ความทรงจำที่หายไป

    ตอนที่ 19 - วันแรกของการแข่ง !


    บทที่  4  - 4/5 

    ตอนที่  19  -   วันแรกของการแข่ง !

    .

    .

    .

    อยู่ๆ ซอลมีก็วูบไป 

    .

    "เพื่อนๆ มาดูซอลมีหน่อยเร็ว"

    .

    ซอลมีค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา 

    .

    "ซอลมีเป็๲อะไร !" เพื่อนๆ รุมถามด้วยความเป็๲ห่วง

    .

    “เป็๲…ลม !  ตึงโป๊ะ !”

    .

    "ฉันรู้แล้วว่าเธอเป็๲ลม แน๊ยังจะมีมาเล่นมุกอีกนะ" เพื่อนๆ เห็นซอลมีไม่น่าจะเป็๲อะไรมาก เพราะยังเล่นมุกได้ 

    .

    เอ๊ะ ! นี่เรายังอยู่ในฝันอีกหรือเนี่ย ! ภาพที่เห็นเมื่อกี้มันอะไรกันนะ  ภาพแก๊งอีเจ๊ กับใครอีกคน ใช่แล้ว ! 

    .

    "ฮองมิน !" ซอลมีเอ่ยถามหาฮองมินต่อทันที

    .

    "ฉันอยู่นี่ไง ? เกิดอะไรขึ้นเหรอซอลมี ไปห้องพยาบาลไหมเธอ" ฮองมินตอบซอลมีอย่างสงสัย

    .

    "เราไม่เป็๲อะไร สงสัยแดดมันร้อนหนะเลยวูบเฉยๆ"

    ซอลมีมองฮองมินอย่างเป็๞ห่วง 

    .

    .

    .

    พอซอลมีหายมึน ทุกคนก็พากันไปนั่งตรงกองเชียร์ 

    .

    ใน๰่๭๫ของกีฬาโรงเรียน เราสลับกันออกไปแข่ง พวกเกมง่ายๆ เบาๆ จะเป็๞ทีมผู้หญิงไปแข่งก่อน พอถึงด่านที่ต้องใช้แรง จะสลับเป็๞ทีมผู้ชายออกไปช่วย  

    .

    ระหว่างที่เพื่อนๆ กำลังสนุกกับการแข่งอยู่ มีแต่ซอลมีเท่านั้นที่กังวลใจ คอยมองดูรอบๆ เผื่อว่าจะมีเหตุการอะไรเกิดขึ้น  ซึ่งรอบๆ นั้น ก็ไม่เห็นแก๊งอีเจ๊อยู่เลยซักคน 

    .

    ซอลมีจับตารอดูเหตุการจึงนั่งแถวหน้ากองเชียร์ตลอด  จนถึงเวลาต้องสลับออกไปช่วยเพื่อนในห้องแข่งบ้าง ซอลมีออกมาช่วยคีบอมเพราะเห็นว่าขาเจ็บวิ่งสามขาคงลำบาก 

    .

    และก็มาถึงเกมวิ่งผลัด เป็๞การแข่งกันเป็๞ทีม 

    ถึงจะล้มลุกคลุกคลานไปบ้าง แต่การแข่งขันก็ผ่านไปได้ด้วยดี 

    .

    จนถึงการแข่งบาส บาสเป็๲การแข่งไฮไลท์ แข่งกันไม่จำกัดรุ่น เหมือนการแข่งรวม 

    .

    ซอลมีเขินรุ่นพี่ในตอนปัจจุบัน ทำให้พาลไปเขินรุ่นพี่ในอดีตไปด้วย เธอจึงเผลอแอบมองรุ่นพี่แบบไม่รู้ต้ว 

    .

    ในการแข่งครั้งนั้นคีบอมมาขอแข่งกับรุ่นพี่ด้วย การแข่งขันเต็มไปด้วยความตื่นเต้น ทั้งทีมคีบอม และทีมรุ่นพี่แข่งกันแบบสูสี ระหว่างที่แข่งกัน คีบอมแอบมองมายังซอลมี แต่เหมือนซอลมีจะไม่เคยรู้ตัวเลย 

    .

    .

    ๰่๭๫ใกล้เลิกงานกีฬา ซอลมีเดินไปดูรอบๆ เพราะยังคาใจกับภาพที่เห็นอยู่ 

    .

    “วันนี้ไม่เห็นพวกแก๊งอีเจ๊เลยแฮะ ปกติต้องมารวมตัวกันอยู่ด้านหลัง”

    .

    “นั่นไง ! พูดปุ๊บเจอปั๊บ”

    .

    "บอกให้เอาคืนมา !"

    .

    "ใกล้จะแข่งจบละ จะมาเอาคืนอะไรตอนนี้

    ชั้นรู้นะว่าเธอก็แอบเกลียดยัยซอลมีมันล่ะสิ 

    ไม่งั้น วันนั้นที่เห็นพวกชั้นเอาไป ทำไมไม่เดินไปฟ้องเพื่อนเลยล่ะ" อีเจ๊ถามแบบยียวน 

    .

    "มันเ๹ื่๪๫ของฉันหน่า" ฮองมินโวยกลับ

    .

    "อย่าเพิ่งรีบเซ่ ยังไม่หมดงานกีฬาซักหน่อย"

    แล้วกลุ่มอีเจ๊ก็จุดไฟเผาแฟ้มกระดาษแผนเชียร์ทิ้ง 

    .

    ซอลมีเดินเข้าไปแบบงงๆ 

    สลับกับกลุ่มอีเจ๊กำลังเดินสวนออกมา

    .

    "ไงจ๊ะ เจอเพื่อนรักคิดไม่ซื่อ ถึงกับยืนงงเลยรึฮ่าๆๆ" พวกอีเจ๊หัวเราะแล้วเดินกระทบไหล่ออกไป

    .

    .

    "เกิดอะไรขึ้นเหรอ ฮองมิน" ซอลมีถามด้วยความเป็๲ห่วง แต่ฮองมินไม่ตอบและวิ่งออกไป 

    .

    ซอลมีวิ่งตามอย่างงงๆ 

    .

    ฮองมินวิ่งหนีแบบไม่คิด วิ่งไปเกี่ยวเอาสายที่ใช้ขึงป้าย ทำให้ป้ายเชียร์ล้มทับลงมา ซอลมีรีบวิ่งไปกันให้ 

    .

    แต่กันให้ไม่หมด ยังมีป้ายอีกส่วนที่กำลังตกลงมา

    .

    และไม้ที่มีตะปู ที่แขวนพร้อมกับป้ายก็ตกลงมาด้วย

    .

    .

    “ฮองมิน !”

    .

    “ระวังงงงงงง !!!”

    .

    แล้วภาพทุกอย่างก็ดับไป 

    .

    .

    .

    โปรดติดตามตอนต่อไป >> 

    .

    .

    .

    .

    .

    .

    .

    .

    .

    .

    ☆ จากใจผู้เขียน ☆ 

    ไม่เข้มข้นเราไม่นอน ฮ่าๆ คิดถึงคนอ่านอีกแว้ว มาเม้นเป็๞กำลังใจให้ ซอลมีกับฮองมินด้วยน้า  จะโดนตะปูฟาดหน้าหรือไม่ มาติดตามตอนต่อไปกันจ้า ♡