงาร่างหนึ่งก็เดินมาจากด้านหลังเธอหันขวับไปมองร่างเงานั้นแล้วจู่ ๆเธอก็รู้สึกร่างกายของเธอพยายามไขว่คว้าร่างนั้นโดยที่เธอไม่สามารถควบคุมตัวเองได้
เธอพยายามไล่ตามร่างเงานั้นทั้งที่น้ำตาไหลนองหน้าและในที่สุดร่างเงานั้นก็ค่อย ๆหายลับเข้าไปในกลุ่มควันดำทะมึนที่เคยสู้กับท่านลุงคอร์วิน
“กรี๊ด!”เธอกรี๊ดออกมาเสียงดังก่อนที่จะภาพเ่าั้จะหายไป
ความตื่นตระหนกสุดขีดทำให้เธอเด้งตัวขึ้นมานั่งพลางหอบหายใจแรงความเปียกที่ใบหน้าทำให้เธอรู้ว่าเธอไม่ได้ร้องไห้เพียงในความฝันเท่านั้น
นี่มันความฝันอะไรกัน?!ทำไมมันถึงเหมือนจริงขนาดนี้
ความร้อนวาบจากจี้คริสตัลรูปดาวที่เธอมักจะใส่ติดตัวตลอดเวลาทำให้สติของเธอกลับเธอปาดน้ำตาออกแล้วมองไปรอบห้อง
แสงสีส้มอ่อนที่ส่องผ่านผนังที่กรุด้วยกระจกบานใหญ่ที่สูงจรดเพดานทำให้เธอรู้ว่าตอนนี้เป็เวลารุ่งสางแล้วแต่พอเธอหันกลับไปมองอีกด้านของเตียงก็พบแต่ความว่างเปล่า
เธอเม้มปากเบาด้วยความรู้สึกวูบโหวงในอกมันเหมือนกับคืนก่อน แซคเตอร์ก็จากไปโดยที่ไม่ลาเช่นกันแม้จะไม่ได้รักแต่มันก็อดรู้สึกแปลบ ๆ ที่หัวใจไม่ได้
มันเหมือนกันว่าเธอกับพวกเขาแค่มีเซ็กซ์กันเท่านั้นและมันไม่ใช่ความรัก...
เธอใช้เวลาอยู่ครู่ใหญ่กว่าจะปรับความรู้สึกได้และหันกลับใช้ชีวิตปกติของเธอ
แต่เพียงแค่เพียงก้าวแรกที่เท้าเธอแตะพื้นเธอก็ต้องทรุดตัวลงกับพื้นทันทีเพราะความเ็ปที่ที่พื้นส่วนตัว
แม้จะไม่เจ็บเท่าเมื่อวานเช้าแต่มันก็ทำให้เธอต้องยังกุมท้องอยู่พักใหญ่ทีเดียว
เธอกำหมัดแน่นพลางเอนหัวพิงเตียงอย่างเจ็บใจเพราะแผนที่เธอวางไว้พังไม่เป็ท่า!
เลโอเนลก็ไม่ต่างจากแซคเตอร์เลยสักนิดแม้ว่าภายนอกเขาจะดูนุ่มนวลและเป็มิตรมากกว่าแต่กลับแฝงความเ้าเล่ห์ไม่ต่างกัน
แล้วเธอก็ดันพลาด!
เธอพลาดให้พวกเขาชนะแมตช์แรกไปง่ายๆ แล้วต่อไปเธอจะเอาชนะพวกเขาได้อย่างไงกัน
‘เอเซลล่า’
มนตราเอเซล มนตราชั้นสูงที่ใช้ในการรักษาและฟื้นฟูร่างกาย
เสียงที่แวบเข้ามาในห้องทำให้เธอต้องสะบัดหัวไปมาเบาๆ อย่างมึนงง
ถึงจะไม่รู้ว่าเสียงหรือความทรงจำที่ชอบแวบเข้ามาในหัวคืออะไรแต่มันมักจะเป็สิ่งที่เธอ้าในตอนนั้นจริง ๆ เธอสูดลมหายใจเข้าลึก ๆแล้วพึมพำมนตราบทนั้น
เวลาผ่านไปชั่วครู่ความเ็ปก็เริ่มบรรเทาลงจนเธอสามารถพยุงตัวเข้าห้องน้ำเพื่อจัดการตัวเองได้
กลุ่มคนที่นั่งรอเธออยู่ในห้องอาหารทำให้เธอชะงักไปเล็กน้อยก่อนที่เธอจะปรับสีหน้าให้เรียบนิ่งและเดินเข้าไปด้วยท่าทีที่เหมือนกับไม่เกิดอะไรขึ้น
เลโอเนลที่ยังคงยิ้มให้เธออย่างเป็มิตรเหมือนเดิมแต่มันกลับไม่ทำให้เธอรู้สึกถึงความสนิทสนมที่เพิ่มมากขึ้นเลยแม้แต่สักนิด
ยิ่งพอเธอเหลือบมองไปทางแซคเตอร์ที่ยังคงรักษาความสุภาพและระยะห่างเหมือนตอนที่เจอกันครั้งแรกนั่นยิ่งทำให้ภาพทุกอย่างชัดเจนขึ้น
เธอจะไม่มีทางเอาชนะพวกเขาได้หากยังคงใช้วิธีเดิม!
บรรยากาศในห้องอาหารเป็ไปอย่างเป็ทางการทุกคนต่างสนใจอาหารในจานของตนเองและมีเพียงพูดคุยกันบ้างจากเลโอเนลกับคาร์ลอสที่เธอเพิ่มมารู้ทีหลังว่าพวกเขาเป็เพื่อนสนิทกัน
เพียงไม่นานเวลาอาหารเช้าก็จบลงและต่างคนก็ต่างแยกย้ายกันไปทำงานของตัวเอง
นี่ถ้าไม่ได้มนตราบทนั้นช่วยชีวิตไว้เธอคงไม่สามารถไปสู้รบตบมือคาร์ลอสในคลาสการต่อสู้ได้แน่และถ้าหากเธอต้องลากสังขารแบบเมื่อเช้าไปเรียนกับคาร์ลอสแล้วล่ะก็เขาคงจิกกัดเธอไม่เหลือชิ้นดี
เธอทรุดตัวลงบนเก้าอี้หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่อย่างเหนื่อยอ่อนพลางพึมพำมนตราเอเซลที่เปรียบเสมือนมนตราช่วยชีวิตไปเรื่อยๆ
ถึงแม้ว่าภารกิจหลักของเธอคือการได้พลังศักดิ์สิทธิ์แต่เธอก็มีอีกภารกิจที่ต้องทำคือ...
การเอาชีวิตรอดจากการแย่งชิงอำนาจในแอสตราเวล!
เธอถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่แล้วเปิดสมุดตารางงานที่วางอยู่บนโต๊ะออกดูตารางงานที่เหมือนกับงานสังคมที่พวกคุณหญิงคุณนายออกงานสังคมนั่นทำให้เธอยกมือนวดขมับอย่างเหนื่อยใจ
นี่เป็เพราะเธอเพิ่งขึ้นครองราชย์หรือเป็เพราะว่าเธอไม่มีอำนาจในมือกันแน่เธอจึงไม่ได้ทำงานอะไรเป็ชิ้นเป็อันสักอย่าง!
เธอเพ่งมองหมายกำหนดการเล็ก ๆน้อย ๆ ในแต่ละวันแล้วเรียกราชเลขาเข้ามาถามจนได้ความว่า...
คณะปกครองสตาริสเห็นชอบว่าจะรับผิดชอบงานของเธอในระหว่างสองสามเดือนแรกเอง?!
โดยพวกเขาให้เหตุผลว่าเธอยังใหม่กับงานและอยากให้เธอได้ใช้เวลาร่วมกับเหล่าการ์ดิออนเพื่อให้เธอมีทายาทเร็วๆ เพราะนั่นคือความมั่นคงของอาณาจักร...?
แม้ว่าจะเป็ข้ออ้างที่ดูดีในสายตาคนอื่นแต่มันก็ทำให้เธอรู้ได้ทันทีว่าหากเธอยังปล่อยให้ทุกอย่างเป็แบบนี้ต่อไปเธอคงต้องกลายเป็หุ่นเชิดของเ้าชายซาเรสจริง ๆ อย่างไม่ต้องสงสัย
นี่เธอต้องรับมือทั้งศึกในและนอกแบบนี้แกจะรอดไหมว่ะ...ดาเรียเอ๊ย
เธอฟุบหน้าลงกับโต๊ะทำงานแล้วกรี๊ดแบบไม่มีเสียงออกมาก่อนที่จะเงยหน้ามองรูปภาพขนาดใหญ่ของพ่อและแม่ที่อยู่อีกด้านของห้องอย่างมุ่งมั่น
ได้!ในเมื่อพวกเขาอยากเล่นแบบนี้ก็ได้ งั้นก็มาเจอกันสักตั้ง!
เมื่อคิดได้ดังนั้นเธอก็คว้าสมุดกับปากกามาถือไว้และเดินออกไปในสวนดอกไม้ด้านข้างอย่างรวดเร็วจนเหล่านางกำนัลแทนถลาตามเธอมาแทนไม่ทัน
“อยู่ตรงนั้นแหละไม่ต้องตามมา”เสียงของเธอทำให้เหล่านางกำนัลที่เดินตามมาชะงักแล้วหลบไปอีกทางด้วยท่าทางเกรง ๆและปล่อยให้เธออยู่ที่ศาลาริมน้ำตามลำพัง
ทันทีที่เธอได้อยู่คนเดียวเธอก็จดเื่ราวที่เธอฝันเมื่อคืนทั้งหมดก่อนเพราะเธอสังหรณ์ใจว่ามันอาจจะไม่ใช่ความฝันธรรมดาแน่ ๆ
แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังไม่สามารถเชื่อมโยงอะไรได้เลยสุดท้ายเธอเลยต้องยอมแพ้และหันมาโฟกัสกับเื่ที่เร่งด่วนมากกว่า นั่นก็คือ...
การรับมือกับเ้าชายซาเรสและการเอาชนะใจทายาททั้งสี่แคว้นนั้น!
การที่เ้าชายซาเรสเอาเื่การแต่งงานของเธอมาอ้างนั่นก็เพราะเขาไม่้าปล่อยให้เธอมีอำนาจในการบริหารงานแคว้นแถมข้ออ้างนี้ยังทำให้เขากีดกั้นเธอได้อย่างเนียน ๆ
ถ้าหากเธอ้ามีอำนาจในคณะปกครองสตาริสเธอก็ต้องหาพวกให้ได้ก่อนและโอกาสของเธอก็คือ...
การปราบปีศาจที่กำลังออกอาละวาดตอนนี้!
เอาล่ะเื่ของเ้าชายซาเรสพอจะหาวิธีการได้แล้ว แต่เื่ภารกิจของเธอนี้ซิ...
เธอจะทำยังไงดี?!
“เฮ้อ...”เธอถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่พร้อมกับซบหน้าลงบนโต๊ะน้ำชาอย่างเหนื่อยใจ
การ์ดิออนแต่ละคนนั้นไม่ธรรมดาเลยจริงๆตอนแรกเธอคิดว่าหากเธอมีความสัมพันธ์กับพวกเขาแล้วคงทำให้พวกเขาเริ่มสนใจหรือรักเธอขึ้นมาบ้าง
แต่ที่ไหนได้เธอคิดผิด!
ท่าทีของแซคเตอร์กับเลโอเนลบอกชัดแล้วว่าเื่ที่เกิดขึ้นเป็เพียงเื่เซ็กส์เท่านั้น
เธอเหม่อมองไปยังดอกบัวหลากหลายสีที่แข่งกันบานสะพรั่งเหนือผิวน้ำของทะเลสาบใสแจ๋วขนาดย่อมพลางครุ่นคิด
อะไรกันที่จะสามารถเอาชนะพวกเขาได้อะไรกัน?!
953
![เกมชีวิตลิขิตตาย [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1730902484_34986963.webp)
![ชีวิตใหม่ของผม ได้โปรดจืดจางลงหน่อยเถอะครับ! [Yaoi]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1597895123_76560558.webp)
