ตอนที่ 16 บ้าบิ่น
สำนักัสุริยัน ที่มีศิษย์ 2 คนลงแข่ง กับ สำนักเหล็กไหลที่มีศิษย์ 5 คนลงแข่ง ด้วยคนจำนวนมากกว่า แล้วยังมีถางเทียนเจี๋ย ที่มีประสบการณ์การแข่งของครั้งที่แล้ว กลับพ่ายแพ้ให้กับศิษย์เพียงคนเดียว แถมเป็เด็กหญิงที่บอบบาง แล้วเป็การลงแข่งครั้งแรกด้วย
"ท่านเ้าสำนักเจี่ยน นี้บุตรของสาวของท่านแข็งแกร่งขนาดนี้เลยหรอ" าุโของสำนักัสุริยัน ที่มาชมการแข่งด้วยกล่าวถามกับเ้าสำนักตัวเอง
"จริงด้วย ข้าไม่คาดคิดเลยว่าท่านจะซ่อนบุตรสาวที่มีความสามารถเช่นนี้ไว้" าุโอีกคนก็กล่าวขึ้นมาเช่นกัน
"ขอบคุณทุกท่านที่กล่าวชมเชยบุตรสาวของข้า" หยางเจี่ยน ที่ยังใกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเช่นกัน แม้จะรู้แล้วว่าไม่น่าจะเอาชนะได้ยากเย็น แต่ไม่นึกว่าจะง่ายดายเช่นนี้เลย
มีเพียงาุโจิ้นเท่านั้น ที่รู้ว่าความสามารถของบุตรเ้าสำนักเป็เช่นไร เนื่องจากเคยเจอทั้งสองคนนี้มาก่อนแล้ว แต่ตัวเองก็ต้องแปลกใจไม่น้อยที่ไม่นึกว่าจะแข็งแกร่งขนาดนี้
"หึ ก็แค่โชคดีที่เจอสำนักอ่อนเท่านั้น สำนักเหล็กไหลเป็เพียงสำนักอันดับ 9 ที่มีโอกาสจะโดนยุบในอนาคตเช่นกัน จึงไม่แปลกที่จะแพ้แบบนี้" เ้าสำนักเอราวัณ กล่าวออกมา
"ใช่แล้ว ท่านเ้าสำนัก ข้าก็คิดเช่นนั้น หากมันได้เจอกับศิษย์สำนักของท่าน รับรองว่าพ่ายแพ้อย่างแน่นอน" าุโที่อยู่ข้างเ้าสำนักกล่าวออกมา
ตอนนี้ก็เป็การแข่งของคู่อื่น ทำให้หยางหลง กับหยางเฟิ่ง มานั่งพักผ่อนในที่นั่งของตน
"เป็ยังไงบ้างท่านพี่ ข้าเจ๋งไปเลยใช่ไหม" หยางเฟิ่ง ที่ถามพี่ชายตัวเองออกมา
"เ้าอย่าประมาทละกัน นี้เป็เพียงรอบแรกเท่านั้น ยังเหลืออีกหลายรอบที่เราต้องลงแข่ง เ้าต้องฟื้นฟูปราณใน่พักนี้ รอบต่อไปเดี้ยวข้าลงแข่งเอง" หยางหลง ที่กล่าวแนะนำน้องสาวตัวเองออกมา
"โธ่ ท่านพี่ข้ายังไม่เหนื่อยเลย ให้ข้าลงแข่งอีกสัก 2-3 รอบก็ยังไหวอยู่ดี" หยางเฟิ่ง ที่อยากลงแข่งอย่างต่อเนื่อง แต่ต้องถูกหยุดไว้โดยหยางหลงทันที
ต่อไปสำนักัสุริยัน เจอกับ สำนักอู่ตัง
"เอาละ คราวนี้สำนักัสุริยันต้องพ่ายแพ้แน่ เจอกับสำนักอันดับ 6 ด้วย"
"มีความต่างของอันดับตั้ง 4 อันดับไม่มีทางที่จะเอาชนะได้แน่"
"ถึงคราวที่สำนักัสุริยัน จะต้องถูกยุบแล้วสินะ"
เหล่าผู้ชมต่างมั่นใจว่าคราวนี้ สำนักัสุริยันต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอน
"ท่านพี่ระวังตัวด้วยนะ ให้ข้าขึ้นไปช่วยท่านพี่ไหม" หยางเฟิ่ง ที่ถูกพี่ชายตัวเองสั่งให้นั่งอยู่ที่เดิม เพื่อฟื้นลมปราณจึงเป็ห่วงขึ้นมา เมื่อได้ยินรายชื่อสำนักที่ต้องเจอ
"เ้านั่งอยู่ตรงนี้แหละ เดี้ยวข้ากลับมา" หยางหลง ที่ยังสั่งห้ามน้องสาวตัวเองไม่ให้ลุกขึ้นมา จากนั้นจึงเดินตรงไปที่ลานประลองทันที
"อะไรกัน อย่าบอกนะว่า สำนักัสุริยัน จะส่งคนลงมาสู้คนเดียว"
"บ้าบิ่นไปแล้ว"
"ช่างเป็เด็กที่อวดดียิ่งนัก"
"ยังงี้แหละเด็กน้อยที่กำลังโต ย่อมไม่มีประสบการณ์การต่อสู้มาก่อน"
"คิดว่าเป็เพียงการประลองธรรมดาภายในสำนักรึไงกัน"
เหล่าผู้ชมที่เห็นหยางหลง เดินลงมาที่สนามประลองคนเดียว ต่างเกิดการพูดคุยกันมากขึ้น
"นี้เ้าคิดดีแล้วงั้นรึ คิดจะดูถูกพวกเรารึไง"
ศิษย์สำนักอู่ตัง ที่เห็นว่าอีกฝ่ายมาคนเดียว จึงโมโหขึ้นมาทันที ไม่นึกว่าตัวเองจะโดนดูถูกขนาดนี้มาก่อน
แน่นอนว่าการที่หยางหลงเข้ามาที่สนามประลองคนเดียว หากพ่ายแพ้ขึ้นมา ก็เป็อันจบการแข่งขันทันที โดยที่หยางเฟิ่งไม่สามารถต่อสู้ต่อได้อีก เพราะเป็ทีมที่มาจากสำนักเดียวกัน
"ข้าไม่ได้คิดจะดูถูก เพียงแต่น้องสาวข้ากำลังพักฟื้นอยู่ ข้าจึงอาสามาคนเดียวเท่านั้น" หยางหลง ที่ตอบออกมา พร้อมใช้ปราณจิตเรียกดาบแดงออกมา
"หึก็ได้ ถ้ามั่นใจว่าจะเอาชนะพวกข้าได้ก็ลองดู" ศิษย์คนนึงกล่าวออกมา
จากนั้นจึงใช้ปราณจิตเรียกศาสตราวุธตัวเองทันที ซึ่งเป็ขวานที่มีขนาดค่อนข้างใหญ่
"ย้ากกกกก"
เคล้งงงงง
ดาบ กับ ขวาน ปะทะกันเสียงดังขึ้นมาทันที
แต่ด้วยพละกำลังที่ต่างกัน ทำให้หยางหลงกระเด็นไป
"เห็นความต่างของพลังยัง" ศิษย์สำนักอู่ตัง กล่าวออกมาอย่างภูมิใจในพละกำลังตน
หยางหลง แม้จะกระเด็นถอยหลัง แต่หยางหลงก็ไม่ได้รับาเ็อะไรขึ้นมา
5K
