ยอดหมอหญิงเทพโอสถ

        จู่ๆ จวินจิ่วเฉินก็หันไปสบตากูเฟยเยี่ยนโดยไม่มีสัญญาณบอกกล่าวล่วงหน้า กูเฟยเยี่ยนสะดุ้งตกใจมาก ดวงตาที่อมยิ้มอยู่เบิกกว้างด้วยความตกใจทันที

        ดวงตาของจวินจิ่วเฉินเกิดความสับสน ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเขากำลังถามนางอยู่ว่านางทำอะไร?

        กูเฟยเยี่ยนไม่กล้าตอบโต้เขา ร่างบางเพียงแค่จ้องมองด้วยความแข็งทื่อ ก่อนจะค่อยๆ หันมองภายในห้องโถงราวกับว่าไม่เคยเกิดเรื่องราวอะไรขึ้น

        จวินจิ่วเฉินลอบสงสัยว่านังหนูผู้นี้มีความเฉลียวฉลาดมาก แต่ทำไมในบางครั้งก็ดูเหมือนจะโง่เขลากัน

        เขาไม่ได้ไล่ถามต่อ แต่ตั้งใจฟังคำรายงานจากศาสตราจารย์แพทย์

        “ทูลเตี้ยนเซี่ย ผงยาเหล่านี้มีส่วนผสมมาจากสมุนไพรหลากหลายชนิดรวมเข้าด้วยกัน โดยมีโสมที่มีอายุสิบปีไปจนถึงร้อยปี อีกทั้งยังมีซานชี อวี่เยี่ย เจี๋ยจู๋ ซางลู่…” เป็นดั่งที่กูเฟยเยี่ยนคาดการณ์เอาไว้เมื่อศาสตราจารย์แพทย์เอ่ยถึงรายชื่อมากมายออกมาแต่ไม่ได้เอ่ยถึง “ลิ่วตันซางลู่” เลย สุดท้ายเขาก็สรุปว่าผงยาตัวนี้เป็นผงยาพิษ

        ใต้เท้ากงเอ่ยถามขึ้นมาทันที “นักโทษอู๋ สมุนไพรพวกนี้มาจากที่ใด? ยาพิษนี้มีไว้ทำอะไร? ตกลงแล้วเจ้ากับอาจารย์แพทย์เจี่ยนมีความสัมพันธ์กันอย่างไร? ”

        อู๋กงกงคาดการณ์ได้ถึงการวิเคราะห์ของศาสตราจารย์แพทย์ตั้งแต่แรกแล้ว ในเมื่อเขากล้าที่จะนำลิ่วตันซางลู่พกติดตัว เขาจึงไม่กลัวว่าจะถูกค้นพบ

        เขาไม่อาจหาข้ออ้างใดๆ มาอธิบายที่มาที่ไปของสมุนไพรเหล่านี้ได้ จึงถือโอกาสไม่อธิบายอะไรสักอย่างให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย! เขาตัดสินใจอย่างแน่วแน่ที่จะไม่เอ่ยอะไรออกมา ต่อให้มีโทษประหารชีวิตเขาก็จะไม่เอ่ยอะไรออกมาทั้งนั้น!

        คำให้การของนักฆ่าสองคนนั้นเพียงแค่พิสูจน์ได้ว่าเขามีส่วนพัวพันกับอาจารย์แพทย์เจี่ยน ทว่ามิอาจพิสูจน์ได้ว่าเขามีส่วนเกี่ยวข้องกับคดีย่าวซ่าน อีกทั้งสมุนไพรเหล่านี้ก็ไม่ได้มีความเชื่อมโยงไปถึงลิ่วตันซางลู่โดยตรง ดังนั้นจึงไม่อาจพิสูจน์อะไรได้

        การที่เขาถูกให้การสารภาพอย่างมากก็เป็นเพียงแค่บุคคลต้องสงสัย และมีผลทำให้ตระกูลฉีถูกชะลอกระบวนการตัดสินบทลงโทษเท่านั้น ตราบใดที่เขาไม่พูดความจริงออกมาตระกูลฉีก็จะถูกคุมขังรอการตรวจสอบตลอดไป!

        ตระกูลฉีกับตระกูลเฉิงสองตระกูลนี้เรียกได้ว่าเป็นแขนซ้ายไหล่ขวาของฮ่องเต้แห่งอาณาจักรเทียนเหยียน สิบปีมานี้ฮ่องเต้แห่งอาณาจักรเทียนเหยียนรักษาสถานการณ์กำลังของสองตระกูลให้ไล่เลี่ยกันตลอด แผนที่นายท่านวางมานานก็คือการทำลายสถานการณ์ความมั่นคงนี้ลงไป

        ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่อาจทำให้แผนการของนายท่านพังทลายลงได้!

        “นักโทษอู๋ ตอบคำถามข้ามา! ”

        “นักโทษอู๋ เจ้าจะพูดหรือไม่? หรือว่าเจ้ายอมรับโดยปริยายแล้ว? ”

        ……

        ใต้เท้ากงซักถามต่อไป ทว่าอู๋กงกงนอกจากจะไม่สนใจแล้วยังตัดสินใจก้มหน้าก้มตาปิดปากเงียบด้วยความแน่วแน่

        ใต้เท้ากงใช้ค้อนไม้เล็กเคาะไปด้วยโทสะที่พลุกพล่าน “นักโทษอู๋ ข้าจะถามเจ้าเป็นครั้งสุดท้าย ตกลงแล้วเจ้าจะตอบหรือไม่? หากเจ้ายังไม่ตอบก็อย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจ! ”

        กูเฟยเยี่ยนกำลังจะยืนขึ้นมา แต่ในขณะเดียวกันก็มีหยาเว่ยสองนายนำร่างศพเข้ามาโดยมีขุนนางผู้ชันสูตรศพเดินนำอยู่ด้านหน้า หลังจากที่เข้ามาในศาลพิจารณาคดีจึงได้เอ่ยออกมาว่า “ทูลจิ้งหวางเตี้ยนเซี่ย ข้าน้อยตรวจสอบแล้วพบว่าอาจารย์แพทย์เจี่ยนถูกคนรัดคอ เขาไม่ได้ฆ่าตัวตายโดยการแขวนคอแต่ถูกสร้างสถานการณ์เท็จว่าฆ่าตัวตายพ่ะย่ะค่ะ! ”

        ทุกคนล้วนตระหนกตกใจที่ได้ยินคำพูดเหล่านี้

        สอบสวนอู๋กงกงมาตั้งนานก็เพียงแค่พิสูจน์ได้ว่าอู๋กงกงเป็นบุคคลต้องสงสัยและรายละเอียดของคดีอาจจะมีเงื่อนงำ แต่ทันทีที่ขุนนางนำผลชันสูตรศพออกมาจึงพิสูจน์ได้ว่าคดีนี้มีการเงื่อนงำอำพรางเอาไว้อย่างแน่นอน!

        จดหมายลาตายที่อาจารย์แพทย์เจี่ยนเหลือทิ้งไว้ให้การไปที่ตระกูลฉี

        บัดนี้ได้รับการพิสูจน์แล้วว่านางถูกฆาตกรรม ซึ่งก็หมายความว่าจดหมายลาตายของนางเป็นของปลอม! กล่าวได้อีกนัยหนึ่งว่ามีคนสังหารอาจารย์แพทย์เจี่ยนแล้วใส่ร้ายไปที่ตระกูลฉี! แม่ทัพใหญ่ฉีกับฉีอวี้เงยหน้าหันไปมองจวินจิ่วเฉินพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย พวกเขาทั้งตกใจและดีใจ

        “จิ้งหวางเตี้ยนเซี่ย พวกเราถูกปรักปรำ ตระกูลฉีถูกปรักปรำ! เตี้ยนเซี่ยโปรดหมิงเจียน! ”

        “จิ้งหวางเตี้ยนเซี่ย มีคนต้องการใส่ร้ายและปรักปรำตระกูลฉีพ่ะย่ะค่ะ! พี่สาวของข้าถูกใส่ร้าย! ”

        …..

        อู๋กงกงที่ตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่าจะไม่เงยหน้าขึ้นมา เกิดความตกใจจนเงยหน้าขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

        เป็นเช่นนี้ได้อย่างไรกัน?

        ในขณะที่เขากำลังจะออกไปจากพระราชวัง เขาได้ถ่ายทอดคำสั่งและความหมายของนายท่านไว้อย่างชัดเจนว่าหลังจากที่อาจารย์แพทย์เจี่ยนชี้ตัวไปที่ตระกูลฉีแล้วก็ให้แขวนคอฆ่าตัวตาย เป็นไปได้อย่างไรที่อาจารย์แพทย์เจี่ยนจะถูกคนสังหารให้ตาย?

        ขุนนางผู้ชันสูตรศพตรวจสอบผิดพลาดหรือไม่?

        เป็นเช่นนี้ได้อย่างไร?

        กูเฟยเยี่ยนรับรู้ข่าวนี้มาจากเซี่ยเสี่ยวหม่านแล้ว หญิงสาวไม่ประหลาดใจเลย เพียงแต่ว่าขุนนางผู้ชันสูตรศพทำงานได้รวดเร็วเช่นนี้ นางจึงไม่รีบที่จะพิสูจน์ยาแล้ว นางเต็มใจอย่างยิ่งที่จะเป็นผู้ปิดฉาก

        จวินจิ่วเฉินไม่ได้สนใจไยดีสองพ่อลูกตระกูลฉี ใต้เท้ากงจึงทำได้เพียงแสดงเจตนาให้พวกเขาเงียบลง ขุนนางผู้ชันสูตรศพวิเคราะห์ถึงร่องรอยบาดแผลของศพที่นี่เพื่อพิสูจน์ว่าการตายของอาจารย์แพทย์เจี่ยนเป็นการฆาตกรรมอย่างแท้จริง

        ทันทีที่ขุนนางผู้ชันสูตรศพกล่าวจบ แม่ทัพใหญ่ตระกูลฉีก็อดทนต่อไปไม่ไหวแล้ว เขาร้องโวยวายเสียงดัง “ปรักปรำ! ตระกูลฉีถูกปรักปรำ! คนร้ายตัวจริงคือองค์หญิงหวายหนิงพ่ะย่ะค่ะ! อาจารย์แพทย์เจี่ยนถูกองค์หญิงหวายหนิงสังหารอย่างแน่นอน! ”

        นี่เป็นเรื่องที่เกี่ยวโยงไปถึงความเป็นความตายของตระกูลฉี ต่อให้เป็นการลบหลู่เบื้องบน แม่ทัพใหญ่ฉีก็ต้องทุ่มสุดตัว

        ในที่สุดผู้คนก็นึกขึ้นได้ว่าเมื่อไม่กี่วันก่อนฉีฟู่ฟางได้คลุ้มคลั่งตะโกนบอกว่าองค์หญิงหวายหนิงเป็นคนร้ายตัวจริง นางบอกว่าองค์หญิงหวายหนิงเป็นผู้ให้อาจารย์แพทย์เจี่ยนนำลิ่วตันซางลู่มาให้ องค์หญิงหวายหนิงบอกกับนางว่าเมื่อใช้ลิ่วตันซางลู่ไปแล้วจะไม่เกิดอันตรายอะไร และนางเพียงแค่คอยช่วยเหลือองค์หญิงหวายหนิงเท่านั้น

        บัดนี้…

        องค์หญิงหวายหนิงเป็นบุคคลที่น่าสงสัยที่สุดแล้ว!

        องค์หญิงหวายหนิงกลัวว่าอาจารย์แพทย์เจี่ยนจะให้การมาที่ตนเองดังนั้นจึงฆ่าปิดปาก?

        แน่นอนว่าใต้เท้ากงจำเหตุการณ์นี้ได้ เขาไม่กล้าไต่สวนต่อไป เขาปาดเม็ดเหงื่อที่ไหลพลั่ก พลันรีบลงมาจากเก้าอี้ประธานในการไต่สวนคดี จากนั้นจึงเดินไปที่ด้านหน้าของจวินจิ่วเฉินด้วยความเคารพนอบน้อม

        “จิ้งหวางเตี้ยนเซี่ย ดูเหมือนว่าคดีนี้จะมีเงื่อนงำ ไม่อย่างนั้น…”

        ใต้เท้ากงอยากจะบอกให้พักลงชั่วครู่แล้วค่อยกลับมาต่อ เพราะเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับองค์หญิงหวายหนิง เขาจึงเกิดอาการกลืนไม่เข้าคายไม่ออก

        ทว่าจวินจิ่วเฉินกลับทุบโต๊ะด้วยเพลิงโทสะ “ทหาร เรียกตัวองค์หญิงหวายหนิงมา! ”

        เมื่อได้ยินเช่นนี้องค์ชายใหญ่ที่ปลอมแปลงตัวหลบซ่อนอยู่ท่ามกลางผู้คนเกือบจะเกิดอาการเข่าอ่อน!

        ต้องรู้ไว้ว่าเขาคือผู้ที่เขียนจดหมายลาตายของอาจารย์แพทย์เจี่ยน เขาคือผู้ที่สังหารอาจารย์แพทย์เจี่ยนด้วยตนเอง!

        ในวันนั้นหลังจากที่เขาทราบว่าลิ่วตันซางลู่เป็นของที่อันตรายถึงชีวิต เขาก็คาดเดาได้ทันทีว่าอาจารย์แพทย์เจี่ยนหลอกลวงหวายหนิง เขาไปไต่สวนอาจารย์แพทย์เจี่ยน ทว่านางปิดปากเงียบ สุดท้ายจึงทำได้เพียงสังหารนางและปลอมแปลงหลักฐานโยนทุกอย่างไปให้ตระกูลฉี

        เดิมทีเขาคิดว่าการที่มีเฉินซานหยวนและหลี่เก๋อฉุนเป็นพยานบุคคล จิ้งหวางเตี้ยนเซี่ยคงจะปิดคดีนี้แล้ว แต่ใครจะไปทราบว่าจะมีอู๋กงกงจะโผล่ออกมา แต่ถึงจะมีอู๋กงกงเขาก็ยังไม่ร้อนใจอะไรและคิดว่าอาจจะตามหาคนร้ายตัวจริงได้

        เขาจะไปทราบได้อย่างไรว่าขุนนางผู้ชันสูตรศพจะตรวจพบความจริงในช่วงเวลานี้! ในคืนวันนั้นที่ได้เข้าเฝ้าฟู่หวงจวินจิ่วเฉินไม่ได้เอ่ยถึงเรื่องนี้เลย!

        ทำอย่างไรดี?

        หากหวายหนิงได้รับโทษ เขาจักต้องได้รับผลกระทบด้วยอย่างแน่นอน!

        นอกจากนี้คือหากจิ้งหวางเตี้ยนเซี่ยสอบสวนต่อไปแล้วพบว่าอาจารย์แพทย์เจี่ยนถูกเขาสังหาร ต่อให้เขามีสิบปากก็ไม่อาจอธิบายได้อย่างชัดเจน เมื่อถึงเวลานั้นจะไม่มีผู้ใดเชื่อว่าเขากระทำไปเพราะปกป้ององค์หญิงหวายหนิงอย่างแน่นอน ทุกคนจะเชื่อว่าองค์หญิงหวายหนิงถูกเขายุยงส่งเสริม!

        บัดนี้องค์ชายใหญ่โกรธจนอยากจะสังหารองค์หญิงหวายหนิง

        ภายในศาลพิจารณาคดีเกิดความเงียบ ไม่มีใผู้ใดกล้าพูดอะไรออกมา แม้กระทั่งพ่อลูกตระกูลฉีล้วนไม่กล้าเอ่ยปาก เนื่องจากจิ้งหวางเตี้ยนเซี่ยทุบลงไปบนโต๊ะ

        จวินเย่าเฉิงชำเลืองมองแล้วบอกตนเองให้ใจเย็นลง ตอนนี้องค์หญิงหวายหนิงเป็นเพียงบุคคลที่น่าสงสัยมากที่สุดเท่านั้น นางยังไม่ถูกตัดสินโทษ อาจารย์แพทย์เจี่ยนเสียชีวิตไปแล้ว ขอเพียงแค่เขาไม่ถูกตรวจสอบ พวกเขาก็จะไม่มีทางพบหลักฐานเป็นแน่!

        เขากำลังจะกลับเข้าไปในพระราชวัง แต่ในขณะเดียวกันก็ได้ยินน้ำเสียงชัดเจนไพเราะของกูเฟยเยี่ยนที่ได้ทำลายความเงียบในศาลพิจารณาคดี

        นางเอ่ยว่า “จิ้งหวางเตี้ยนเซี่ย นู๋ปี้มีเรื่องจะเพิ่มเติมหนึ่งเรื่องเพคะ”

        จวินจิ่วเฉินเอ่ยน้ำเสียงเย็นชา “พูดออกมา! ”

        กูเฟยเยี่ยนเดินไปที่โต๊ะวางสมุนไพรของคดีพร้อมกับเอ่ยว่า “ในขณะที่ศาสตราจารย์แพทย์ได้ตรวจสอบยา เขาได้ตกหล่นไม่ได้เอ่ยชื่อของสมุนไพรหนึ่งชนิด”

        ในยามนี้ความสนใจของทุกคนยังคงอยู่ในความน่าสงสัยขององค์หญิงหวายหนิง มีคนไม่มากนักที่ให้ความสนใจคำพูดของนาง

        จวินจิ่วเฉินถามด้วยความเย็นชา “ชนิดใด?”

        กูเฟยเยี่ยนหยิบห่อผงยาห่อนั้นขึ้นมาพลางเอ่ยด้วยความจริงจัง “ลิ่วตันซางลู่เพคะ นู๋ปี้สามารถพิสูจน์ในที่นี้ได้ว่าห่อผงยานี้มีลิ่วตันซางลู่ซ่อนไว้อยู่! ”

        ในคราวนี้ผู้คนแทบจะทุกคนล้วนหันมามองกูเฟยเยี่ยนด้วยความตกใจอีกครั้ง

        สุดยอดเลยนะ!

        หากว่าลิ่วตันซางลู่อยู่ในเงื้อมมือของอู๋กงกงจริงๆ เช่นนั้นอู๋กงกงก็จะมีส่วนเกี่ยวข้องกับอาจารย์แพทย์เจี่ยน เป็นไปได้ไหมว่าอู๋กงกงจะเป็นคนขององค์หญิงหวายหนิง?

        ถ้าอย่างนั้น!

        การที่นักฆ่าสองคนนี้ชี้ตัวว่าถูกอู๋กงกงติดสินบนให้จี้ชิงยาช่วยชีวิตท่านแม่ทัพเฉิงก็เป็นเพราะองค์หญิงหวายหนิงหรือ?

        องค์หญิงหวายหนิงที่เป็นเพียงสตรีจะไปเอาความกล้าเช่นนี้มาจากที่ใดกัน!

        ผู้คนต่างก็นึกถึงพี่ชายแท้ๆ ขององค์หญิงหวายหนิง องค์ชายใหญ่ จวินเย่าเฉิง

        จวินเย่าเฉิงที่อยู่นอกประตูถึงกับมีสีหน้าขาวซีด ขาทั้งสองข้างราวกับถูกตรึงเอาไว้จนไม่อาจขยับเขยื้อนได้…