ตอน ผีลามก
ตำหนักพ่อหมอพรหมเมศ
“เป็อะไรไปเดือนแรมวันนี้ทั้งวันฉันเห็นทำหน้าทำตาเหมือนอยากจะฆ่าใครอยู่ตลอดเวลา”
พรหมเมศถามออกไปด้วยสีหน้าอมยิ้มเอ็นดูวันนี้มีแขกทั้งชายหญิงมาเยี่ยมเยียนขอความช่วยเหลือหลายต่อหลายคนั้แ่เช้าตรูจนเขาแทบไม่มีเวลาได้พักหายใจหายคอ กระทั่งแขกคนสุดท้ายเพิ่งจะกลับลงเรือนไป พ่อหมอหนุ่มสังเกตว่าั้แ่เดือนแรมเข้าตำหนักมาหล่อนหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่ตลอดเวลาบางทีก็ใจลอย แถมยังดูเหมือนจะอารมณ์เสียได้ง่ายดายกว่าทุกวัน เขาเห็นหล่อนชักสีหน้าโชว์สกิลฝีปากใส่บรรดาลูกศิษย์ลูกหาที่มาขอให้ช่วยเหลือจนมีหลายคนมาแอบบ่นให้เขาฟัง
“เปล่าจ้ะ”
“มีเื่อะไรก็บอกได้นะหากช่วยได้ฉันยินดีช่วยเต็มที่”
“คือว่าเดือน”
หญิงสาวทำท่าทางอึกอักคิ้วเรียววิ่งเข้าชนกันเป็ปมหล่อนอยากจะบอกเล่าใจจะขาดว่าเมื่อคืนไอ้อินทร์มันทำระยำอะไรกับหล่อนเอาไว้บ้างแต่ก็เกิดอาการน้ำท่วมปากเพราะตอนท้ายตัวหล่อนเองก็เผลอใจไปกับไอ้อินทร์มันด้วยจนเสร็จสมอารมณ์หมายไปหลายรอบ
“เอ้า มีอะไรก็พูดมาเถอะเดือนไม่งั้นฉันจะพักผ่อนแล้วนะรับแขกมาทั้งวันเมื่อยเนื้อเมื่อยตัวไปหมดแล้ว”พรหมเมศยกมือขึ้นบีบนวดไปตามท่อนแขนตัวเอง
“ไม่มีอะไรหรอกจ้ะ”
จังหวะที่กำลังคุยกันอยู่เสียงรถยนต์คนหนึ่งก็แล่นเข้ามาจอดยังลานบ้าน
“ใครมาอีกล่ะนั้นสงสัยวันนี้คงจะไม่ได้พักแน่”
“พ่อหมอให้เดือนลงไปบอกไหมจ้ะว่าตำหนักปิดแล้วพ่อหมอจะได้พักผ่อนบ้างวันนี้ข้าวปลาแทบไม่ได้กินเลย”
“ไม่ต้องๆเผื่อมีคนเดือดร้อนมาขอให้ช่วย”
พรหมเมศยกมือห้าม
“งั้นเดือนลงไปดูให้นะว่าใครมาอีก”
เดือนแรมลุกขึ้นยืนแล้วเดินลงบันไดบ้านไปสักครู่หล่อนก็เดินหน้าบูดขึ้นเรือนมาพร้อมกับน้ำหวาน พรหมเมศยกมือโบกในอากาศเป็เชิงบอกให้เดือนแรมลงไปรอด้านล้างพอเดือนแรมเดินจากไปน้ำหวานก็นั่งพับเพียบยกมือไหว้ทักทาย
“สวัสดีค่ะคุณพรหมเมศ”
สีหน้าของหญิงสาวไม่ค่อยจะสู้ดีนักดูมีความวิตกกังวลอยู่ตลอดเวลานับแต่ทำพิธีลงน้ำมันมหาเสน่ห์ให้หญิงสาวไปคราวก่อนเธอก็เงียบหายไปพักใหญ่จนเขาคิดว่าเธอจะมีความสุขกับสามีไปแล้ว
“สวัสดีครับคุณน้ำหวานมีเื่อะไรเหรอเปล่า”
“เกิดเื่ที่บ้านน่ะค่ะฉันไม่รู้จะทำยังไงเลยรีบเดินทางมาหาคุณพรหมเมศด้วยตัวเอง”
“ค่อยๆ เล่ามาครับว่าเกิดอะไรขึ้น”
“คือว่าหลังจากที่ฉันทำพิธีกับคุณเสร็จวันนั้นรุ่งเช้าสามีของฉันก็กลับมาบ้านในทันทีฉันดีใจมากเลยค่ะที่อะไรอะไรเหมือนจะกลับมาสู่เหตุการณ์ปรกติแล้ว ครอบครัวของเราจะกลับมาพร้อมหน้าพร้อมตามีความสุขกันอีกครั้งแต่ฉันก็ดีใจได้ไม่นานเพราะคุณสรยุทธ์สามีของฉันไม่เหมือนเดิม”
“ไม่เหมือนเดิม? ยังไงครับที่ว่าไม่เหมือนเดิม”คิ้วเข้มเลิกขึ้นเป็เครื่องหมายคำถาม
“ใช่ค่ะ”
น้ำหวานก้มหน้าหลบสายตาพ่อหมอหนุ่มราวกับว่าสิ่งที่เธอจะบอกเล่าต่อไปนี้เป็เื่น่าละอาย
“คือว่า…พอกลับมาเขาก็ชอบทานแต่ของดิบๆและมีอารมณ์อย่างว่าตลอดเวลา พอฉันไม่ให้เขาก็ไล่ปลุกปล้ำคนรับใช้สาวๆจนตอนนี้ทั้งบ้านวุ่นวายไปกันหมด”
2K
