เกิดใหม่กับระบบ คนขับราคะ

ติ้ง.!.

[คุณปลุกเร้าอารมณ์]

[ได้รับเงิน 2,000 บาท]

[เนื่องด้วยความสนิทระดับ 2 คุณได้รับโบนัสคูณ 4 กลายเป็๲ 8,000 บาท]

[คุณพาคุณเมษาขึ้น๼๥๱๱๦์ ได้สำเร็จ]

[ได้รับเงิน 5,000 บาท]

[เนื่องด้วยความสนิทระดับ 2 คุณได้รับโบนัสคูณ 4 กลายเป็๲ 20,000 บาท]

[ยอดเงินสะสม 32,500 บาท]

[ยอดเงินที่ใช้ได้ 30,500]

[คุณสามารถเลื่อนระดับจาก คนขับอิสระ → พนักงานขับรถ ได้แล้ว]

[โดยการยื่นคำขอเปลี่ยนรูปแบบการทำงานกับบริษัท วาร์ป สามารถยื่นคำขอได้ผ่านแอปโดยตรง]

[เงื่อนไข คุณต้องมีรถยนต์ หรือ เช่ารถยนต์กับทางบริษัทก็ได้]

[รูปแบบงาน / การจ่ายเงิน] 

[บริษัทจะจัดหานายจ้างให้เป็๲งาน ๆ ไป]

[งานตัวอย่าง: ขับรถให้ครอบครัว หรือบุคคลทั่วไปที่มีฐานะจ้าง]

[หลังจากรับ–ส่งเสร็จสิ้น เงินจะโอนเข้าบัญชีทันที ค่าจ้างต่อครั้ง รับส่ง : 2,000 บาท(ใน 1 งานนายจ้างอาจจะให้รับส่งหลายครั้ง) ]

“ระบบ...รู้ไหมว่าแกกำลังทำให้ฉันเสียสมาธิ” ผมพึมพำในใจ แม้จะเข้าใจดีว่าการแจ้งเตือนครั้งนี้สำคัญแค่ไหนก็ตาม

[หน้าที่ของผมคือการแจ้งเตือน ไม่ว่าจะเวลาไหนก็ตาม]

เสียงทุ้มเ๾็๲๰าดังแทรกขึ้นในหัว

“เฮ้อ...ก็จริงของแก แต่ช่วยเลือกเวลาหน่อยได้ไหม” ผมเถียงกลับในใจ พลางถอนหายใจ

[ไม่สามารถเลือกเวลาได้ครับ การแจ้งเตือนคือสิ่งจำเป็๲ เพื่อไม่ให้ท่านพลาดโอกาสสำคัญ]

“ก็ได้ ๆ เข้าใจแล้ว ๆ”

[...] ระบบเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนตอบสั้น ๆ

[รับทราบ]

ผมสลัดความคิดที่ทำให้เสียสมาธิทิ้งไปและกลับมาสนใจกลีบกุหลาบที่อยู่ตรงหน้าอีกครั้ง มันมีน้ำใสไหลเยิ้มออกมามากกว่าเดิม ขณะที่ร่างกายของเธอสั่นสะท้านไปทั้งตัว และเปล่งเสียงครางแหบพร่าออกมา "เฮือก..."

ยิ่งเห็นเธอสั่นแบบนั้นยิ่งทำให้ผมมีอารมณ์ที่มาขึ้น ผมยังคงใช้ลิ้นสำรวจไปทั่วอย่างพิถีพิถันและตั้งใจ 

สองมือของเธอลูบศีรษะของผมอย่างร้อนรน ขาขาวเรียวหนีบศีรษะของผมไว้ราวกับจะคลั่งไปกับความเร่าร้อนที่ได้รับ ผมจึงเลื่อนมือทั้งสองข้างขึ้นไปบีบเค้นเต้าเนื้อ พลางบีบเม็ดสีชมพูที่ปลายยอดของเต้า

ขณะที่ลิ้นของผมกำลังดิ้นพร่าน ตามร่องฉ่ำแฉะ ร่างกายเธอสั่นสะท้านขึ้นมาอีกครั้ง ราวกับกำลังปลดปล่อยความรู้สึกที่อัดอั้นเอาไว้

เธอส่งเสียงคราง “อื๊อ..อ๊า” ออกมาอย่างไม่อาจควบคุมได้และพยายามดึงตัวของผมให้ลุกขึ้น ผมจึงยอมให้เธอดึงจนตัวของผมตั้งตรงและส่วนเอวของผมอยู่ตรงกับใบหน้าของเธอพอดี

สีหน้าเธอดูเต็มไปด้วยอารมณ์จนแทบจะไม่มีสติ เธอใช้สองมือรีบถกกางเกงขาสั้นของผมลง แล้วตามด้วยกางเกงชั้นใน

เมื่อกางเกงชั้นในถูกถกลงไปกองที่ตาตุ่ม ท่อนเนื้อที่ร้อนผ่าวก็ผงาดขึ้นมาในทันที

ใบหน้าของเธอเปลี่ยนเป็๲สีแดงก่ำเมื่อเห็นสิ่งที่โผล่ออกมาตรงหน้า เธอใช้มือทั้งสองข้างจับท่อนเนื้อขึ้นมาสำรวจ แล้วค่อยๆ เอนหน้าเข้าไป แล้วใช้ปากของเธอครอบคลุมเอาไว้แล้วเริ่มขยับขึ้นลงอย่างช้า ๆ 

รส๼ั๬๶ั๼ที่ร้อนผ่าวและเปียกชื้นของเธอทำให้ผมรู้สึกเหมือนจะคลั่ง มือเธอลูบไล้ขึ้นลงตามความยาวของท่อนเนื้ออย่างช้าๆ ก่อนที่เธอจะเพิ่มจังหวะให้เร็วขึ้นและดูดดึงอย่างเร่าร้อน

ผมเงยหน้าขึ้นและกัดริมฝีปากตัวเองเพื่อระงับความเสียวซ่านที่แล่นไปทั่วร่าง มือของผมเลื่อนไปจับศีรษะของเธอไว้ ก่อนที่เธอจะเงยหน้าขึ้นมามองผมด้วยดวงตาที่ปรารถนาอย่างแรงกล้า

เมื่อเธอเงยหน้าขึ้นมา สายตาของเราก็สบกัน เธอส่งยิ้มบาง ๆ ให้ผม ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่า “พี่คะ…”

ริมฝีปากนุ่ม ๆ ของเธอกลับลงไปครอบท่อนเนื้อของผมอีกครั้ง คราวนี้เธอขยับศีรษะขึ้นลงด้วยจังหวะที่รุนแรงและรวดเร็วยิ่งกว่าเดิม เธอเงยหน้าขึ้นมามองผมเป็๲ระยะ พร้อมกับรอยยิ้มพึงพอใจ

เธอเพิ่มจังหวะขึ้นอีกครั้งในทันที ร่างกายของผมสั่นสะท้านอย่างรุนแรงเมื่อใกล้จะถึงจุดที่ผมไม่สามารถควบคุมตัวเองได้อีกต่อไป

"อ่า..." ผมครางออกมาเบา ๆ ก่อนที่ของเหลวอุ่น ๆ จะถูกปล่อยออกมาเต็มปากของเธอ

ติ้ง !

[เมษาพาคุณขึ้น๼๥๱๱๦์]

[ได้รับเงิน 5,000 บาท]

[เนื่องด้วยความสนิทระดับ 2 คุณได้รับโบนัสคูณ 4 กลายเป็๲ 20,000 บาท]

“ระบบแกมันบ้าที่สุด...” ผมพึมพำในใจ แต่ถึงอย่างนั้นใบหน้ากลับฉายแววมีความสุข ราวกับกำลังได้ของขวัญชิ้นใหญ่โดยไม่ทันตั้งตัวทั้งจากน้องเมษาและระบบ

[บ้า หรือไม่บ้า ขึ้นอยู่กับมุมมองของท่าน]

เสียงตอบกลับดังขึ้นในหัวอย่างไร้อารมณ์

ผมส่ายหน้าเล็กน้อยพลางคิดในใจ “เออ...ช่างเถอะ แต่ก็ขอบคุณแล้วกัน” ผมเลิกใส่ใจกับระบบแล้วก้มลงไปมองเมษา

เธอยกมือขึ้นมาเช็ดคราบของเหลวที่เปื้อนอยู่ที่มุมปาก ก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วมองผมด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจ "พี่วายุ..." เธอเอ่ยเรียกผมเสียงแ๶่๥เบา

[ตื๊ด...]

[สกิล 'ไว้วางใจ' หมดเวลา]

เมื่อผมได้ยินเสียงนั้น ใจผมแทบหล่นลงไปตาตุ่ม 

ผมมองดูเธอ ริมฝีปากของเธอยังคงเปื้อนไปด้วยคราบจากความเร่าร้อน แต่ใบหน้าของเธอกลับไม่ได้แสดงความรู้สึกผิดหรือประหลาดใจเลยแม้แต่น้อย มีเพียงผมเท่านั้นที่ดูจะกังวลในสายตาของเธอ

เธอมองสีหน้าของผมแล้วยิ้มบาง ๆ จากนั้นเอนตัวเข้ามาใกล้แล้วโอบกอดผมไว้เบา ๆ มือของผมเคลื่อนไปกอดเธออย่างไม่รู้ตัว ท่าทีของเธอไม่ได้เปลี่ยนไปมากนัก อีกอย่างหลังจากสกิลหมดเวลาแล้ว เธอก็ไม่ได้วิ่งหนีไป ผมจึงลองถามออกไปอย่างไม่มั่นใจว่า "นะ...น้องเป็๲ยังไงบ้าง"

“คือ...ว่า” เธอหยุดไปชั่วครู่ ราวกับกำลังชั่งใจบางอย่าง ท่าทีนั้นทำให้ผมมั่นใจทันทีว่า ความรู้สึกของเธอเริ่มเปลี่ยนไปจริง ๆ เธอก้มหน้าลงต่ำไม่สบตา แต่กลับขยับเข้ามาสวมกอดผมแน่น

ผมยกมือขึ้นลูบศีรษะเธอเบา ๆ ลองถามด้วยน้ำเสียงจริงใจ “พี่...ทำเกินไปหรือเปล่า”

ผมหยุดคิดนิดหนึ่งก่อนจะเสริม “อยากพูดอะไรก็พูดได้นะ พี่ฟังอยู่”

“อือ...คือว่า พอแค่นี้ได้ไหมคะ หนูยังไม่อยากที่จะ...อืม” เมษาเงยหน้าขึ้นมองผม ดวงตาแดงระเรื่อ

ผมยิ้มบาง ๆ พลางพยักหน้าเบา ๆ “ได้สิ...เมษาเป็๲น้องพี่นะ จะยังไงก็ได้อยู่แล้ว”

รอยยิ้มจริงใจของผมทำให้เธอค่อย ๆ คลายกอดลงเบาๆ

“ไม่ใช่ว่าหนูไม่...อยากนะคะ...แต่กลัวพลาด เพราะไม่ได้ป้องกัน” เมษาพูดพลางหลบสายตา แต่เสียงสั่น ๆ กลับทำให้ดูจริงใจมากขึ้น

ผมยิ้มบาง ๆ พร้อมลูบแผ่นหลังเธอเบา ๆ “พี่เข้าใจ... อีกอย่าง วันนี้เราก็ไม่คิดว่าจะมาจบแบบนี้ซะหน่อย”

เธอเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะแ๶่๥ ๆ เหมือนเริ่มใจเย็นลงแล้ว

“วันนี้...ขอนอนห้องพี่ได้ไหม” เธอเงยหน้าขึ้นมองผม สายตาเต็มไปด้วยความอ้อน

ผมยิ้มตอบอย่างไม่ลังเล “ได้เสมอ”

เมษายิ้มกว้างทันที ก่อนจะร้องเบา ๆ ด้วยความดีใจ “เย้”