ภีมกลืนน้ำลายลงคอ ริมฝีปากอวบอิ่มค่อยๆอ้ากว้างช้าๆ หัวบานดอกเห็ดเคลื่อนไหวเข้ามาจนสอดเข้าไปในอุ้งปากน้อยๆ รสชาติจัดจ้านกระจายไปตามต่อมลิ้ม กลิ่นฮอร์โมนดิบๆพุ่งขึ้นจมูกอย่างจัง ภีมไม่ชอบรสชาติแท่งเนื้อที่อุดอยู่ในปากเท่าไหร่ มันหนักหน่วงเกินไป แต่ท่าทางของรุ่นพี่ดูเหมือนจะมีความสุขเหลือเกิน
“ซีดดด กว้างกว่านี้”
“อื้ออ”
“อย่างนั้นแหละ เดี๋ยวก็ชิน”
“อรัก!”
กองทัพจับขมับทั้งสองข้างของร่างเล็กเอาไว้ เอวแกร่งเคลื่อนไหวไปด้านหน้าทำให้ความยาวทิ่มล้วงไปถึงลำคอ ภีมสำลักฟองน้ำลายจนขอบตาแดงก่ำ ถึงกระนั้นรุ่นพี่ก็ตะบันลำเอ็นเข้าไปไม่หยุด เสียงกระอักกระอ่อวนดังขับห้องอาบน้ำ ตามมาด้วยเสียงซีดซาดและเสียงคำรามสุขสม
อึก อึก อึก!
“เชี้ย ปากโคตรนุ่ม”
“อื๊มม”
“คราวนี้ลองออกแรงดูดสิ”
“บ๊วบ!”
“อาา เก่งมาก”
ชายหนุ่มเชิดหน้าคำราม แรงดูดดื่มจากคนด้านล่างเม้มแน่นบริเวณเงี่ยงหัว รสชาติดิบเถื่อนค่อยๆละลายไปกับน้ำลายในกระพุ้งแก้ม ภีมต้องกลืนเมือกเหลวพวกนั้นลงคอหลายครั้ง กลิ่นฉกรรจ์ของกองทัพทำให้ดวงตากลมโตเหม่อลอย จากที่ไม่ชอบั้แ่ต้น ดูเหมือนเด็กหนุ่มจะเริ่มปรับตัวได้เร็วกว่าที่คิด
อร๊อก อร๊อก อร๊อก อร๊อก
“ซีดดด ภีม!”
“อื้ออ อรัก!”
“ดีมาก อ้ากว้างๆ ดูดแรงๆ”
ภีมทำตามคำสั่ง เขาก็ไม่รู้เช่นกันว่าขุดเอาประสบการณ์แบบนี้มาจากไหน หัวบานแข็งขืนของรุ่นพี่พุ่งชนลิ้นไก่จนแทบอาเจียนหลายครั้ง เพียงแต่รสชาติเค็มปร่าที่เคยคายทิ้งกลับกลายเป็อะไรบางอย่างที่ร่างกายเผลอกลืนเข้าไปในท้องทุกรอบ ฝ่ามือหนาละจากขมับ ไม่นานนักศีรษะของร่างเล็กก็ผงกเข้าออกด้วยตัวเอง
อร๊อก อร๊อก อร๊อก อร๊อก
“เรียนรู้ได้เร็วดีหนิ ซีดด”
“ผ…ผมทำถูกมั้ยครับ”
“ยิ่งกว่าถูกอีก”
“ล…แล้วต้องทำอีกนานแค่ไหน ถ…ถึงจะได้…”
“หึหึ ถ้าอยากได้โปรตีนดีๆต้องไม่เร่งกันสิ อ้าปากดูดต่อไป”
“อื้มมม~”
เด็กหนุ่มคุกเข่าอยู่บนพื้นห้องน้ำ ศีรษะโยกไหวไปด้านหน้าโดยที่ริมฝีปากอ้ากว้าง กรามน้อยๆขยายใหญ่ ทุกจังหวะเต็มไปด้วยเสียงเปียกแฉะและเสียงกระอักกระอ่วน ขอบดวงตาแดงระเรื่อเริ่มมีน้ำใสๆไหลมาตามแก้ม จากที่เคยอ้าปากกลืนกินแท่งเนื้อ ลิ้นเรียวเล็กก็เริ่มตวัดเลียไปตามโคนเอ็นโดยที่เ้าตัวก็ไม่รู้ว่าทำแบบนั้นไปทำไม
“ซีดดดด!!!”
“ผ…ผมขอโทษครับ ผมทำผิดอะไรหรือเปล่า”
“ไม่…ไม่ผิด ไม่ผิดเลย ทำดีมาก”
“แต่…พี่ดูเหนื่อยมากเลยนะครับ”
“แบบนี้แหละถูกแล้ว ภีมมาถูกทางเลย ซีดด”
รุ่นพี่ยืนหอบ กองทัพจับลำเอ็นป้อนเข้าไปในปากนุ่มๆอีกครั้ง เขาสั่งให่รุ่นน้องใช้มือทั้งสองข้างขึ้นมากำรูด เมื่อมือนุ่มๆนวดเค้นความเป็ชาย ร่างกายของกองทัพก็เกร็งกรังจนก้อนมัดกล้ามนูนพอง เขากัดฟันคำรามจนได้ยินเสียงฟันครืดคราดในโพรงปาก ดวงตาก้าวร้าวก้มมองใบหน้าใสซื่อกำลังใช้ลิ้นตวัดเลียปลายหัวเหมือนคนไม่รู้อิโหน่อิเหน่
“แม่งเอ้ย!”
“อ๊ะ อื้ออ”
“อ้าปาก!”
“อ…อาาา”
“ซีดดด!!!”
กองทัพดันเอวแกร่งออกมา จากนั้นมือหนาก็ชักกระฉอกแท่งเนื้อด้วยความรุนแรง ภีมจ้องมองท่าทางกระเหี้ยนกระหือรือของรุ่นพี่ด้วยความใ เนื่องจากสีหน้าของกองทัพดูก้าวร้าวเหมือนจะต่อยใครสักคนให้ได้ ระหว่างที่กำลังตกตะลึงกับภาพที่เห็น หัวบานแข็งขืนก็ชี้ตรงมายังริมฝีปากอวบอิ่มที่กำลังอ้าเผยอ
เมือกน้ำเชื้ออัดแน่นไปด้วยโปรตีนพุ่งเข้าไปในโพรงปาก ตามมาด้วยลำเอ็นที่ยัดเข้าไปซ้ำจนแก้มน้อยๆนูนป่อง!
พร๊วดด!
“อื้ออ!?”
“ซีดดดด”
“อึก….อึก…อืออ”
“อย่าคาย!” กองทัพทำเสียงดุ “กลืนลงไปให้หมด”
ภีมแสดงสีหน้าพะอืดพะอม เขาไม่คิดว่าของเหลวขาวขุ่นของรุ่นพี่จะเยอะขนาดนี้ กลิ่นของมันแปลกประหลาด แถมรสชาติก็คาวเข้มจนอยากจะบ้วนทิ้ง ภีมส่ายหน้าบอกรุ่นพี่เป็นัยว่าเขากลืนไม่ลงจริงๆ แต่ด้วยสายตาดุดันที่จ้องลงมาก็ทำให้ลำคอระหงกระดกน้ำเชื้อทุกหยดลงไป
“แคก แคก อึก!”
“ของดีก็กินยากแบบนี้แหละ”
“พ…พี่กองทัพ”
“กินแบบนี้ไปสักเดือน…เดี๋ยวก็ชินเอง”
“ผมต้องกินแบบนี้…ไปถึงเดือนเลยหรอ”
“ใช่ พี่ยอมเสียสละโปรตีนของพี่ให้เราคนเดียวเลยนะ”
กองทัพยิ้มมุมปาก เขาถอดแว่นตาออกไปจากใบหน้าแดงก่ำ มือหนาเอื้อมไปเปิดฝักบัวและชำระร่างกายช่วยกัน ระหว่างที่สายน้ำไหลไปตามเนื้อหนังภีมก็รู้สึกร้อนวูบวาบขึ้นมา เขายังไม่เสร็จสมเหมือนกับรุ่นพี่ และของเหลวที่พึ่งกลืนเข้าไปก็เร่งอะไรบางอย่างในตัวจนร้อนรุ่ม ดวงตากลมโตเหลือบไปมองท่อนเนื้อแข็งขืนของคนข้างกาย อยู่ๆภายในใจก็อยากก้มลงไปเขมือบดูดมันอีกครั้ง
ปฏิกิริยาทุกอย่างถูกรุ่นพี่เทรนเนอร์จับจ้อง หลังจากที่ป้อนโปรตีนรุ่นน้องจนครบหนึ่งเดือน ถึงตอนนั้นร่างเล็กคงไม่อาจปฏิเสธโปรตีนแบบฉีดตรงเข้าตัวได้อีกต่อไป!
5K
