Chapter 10
จัดให้คุ้มกับเงินที่เสีย ????
ดอยผาฮี้
รถคันหรูเปิดประทุนสีดำขลับขับมาจอดที่หน้าที่พักของหมู่บ้านผาฮี้ซึ่งเป็หมู่บ้านเล็กๆกลางหุบเขา
ดอยผาฮี้ตั้งอยู่กลางหุบเขาลำเนาไพรติดชายแดนไทยพม่าซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลจากพระตำหนักดอยตุง คนภายในชุมชนเป็ชาวเขาเผ่าอาข่าซึ่งส่วนใหญ่ดำรงอาชีพเป็เกษตรกร ดอยแห่งนี้เป็แหล่งปลูกกาแฟอันดับต้นๆของประเทศไทย
ร่างเล็กยืนมองบ้านพักที่เขาขับรถวนหาจนเจอที่ที่คิดว่าน่าจะถูกใจหญิงสาวที่สุด บ้านพักเป็ลักษณะรูปตัวเอ ตั้งอยู่บนแท่นยื่นออกไป ด้านหน้ามีระเบียงสำหรับปิ้งย่างหรือนั่งดื่มในยามกลางคืน มีอ่างอาบน้ำตั้งเอาไว้สำหรับถ่ายคอนเท้นต์หรือรับลมหนาว
“ที่นี่สวยจัง...” สิ่งที่โฟกัสไม่ใช่บ้านพัก หากแต่เป็วิวูเาสลับซับซ้อนกับหมอกสีขาวจางๆนั่นต่างหาก เธอลากกระเป๋าเดินทางใบเล็กเข้ามาพร้อมกับมองวิวที่ระเบียงห้องอย่างอัศจรรย์ใจ บีน่าหลงรักธรรมชาติแบบนี้ที่สุดเลย
“เอากระเป๋าไปเก็บสิ เดี๋ยวสักพักจะค่ำแล้วเดี๋ยวแจ้งที่พักว่าจะเอาหมูกระทะด้วย”
แอชตันบอกพร้อมกับทิ้งตัวลงบนเตียงอย่างเหนื่อยอ่อน ก็อย่างว่าแหละนะ...ขับรถมาตั้งหลายชั่วโมงจะรู้สึกเพลียก็คงไม่แปลกอะไร
“นี่ๆ คุณขับรถมาตั้งไกลลงแวะเที่ยวตั้งหลายที่ ยังไม่อาบน้ำเลยนะจะล้มตัวลงนอนอย่างนี้ได้ไง”
คนตัวเล็กรีบพูดทันทีเมื่อเห็นว่าร่างแกร่งล้มลงนอนแผ่ตัวลงบนที่นอน บีน่าค่อนข้างรักความสะอาดกลัวว่าเขาจะทำที่นอนเลอะเทอะสกปรก
“ก็มันเหนื่อยนี่ นอนพักสักแป๊บไม่ได้หรือไง”
เขาเบ้หน้าพร้อมกับตวัดสายตาเรียวมามองหน้าของเธอ เริ่มจะคิดแล้วว่าใครกันแน่เป็คนออกเงิน ทำไมหญิงสาวถึงทำตัวดูมีอิทธิพลมากกว่าเขาซะอีก ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนกล้าต่อล้อต่อเถียงกับเขามาก่อน แม้กระทั่งเมมายาที่เป็ถึงลูกนักการเมืองท้องถิ่นยังไม่กล้ากับแอชตันเลย
“พักไม่ได้ค่ะ คุณลุกมาดูสิ ด้านหน้าระเบียงมีอ่างน้ำให้อาบด้วยนะ...ไปอาบตรงนั้นก็ได้ มันมีระแนงไม้กั้นจากห้องอื่นอยู่ไม่มีใครเห็นหรอก”
“ข้างห้องไม่เห็น แต่ที่พักที่อื่นคงจะเห็นกันหมดแหละ วิวูเาแถมที่พักที่อื่นก็ยื่นออกมาไม่ต่างกันด้วย”
ตวัดสายตาไปด้านนอกหน้าต่างเผยให้เห็นที่พักที่อื่นลักษณะคล้ายกันยื่นออกมาเหมือนกัน ที่พักอื่นถูกตั้งหันเข้ามาทางห้องพักที่เขาทั้งคู่มาพัก
“แหม ทุกคนต่างก็มาเที่ยวไม่มีใครโฟกัสเราหรอกค่ะ งั้นก็ไปอาบน้ำด้านในห้องน้ำก็ได้ ฉันเห็นว่ามันมีกระจกให้เปิดเพื่อชมวิวไปด้วยแช่อ่างไปด้วย”
“อยากแช่อ่างกับฉันว่าอย่างนั้นเถอะ?”
เห็นเร้าหรือจังเลยไอ้เื่แช่อ่าง ผู้หญิงนี่มันเป็อะไรกับอ่างน้ำวะ ยัยเมก็จะลากเขาลงอ่างท่าเดียวเลย แอชตันคิดในใจ แต่สิ่งที่ทำคือขยิบตาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเชิงล้อเลียนซึ่งนั้นก็ได้ผลเพราะใบหน้าสวยตอนนี้แก้มขึ้นเป็สีชมพูระเรื่อด้วยความเขินอายจากคำพูดสองแง่สองง่ามของชายที่นอนแผ่ร่างอยู่บนเตียง
“ไม่ต้องมาพูดมากเลย มาค่ะเดี๋ยวฉันถอดเสื้อผ้าให้”
ไม่รอช้าร่างเล็กะโขึ้นคร่อมตัวของเขาเอาไว้พร้อมกับถอดเสื้อยืดสีขาวแขนสั้นออกลอดผ่านทางหัว และแขนกำยำนั้นเผยให้เห็นซิกแพคแน่นๆกับแผงอกน่าขย้ำ
มือเรียวเล็กถอดกางเกงขาสั้นสีดำซอมซ่อตัวนั้นของเ้าเจสันบอดี้การ์ดหน้าโหดออก
ร่างกายของแอชตันเปลือยเปล่า เขาจ้องหน้าของหญิงสาวคนสวยที่อยู่ตรงหน้าของเขา
“หึ อยากก็บอกดีๆดิ จะมาอ้างนั่นอ้างนี่ทำไม”
ร่างสูงกว่า 185 เิเยืนขึ้นเต็มความสูงก่อนจะประคองอุ้มบีน่าขึ้นในท่าอุ้มแตง เรียวขาเล็กซึ่งสวมกางเกงช้างตอดรัดเอวหนานั้นไว้แน่นอย่างกลัวว่าจะตกลงไป แขนเรียวยกขึ้นคล้องคอเขาเอาไว้ เท้าหนาก้าวเข้าไปที่ห้องน้ำก่อนจะโยนเธอลงในอ่างเบาๆแล้วเปิดน้ำฝักบัวใส่
ซ่า~
“ว๊าย เปียกหมดแล้ว ชุดฉันยิ่งเอามาน้อยๆอยู่นะคุณแอชตัน”
คนตัวเล็กบ่นอุบเมื่อโดนสาดน้ำเข้าอย่างนั้น เสื้อสีขาวตัวบางเปียกโชกไปด้วยน้ำจากฝักบัว เผยให้เห็นถึงภายในที่แสนจะวาบหวิว สายตาคู่คมจ้องมองอย่างเสน่หา...บราเซียสีดำลายลูกไม้อยู่ภายใต้ชุดที่แสนจะธรรมดานั้นมันช่างดึงดูดสายตาของเขาเหลือเกิน
แอชตันไม่รอช้ารีบก้าวเท้าลงไปแช่อ่างน้ำที่อยู่ภายในห้องน้ำพร้อมกับเอื้อมมือไปดึงมู่ลี่ให้เปิดขึ้นเห็นวิวด้านนอกที่อยู่คนละแถบกับระเบียง วิวที่เห็นตรงหน้าคือวิวูเาสลับซับซ้อนส่วนด้านข้างเป็วิวของหมู่บ้านดอยผาฮี้ที่ติดไฟสีส้มระยิบระยับ
เขานั่งอยู่ตรงข้ามกับเธอ มือแกร่งเอื้อมไปถอดเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงช้างที่เปียกโชกไปด้วยน้ำโยนทิ้งไปเหลือแค่เพียงบราเซียสีดำกับแพนตี้ตัวน้อยสีดำที่ปกปิด ความอวบอัดนั้นเอาไว้ ในอ่างตอนนี้มีน้ำอยู่เพียงนิดเดียวเพราะเขาเอื้อมมือไปปิดฝักบัวไว้
“เปิดน้ำสิ แต่ขอน้ำอุ่นนะอากาศมันหนาว”
เขาบอกกับบีน่าที่นั่งอยู่ตรงก๊อกน้ำพอดี เธอเอี้ยวตัวหันไปแล้วเปิดก๊อกน้ำโดยใช้โหมดน้ำอุ่น
“ให้ฉันลงดีๆก็ได้ ไม่เห็นต้องโยนลงมาแบบนี้เลย”
ใบหน้าสวยยู่ยี่เมื่อโดนกระทำอย่างรุนแรง แน่นอนว่าเธอย่อมไม่ปลื้มอยู่แล้ว
“ก็เห็นอ่อนเลยอยากจะสนองให้ ไม่เห็นต้องโกรธเลยนี่”
“ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย”
คนตัวเล็กเถียงพร้อมกับยู่หน้าที่ยับแล้วให้ยับเข้าไปอีก
“หึ...ก็อยากทำนี่ อุตส่าห์พามาเที่ยวทั้งที ขับรถมาตั้งไกลต้องมีค่าตอบแทนหน่อยสิ”
เขาจับตัวเธอให้หันมาพิงแผงอกกำยำเอาไว้ มือหนาเลื่อนขึ้นมาบีบขยำเข้าที่เต้าอวบ นิ้วหัวแม่มือปาดเข้าที่เม็ดปทุมถันแข็งชูชันสู้มือ
“อ๊ะ ค คุณจะทำอะไรคะ?”
เสียงหวานร้องหลงเมื่อโดนหยอกเย้าเล่นเข้าที่ยอดปทุมถันแข็งเป็เม็ดไตเช่นนั้น
“ก็แค่จะเล่น...เอาให้คุ้มกับที่ฉันต้องเสียเงินให้เธอรายเดือนหน่อยสิ เดือนละตั้งแสนนึงนะไม่ใช่หมื่นนึง”
เขาว่าแบบนั้นพร้อมกับขยำขยี้อกอวบอย่างมันส์มือ มืออีกข้างเองก็ล้วงลงไปด้านล่างแล้วใช้นิ้วกลางเขี่ยเข้าที่เม็ดติ่งก่อนจะสอดนิ้วเข้าไปภายในร่องสวาทของสาวน้อย
“อ๊าส์~”
ริมฝีปากเล็กสีเชอร์รี่ครางเสียงกระเส่าเมื่อโดนหยอกเย้าเล่นเข้าที่เม็ดติ่งเสียวพร้อมกับนิ้วกลางร้อนใหญ่ที่สอดแทรกเข้าไปภายในร่องสาวซึ่งเต็มไปด้วยน้ำน้ำหวานสีใส ทั้งคู่อยู่ภายใต้น้ำอุ่นที่เริ่มเพิ่มระดับขึ้นมาเรื่อยๆ
ลำเอ็นร้อนตั้งผึงจากอารมณ์สวาทที่โดนยั่วเย้าจากหญิงสาวที่นั่งพิงแผงอกกำยำอยู่ แท่งลำร้อนโชว์ผงาดทิ่มเข้ากับก้นอวบอิ่มเด้ง บีน่าสะดุ้งเฮือกด้วยความใถึงวัตถุประหลาดที่ทิ่มแทงด้านหลัง
“อ๊า ค คุณแอชตัน ฉันว่าของคุณมันกำลัง...”
เธอเอี้ยวตัวหันไปมองท่อนล่างของชายหนุ่มที่สวมกอดเธอเอาไว้จากทางด้านหลัง นิ้วกลางแกร่งยังคงชักเข้าออกร่องเล็กอย่างรู้สึกสนุกสนานในความตอดรัดนั้น เขาเป็ผู้ชายคนแรกของเธอแล้วก็จะไม่ให้เธอจากไปหาใครด้วย...ติดใจในร่องเล็กนี้เสียเหลือเกิน
“มันกำลังอะไร หืม?”
ใบหน้าคมคร้ามก้มลงเข้าใกล้หูก่อนจะกระซิบเสียงแ่จนคนตัวเล็กขนลุกซู่ไปหมดทั้งตัว
“มันดันก้นฉัน ช่วยเอาออกไปทีหรือทำยังไงก็ได้ให้มันยุบสงบลง”
“ทำให้สงบลงฉันทำเองไม่ได้หรอก เธอต้องช่วยแล้วล่ะบีน่า”
ดวงตากลมโตเบิกโพลงใ เพิ่งจะขับรถมาเหนื่อยๆเข้าห้องมาได้ไม่นานเขาก็จะชวนเธอทำเื่อย่างว่าแล้วเหรอ
ไม่รอช้าร่างแกร่งอุ้มประคองร่างเล็กโดยใช้มือสอดเข้าที่ใต้ขาพับกับแผ่นหลังเล็กอุ้มเธอออกมาจากอ่างอาบน้ำแล้วหันไปใช้เท้าปิดก๊อกน้ำอุ่นที่กำลังเติมเต็มอยู่ในอ่าง อุ้มพาเธอเดินมาจนกระทั่งถึงห้องนอนที่ปิดไฟเอาไว้แต่ยังคงเปิดม่านให้เห็นวิวระเบียงซึ่งมีโต๊ะสำหรับทานข้าวอยู่ด้านหน้า
เรือนร่างสวยผอมเพรียวถูกวางลงบนเตียง ทั้งที่ผอมขนาดนี้แต่หน้าอกหน้าใจกับสะโพกของเธอกลับไม่เป็ไปตามนั้นเลย...ทุกส่วนสัดดูอวบอัดใหญ่โต
ร่างโปร่งสูงกว่า 185 เิเะโขึ้นมาคร่อมบีน่าในสภาพเปลือยเปล่าเอาไว้ แผงอกกำยำกับแท่งลำร้อนชูชันโชว์ให้เห็นความเป็ชายภายในห้องที่แสนจะสลัว แม้จะไม่ได้เปิดไฟแต่แสงไฟสีส้มจากภายนอกก็ช่วยให้มีความสว่างอยู่ไม่น้อย
“คุณจะทำอะไรคะ...เรายังไม่ได้ทานข้าวเย็นกันเลยนะ”
“เดี๋ยวประมาณสามทุ่มพนักงานจะเอาชุดหมูกระทะมาเสิร์ฟให้ที่หน้าห้อง ฉันสั่งเอาไว้แล้ว”
“ทำไมดึกจัง...ตอนนี้คุณไม่หิวเหรอ?”
ร่างเล็กยังคงเปลี่ยนเื่ วันนี้ทั้งวันมีเพียงน้ำส้มกับเค้กที่แวะทานที่สวนแม่ฟ้าหลวงและยังไม่ได้ทานอะไรอย่างอื่นกันเลย ท้องน้อยๆเริ่มหิวข้าวร้องจ๊อกๆแล้ว
“ข้าวก็หิว...แต่ต้องกินเธอให้คุ้มก่อนสิ ฉันเสียทั้งค่าเดินทางทั้งค่าห้องเลยนะ จะไม่ให้จัดก่อนกินข้าวหน่อยเหรอ?”
ต้องเอาให้คุ้มกับที่จ่ายไปสิ ไม่มีทางยอมให้ร่างเล็กอยู่เฉยๆเป็ตุ๊กตาหน้ารถสบายใจเฉิบหรอก คนอย่างแอชตันลงทุนแล้วต้องมีแต่คำว่ากำไร คำว่าขาดทุนไม่เคยอยู่ในหัว
น้ำเสียงทุ้มแหบพร่ากระซิบเข้าที่หูของบีน่า ไอ้เื่ค่าใช้จ่ายมันก็เป็เพียงข้ออ้าง ที่จริงแล้วเขาอยากจะกินเธอต่างหาก...ก็มันติดใจ ั้แ่วันนั้นที่ได้ลิ้มลองก็ไม่อาจผละออกจากเรือนร่างเล็กนี้ได้อีกเลย
“มันก็ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย ก็ได้ค่ะ...เราทำกันก่อนกินข้าวก็ได้”
ดวงหน้าสวยขึ้นเป็รอยริ้วแดงด้วยความเขินอาย เธออ้าขาเรียวเล็กออกเผยให้เห็นร่องสวาทที่เผยอกลีบโชว์ความสวยให้กับชายหนุ่มที่เธอรู้จักได้ไม่นานเชยชม
บีน่าไม่คิดเลยว่าตัวเองจะใจกล้าได้ถึงเพียงนี้ เอเดนเป็ผู้ชายที่คบมาหลายปีเธอยังไม่เคยเปิดเนื้อหนังมังสาให้ดูเลย แต่นี่เป็ชายเ้าของผับภายในเมืองเล็กๆที่เธอมาอาศัยอยู่ได้เพียงไม่กี่วัน แต่บีน่ากลับยอมเขาขนาดนี้แล้ว....ไม่เข้าใจตัวเองเลยจริงๆ
ดวงตาเรียวคมจ้องมองความสวยงามของกลีบผกานั้นอย่างไม่วางตา ดอกไม้เป็ร้อยดอกที่เห็นมาในวันนี้ก็ยังไม่มีดอกไหนงามสู้ดอกตรงหน้าที่โชว์เป็ร่องพร้อมกับน้ำหวานสีใสที่ผลิออกมาให้เขาเชยชมได้เลย
ริมฝีปากหยักยิ้มขึ้นอย่างถูกอกถูกใจ ไม่รอช้าเขาชักแท่งลำร้อนขึ้นลงด้วยมือแกร่งที่ปูดโปนไปด้วยเส้นเืสักสองสามทีจนหัวเห็ดสีแดงแจ๋ปรากฏโชว์ให้ได้เห็น
ปั้ก ลำเอ็นร้อนถูกเสียบเข้าที่ร่องสวาทสวยโดยมีน้ำสีใสเยิ้มไหลออกมาอยู่ไม่หยุด แท่งลำร้อนถูกกลืนกินเข้าไปจนมิดลำ ภายในช่องสวาทนุ่มนิ่มเต็มไปด้วยความร้อนระอุ
ดวงหน้าคมเงยขึ้นเผยอปากร้องครวญครางด้วยความเสียวสยิวจากการตอดรัดของร่องนุ่มนิ่ม
“อ่า ซี้ด~ แน่นมาก”
“ค คุณแอชตัน...มันเสียว ของคุณใหญ่เกินไป อื้อ~”
ร่างบางเริ่มแดดิ้นไปมาเพราะพบกับความปวดเจ็บ ของแอชตันขนาดมันใหญ่เกินไปเพราะเขาไม่ใช่ชายเอเชียแท้ แม้หน้าจะมีความผสมของลูกครึ่งแต่ไซส์นี่มันหนุ่มฝรั่งชัดๆ...บีน่าจิกปลายเท้าเข้ากับผ้าปูที่นอนสีขาวสะอาดตาของทางรีสอร์ท เธอแทบจะอดทนไม่ไหว
“ใหญ่อะไร...ก็ปกติ รูเธอมันเล็กตอดแน่นเกินไปต่างหาก”
เสียงแหบพร่าว่าอย่างนั้นเพราะหากเทียบกับขนาดช่องสวาทของเมมายาแล้ว ช่างแตกต่างกับบีน่าจริงๆ ไม่รู้ว่ารูของบีน่าเล็กเกินไปหรือว่ารูเมมายาถูกขยายบ่อยจนเคยชินเพราะเขาทำกิจกรรมเข้าจังหวะรักกับลูกสาวนักการเมืองท้องถิ่นคนนั้นบ่อยอยู่พอสมควร
“อ่า ซี้ด”
ปั้ก ปั้ก ลำเอ็นร้อนสอดกระแทกเข้ากับร่องเล็กด้วยจังหวะที่เร็วมากยิ่งขึ้น มือหนาทั้งสองข้างยันจับต้นขาให้อ้าสูงจนหัวเข่าชิดเข้ากับอกอวบ ส่วนแท่งร้อนยังคงกระแทกร่องเล็กนั้นอย่างถึงใจไม่มีเบาแรง
“อุ้ย อ๊า~ แอช คุณทำแรงเกินไปแล้ว...”
เสียงหวานครวญครางพร้อมกับมือเรียวเล็กที่จิกเข้ากับผ้าปูที่นอน ปลายเท้าชี้โด่เด่ไร้ทิศทาง
ติ๊ง เสียงโทรศัพท์ที่วางอยู่โต๊ะหัวเตียงของแอชตันดังขึ้น ดวงตาคู่คมเหลือบไปมองก็เห็นว่าเป็แชทจากอาเธอร์ลูกน้องที่เขาใช้ให้จัดการธุระสำคัญอยู่
ติ๊งง พยายามไม่สนใจแต่ข้อความที่สองก็ถูกส่งมา จนเขาอดทนไม่ไหว มือหนาปล่อยออกจากต้นขาอวบแล้วเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์ที่วางอยู่ที่หัวเตียงมาเปิดดูโดยที่ท่อนล่างยังคงกระแทกเข้าออกร่องสาวจนกลีบผกาเผยอเข้าออก
“อู้ย อ๊าส์ ค คุณยังมีแรงเล่นโทรศัพท์อีกเหรอ? อื้อ~”
เขาจ้องมองดวงหน้าเล็กที่นอนอยู่ซึ่งกำลังโดนเขากระทำย่ำยีด้วยความพึงพอใจ
[ อาเธอร์ : นี่คือรูปทายาทคนเล็กที่สุดของตระกูลเบอริอันต์ครับนาย บีน่า บราลิน เบอริอันต์ ลูกและหลานสาวเพียงคนเดียวของตระกูล จุดอ่อนของไอ้พวกเบอริอันต์ ]
จุดอ่อนงั้นเหรอ? นั่นแหละที่กู้า
[ อาร์เธอร์ : ส่งรูปภาพถึงคุณ ]
!?? Fuck อะไรวะเนี่ย!
มือหนาที่กำลังจับโทรศัพท์อยู่สั่นเทาไปหมดเพราะรูปภาพที่อาเธอร์ส่งมาคือรูปของหญิงสาวในชุดเสื้อแขนยาวสีขาวผ้าไหมพรหมกับกระโปรงสีดำ สวมถุงน่องกันหนาวบุหนังสีเทาพร้อมกับรองเท้าบู๊ทส้นสูงสีครีมยืนยิ้มอยู่ ดวงหน้าสวยที่แสนจะคุ้นเคย ดวงตากลมโตสีเทาหม่นดูมีเสน่ห์ยวนเย้า เส้นผมยาวสลวยลอนถูกปล่อยยาวไปถึงกลางหลังสีน้ำตาลประกายแดง ริมฝีปากที่คลี่ยิ้มเป็สีเชอร์รี่แดงระเรื่อ ดูน่ารักแต่ร้อนแรง...นี่มัน!
“เชี่ยเอ๊ย บีน่า!”
นั่นแหละคือสิ่งที่เขาใ!
เหี้ยอะไรวะเนี่ย!? บีน่าที่เขาคิดว่าเป็สาวไทยลูกครึ่งอเมริกันที่บ้านทำสวนกุหลาบ เป็เด็กกำพร้าอยู่กับตายาย ทำไมจู่ๆถึงกลายมาเป็ทายาทของเบอริอันต์ได้วะ!?
“อื้อ อ อ๊า ค คุณทำแรงเกินไปแล้ว”
585
![ออโรริน่า พันธะต้องมนตรา [ฮาเร็ม] (มี Ebook)](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1787281407_32851263.webp)
