ARC I: Sand and Grass
บทที่ 12: สตูว์เนื้อกระต่าย (2/2)
ที่กองไฟกองเดิมนี้เอง... เสียงของฟืนที่แตกจากการเผาไหม้ดังอยู่เบาๆ คลอเคล้าด้วยเสียงของต้นปาล์มที่ไหวสั่นตามแรงลม...
Edrin นั่งอยู่ไม่ไกลมากกองไฟ... เงียบๆ
“ข้าหวังว่า...มันจะไม่มีอะไรเกิดขึ้น...ในค่ำคืนนี้...”
เขาภาวนากับสิ่งใดก็ตามที่รับฟัง... ก่อนที่เขาจะนั่งนิ่งๆ อยู่อย่างนั้นไปสักพักหนึ่ง
ก่อนจะเริ่มลุกขึ้น และเดินตรวจตรารอบๆ แคมป์...
แต่ก็ยังไม่มีสัญญาณใด ที่ดูจะผิดปกติ...
และกองไฟก็ค่อยๆ มอดลงเล็กน้อย... Edrin เดินไปเอาฟืนมาเพิ่ม เพื่อหวังไม่ให้มันดับลง... ก่อนจะพบเข้ากับ Rowan ที่เดินออกมาจากกระโจมพอดี...
“ฮ้าวว... นี่เ้ายัง...ไม่ยอมนอนอีกหรือ Edrin”
“ข้าคิดว่าจะอยู่เฝ้าอีกสักพัก...”
เขากล่าวตอบพร้อมทั้งเติมเชื้อไฟในกองเพลิง...
“งั้น... ข้าไปยิงกระต่ายเดี๋ยว”
“ตามสบาย Rowan ว่าแต่ Liora ล่ะ...”
“หลับไปนานแล้วล่ะ...เ้าไม่ต้องห่วงหรอก”
“ข้าขอตัวเดี๋ยวนะ Edrin”
Edrin พยักหน้าตอบ ก่อนจะนั่งลงไม่ไกลจากกองไฟมากนัก...
พร้อมด้วยเสียงของไม้ที่แตกในกองเพลิง และกลิ่นของฟืนชุดใหม่ที่กำลังถูกเผาไหม้...
“เ้ายังคงฝืนตัวเองอยู่ตลอดเลยนะ Edrin”
Rowan ที่ทำธุระของตัวเองเรียบร้อย ตามมาสมทบ พร้อมนั่งลงไม่ไกลจากเพื่อนของเขา
“ข้าแค่...ระวังไว้ก่อน...”
“แต่เ้า... ระวังไว้ก่อน มาหลายคืนติดกันแล้วนะ Edrin”
“เ้าไปนอนพักเสียเถอะ... เดี๋ยวข้าอยู่เฝ้าต่อให้...”
“เ้าแน่ใจนะ Rowan”
“เออ! แน่เสียยิ่งกว่าแน่ ข้าสู้กับตะขาบั์ตัวยาวเป็ 10 เมตรมาแล้ว แค่อยู่ยามรอบดึก แค่นี้สบายกว่าเป็ไหนๆ ฮ่าฮ่า”
“เ้าไปพักเถอะไป...ยัยหนูเองก็พูดอยู่ว่า อย่าฝืน...”
“ถ้าเ้าว่าเช่นนั้น...”
Edrin ลุกขึ้นยืน ก่อนจะมองมาที่ Rowan อีกครั้ง พลันพูดต่อว่า...
“และ Liora บอกเช่นนั้น... เห็นที... ข้าก็ควรได้พักจริงๆ”
“ใช่... ตรงนี้ข้ารับ่ต่อเอง ไม่ต้องกังวล”
“อืม... ราตรีสวัสดิ์ Rowan”
“หากมีอะไรเกิดขึ้น...”
“มันไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอก! เ้าไปนอนได้แล้ว Edrin ข้าเอาอยู่ ฮ่าฮ่า”
“เฮ้อออ...ข้าขอตัวแล้วกัน”
Edrin เดินช้าๆ พลางกวาดสายตาไปจนทั่ว ก่อนจะยอมเข้าไปนอนที่กระโจม...
Rowan ที่ตอนนี้รับ่ต่อนั้น เขายังคงอยู่ในเสื้อสีชมพูตัวเดิม พร้อมด้วยอาการหาวอยู่เล็กน้อย...
“อูย... อากาศของทะเลทรายนี่ตอนกลางคืน ก็ยังหนาวถึงขั้วกระดูกเช่นเดิมเลย...”
“เฮ้ออ.. วันนี้ก็เจออะไรมาตั้งเยอะ... แถม Bromm ก็ยังไม่ยอมทำชุดเกราะให้ข้าอีก”
Rowan บ่นกับตัวเองท่ามกลางลมหนาว เหมือนกับว่ามีเพียงกองไฟตรงหน้าที่รับฟัง และทำให้เขายังคงอุ่นอยู่...
“ข้านี่เป็เอามาก...จู่ๆ ก็พูดคนเดียว ฮ่าฮ่า”
และเวลาก็ล่วงผ่านไปเรื่อย ๆ ... จนความเงียบได้เข้ามาแทนที่จนเกือบสมบูรณ์...
มีเพียงเสียงกรนทุ้มต่ำ จากกระโจมของนายช่างใหญ่ ที่ยังไม่ยอมแพ้ให้ความเงียบของค่ำคืนนี้...
“สาบานได้...ข้าไม่เคยได้ยินใครกรนดังแบบเ้ามาก่อน Bromm!”
“นี่ข้าพูดคนเดียวอีกแล้วหรือเนี่ย...”
Rowan บ่นกับตัวเองและเสียงกรนของ Bromm ที่ดังขึ้น พร้อมไม่มีทีท่าว่ามันจะเบาลงแม้แต่น้อย...
.
.
ก่อนที่พงหญ้า ด้านหลังเขา มันจะสั่นไหว... จนเกิดเสียงเบาๆ ของใบหญ้าที่เสียดสีกัน...
.
.
“เฮ้ย! นั่นใคร!... หรือจริงๆ ข้าหูแว้ว?”
Rowan หันไปมองยังต้นเสียง... ก่อนจะพูดติดตลกกับตัวเองตามประสา... และหันหน้ากลับมาดังเดิม โดยไม่สงสัยอะไรมากนัก
และเสียงของพงหญ้า ด้านหลังเขา ก็ดังขึ้นอีกครั้งจนทำเอา Rowan หันมองในทันที...
เขาสังเกตเห็นเป็เงาลางๆ ท่ามกลางความมืดที่แสงสว่างจากกองไฟส่องไปไม่ถึง...
Rowan ลุกขึ้น แม้จะรู้สึกหวั่นใจเล็กน้อย... เขาเดินเข้าไปใกล้กับต้นเสียง ณ พงหญ้าด้านหลัง...
เขากลั้นใจ พร้อมแหวกพงหญ้าพวกนั้นออกโดยเร็ว ก่อนจะสำรวจใกล้ๆ ... แต่ก็ไม่พบเข้ากับสิ่งใด...
จนกระทั่ง...
.
.
เสียงของฝีเท้าคู่หนึ่ง ดังชัดขึ้นอยู่ด้านหลังของเขา...
มันใกล้เขามาเรื่อย ๆ ... จน Rowan ได้ยินชัดเจน
เขากลืนน้ำลายหนึ่งครั้ง พร้อมด้วยเหงื่อที่เริ่มไหลซึมผ่านหน้าผากมากขึ้นมากขึ้น...
ก่อนจะตัดสินใจ... ค่อยๆ หันกลับไปมองยังต้นเสียง ด้านหลังของตนเอง
และพบเข้ากับภาพที่ไม่คิดฝัน...
ชายในชุดสีดำ พร้อมผ้าโพกหัวและใบหน้ามิดชิด จะมองเห็นได้ก็เพียงแต่ดวงตาคู่นั้น ที่ไม่ถูกปกปิด...
มันเป็แววตาที่ดูไร้ซึ่งอารมณ์... ความรู้สึก... และไร้ซึ่ง
.
.
“ชีวิต...”
Rowan ใจนก้าวถอยไปตามสัญชาตญาณ ก่อนที่จะค่อยๆ ได้สติ เมื่อมองมันผู้นั่นที่ยืนอยู่ตรงเบื้องหน้า...
“ดะ..ดะ..เดี๋ยวก่อนนะ... นี่มัน Chain Tracker นี่หว่า!”
เขาเรียกสติตัวเองกลับมา ก่อนที่อาการสั่นกลัวจะทุเลาลง...
พร้อมตั้งท่า เตรียมจู่โจม...
Rowan พุ่งไปข้างหน้าอย่างหนักแน่น และไร้ช่องโหว่ ก่อนจะตะบัดซัดหมัดที่หนักหน่วง เข้าไปที่ใบหน้าของมันอย่างเต็มแรง...
จนร่างของ Chain Tracker เบื้องหน้ากระเด็นไปข้างหลังแบบล้มทั้งยืน
“ที่คิดว่าข้าเคี้ยวง่าย...ก็คิดใหม่นะโว้ย! ไอ้พวกลอบกัด...”
“ครั้งนี้ร่างกายข้าพร้อมสมบูรณ์ แบบนี้ทั้งคืนยังได้ หึหึ”
Rowan พูดขึ้นอย่างมั่นใจ พร้อมทาทีที่แข็งกร้าว...
ก่อนที่ไม่นานนัก...
มันจะลุกขึ้นมาอีกครั้ง ช้าๆ เผยให้เห็นใบหน้าของมัน ภายผ้าที่เคยปกปิดเอาไว้...
.
.
ใบหน้าของมันมีสีที่ซีดราวกับไร้ชีวิตมาสองถึงสามวัน... พร้อมด้วยของเหลวบางอย่างที่ไหลออกมาจากจมูก ดวงตา และปาก...
จมูกที่หักจากแรงหมัดของ Rowan จนเห็นรอยแผลชัดเจน...แต่มันกลับที่ไร้ซึ่งเืที่ควรจะไหลออกมา...
ก่อนที่มันจะค่อยๆ ขยับร่างกายช้าๆ แต่ทว่ามันไม่ใช่การขยับร่างกายแบบที่มนุษย์ปกติจะขยับ...
มันค่อยๆ เดินช้าๆ ก่อนจะเปลี่ยนจังหวะโดยฉับพลันด้วยความเร็วที่มากขึ้น...
สาวหมัดต่อยเข้าไปที่ Rowan เข้าอย่างจัง...
แต่เขายังรับไว้ทัน... และรับรู้บางอย่างขึ้นมาว่า... มันหนัก และแรงกว่าที่มนุษย์ปกติจะทำได้...
แม้จะยังเต็มไปด้วยความสงสัยกับสิ่งที่ยืนอยู่ตรงหน้า... แต่หน้าที่ของเขาตอนนี้ คือการทำให้ภัยคุกคามนี้จบลง...
“ข้าไม่รู้ว่าเ้าเป็อะไร... แต่ข้าคิดว่าเ้าล้มเป็... หึหึ”
Rowan พุ่งเข้าไปอีกครั้งเพื่อจู่โจมด้วยหมัดชุด...
หมัดซ้าย ต่อยตรง... เข้าเป้า
หมัดซ้าย ต่อยตรง... เข้าเป้าเช่นกัน
และหมัดฮุกขวา เต็มแรงหวังปิดเกมนั้น.... พลาดเป้าไปอย่างประหลาด
และภาพตรงหน้าคือ...
มันหักคอหลับไปด้านหลัง...ราวกับว่ากระดูกคอของมันนั้น งอได้เหมือนข้อพับ...
นั่นทำเอา Rowan ใไม่น้อย ก่อนที่เขาจะเรียกสติตัวเอง ถอยหลังออกมาหนึ่งก้าว...
“นี่มันบ้าอะไรของเ้าวะเนี่ย!”
“เ...ด็...ก....อ...ยู่...ไ...ห...น”
มันพูดตอบด้วยน้ำเสียงที่ดูไร้อารมณ์ แม้ไม่ชัดถ้อย แต่พอรับรู้ได้ว่ามันกล่าวคำใด...
ก่อนที่มันจะดันคอของตัวเองกลับมาอยู่ที่เดิม...
ทำเอา Rowan ขนลุกขึ้นมาไม่น้อย...
เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนมองไปยังกองไฟด้านหลังของมัน... และพุ่งตรงเข้าไปใช้ไหล่ชนเข้าที่บริเวณช่องท่องของมัน...
ก่อนจะยกเสยมันขึ้น และใช้กำลังของเขา ผลักมันลงกองไฟ...
ร่างของ Chain Tracker คนนี้ถูกไฟเผาไหม้จนได้กลิ่นของเนื้อ และหนังที่โดนเข้ากับความร้อน...
มันไม่ดิ้น... ไม่ร้องเ็ป... ไม่พยายามดับไฟที่กำลังเผามัน...
เพียงแต่ว่ามันพยายาม... ลุกขึ้นอีกครั้ง...
ในขณะที่ร่างนั้นถูกไฟคลอกอยู่ต่อเนื่อง...
ก่อนจะล้มลงไปทั้งยืน...เพราะชิ้นส่วนที่ถูกเผานั้นทำค่อยๆ แยกหลุดออกจากร่างกาย...
Rowan ที่เห็นสภาพของมันตรงหน้า...ก็ทำอะไรไม่ถูก... ได้แต่ยืนนิ่งและหายใจไม่เป็จังหวะ...
เหมือนกับว่าเขาไม่ได้กำลังเผชิญอยู่ กับสิ่งที่... “มีชีวิต” ก่อนที่เสียงฝีเท้าหนึ่งจะดังขึ้นจากด้านข้างของ Rowan ไม่ไกลจากพงหญ้า...
มันพุ่งเข้ามาพร้อมดาบที่หมายจะสังหารเขา...
Rowan ที่ในตอนนี้ไม่มีโล่ประจำตัว... รู้ได้ทันทีว่าเขาคงไม่รอดจากคมดาบนี้เป็แน่...
แต่ทว่า...
มวลพลังเวท สีดำทมิฬ พุ่งตรงเข้าใส่มันอย่างหนักแน่น...
“Rowan! อย่ามั่วยืนนิ่ง... ไปดู Liora เร็ว!”
เสียงของ Aelthara ดังขึ้น เพื่อดึงสติเขาอีกครั้ง...
ก่อนที่เธอจะเริ่มใช้ไอเวทสีดำเข้ากลืนกินพวก Chain Tracker ที่อยู่ตรงหน้า และด้านข้างของ Rowan...
“ขะ ขะ ขอรับ ท่านหญิง Aelthra ข้าเป็หนี้ชีวิตท่าน!”
“เื่นั้นเอาไว้ก่อน! ไป เร็ว!”
Rowan กลับมาอยู่กับปัจจุบันอีกครั้ง ก่อนจะเริ่มวิ่งไปที่กระโจมหลังตรงกลาง พร้อมด้วย Bromm ที่เดินสวนออกมาจากกระโจมข้างๆ
กับอาวุธแปลกๆ ...
“Bromm นี่เ้าถืออะไรออกมาล่ะนั่น!”
“สิ่งที่จะทำให้เ้าหุบปากได้ไง Rowan!”
“อันนี้โดนใจ... ฮ่าฮ่า”
หลัง Rowan กล่าวจบ พวกมันที่ตามมาสมทบ ก็โผล่มาจากความมืด เพื่อจู่โจมนายช่างใหญ่...
“Bromm ระวัง!”
.
.
ปัง!
เสียงของกลไกเวท หรือกลไกอาวุธก็ไม่อาจทราบ... ดังขึ้น พร้อมกับส่งร่างของ Chain Tracker ตนหนึ่ง ลอยกลับไปยังความมืดอีกครั้ง
“เป็ไงล่ะ ไอ้พวกหน้าเละ อย่ามาซ่ากับคนแคระนะโว้ย”
“สิ่งนั้นของเ้า... ข้าถูกใจมันเลย Bromm”
“มัวพูดมากอยู่ได้ ไปหายัยหนูก่อนไหม!”
“เออๆ รู้แล้วๆ!”
Rowan วิ่งเข้าไปในกระโจม ก่อนที่เสียงอุปกรณ์ของ Bromm จะดังขึ้นเป็ชุด ต่อเนื่องเรื่อย ๆ ...
.
.
ฟึบ!
“เฮ้ย! ใจเย็น! นี่ข้าเอง!”
Rowan ที่หยุดยืนอยู่ไม่ไกลนักหลังก้าวข้ามประตูหน้าของกระโจม ก่อนจะถูกดาบจ่ออยู่ที่คอ ห่างเพียงแค่ไม่กี่นิ้ว...
“ถ้าเ้ายั้งมือช้ากว่านี้เพียงวินาที หัวข้าคงหลุดไปแล้ว Edrin!”
“ก็เ้าไม่รู้จักพูด! หรือส่งเสียงอะไร...”
“นี่ข้าผิดใช่ไหม ห๊ะ!”
“ข้าก็ไม่ได้บอกว่าเ้า...ผิด”
“ทั้งสองคน หยุดได้แล้วค่ะ!”
Liora พูดขึ้นเสียงดังชัดเจนด้วยความจริงจัง เพื่อให้ผู้ใหญ่ทั้งสองหยุดเถียงกันเสียที...
“ข้างนอกเกิดอะไรขึ้นหรอคะ ลุง Rowan?”
“จะอธิบายยังไงดี... ค่อนข้างชุลมุนเลยยัยหนู แต่ที่แน่ๆ มันไม่ปลอดภัยเอามากๆ”
“ข้าพอจะเดาได้... Rowan”
“เ้ารู้ไหม พวกมันเป็ใคร? Chain Tracker?”
“เื่นั้น... ข้าไม่มั่นใจนัก...”
“ข้าว่าเ้าออกมาดูให้เห็นกับตาดีกว่า Edrin…”
“อะไรของเ้า...สรุปแล้วมัน...”
.
.
“อ้า!”
“Liroa!”
Edrin ที่ไม่ทันพูดจบ ก็ถูกเบนคววามสนใจด้วยเสียงของเด็กสาว ก่อนที่ด้านหลังของกระโจม จะถูกกรีดออกจากรายฟันขนาดใหญ่...
กว้างพอให้เห็นเป็ร่างของกลุ่ม Chain Tracker
ที่มีลูกศรปักอยู่ที่หัว...
มันจับแขนของ Liora เอาไว้แน่น... ก่อนจะพยายามลากเด็กสาวกลับออกไปในความมืด...
Edrin พุ่งเข้าจู่โจมโดยไม่ลังเล... ดาบของเขาตัดเข้าที่แขนของมันอย่างแม่นยำ ก่อนจะชิงตัว Liora กลับมาไว้ในอ้อมแขนสำเร็จ...
Rowan ที่อยู่ไม่ไกล เขาวิ่งไปที่โล่ และเกราะของแขนของตน เพื่อเตรียมรับมือกับสิ่งที่อาจจะเลวร้ายขึ้น...
Edrin เมื่อแน่ใจแล้วว่า Liora ปลอดภัย... เขาก็เตรียมที่จะปิดงาน...
Rowan ที่พร้อมแล้วนั้น อุ้ม Liora ขึ้นไหล่ ก่อนจะพาเธอออกไปจากจุดนี้
“Liora อยู่กับข้าแล้ว ท่านหญิงและ Bromm อยู่ที่กองไฟ ตามมาด้วยล่ะ Edrin”
เมื่อพูดจบ Rowan ก็พาเด็กสาวออกไปยังจุดรวมพล...
Edrin ที่ยืนคุมเชิงอยู่นั้น ก็พลันสังเกตเห็นลูกศรที่ปักอยู่ที่หัวนั่น ก่อนจะฉุกคิดได้ว่า มันเป็คนๆ เดียวกันกับเมื่อหลายวันก่อน...
เขากำดาบมั่น ก่อนจะฟันไปที่คอของเป้าหมายอย่างเฉียบคม...
และเมื่อแน่ใจว่าเป้าหมายจะไม่สามารถเป็ภัยคุกคามได้อีก... เขาก็ตามมาสมทบกับ Rowan และทุกๆ คน...
.
.
เสียงอุปกรณ์ของ Bromm ดังขึ้นเป็ชุด ต่อเนื่อง... เสียงของพลังเวทจากท่านหญิงเอลฟ์ ที่ถูกยิงออกมาไม่ขาดสาย และเสียงของคมดาบที่กระทบโล่ดังชัดเป็่ๆ ...
“พร้อมนะ Bromm! รับไป!”
“เฮ้ย! เดี๋ยวก่อน ยังไม่พร้อ...”
Rowan ที่รับเอาการโจมตีของมันผู้หนึ่ง ก่อนจะกระแทกเพื่อเปิดช่องโจมตีให้แก่ Bromm แต่ทว่าเกิดการผิดพลาดในจังหวะ... เพราะ Bromm กำลังทำอะไรบางอย่างที่อุปกรณ์ของเขา...
ก่อนที่มันผู้นั้นจะง้างดาบเข้าจู่โจมนายช่างใหญ่...
ฉึบ!
.
.
ร่างของมันผู้นั้น ถูกดาบแทงเข้าจากด้านหลัง ก่อนจะถูกเหวี่ยงออกไปให้พ้นจากแนวป้องกัน...
“เป็อะไรหรือเปล่า...นายช่าง Bromm!”
Edrin ที่ตามมาสมทบกับทุกคน พูดขึ้นมาหลังจากที่ช่วยนายช่างใหญ่ไว้ได้ทันหวุดหวิด...
“ข้าเกือบเสร็จมันแล้ว Edrin ไม่ได้เ้า ข้าคงแย่”
“ส่วนเ้า Rowan! นี่ก็ขยันโยนมันมาเหลือกเกิน ไม่เห็นหรอ ข้ากำลังเปลี่ยนแกนพลังงานอยู่เนี่ย!”
“เออ! ขอโทษ... ข้าไม่รู้หนิว่าเ้าทำอะไร...ก็คิดว่าพร้อม!”
“พร้อมก็บ้าแล้ว! ก็เห็นๆ กันอยู่ไหม”
“ข้ารับการโจมตีแทนเ้านะโว้ย Bromm! จะให้ข้ามีเวลาหันไปมองเ้าหรือไงเล่า!”
“พอได้แล้ว! ทั้งคู่นั่นแหละ!”
Aelthara พูดขึ้นมาพร้อมทาทีที่จริงจังกว่าครั้งไหนๆ ...
“ขออภัยครับ! ท่านหญิง”
“ก็ได้...ข้าขอโทษ Aelthara แล้ว... เอาไงต่อ?”
“ท่านหญิง Aelthara ไหนท่านบอกว่า...กางวงเวทย์ตรวจจับไว้แล้ว?”
Edrin เอ่ยถามด้วยความสงสัย... ก่อนที่ Aelthara จะตอบกลับว่า
“ใช่ Edrin ข้ากางวงเวทย์ไว้แล้ว...”
“หากแต่ว่ามันจะทำงานก็ต่อเมื่อตรวจพบเข้ากับสิ่งที่มีชีวิต...”
ทาทีของทุกคนเมื่อได้ยินคำพูดนี้ ก็นิ่งลงทันที... ก่อนที่ท่านหญิงเอลฟ์จะพูดต่อ...
“แต่กับพวกมันนั้น... ไม่ใช่...”
“เอ่อ...ท่านหญิง Aelthara แสดงว่าพวกมัน...ไม่ใช่มนุษย์งั้นหรือ?”
“ตามที่เ้าว่า Rowan…”
“และสิ่งที่ทำให้พวกมันเป็เช่นนี้... ข้ารู้จักมันดีกว่าใคร...”
“มันคืออะไรกัน...ท่านหญิง?”
“ข้าไม่มีเวลาอธิบาย... Edrin”
Aelthara มองไปรอบบริเวณ พวกมันนับสิบที่ค่อยๆ คืบคลานออกมาจากความมืดทีละตน...
ราวกับว่าไม่รู้จักเหน็ดจักเหนื่อย...
“หากเป็เช่นนั้น เราก็ซัดมันให้หมอบไปทุกตัวเลยไม่ได้หรอ?”
“มันไม่ง่ายเช่นนั้น Rowan”
“พวกเ้ายังมีชีวิต...ยังหายใจ...”
“แต่พวกมันทั้งหมดนั้น...ไม่”
“พวกเราจะหมดแรงก่อน...และเราทุกคนจะไม่รอด Rowan”
Edrin กล่าวเสริมหลังจากท่านหญิงเอลฟ์พูดจบ...
“ตามที่เ้าว่า Edrin แต่ข้า...”
Aelthara เงียบไปครู่หนึ่ง มือเธอสั่นเล็กน้อย... ก่อนจะเริ่มหายใจไม่เป็จังหวะ...
เด็กสาวที่ยืนอยู่ในแนวป้องกันไม่ไกลกันนั้น... เธอสังเกตเห็นทาทีที่เปลี่ยนไปของท่านหญิงเอลฟ์...
Liora เขยิบมาใกล้ขึ้นก่อนจะจับผ้าคลุมของ Aelthara แล้วพูดขึ้นว่า...
“ไม่เป็ไรนะคะ...ป้า Aelthara”
“พี่ Edrin เก่งมาก ลุง Rowan แข็งแรงมากๆ ด้วย แล้วก็ คุณตา Bromm ก็มีสิ่งประดิษฐ์ที่สุดยอด!”
เมื่อพูดจบเด็กสาวมองไปในตาของท่านหญิงเอลฟ์ ก่อนจะยิ้มให้เธอเล็กน้อย...
Aelthara เมื่อสบตาเข้ากับเด็กสาว... เธอก้มหน้าลงเพื่อหลบสายตา ก่อนจะกลืนน้ำลายหนึ่งครั้ง พร้อมสูดหายใจเข้าเต็มปอด...
.
.
“Edrin...Rowan ข้าขอร้องพวกเ้าอย่าง...”
“5 นาที... ซื้อเวลาให้ข้า”
Aelthara กล่าวอย่างจริงจัง ด้วยสีหน้าที่หวั่นเกรงกับสิ่งที่เธอร้องขอ.. ราวกับว่ากำลังเดิมพันบางสิ่ง...
“5 นาที... งานนี้มีถึงเื..ถึงกระดูกแน่..ท่านหญิง”
Rowan บ่นกับตัวเองลอยๆ จะก้าวออกมาข้างหน้าอย่างหนักแน่นและมั่นคง ณ เบื้องหน้าของ Aelthara
ในขณะที่ Edrin ไม่พูดอะไร เขาถอยตำแหน่งของตัวเองลงไป ไม่ห่างจากช่องว่างที่เปิดอยู่ของ Aelthara...
Bromm เองแม้จะโวยวายอยู่บ้าง แต่อุปกรณ์เวทของเขาก็อยู่ในสถานะที่พร้อมจัดการทุกสิ่งที่เล็ดรอดแนวป้องกันของ Rowan เข้ามา...
และหนูน้อย Liora ที่ยืนอยู่ท่ามกลางวงล้อมนี้ อย่างมั่นคง และไม่มีความหวั่นเกรง... ก็พลันพูดขึ้นมาว่า
“เอ่อ..ป้า Aelthara คะ...หนูจะ..อยู่เงียบๆ ค่ะ”
Aelthara มองเธอด้วยสายตาที่อ่อนโยน ก่อนจะสูดหายใจแรงๆ ครั้งหนึ่ง แล้วจึงค่อยๆ ปล่อยลมหายใจนั้นออกมาช้าๆ ...
.
.
.
“เริ่มเลย...”
ในทันทีที่นางกล่าวจบ ละอองเวทย์สีดำ ค่อยๆ เข้าปกคลุมจากด้านล่างขึ้นมาจนทั่วตัวของเธอ...
บรรยากาศที่ดูหนักอึ้งเหมือนกับว่าจะกดทับทุกอย่างให้จมพื้นทราย และจากนั้น...
ท่านหญิงเอลฟ์จึงเริ่มร่ายมันออกมา บทแรก...
“Iná el Nolbé Ol Aelthara... Ūthé NoLúan... Dé Awá Rothué... Iná Sátannā...”
“Iná el NaLyá Ol NoLúan... Ūjaé Naél MyoLy tel SyoLy...”
.
.
ความเข้มข้นของพลังเวทย์ เริ่มก่อตัวหนักขึ้น และทรงพลังยิ่งขึ้น มวลอากาศโดยรอบ ผันผวนจนเกิดเป็มรสุมขนาดย่อม...
พวกมันยังดาหน้าเข้ามาอย่างไม่หยุดยั้ง...
ส่วน Aelthara เองนั้นยังคงร่ายเวทของเธอต่อไป...
และในตอนนี้ พวกมันที่เริ่มเผยตัวออกมาจากความมืด มากพอที่จะนับได้หลายสิบตัว...
“มันมาจากไหนเยอะแยะเนี่ย ข้ายิงมันจนมือบวมแล้ว!”
“ที่มีแรงบ่นมากนัก ก็ยิงมันให้แม่นกว่านี้ Bromm!”
“ก็ร่างหนาๆ ของเ้า มันบังทัศนวิสัยข้า!”
“บ่นมากนัก เอ้านี่!”
Rowan พลิกตัวแล้วเปิดช่องให้ Bromm ยิงพวกมันสองตัวตรงเบื้องหน้าให้กระเด็นไปไกลหลายเมตร...
“ฮ่าฮ่า เป็ไงล่ะ Rowan เ้าเห็นไหม!”
“เออ เก่งมาก เก่งมาก!”
“ถ้าไม่เต็มใจ ก็ไม่ต้องพูดก็ได้!”
“เอ้า! เ้านี่เดาอารมณ์ยากเสียจริง”
“เฮ้ย! ไอ้ั์ ระวัง!”
.
.
ฟึบ!
.
.
ร่างหนึ่งของพวกมันที่พุ่งเข้าจู่โจม Rowan ในจังหวะที่เขาเสียสมาธิครู่หนึ่ง ก็พลันหัวหลุดออกจากบ่า ก่อนจะล้มหงายลงกับพื้นทราย...
“ทั้งสองคน...มีสมาธิหน่อย!”
“เออ... ขอบใจ Edrin”
“นายช่าง Bromm อุปกรณ์เวทของท่าน...ยังใช้งานได้อีกนานไหม?”
“มันชื่อว่า ปืนเวทอัดอากาศ ทำงาน คล้ายกับะเิเวท...”
“Bromm! มันใช่เวลาไหมเฮ้ย!”
“เออ..ก็ได้ ไอ้ั์ ยิงได้อีกราวๆ 10 ไม่สิ 15 ครั้ง!”
“น่าจะเพียงพอ...ขอบคุณมากนายช่าง Bromm”
“นี่ Edrin พวกมันไม่แห่กันมาไม่หยุดเลย...”
“ข้าเห็นแล้ว Rowan แต่เ้าเองก็ยังยืนไหวอยู่...”
“มันก็ใช่...แต่ก็เริ่มอ่อนแรงเหมือนกัน…”
“ถ้าเ้ายืนไม่ไหว...ข้าจะคุมแนวหน้าแทน...”
Edrin กล่าวในขณะที่เริ่มขยับเข้าหาศัตรูตรงหน้ามากขึ้น... และเป็ฝ่ายเข้าจู่โจมเพื่อชะลอให้พวกมันเข้าถึงตัว Rowan และ Bromm ช้าลง...
“ฝากด้วยล่ะ Edrin...”
Rowan กล่าว ก่อนจะตั้งโล่อย่างมั่นคงอีกครั้ง...
พร้อมกันนี้เอง Aelthara ยังคงร่ายเวทนี้ต่อไป...
.
.
“Dé el Galé... Ol NoLúan Sawathé... Dé Lafá Déanthá... tel Feráan Déanthá...”
“Dé Lyoryn Déanthá... Ūjaé Héréa... Ám Ol Lael... Fé Rothué Dé Aelthá...”
“Ūjaé Déanthá Fé... Rothuré Lafá Rothué....”
.
.
.
“Dūol Naél Rothuré...”
“Dūol Naél Rothuré...”
สิ้นเสียงสุดท้ายของท่านหญิงเอลฟ์ Aelthara ไอเวทสีดำขนาดใหญ่ที่แผ่ออกมาจากตัวเธอ... ก็เข้าปกคลุมไปทั่วอาณาบริเวณโดยรอบ
บรรยากาศที่ตึงเครียดแต่เดิม...กลับยิ่งทวีคูณให้รู้สึกหนักอึ้ง อุณหภูมิที่เย็นเยือกของทะเลทรายยามค่ำคืนที่ทำเอาหนาวสั่น ก็พลันลดลงจนรู้สึกได้ไปถึงขั้วกระดูก...
และที่เบื้องหน้า พวกมันทั้งหลายที่มิใช่มนุษย์เ่าั้ ก็ถูกไอเวทสีดำทมิฬ เข้าห่อหุ้มจนทั่วร่าง และค่อยๆ กลืนกินพวกมันช้าๆ ...
จนกระทั้งเบื้องหน้าของพวกเขา กลายเป็ทะเลหมอกสีดำสนิท...
ไม่นานหลังจากนั้น ไอเวทสีดำก็ค่อยๆ กลับคืนสู่ผู้ร่าย... โดยเคลื่อนผ่าน Edrin… Rowan… Bromm และ Liora…
และแผ่เสียงกระซิบที่ดูโหยหวน...พร้อมด้วยเสียงพึมพำของบางสิ่งในความมืด...ซึ่งชวนให้รู้สึกขนลุกอย่างประหลาดเมื่อครั้งที่มันเคลื่อนผ่านทุกๆ คน...
ก่อนที่ไอเวททั้งหมดจะคืนกลับมาหาร่างของ Aelthara ช้าๆ ...
.
.
และในตอนนี้ไม่มีพวกมันตนไหน ที่ยืนอยู่ต่อหน้าพวกเขา...
ซึ่งในมีกี่อึดใจหลังจากนั้น...
.
.
Aelthara ที่ยืนนิ่งหลังร่ายเวทนี้...ก็เข่าทรุดลงต่อหน้าเด็กสาว...
พร้อมด้วยเสียงกรีดร้องที่เ็ปทรมานจนมิอาจจะหาคำใดมานิยามความรู้สึกนั้นได้...
เืสีดำสนิท... ค่อยๆ ไหลจากตา และจมูกของท่านหญิงเอลฟ์
เธอกุมอกตัวเองไว้แน่น... ราวกับว่ามีบางสิ่งกำลังแตกสลายจากภายในร่าง...
เด็กที่เห็น Aelthara ในสภาพที่ทุกทรมาน ก็พลันตัวสั่น และก้าวขาแทบไม่ออก...
ก่อนที่เธอจพยายามขยับร่างกายเล็กๆ เข้าไปใกล้กับท่านหญิงเอลฟ์ ด้วยอาการลนลาน และมือที่สั่นเทา...
“ป้า...Ael…tha..la..คะ?”
“ท่านหญิง Aelthara!”
Rowan ที่ยืนอยู่ไม่ไกลนัก พุ่งตรงเข้าดูอาการของท่านหญิงเอลฟ์ในทันที...
“เวรแล้วไง! Aelthara เ้าไหวไหม?”
นายช่าง Bromm ที่อยู่ไม่ห่างกันนัก อุทานขึ้นมาทันใดก่อนจะวิ่งตาม Rowan มาติดๆ
Edrin ที่อยู่ไกลกว่าทุกคน ยังคงกวาดสายตาดูโดยรอบ... ไม่ใช่ว่าเขาไม่สนใจท่านหญิงเอลฟ์ที่กำลังเ็ป...
แต่สัญชาตญาณของเขากำลังบอกบางอย่างเป็นัย...
“Liora!”
Edrin ะโขึ้นมาสุดเสียงก่อนที่ทุกคนจะทันได้รู้สึกตัว...
.
.
ปัง!
เสียงดังขึ้นมา คล้ายกับะเิเวทอัดอากาศของ Bromm ที่พวกเขาคุ้นเคย แต่ทว่า... ไม่มีการะเิ หรือแรงกระแทกแต่อย่างใด...
มีเพียงก็แต่... ความสีเข้มที่พวยพุ่งขึ้นมาปกคลุม ณ จุดที่ Liora และ Aelthara อยู่...
“ป้า Aelthara!”
“ท่านหญิง Aelthara!”
เสียงของ Liora และ Rowan ที่อยู่ในม่านควันดังกล่าว ยังคงชัดเจน ในขณะที่เสียงไอเป็จังหวะของ Bromm ดังขึ้นตามมา
Edrin ที่ยืนอยู่นอกม่านควันนั้น ก็รีบพุ่งเข้าไปข้างในโดยเร็ว..
“อ้าก!... เฮ้ย! ปล่อย Liora นะโว้ย!”
“Rowan! Liora!”
Edrin ที่พึ่งพุ่งเข้ามาในม่านควันนี้ ก็ได้ยินเสียงของเพื่อน พร้อมมาด้วยเสียงร้องของเด็กสาว ก่อนที่เขาจะรับรู้ได้ถึงบางสิ่งที่กำลังจะพุ่งสวนเขาออกไป...
เขาตัดสินใจฟันสวนเข้าไปอย่างไม่ลังเล...
เืที่กระเด็นเปื้อนติดใบดาบของเขา... ไหลหยดลงมาทั่วตามร่องเื...
ก่อนจะหันหลังกลับ วิ่งตามมันผู้นั้นออกจากม่านควันนี้...
และสิ่งที่ปรากฏตรงหน้า Edrin นั้นก็คือ...
.
.
The Chain Tracker หนึ่งหน่วยย่อย พร้อมรังสีอำมหิตที่แผ่ซ่านออกมาจากชายผู้หนึ่งที่กำลังอุ้มร่างของเด็กสาวเอาไว้...
ที่สีข้างด้านซ้ายมีาแจากการฟัน แต่มันไม่ลึกพอจำให้าเ็สาหัส... แม้ว่าเืสีแดงสดจะไหลออกมาไม่หยุดก็ตาม...
และ Liora ที่หมดสติไปั้แ่เมื่อใดก็ไม่รู้... ถูกมันอุ้มเอาไว้ที่ด้านข้าง
“เ้าทำให้ข้าต้องเหนื่อยกว่าที่คิดนะ...”
.
“the Death’s Whisper…”
.
“ต้องขอชมที่เ้าเก็บหน่วยย่อยของข้าซะเละเลย”
“ตั้งสองหน่วย แหนะ”
“และฉลาดมากที่เบนความสนใจลูกน้องข้า ด้วยลูกศรติดตามนั่น...”
“แต่ถึงอย่างนั้น... ข้าก็ตามรอยเ้าจนพบ...”
.
.
Edrin มองมันอย่างไม่ละสายตา กัดฟันแน่น พร้อมมือที่กำดาบไว้มั่น...
“ปล่อยเด็กซะ...นี่ไม่ใช่...คำขอ”
.
“โอ้ว...ดูเหมือนเ้าจะเริ่มโมโหขึ้นมาเล็กน้อย...แต่เดี๋ยว...”
“ข้าไม่รู้สึกถึง... the Death’s Whisper เลยสักนิด...”
.
.
Edrin ไม่สนใจที่มันพูดแม้แต่น้อย... เขาพุ่งไปเข้าใส่ศัตรูด้วยความโกรธจนถึงขีดสุด...
ก่อนที่หน่วยย่อยของ Chain Tracker ทั้งสามคน จะเข้าจู่โจม...
และต่อหน้า Edrin ที่ครึ่งหนึ่งในตอนนี้...
ได้กลายเป็...
The Death’s Whisper ไปแล้ว...
ก็ไรซึ่งความหมาย... เข้าจัดการพวกมันทั้งสามอย่างไม่ยากเย็นนัก...
ก่อนจะหาจังหวะพุ่งเข้าใส่ศัตรูตรงหน้าที่ยืนขวางเขา กับ Liora อยู่
ฟึบ!
.
.
เสียงของลูกศรพุ่งแหวกอากาศ เฉี่ยวหน้าของ Edrin ไปเพียงไม่กี่นิ้ว...
และมันไม่ได้ถูกเล็งไปที่ Edrin ั้แ่แรก...
ลูกศรพุ่งตรงไปหาท่านหญิงเอลฟ์ที่กำลังล้มทรุดอยู่กับพื้นทราย หมายจะสังหารให้สิ้น...
แต่ทว่า...
.
.
แก๊ง!
เสียงของหัวเหล็กของลูกศร พุ่งกระทบเข้ากับโล่เหล็กของ Rowan อย่างจัง ดังก้องจนได้ยินชัดเจน...
“ถ้าข้าช้ากว่านี้เพียงแค่วินาทีเดียว...ท่าหญิงคง...”
Rowan พึมพำกับตัวเอง ในขณะที่ยังจับโล่ไว้มั่น...
Edrin ที่มองตามไปยังจุดที่สหายของเขายืนอยู่... เมื่อมั่นใจว่าไม่มีใคราเ็ไปมากกว่านี้ ก็หันกลับไปที่มันผู้นั่นอีกครั้ง...
แต่ทว่า... ไม่มีใครอยู่ตรงนั้นเสียแล้ว...
Edrin เดินเข้าไปตรงจุดที่มันผู้นั้นเคยยืนอยู่พร้อมด้วยเด็กสาว...
มีเพียงรอยเท้าของมัน...กับกระดาษแผ่นหนึ่งที่ถูกปักไว้ด้วยมีดสั้น...
“ข้ายังอยากเห็นตำนานที่ยังมีชีวิต
The Death’s Whisper คนนั้นยังอยู่...
เ้ายังคงเป็ปีศาจ...
เพียงแต่เ้าไม่ยอมรับมัน...
ถ้าอยากได้เด็กคืน... จงมา...
Al-Najasa…
ข้าจะรอเ้าอยู่ที่นั่น...
Arshad… ”
...และนี่คือเนื้อความในกระดาษที่ Arshad ทิ้งเอาไว้ ก่อนที่ Oasis นามว่า Liora แห่งนี้ จะกลายเป็เพียงร่องรอย ของสถานที่...
ที่ครั้งหนึ่งเด็กสาวเคยตั้งชื่อ...
เคยรอเคยใครบางคนกลับมา...
และเคยรู้สึกว่าที่แห่งนี้นั้น...
คือ...
“บ้าน”
ข้อความจากนักเขียน
สำหรับภาษาที่ Aelthara ใช้ร่ายเวท ผมเอาคำอ่านไว้ตรงนี้นะครับ...
ในส่วนของคำแปล ถ้าสนใจก็คอมเม้นกันไว้ได้นะครับ ^ ^
คำอ่าน...
“Iná el Nolbé Ol Aelthara... Ūthé NoLúan... Dé Awá Rothué... Iná Sátannā...”
(อินา-เอล โนล เบ- โอล เอลธารา... อู-เธ- โน-ลู-อาน... เด- อาวา- โรธู เอ- อินา- สา-ทาน-นา-...)
“Iná el NaLyá Ol NoLúan... Ūjaé Naél MyoLy tel SyoLy...”
(อินา- เอล นา-ลี-อา- โอล โน-ลู-อาน... อู-จา-เอ- นา-เอล- มีโอลี-เทล ซีโอลี...)
“Dé el Galé... Ol NoLúan Sawathé... Dé Lafá Déanthá... tel Feráan Déanthá...”
(เด-เอล-กาเล-... โอล โน-ลู-อาน สา-วา-เธ-... เด-ลา-ฟา-... เด-อาน-ธา-... เทล เฟ-รา-อาน-เด-อาน-ธา-...)
“Dé Lyoryn Déanthá... Ūjaé Héréa... Ám Ol Lael... Fé Rothué Dé Aelthá...”
(เด-... ลี-โอ-ริน เด-อาน-ธา-... อู-จา-เอ- เฮ-เร-... เอม- โอล ลา-เอล... เฟ- โร-ธู-เอ- เด- เอล ธา-...)
“Ūjaé Déanthá Fé... Rothuré Lafá Rothué....”
(อู-จา-เอ- เด-อาน-ธา- เฟ-... โร-ธู-เร- ลา-ฟา- โร-ธู-เอ...)
“Dūol Naél Rothuré...”
(ดู-โอล นา-เอล- โร-ธู-เร...)
“Dūol Naél Rothuré...”
(ดู-โอล นา-เอล- โร-ธู-เร...)
330
