ศึกจอมปราชญ์ สะท้านปฐพี

ในค่ำคืนนั้น จอมปราชญ์ โทรุ ได้รับคำเชิญ ให้ไปร่วมอาหารค่ำ ของ เลาห์คอน ไวเวอร์ ซึ่ง ชิโระเป็๲ห่วงอย่างมากจึงขอตามไปด้วย

และแล้ว.....
พวกเขาทั้งสองคน ก็มาถึงโต๊ะรับประทานอาหารค่ำ ซึ่งมีนางกำนัลคอยรินเหล้าให้จอมปราชญ์ โทรุ แก้วแล้วแก้วเล่า
" ท่านพ่อ โทรุ อย่าดื่มมากนักนะ ไม่งั้นเดี๋ยวจะเมา " ชิโระมาคอยประคองผู้เป็นพ่อ โดยไม่รู้ว่า โทรุนั้น ใช้เวทย์มนต์ สลายแอลกอฮอลล์ ในเหล้าออกไปแล้ว ที่เขาดื่มคือน้ำเปล่า ดีๆ นี่เอง
แล้ว เลาห์คอน ไวเวอร์ ก็เสด็จออกมาจากที่ประทับ เข้าไปร่วมดื่มกับ จอมปราชญ์ โทรุอย่างเป็นกันเอง ก่อนจะถามขึ้นด้วยเสียงอันเยียบเย็น
" ท่าน โทรุ ท่านยังยืนยัน คำเดิมหรือไม่ที่จะให้ อาณาจักร โปปุรอน จำนนต่อกองทัพ ออโดนอส "
" ใช่แล้ว ข้ายังยืนยัน คำเดิม ฝ่าบาท " จอมปราชญ์ โทรุ พูดยืนยันคำเดิม
" สงสัย ท่านพ่อ จะเมาแล้วละ ไวเวอร์ อย่าไปใส่ใจเลย " ชิโระพูดแก้ตัวให้ผู้เป็นพ่อ
แต่ทว่า.......
เลาห์คอน ไวเวอร์ โมโหมาก ด้วยเรื่องนี้ พระองค์ ทรงกริ้วอย่างหนัก 
" ถ้าเช่นนั้น ท่านจงรับโทษทัณฑ์ ของท่านเถอะ ท่านจอมปราชญ์" เลาห์คอน ไวเวอร์ ขว้างจอกแก้วออกไป เป็นสัญญาณ
แล้วก็ปรากฏ หนุ่มน้อยนักใช้เวทย์มนต์ผู้หนึ่งก้าวออกมา กิริยา คล้ายกับคนคุ้มกัน เขายิ้มอย่างเยียบเย็น ก่อนจะร่ายเวทย์ รัศมีสีทองจรัส โถมเข้าใส่ จอมปราชญ์ โทรุ
จอมปราชญ์ โทรุ สะบัด ชิโระออกไปก่อนจะร่ายเวทย์ รัศมีสีฟ้า ออกป้องกันตัว แต่ก็ต้องตกใจเมื่อรัศมีสีฟ้าของตนเอง ถูกรัศมีสีทองกลืนกินไปเรื่อยๆ
ชิโระพยายามก้าวเข้าไปช่วยพ่อ แต่ถูก ผู้วิเศษ เมราเฟ่ออกมาขวางไว้
" นั่นพี่สาว ที่ตลาดนี่นา ได้โปรดช่วยพ่อข้าด้วย " ชิโระ อ้อนวอน เมราเฟ่
เมราเฟ่ทำท่าเหมือนคิดหนักก่อนที่จะร้องบอก ฮารุโตะ ว่าพอก่อน
" ฮารุโตะ พอก่อนเถอะ อย่าเพิ่งฆ่าเขา "
ตอนนั้นเองที่ ฮารุโตะ ดึงพลังกลับ และผลักจอมปราชญ์โทรุ กระเด็นไป
จอมปราชญ์ โทรุ รู้ว่าตัวเองสู้ฮารุโตะไม่ได้ เมื่อมองไปยังใบหน้าของเด็กหนุ่มทำให้เขาสงสัยยิ่งนักว่าทำไมถึงมีพลังขนาดนี้ ถึงกับทำให้เขาต้องตกใจ
" ได้โปรด ไวเวอร์ อย่าฆ่าพ่อข้า " ชิโระ ร้องอ้อนวอน เลาห์คอน ไวเวอร์ ทำให้เขาเห็นใจ
" ข้าจะยกเลิกโทษ ประหารก็ได้ แต่โทษเป็นยังคงมีอยู่ นั่นคือ เนรเทศ พวกเจ้าไปทวีปปีศาจ " เลาห์คอน ไวเวอร์ กล่าวด้วยถ้อยคำกังวาน ก่อนที่จะเดินไปจับไหล่ของฮารุโตะ แล้วพูดต่อว่า.......
" ทำได้ดีมาก ฮารุโตะ จอมปราชญ์ ของข้า "
มินามิ ชิโระ ได้แต่ร้องไห้ออกมา เธอเข้าไปกอดผู้เป็นพ่อ ก่อนจะรับชะตากรรมต่อไป คือ การโดนเนรเทศ ไปทวีปปีศาจ ซึ่งจอมปราชญ์ โทรุ ก็ทำใจได้แล้ว ก่อนจะจาก เลาห์คอน ไวเวอร์ ไป เขาก็พูดขึ้นมาอีกครั้ง
" หากไม่ยอมจำนน จะมีผู้คนมากมายที่ต้องตายนะ ฝ่าบาท โปรดเห็นแก่ราษฏร ไตร่ตรองด้วย "
นั่นเป็นคำพูดสุดท้ายที่ จอมปราชญ์ โทรุ กล่าวแก่ เลาห์คอน ไวเวอร์ ก่อนที่จะถูกเนรเทศไป
ด้วยเรื่องการเนรเทศนั้น ปกติ ต้องทำการสักหน้าผู้ต้องหา แต่ว่า เลาห์คอน ไวเวอร์ ยังมีความรักต่อ ชิโระ อยู่ จึงยกเลิกการสักหน้า เหลือแค่ เนรเทศไปทวีปปีศาจ