ในห้องเตรียมการขณะที่ ดัชกำลังนั่งครุ่นคิดถึงเื่าอยู่นั้นก็ได้มีหัวหน้ากองพันเดินเข้ามาแจกจ่ายหน้าที่และอุปก็สำหรับหน้าที่นั้นและหน้าที่ที่ดัชได้เป็หน้าที่ที่ใช้ความรวดเร็วและเป็ผู้ที่มีความสำคัญต่อกองพันเป็อย่างมากคือผู้ส่งสาร มีหน้าที่ส่งสารหรือส่งของสำคัญขณะทำาเพราะานี้ฝั่งศัตรูและฝั่งของเรานั้นได้มีเครื่องjammer เอาไว้ปิดกั้นการสื่อสารหรือส่งของผ่าน teleport เพื่อไม่ให้สามารถส่งข้อความเพื่อขอกำลังเสริมได้ดัชพูด“ก็ดีนี่ฉันจะได้ไม่ต้องไปถือปืนหนักๆอีกด้วย”ดัชพูดด้วยน้ำเสียงที่พอใจแต่เขานั้นไม่รู้อะเลยว่าหน้าที่ที่เขาได้นั้นต้องไปประจำการที่แนวหน้าของกองทัพ“หวัดดีเพื่อน”เสียงทักทายจากคนข้างๆดัชตอบกลับโดยสุภาพว่า “สวัสดีครับ ผมชื่อ ดัช เรมานอสแล้วคุณล่ะ” ดัชถาม “อ๋อ ผมชื่อ ลัคลาคัส” ลัคตอบอย่างมั่นใจและทั้งสองก็ได้คุยกันเป็เวลาสักพักใหญ่และทั้งสองก็ได้รู้เหตุผลที่มาเป็ทหารของแต่ละฝ่ายลัคนั้นโดนบังคับให้มาเป็ทหารโดยพ่อของเขา พ่อของเขานั้นเป็ถึงหัวหน้ากองร้อยเขาที่มีสิทธิที่จะไม่มาาเพราะเป็ลูกทหารแต่ต้องมาเป็โดยปริยายเพราะพ่อเขาบังคับและหน้าที่ของลัคนั้นไม่ค่อยดีเท่าไหร่ เพราะเป็ถึงแนวหน้าเลยทีเดียว
หลังจากได้เวลาเตรียมการก่อนออกสนามรบถึง1 เดือน ดัชก็ได้ขึ้นไปบนยาน f1500 ไปยังสนามรบ polinaดัชรู้สึกกังวลมากเมื่ออยู่บน f1500 เพราะดัชไม่เคยขึ้นเครื่องบินมาก่อนลัคหันไปเจอดัชที่มีสีหน้าระแวงเลยถามดัชว่า “เป็อะไรไหมเห็นดูไม่ดีเลย” ดัชตอบด้วยสีหน้ากังวล “อ๋อ ฉันไม่เคยขึ้นเครื่องมาก่อน เลยกังวลนิดหน่อย”ลัคยิ้มให้และบอกว่า “ครั้งแรกก็อย่างงี้แหละ” และยาน f1500 ก็ได้ถึงค่ายสนามรบดัชกับลัคเดินเข้าไปในเต็นท์ที่เตรียมการไว้ให้ทหายใหม่และมีหัวหน้ากองพันยืนอยู่ด้านหน้าของทหารใหม่ พอทหารใหม่เข้าเสร็จครบทุกคนหัวหน้ากองพันก็ได้เริ่มอธิบายวิธีการรบขอข้าศึกและฝ่ายเราลัคได้ยืนอยู่ที่แนวหน้าส่วน ดัชได้อยู่ที่แนวหน้าเช่นกันเพราะต้องส่งข้อมายังแนวหลังตลอดเวลาพอหัวหน้าอธิบายเสร็จก็ได้เริ่มการแจกจ่ายอาวุธลัคได้ ปืนกลหนัก maxic16 ปืนพก naxic20 และมีด laser sword และะเิ plasma 5 ลูก ส่วน ดัชได้ ปืนกลเบา davic15 ปืนพก naxic20และะเิ plasma 2 ลูก เครื่องบันทึกข้อความ ความจำ100 yb กระเป๋า 5 มิติ ทีมของลัคได้เคลื่อนพลไปก่อนประมาน2 วันเพราะเป็แนวหน้าเพราะฉะนั้น ดัชจึงได้อยู่คนเดียวมันทำให้ดัชเหงาและกังวลมาก
และแล้วก็ถึงวันที่ดัชได้ออกเดินทางไปยังแนวหน้าขณะที่ดัชกำลังเดินทางดัชก็ได้พบกับคนเจ็บมากมายที่กำลังถูกหามไปค่ายปฐมพยาบาลดัช รู้สึกกังวลอีกครั้งเมื่อเห็นคนพวกนี้ได้รับาเ็ยิ่งเข้าไกล้แนวหน้าก็ยิ่งได้ยินเสียงปืน เสียงะเิชัดเจนมากขึ้นพอถึงแนวหน้าสิ่งแรกที่เขาเห็นเขาไม่อยากจะเชื่อว่านี่เป็โลกจริงเพราะท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยแสงปืน plasma ที่ยิงกันอย่างไม่หยุดหย่อนและคนที่าเ็มากมายพร้อมกับทหารที่เหนื่อยล้าจำนวนมากสิ่งแรกที่เขาทำคือการเดินไปทั่ว ๆ เพื่อหาเพื่อนของเขา ลัค แต่คนที่อยู่แนวหน้านั้นมากเกินไปที่จะหาเลยต้องทำหน้าที่ที่ได้มอบหมายมาขณะเดินทางมาสนามรบ หน้าที่ที่เขาได้รับคือหาคนที่ชื่อรัว แล้วนำสารที่ รัว ไปให้หัวหน้ากองร้อยที่อยู่แนวหน้าระหว่างที่เขารีบหาคนอยู่นั้น ก็ได้มีะเิโยนมาหาเขาโดยที่เขาไม่ได้ตั้งตัวเขาจึงหมอบตัวลงไปแล้วไม่กล้าไปใหน แล้วก็มีชายคนหนึ่งได้หยิบะเิขว้างกลับไปแล้วพอดัชลืมตาขึ้นก็ได้พบว่าคือเพื่อนของเขาเองเขาคนนั้นก็คือ ลัค เขาดีใจมากที่ได้เพื่อนของเขาช่วยและเจอเพื่อนของเขาด้วยลัคกล่าวทักทายว่ “หวัดดีเพื่อน ไม่ได้เจอกันนาน”เขาดีใจเป็อย่างมากแล้วตอบกลับไปว่า “ไม่เจอกันนานเลยพวก”แล้วทั้ง 2 ก็ไปพักที่ค่ายทหารที่ใกล้ที่สุด
2K
